1 Superordinate theme: SFBT brought

1 Superordinate theme: SFBT brought to mind the idea ‘making the best of it’
A stance of ‘making the best of it’ emerged in all seven accounts. It is
defined below.
‘There’s no point in dwelling on it [disability], we are where we are, it’s
getting on with it, trying to make the best of it, he’s come so far and done
so well and it’s keeping it going.’
(Tina)
Sub-theme 1.1 Acceptance of issues outside their control. The mothers perceived
that there was no choice about the actual disability or the role of
carer. For two mothers this was due to the tie of kinship. Sub-theme 1.2 A belief that one can choose how to appraise a situation. However,
the mothers strongly believed that they could choose how to
appraise their situation. This included an idea that perceptions can
change and are within the mothers’ control.
‘You are just dealt a hand of cards and you can either go round thinking
‘‘oh my god life’s awful’’ or you can make the best of it. So I always try
and make the best of it.’
(Alison)
Sub-theme 1.3 Focusing on issues in the present and immediate future. The
mothers did not want to ‘dwell’ on the disability and the past that
could not be changed but looked to the future and the choices it held.
SFBT, because it was congruent with this position, was contrasted
favourably with other approaches (it was not clear if these were
psychological or other, e.g. physiotherapy).
‘With any professional you meet you have to go back and start from
square one, explaining you know what’s your diagnosis and you know
what happened . . . it can be a real problem going over all that which I
don’t always find helpful. I just think this is where we are, where do we
want to get to and how do we get there or something like that.’
(Jane)
This view is consistent with the most frequently stated helpful events,
the scaling exercise and detailing a hypothetical preferred future. Two
of the mothers described how they adopted and visualized the scale
between sessions. The mothers felt that the scaling task acknowledged
difficulties and a sense of hope by drawing attention to exceptions and
the future.
‘It [scaling] was immediately useful in making me realize that although I
was feeling at 1, there had been times when I had been as high as 4 or 5
. . . it made me remember that times would be better again.’
(Emma)
Sub-theme 1.4 Feelings of self-efficacy and worth by reflecting on achievement.s.
Six of the mothers perceived their achievements and skills positively
with feelings of self-efficacy and worth.
‘He’s made me a better person, he’s made me realize I can do things that
I thought I can’t. He’s where he is now, because when he was a baby, mum and me did all that physio, taking him to the hospital and all the
doctors and portage. No not grief, he’s helped me to be a stronger, better
person. To fight.’
(Tina)
However, one mother did not share the enthusiasm for focusing on
her skills; doing so seemed incongruent with her self-image.
‘The most unhelpful bit for me was telling me that I’d got skills that I am
using because I don’t feel I’ve got any skills. I’m just trying to do what a
mother does.’
(Jenny)
2 Superordinate theme: examining wishful thinking
The participants grappled with two conflicting ideas: (1) that the
disability was permanent (sub-theme 1.1) although the mother could
influence changes in behaviour and their perception of it as described
above and (2) wishful thinking, i.e. hoping that an external agent
would create change.
Sub-theme 2.1 The miracle question perceived as irrelevant or confusing. All the
mothers found the miracle question irrelevant or baffling. Five stated
that it was the least helpful event. The problem centred on the
word miracle. One, an active Christian, explained that miracles had
different connotations for her. Another did not hear the question
fully. She made the following comment on hearing the session audiotape.
‘The question you put it to me was better than I thought you put it to me.
I just remember you saying if she woke up and everything was alright . . .
I couldn’t see the point of that, why ask that? Because it’s never going to
happen is it? It doesn’t upset me because I know she’ll never, but I just
couldn’t see the point of it.’
(Cathy)
A distinction was drawn between the perceived irrelevance of
the miracle question and the value of imagining a hypothetical
future.
‘The bit [most helpful event] where you asked me what it’d be like in the
morning and I told you what I’d like it to be like . . . imagining it in little
bits, making it real and one step at a time.’
