As a preamble to a breeding program

As a preamble to a breeding programme for colour in roses, the relative quantities of carotenoids,
eyanidin, pelargonidin, quercetin and kaempferol were determined in about 200 varieties and some
species. Cyanidin was about normally distributed among red varieties, as were carotenoids and flavonols
among white and yellow varieties. A positive relationship between pelargonidin and kaempferol
was established, and a negative one between peiargonidin and quercetin. No other relations were
found between the pigments.
INTRODUCTION
The general trend in ornamental crops ‘different is better’, certainly applies to roses
where a slight difference in shade already may open a new world for growers and
traders.
Before 1824 rose colours comprised a continuous range from white through pink to
dark red only (PARIS & MANEY, 1943). Subsequently pale yellow was introduced by
the Stud China variety ‘Parks Yellow Tea-Scented China’ (HURST, 1941). In 1900 a
true break in yellow colours was realised by Pernet-Duchers’ introduction of ‘Soleil
d’Or’, an F3 hybrid between ‘Antoine Ducher’ and ‘Persian Yellow’ (R. foetidu
HERRM.); practically all modern yellow roses trace back to ‘Soleil d’Or’.
Not only species, but also mutations contributed to the extension of the colour
range. In the diploid Polyantha’s ‘Gloria Mundi’ (intr. DE RUYTBR, 1929) and ‘Paul
Crampel’ (intr. KBRSBERGEN, 1930) and in the tetraploid Hybrid Tea ‘Independence’
(intr. KORDES, 1951) a natural mutation inducing pelargonidin took place (SCOTTMONCRIEFF,
1936; ROWLEY, 1957). The latter variety gave rise lo such well appreciated
modern varieties as ‘Baccara’, ‘Super Star’, ‘Prominent’ and ‘Sonia’.
Nowadays rose colours vary in practically every shade from white through yellow,
orange and red to mauve; only true blue is lacking.
The basis for this infinite range of colours and shades are mainly: the two anthocyanidins
(cyanidin and pelargonidin), the two flavonols (quercetin and kaempferol)
and a number of carotenoids (ARISUMI, 1963; HARBORNE, 1967; JAIN et al., 1971).
Peonidin is rarely found in garden roses. Glycosides of the anthocyanidins and flavonols
and the co-pigmentation of the former with flavonols and several other substances
(HARBORNE, 1967; AMEN et al., 1972) are responsible for innumerable variations
in the red colours.
Qualitative or quantitative analyses of rose petals by means of paper or thin layer
chromatography, either before or after hydrolysis (HARBORNE, 1967; ARISUMI, 1963,
Euphytica 23 (1974) 447

