Before the major transformation of

Before the major transformation of the state into a centralised capitalist model in the 1870s, “Thailand” as a nation-state did not exist[1]. The back-projection of “Thailand’s history” from the modern era to Sukotai (AD 1270) and Ayuttaya (AD 1350-1782) must therefore be seen as rewritings of history, by people such as Luang Wichitwatakarn and Prince Damrong, to serve modern nationalistic ideology.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ก่อนที่หลักการแปลงของรัฐเป็นแบบทุนตุลาคมใน 1870s "ประเทศไทย" เป็น nation-state เป็นไม่มี [1] ฉายหลังของ "ของประวัติศาสตร์ประเทศไทย" จากยุคสมัย Sukotai (โฆษณา 1270) การเจริญ (AD 1350-1782) ดังนั้นต้องสามารถดูได้เป็น rewritings ของประวัติศาสตร์ คนหลวง Wichitwatakarn และเจ้าชายดำรง nationalistic อุดมการณ์ทันสมัยเพื่อการ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ก่อนที่จะมีการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญของรัฐในรูปแบบทุนนิยมรวมศูนย์ในยุค 1870 "ประเทศไทย" เป็นรัฐชาติไม่ได้อยู่ [1] กลับฉายของ "ประวัติศาสตร์ของประเทศไทย" จากยุคที่ทันสมัย​​เพื่อ Sukotai (AD 1270) และอยุธยา (AD 1350-1782) ดังนั้นจึงต้องถูกมองว่าเป็น rewritings ของประวัติศาสตร์โดยคนเช่นหลวง Wichitwatakarn และพระยาดำรงการให้บริการที่ทันสมัย​​ชาตินิยม อุดมการณ์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ก่อนที่สาขาการแปลงสภาพเป็น centralised ทุนนิยมแบบใน 1870s , " ประเทศไทย " เป็นรัฐชาติไม่ได้อยู่ [ 1 ] ฉายกลับของ " ประวัติศาสตร์ของไทย " จากสมัยพุทธกาลถึงสุโขทัย ( ค.ศ. 1270 ) และอยุธยา ( โฆษณา 1350-1782 ) จึงเห็นเป็น rewritings ของประวัติศาสตร์ โดยคน เช่น หลวง wichitwatakarn เจ้าชายดำรงค์และ ,เพื่อรับใช้อุดมการณ์ชาตินิยมที่ทันสมัย