(Tina)

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

รูป 1 superordinate: SFBT นำไปใจความคิด 'ทำดีสุดของมัน'ท่าทางของ 'ทำดีสุดของ' ปรากฏขึ้นในบัญชีทั้งหมด 7 มันเป็นกำหนดด้านล่าง' มีจุดในการอาศัยอยู่ในนั้น [พิการ] เรามีที่เราเป็น มีใช้กับ พยายามทำให้ดีสุดของมัน เขาได้มาจน และทำดังนั้นดีและจะทำให้มันไป '(ที)ยอมรับรูปแบบย่อย 1.1 ปัญหาภายนอกการควบคุมของพวกเขา แม่มองเห็นที่มีไม่มีทางเลือกเกี่ยวกับความพิการจริงหรือบทบาทของcarer สำหรับสองแม่ นี้ได้เนื่องจากผูกของญาติ หัวข้อย่อย 1.2 A เชื่อว่า สามารถเลือกวิธีการพิจารณาสถานการณ์ อย่างไรก็ตามมารดาอย่างยิ่งเชื่อว่า พวกเขาสามารถเลือกวิธีการพิจารณาสถานการณ์ของพวกเขา นี้รวมถึงความคิดที่สามารถเข้าใจเปลี่ยนแปลง และอยู่ในควบคุมของมารดา' คุณเพียงอาชญากรรมมือบัตร และคุณสามารถอย่างใดอย่างหนึ่งไปรอบคิด''โอ้ ชีวิตเจ้าของร้าย '' หรือคุณสามารถทำให้ดีสุดของมัน ดังนั้นจะพยายามและทำให้ดีสุดของมัน "(อลิสัน)หัวข้อย่อย 1.3 การ Focusing ในประเด็นในอนาคตปัจจุบัน และทันที ที่แม่ไม่ต้อง 'รักษา ' ที่พิการและผ่านมาที่อาจไม่ได้มองแต่อนาคตและเลือกที่จะจัดขึ้นSFBT เนื่องจากมัน มีตำแหน่งนี้ แผงถูกเปรียบเทียบfavourably กับวิธีอื่น ๆ ก็ไม่ชัดเจนเหล่านี้ได้จิตใจ หรือ อื่น ๆ เช่นกายภาพ)' มืออาชีพใด ๆ ที่คุณพบคุณต้องย้อนกลับไป และเริ่มต้นจากสแควร์วัน อธิบายคุณทราบการวินิจฉัยของคุณคืออะไร และคุณรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น...มันสามารถเป็นปัญหาจริงจะมากกว่าที่ที่ฉันไม่มักจะใช้ประโยชน์ เพียงคนนี้ที่เรามี ที่ทำเราต้องการไป และวิธีทำเราได้รับมี หรืออะไรอย่างนั้น '(เจน)มุมมองนี้จะสอดคล้องกับประโยชน์เหตุการณ์ระบุบ่อยกำหนดมาตราส่วนออกกำลังกาย และรายละเอียดในอนาคตต้องสมมุติ สองของมารดาอธิบายวิธีการที่พวกเขานำ และ visualized สเกลระหว่างรอบเวลาการ มารดารู้สึกว่า มาตราส่วนงานรับทราบความยากลำบากและความหวังโดยดึงดูดความสนใจข้อยกเว้น และในอนาคต' [มาตราส่วน] ก็มีประโยชน์ทันทีทำให้ฉันตระหนักดีว่าถึงแม้ว่าฉันรู้สึกที่ 1 มีได้เวลาเมื่อฉันได้สูงถึง 4 หรือ 5...