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เป็นข้อเสนอแนะฉบับนี้กับโครงการปรับปรุงพันธุ์สำหรับการพิมพ์สีในกุหลาบ ปริมาณ carotenoids ญาติeyanidin, pelargonidin, quercetin และ kaempferol ได้กำหนด 200 พันธุ์และบางสายพันธ์ Cyanidin ถูกประมาณโดยปกติถูกกระจายพันธุ์สีแดง เป็น carotenoids และ flavonolsระหว่างพันธุ์สีขาว และสีเหลือง ความสัมพันธ์ในเชิงบวกระหว่าง pelargonidin และ kaempferolก่อตั้ง และการลบระหว่าง peiargonidin และ quercetin สัมพันธ์ไม่ได้พบระหว่างเม็ดสีแนะนำแนวโน้มทั่วไปในไม้ประดับขยาย 'แตกต่างดีกว่า' แน่นอนใช้กับดอกกุหลาบที่ต่างเล็กน้อยในที่ร่มแล้วจะเปิดโลกใหม่สำหรับเกษตรกร และผู้ค้าก่อน 1824 กุหลาบสีตั้งแต่สีขาวถึงสีชมพูไปอย่างต่อเนื่องที่ประกอบด้วยสีแดงเข้มเท่านั้น (ปารีสและมานี 1943) สีเหลืองซีดต่อมาถูกนำโดยอาหารจีนหมาก 'Parks Yellow Tea-Scented จีน' (HURST, 1941) ใน 1900 เป็นแบ่งจริงในสีเหลืองมีเองก็ยังคิดตามแนะนำของ Pernet-Duchers ' โซดอร์ ', ไฮบริดเป็น F3 'Antoine Ducher' และ 'เปอร์เซียสีเหลือง' (R. foetiduHERRM); ติดตามกุหลาบสมัยใหม่ทั้งหมดจริงถึง 'โซดอร์'ไม่เพียงแต่สายพันธุ์ แต่ยังกลายพันธุ์ส่วนการส่วนขยายของสีช่วงนั้น ใน diploid ของ Polyantha 'กลอเรีย Mundi" (intr. DE RUYTBR, 1929) และ ' PaulCrampel' (intr. KBRSBERGEN, 1930) และ tetraploid ไฮบริชา 'เอกราช'(intr. KORDES, 1951) การกลายพันธุ์ตามธรรมชาติ inducing pelargonidin เกิด (SCOTTMONCRIEFFค.ศ. 1936 มี่โรว์เลย์ 1957) หลายหลังให้หล่อ อีกเช่นกันสายพันธุ์ที่ทันสมัย 'Baccara' 'ซูเปอร์สตาร์' 'เด่น' และ 'โซเนีย'ปัจจุบันกุหลาบสีที่แตกต่างกันไปในทุกเฉดสีจากสีขาวถึงสีเหลืองสีส้มและสีแดงเพื่อ mauve ขาดสีน้ำเงินจริงเท่านั้นพื้นฐานสำหรับช่วงนี้อนันต์ของสีและเฉดสีเป็นส่วนใหญ่: anthocyanidins สอง(cyanidin และ pelargonidin), flavonols สอง (quercetin และ kaempferol)และจำนวน carotenoids (ARISUMI, 1963 ฮาร์เบอร์เนฮอลล์ 1967 เจนและ al., 1971)Peonidin ไม่ค่อยอยู่ในสวนกุหลาบ Glycosides anthocyanidins และ flavonolsและผิวคล้ำร่วมของอดีตมี flavonols และสารอื่น ๆ หลาย(ฮาร์เบอร์เนฮอลล์ 1967 AMEN et al., 1972) มีหน้าที่ในการเปลี่ยนแปลงนับไม่ถ้วนในสีแดงคุณภาพหรือเชิงปริมาณวิเคราะห์ของกลีบกุหลาบจากกระดาษหรือบางชั้นchromatography ก่อน หรือหลัง จากไฮโตรไลซ์ (ฮาร์เบอร์เนฮอลล์ 1967 ARISUMI, 196323 Euphytica (1974) 447

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในฐานะที่เป็นเบื้องต้นในการเขียนโปรแกรมพันธุ์สำหรับสีกุหลาบในปริมาณที่ญาติของนอยด์,
eyanidin, pelargonidin, quercetin และเฟอรอลได้รับการพิจารณาในประมาณ 200
สายพันธุ์และบางสายพันธุ์ cyanidin ประมาณกระจายตามปกติระหว่างพันธุ์สีแดงเช่นเดียวกับนอยด์และ flavonols
ระหว่างพันธุ์ขาวและสีเหลือง ความสัมพันธ์เชิงบวกระหว่าง pelargonidin
เฟอรอลและเป็นที่ยอมรับและเป็นหนึ่งในเชิงลบระหว่างpeiargonidin และ quercetin ไม่มีความสัมพันธ์อื่น ๆ
ที่ถูกพบระหว่างเม็ดสี.
บทนำแนวโน้มทั่วไปในพืชไม้ประดับ 'ที่แตกต่างกันจะดีกว่า' อย่างแน่นอนนำไปใช้กับดอกกุหลาบที่แตกต่างกันเล็กน้อยในที่ร่มแล้วอาจจะเปิดโลกใหม่สำหรับเกษตรกรผู้ปลูกและผู้ค้า. ก่อนที่ 1,824 กุหลาบสีประกอบด้วยอย่างต่อเนื่อง ช่วงจากสีขาวผ่านสีชมพูสีแดงเข้มเท่านั้น(PARIS และเนย์, 1943) ต่อจากสีเหลืองอ่อนเป็นที่รู้จักโดยพันธุ์จีนหลากหลาย 'สวนสาธารณะสีเหลืองชาหอมของจีน (HURST, 1941) ใน 1900 แบ่งเป็นจริงในสีเหลืองได้ตระหนักโดย Pernet-Duchers 'แนะนำของ' Soleil d'Or 'ไฮบริดระหว่าง F3' แอนทอน Ducher 'และ' เปอร์เซียสีเหลือง (อาร์ foetidu HERRM.); จริงทุกดอกกุหลาบสีเหลืองที่ทันสมัยตรวจสอบย้อนกลับไป Soleil d'Or. ไม่เพียง แต่สายพันธุ์ แต่ยังกลายพันธุ์ที่มีส่วนทำให้การขยายตัวของสีที่หลากหลาย ใน Polyantha ซ้ำของ 'กลอเรียมุน' (intr. DE RUYTBR, 1929) และ 'พอลCrampel (intr. KBRSBERGEN 1930) และชาไฮบริด tetraploid' อิสรภาพ '(intr. KORDES, 1951) การกลายพันธุ์ตามธรรมชาติของการกระตุ้นให้เกิด pelargonidin เอา สถานที่ (SCOTTMONCRIEFF, 1936; ลีย์ 1957) ความหลากหลายหลังให้สูงขึ้นแท้จริงเช่นเดียวกับการชื่นชมพันธุ์ที่ทันสมัยเป็น 'Baccara', 'Super Star', 'ที่โดดเด่น' และ 'ซอนย่า'. ในปัจจุบันเพิ่มขึ้นสีแตกต่างกันไปในที่ร่มจริงทุกจากสีขาวผ่านสีเหลืองสีส้มและสีแดงเป็นสีม่วง; สีฟ้าที่แท้จริงเพียงขาด. พื้นฐานสำหรับช่วงที่ไม่มีที่สิ้นสุดของสีและเฉดสีที่ได้รับส่วนใหญ่: สอง anthocyanidins (cyanidin และ pelargonidin) ทั้งสอง flavonols (quercetin และเฟอรอล) และจำนวนของนอยด์ (ที่ ARISUMI 1963; Harborne 1967; เชน et al., 1971). Peonidin จะไม่ค่อยพบในสวนกุหลาบ ไกลโคไซด์ของ anthocyanidins และ flavonols และร่วมคล้ำของอดีตกับ flavonols และสารอื่น ๆ อีกหลาย(ฮาร์, 1967. AMEN, et al, 1972) มีความรับผิดชอบในรูปแบบนับไม่ถ้วนในสีแดง. การวิเคราะห์เชิงคุณภาพหรือเชิงปริมาณของกลีบกุหลาบโดย หมายถึงกระดาษหรือชั้นบางโคทั้งก่อนหรือหลังการย่อยสลาย(ฮาร์ 1967; ARISUMI 1963 Euphytica 23 (1974) 447