มันทำให้ข้าพเจ้าว่า เวลาจะดีกว่าอีก '(เอ็มม่า)หัวข้อย่อย 1.4 ความรู้สึกตนเองประสิทธิภาพ และคุ้มค่า โดยบรรยากาศ achievement.sหกของมารดาการรับรู้ทักษะและความสำเร็จของพวกเขาบวกกับความรู้สึก ของตนเองประสิทธิภาพ และคุ้มค่า' เขาได้ทำให้ฉันเป็นคนดี ฉันรู้ว่า ฉันสามารถทำสิ่งที่เขาได้ทำฉันคิดว่า ฉันไม่สามารถ เขาเป็นที่เขาตอนนี้ เนื่องจากเมื่อเป็นทารก มัม และฉันได้ physio นั้นทั้งหมด กำลังเขาไปโรงพยาบาลและทุกแพทย์และดาน ไม่ไม่ความเศร้าโศก เขาได้ช่วยให้ผมแข็ง ถูกต้องบุคคลที่ การต่อสู้ "(ที)อย่างไรก็ตาม แม่หนึ่งไม่แบ่งความกระตือรือร้นสำหรับเน้นทักษะของเธอ ทำให้ดูเหมือน incongruent กับภาพตัวเองของเธอ' บิตสุดแอร์ฉันบอกฉันว่า ฉันได้มีทักษะที่ใช้ เพราะไม่รู้สึกว่า ได้ทักษะใด ๆ ฉันกำลังพยายามทำในสิ่งแม่ไม่ '(เจนนี่)ธีม superordinate 2: ตรวจสอบคิด wishfulผู้เข้าร่วม grappled ด้วยความคิดขัดแย้งกันสอง: (1) ที่จะพิการถูกถาวร (ย่อยรูป 1.1) แม้ว่าแม่อาจมีอิทธิพลต่อการเปลี่ยนแปลงในพฤติกรรมและการรับรู้ของมันตามที่อธิบายไว้ข้างต้น และ (2) คิด wishful เช่นหวังว่าตัวแทนภายนอกจะสร้างการเปลี่ยนแปลงหัวข้อย่อย 2.1 ถามมิราเคิลถือว่าเป็นความสับสน หรือความเกี่ยวข้อง ทั้งหมดนี้แม่พบคำถามมิราเคิลไม่เกี่ยวข้อง หรือ baffling 5 ระบุว่า มันเป็นเหตุการณ์ที่เป็นประโยชน์อย่างน้อย ปัญหาที่ศูนย์กลางในการโรงแรมมิราเคิลคำ หนึ่ง คริสเตียนที่ใช้งานอยู่ อธิบายว่า มีอัศจรรย์หมายถึงแตกต่างกันสำหรับเธอ อื่นไม่ได้ยินคำถามทั้งหมด เธอคิดต่อไปนี้บนได้ยิน audiotape เซสชันได้' คำถามที่ทำให้ฉันมีดีกว่าที่ฉันคิดว่า คุณทำให้ฉันพอจำกันได้คุณบอกว่า ถ้า เธอตื่น และทุกอย่างถูกครับ...ฉันไม่สามารถเห็นจุดที่ ทำไมถามว่า เพราะมันจะไม่เคยไปมันจะเกิดขึ้น มันไม่อารมณ์เสียฉัน เพราะฉันรู้ว่า เธอจะไม่เคย แต่ฉันเพียงไม่เห็นจุดนั้นได้ '(Cathy)ออกเป็นความแตกต่างระหว่าง irrelevance การรับรู้ของคำถามที่โรงแรมมิราเคิลและมูลค่าของ imagining เป็นสมมุติในอนาคต' บิต [เหตุการณ์ที่ดีที่สุด] ที่คุณถามผมว่ามันจะเป็นอย่างไรในการตอนเช้าและบอกคุณที่อยากให้เป็นเช่น... imagining ในเล็กน้อยบิต ทำจริงและขั้นตอนหนึ่งในการ '(ที)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

1 ธีมพอก: SFBT นำใจความคิดที่ 'ทำให้ดีที่สุดของมัน'
ท่าทางของการที่ดีที่สุดของมันโผล่ออกมาในบัญชีทั้งหมดเจ็ด มันเป็นเรื่องที่
ระบุไว้ด้านล่าง.
'มีจุดในการอยู่อาศัยในมันไม่มี [พิการ] เรากำลังที่เรามีก็
รับกับมันพยายามที่จะทำให้ดีที่สุดของมันเขามาเพื่อให้ห่างไกลและทำ
อย่างดีและจะทำให้มันเกิดขึ้น . '
(ทีน่า)
Sub-ธีม 1.1 ยอมรับปัญหานอกการควบคุมของพวกเขา แม่รับรู้
ว่ามีทางเลือกเกี่ยวกับความพิการที่เกิดขึ้นจริงหรือบทบาทของไม่มี
ผู้ดูแล สำหรับสองแม่นี้เป็นผลจากการผูกของเครือญาติ ธีมย่อย 1.2 ความเชื่อที่ว่าใครสามารถเลือกวิธีการประเมินสถานการณ์ แต่
แม่เชื่อว่าพวกเขาสามารถเลือกวิธีการ
ประเมินสถานการณ์ของพวกเขา นี้รวมถึงความคิดที่ว่าสามารถรับรู้
การเปลี่ยนแปลงและอยู่ภายในแม่ 'การควบคุม.
'คุณเป็นเพียงการกระทำมือของบัตรและคุณสามารถไปคิดรอบ
'' โอ้พระเจ้าของฉันชีวิตของอันยิ่งใหญ่ '' หรือคุณสามารถทำมันให้ดีที่สุด ดังนั้นผมจึงพยายาม
และทำให้ดีที่สุดของมัน. '
(อลิสัน)
Sub-ธีม 1.3 การมุ่งเน้นที่ปัญหาในปัจจุบันและอนาคตได้ทันที
แม่ไม่อยากให้ 'อาศัยอยู่' เกี่ยวกับความพิการและที่ผ่านมาว่า
ไม่สามารถเปลี่ยน แต่มองไปในอนาคตและเลือกที่จะจัดขึ้น.
SFBT เพราะมันสอดคล้องกับตำแหน่งนี้ได้รับการเทียบ
เหมาะกับวิธีการอื่น ๆ (มันเป็น ไม่ชัดเจนว่าเหล่านี้เป็น
ทางด้านจิตใจหรืออื่น ๆ เช่นกายภาพบำบัด).
'กับใด ๆ มืออาชีพที่คุณได้พบคุณต้องกลับไปและเริ่มต้นจาก
ตารางหนึ่งอธิบายว่าคุณรู้ว่าสิ่งที่การวินิจฉัยของคุณและคุณรู้ว่า
สิ่งที่เกิดขึ้น . . มันอาจจะเป็นปัญหาที่แท้จริงไปกว่าทุกสิ่งที่ฉัน
ไม่เคยพบที่เป็นประโยชน์ ผมแค่คิดว่านี่คือที่ที่เราอยู่ที่เรา
ต้องการที่จะได้รับและวิธีการที่เราจะได้รับมีหรือสิ่งที่ต้องการ. '
(เจน)
มุมมองนี้จะสอดคล้องกับที่ระบุไว้บ่อยที่สุดเหตุการณ์ที่เป็นประโยชน์
ออกกำลังกายและการปรับรายละเอียดสมมุติ ในอนาคตที่ต้องการ สอง
แม่เล่าให้ฟังว่าพวกเขาเป็นลูกบุญธรรมและมองเห็นขนาด
ระหว่างการประชุม แม่รู้สึกว่างานที่ได้รับการยอมรับการปรับ
ความยากลำบากและความรู้สึกของความหวังโดยการวาดความสนใจกับข้อยกเว้นและ
อนาคต.
'มัน [ปรับ] เป็นทันทีที่มีประโยชน์ในการทำให้ผมตระหนักว่าถึงแม้ว่าฉัน
รู้สึกวันที่ 1 มีการได้รับเวลาที่ฉันมี รับสูงถึง 4 หรือ 5
. . มันทำให้ฉันจำได้ว่าครั้งจะดีกว่าอีกครั้ง. '
(เอ็มม่า)
Sub-ธีม 1.4 ความรู้สึกของความรู้ความสามารถของตนเองและคุ้มค่าโดยสะท้อนให้เห็นถึง achievement.s.