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เป็นจุดเริ่มต้นที่จะเพาะพันธุ์ในโครงการ สีกุหลาบ เทียบปริมาณ carotenoids ,
eyanidin pelargonidin quercetin , และ แคมเฟอรอลเป็นในประมาณ 200 สายพันธุ์ และบาง
ชนิด ไซยานิดินประมาณแบบปกติของพันธุ์แดง และเป็นคาโรทีนอยด์ ฟลาโวนอล
ระหว่างพันธุ์สีขาว และสีเหลือง มีความสัมพันธ์ทางบวกระหว่าง pelargonidin และเคมเฟอรอล
ได้ก่อตั้งขึ้นและเป็นหนึ่งในทางลบระหว่างและ peiargonidin เคอร์ . ไม่มีความสัมพันธ์อื่น ๆที่พบระหว่างสี

.
แนะนำแนวโน้มทั่วไปในพืชที่แตกต่างกัน ' ดีกว่า ' อย่างแน่นอนกับกุหลาบ
ที่ความแตกต่างเล็กน้อยในที่ร่มแล้วอาจจะเปิดโลกใหม่ให้กับเกษตรกรผู้ปลูกและ

ก่อนค้า . . กุหลาบสีประกอบด้วยช่วงต่อเนื่องจากสีขาวสีชมพู

ผ่านแดงเข้ม ( ปารีส& Maney 1943 ) ต่อมาสีเหลืองอ่อนแนะนำ
สตั๊ดประเทศจีนความหลากหลาย ' คันสีเหลืองชาหอมจีน ( เฮิร์สต์ , 1941 ) ในปี 1900 เป็น
แตกจริง สีสีเหลืองเป็นตระหนักโดย pernet duchers ' แนะนำ ' Soleil
d ' Or ' , F3 ลูกผสมระหว่าง ' ' และ ' ' แอน ducher เปอร์เซียสีเหลือง ' ( R . foetidu
herrm . )กุหลาบสีเหลืองสมัยใหม่เกือบทั้งหมดติดตามกลับไป ' Soleil d ' Or ' .
ไม่เพียง แต่ชนิด แต่ยังสนับสนุนการสร้างส่วนขยายของช่วงสี

ในการเกิด polyantha Mundi ' ' กลอเรีย ( intr . เดอ ruytbr 2472 ) และ ' ' พอล '
crampel ( intr . kbrsbergen 1930 ) และชาไฮบริดของเตตราพล ด์อิสระ '
( intr . kordes ,