หกแม่รับรู้ความสำเร็จและทักษะของพวกเขาในทางบวก
กับความรู้สึกของการรับรู้ความสามารถของตนเองและ คุ้มค่า.
'เขาทำให้ผมเป็นคนดีเขาก็ทำให้ฉันรู้ว่าฉันสามารถทำในสิ่งที่
ผมคิดว่าผมไม่สามารถ เขาเป็นที่ที่เขาอยู่ตอนนี้เพราะเมื่อเขาเป็นเด็กแม่และฉันทำทุกอย่างที่ออกกำลังพาเขาไปโรงพยาบาลและ
แพทย์และการขนส่ง ไม่มีความเศร้าโศกไม่ได้เขาก็ช่วยให้ผมมีความแข็งแรงดีกว่า
คน เพื่อต่อสู้กับ '.
(ทีน่า)
แต่หนึ่งแม่ไม่ได้แบ่งปันความกระตือรือร้นในการมุ่งเน้นไปที่
ทักษะของเธอ; การทำเช่นนั้นดูเหมือนไม่สอดคล้องกันกับภาพที่ตัวเองของเธอ.
'บิตเปล่าประโยชน์ที่สุดสำหรับฉันบอกฉันว่าฉันควรที่จะมีทักษะที่ผม
ใช้เพราะผมไม่รู้สึกว่าผมได้มีทักษะใด ๆ ฉันแค่พยายามที่จะทำในสิ่งที่
แม่ไม่ '.
(เจนนี่)
2 พอกธีม: ตรวจสอบปรารถนาคิด
เข้าร่วมเจตนารมณ์กับสองความคิดที่ขัดแย้งกัน (1) ว่า
เป็นความพิการถาวร (ย่อยธีม 1.1) ถึงแม้ว่าแม่จะ
มีอิทธิพลต่อ การเปลี่ยนแปลงในพฤติกรรมและการรับรู้ของมันตามที่อธิบายไว้
ข้างต้นและ (2) การคิดนึกอยากคือหวังว่าตัวแทนภายนอก
จะสร้างการเปลี่ยนแปลง.
ย่อยธีม 2.1 คำถามมหัศจรรย์มองว่าเป็นที่ไม่เกี่ยวข้องหรือทำให้เกิดความสับสน ทั้งหมด
แม่พบคำถามมหัศจรรย์ที่ไม่เกี่ยวข้องหรือยุ่งเหยิง ห้ากล่าว
ว่ามันเป็นเหตุการณ์ที่เป็นประโยชน์น้อย ปัญหามีศูนย์กลางอยู่ที่
มหัศจรรย์คำ หนึ่งที่ใช้งานคริสเตียนอธิบายว่าปาฏิหาริย์มี
ความหมายที่แตกต่างกันสำหรับเธอ อีกไม่ได้ยินคำถาม
อย่างเต็มที่ เธอแสดงความคิดเห็นต่อไปนี้เมื่อได้ยินเทปเซสชั่น.
'คำถามที่คุณนำไปฉันก็ยังดีกว่าที่ฉันคิดว่าคุณใส่มันมาให้ฉัน.
ฉันเพียงแค่จำไว้ว่าคุณบอกว่าถ้าเธอตื่นขึ้นมาและทุกอย่างไม่เป็นไร . .
ผมมองไม่เห็นจุดที่ว่าทำไมถามอย่างนั้น? เพราะมันไม่เคยจะ
เกิดขึ้นมันคืออะไร? มันไม่ได้ทำให้เสียฉันเพราะฉันรู้ว่าเธอจะไม่เคย แต่ฉันก็
ไม่สามารถมองเห็นจุดของมัน. '
(Cathy)
ความแตกต่างระหว่างถูกดึงออกมาไม่ตรงประเด็นการรับรู้ของ
คำถามที่มหัศจรรย์และความคุ้มค่าของการจินตนาการสมมุติ
อนาคต .
'บิต [เหตุการณ์เป็นประโยชน์มากที่สุด] ที่คุณถามผมว่ามันจะเป็นเหมือนใน
ตอนเช้าและฉันบอกคุณในสิ่งที่ฉันต้องการมันจะเป็นเหมือน . . จินตนาการน้อย
บิตทำให้มันเป็นจริงและขั้นตอนหนึ่งที่เวลา. '
(ทีน่า)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

หัวข้อ : sfbt 1 เหนียวนำจิตใจความคิด ' ทำให้ดีที่สุดค่ะ '
ท่าทางของ ' ทำให้ดีที่สุดเพื่อให้มันเกิดทั้ง 7 บัญชี มันเป็น

ไว้ด้านล่าง มันอาจจะไม่มีจุดในเรือนนั้น [ คนพิการ ] เราอยู่ที่ไหน มัน
รับกับมัน พยายามทำให้ดีที่สุด เขามาไกลมาก และทำ
ได้ดี และยังทำให้มันเกิดขึ้น . '

( Tina ) ธีมย่อย 11 การยอมรับปัญหาที่อยู่นอกการควบคุมของพวกเขา มารดารับรู้
มีไม่มีทางเลือกจริง พิการ หรือบทบาทของ
ผู้ดูแล สำหรับแม่สอง นี้คือเนื่องจากการผูกความเป็นญาติ . ย่อยหัวข้อ 1.2 ความเชื่อ ที่สามารถเลือกวิธีการประเมิน สถานการณ์ อย่างไรก็ตาม
แม่เชื่อมั่นว่าพวกเขาสามารถเลือกวิธีการ
ประเมินสถานการณ์ของพวกเขามีความคิดว่า ความคิดเห็นสามารถ
เปลี่ยนภายในการควบคุมของมารดา .
" ก็ถูกมือของบัตรและคุณสามารถเดินไปรอบ ๆการคิด
''oh พระเจ้าชีวิตแย่ ' ' หรือคุณสามารถทำมันให้ดีที่สุด ดังนั้นผมต้องพยายามทำให้ดีที่สุด
'
( อลิสัน )
ย่อยหัวข้อ 1.3 เน้นปัญหาในปัจจุบันและในอนาคตได้ทันที
แม่ไม่ได้ต้องการ ' อาศัยอยู่ในความพิการและอดีตที่ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้แต่
มองไปในอนาคตและสิ่งที่มันถือ .
sfbt เพราะมันสอดคล้องกับตำแหน่งนี้คือความแตกต่าง
ดังนั้นวิธีการอื่น ๆ ( มันไม่ได้ชัดเจนว่ามัน
ทางจิตวิทยาหรืออื่น ๆ เช่น กายภาพบำบัด )
'with มืออาชีพใด ๆที่คุณเจอ คุณต้องกลับไปเริ่มจาก
ตารางหนึ่งอธิบายว่าเป็นการวินิจฉัยและรู้
เกิดอะไรขึ้น . . . . . . . มันสามารถเป็นปัญหาที่เกิดขึ้นจริงทั้งหมด ซึ่งผม
เสมอไม่พบประโยชน์ ฉันแค่คิดว่า นี่เราอยู่ที่ไหน เราทำอะไรที่ไหน
ต้องการและวิธีการที่เราจะได้รับมีหรือสิ่งที่ต้องการที่ . '
( เจน )
มุมมองนี้สอดคล้องกับที่พบบ่อยที่สุดที่ระบุเหตุการณ์ประโยชน์
การปรับใช้และรายละเอียดสมมติฐานที่ต้องการในอนาคต 2
ของมารดาอธิบายว่าพวกเขายอมรับและมองเห็นขนาด
ระหว่างเซสชัน แม่รู้สึกว่า การรับรู้ปัญหาและงาน
ความหวังโดยการวาดความสนใจและข้อยกเว้น

] [ ปรับในอนาคต มันเป็นประโยชน์ในทันที ทำให้ผมรู้ว่าผม
รู้สึกที่ 1มีครั้งเมื่อฉันได้สูงเท่ากับ 4 หรือ 5

. . . . . . . มันทำให้ผมจำได้ว่าครั้งน่าจะดีกว่าอีก '
( เอ็มม่า )
ธีมย่อย 1.4 ความรู้สึกของตนและมูลค่าโดยสะท้อนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน .
6 ของมารดา การรับรู้ความสำเร็จของพวกเขาและทักษะบวกกับความรู้สึกของตนเอง และค่า
.
เขาก็ทำให้ฉันเป็นคนที่ดีขึ้น เขาทำให้ฉันตระหนักว่า ผมสามารถทำสิ่งที่
ฉันคิดว่าฉันสามารถทำมัน ตอนนี้เขาอยู่ไหน เพราะว่า เมื่อตอนที่เขายังเด็ก แม่ และฉันทำทั้งหมดธรรมชาติ , พาเขาไปโรงพยาบาล และทั้งหมด
แพทย์และขนย้าย ไม่มีความเศร้าโศก เขาช่วยผมให้แข็งแกร่งดีกว่า
คน สู้ '
( Tina )
แต่แม่ไม่ได้แบ่งปันความกระตือรือร้นเพื่อเน้นทักษะของเธอ ทำให้ดูเหมือน
; ซึ่งไม่ลงรอยกันกับภาพพจน์เธอ
' บิตแต่ฉันที่สุดก็บอกฉันว่า ฉันมีทักษะที่ผม
ใช้เพราะฉันรู้สึกว่าฉันไม่ได้มีทักษะใด ๆ ฉันแค่พยายามทำในสิ่งที่แม่

' ( เจนนี่ )
2
: การค้นพบรูปแบบการคิดนึก ผู้ grappled กับสองขัดแย้งความคิด ( 1 )
พิการเป็นถาวร ( ชุดย่อย 1.1 ) แม้ว่าแม่อาจ
มีอิทธิพลต่อการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมและการรับรู้ของพวกเขา มันเป็นการอธิบาย
ข้างบน และ ( 2 ) การคิดนึก คือ หวัง ว่า ตัวแทนภายนอก

จะสร้างการเปลี่ยนแปลง รูปแบบย่อย 2.1 มิราเคิลถามมองว่าไม่เกี่ยวข้อง หรือสับสน แม่ทุกคน
เจอปาฏิหาริย์ คำถามที่ไม่เกี่ยวข้องหรือยุ่งเหยิง ห้าระบุว่าเป็นเหตุการณ์
อย่างน้อยเป็นประโยชน์ ปัญหาที่มี
คำมหัศจรรย์ หนึ่งเป็นคริสเตียน ปราดเปรียว , อธิบายว่า ปาฏิหาริย์ได้
connotations แตกต่างกันสำหรับเธอ อื่นไม่ได้ยินคำถาม
อย่างเต็มที่ เธอได้แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับการได้ยิน สิ่งสำคัญต่อเซสชัน .
" คำถามที่คุณใส่มันเลยดีกว่า ฉันคิดว่านายใส่มันให้ฉัน .
ผมจำถ้าเธอตื่นขึ้นมา ทุกอย่างก็โอเค . . . . . . .
ฉันไม่เห็นจุดว่า ทำไมถามอย่างนั้นล่ะ ?เพราะมันไม่มีวัน
เกิดขึ้นเหรอ ? มันไม่ได้โกรธฉัน เพราะฉันรู้ว่าเธอจะไม่ แต่ฉันแค่
ไม่เห็นจุด '
( Cathy )
ความแตกต่างระหว่างการวาดและของ
มิราเคิลถามและคุณค่าของจินตนาการอนาคตสมมุติ
.
' บิต [ เหตุการณ์ ] ประโยชน์มากที่สุดที่คุณถาม ฉันว่ามันคงเป็นเหมือนใน
ตอนเช้าและผมบอกคุณสิ่งที่ฉันต้องการให้มันเป็นอย่างไร . . . . . . . จินตนาการได้นิดหน่อย
บิต ทำให้มันจริง และขั้นตอนหนึ่งที่เวลา . '
( Tina )