Vancomycin-resistant S. aureus (VRS

Vancomycin-resistant S. aureus (VRSA) challenges clinicians, not only because of vancomycin and methicillin resistance, but also because of resistance to many other antibiotics, including aminoglycosides, macrolides, and fluoroquinolones.certain undesirable side effects and the spread of pathogens with this new antimicrobial drug resistance emphasize the need for the development of other newer antimicrobial agents with activity against such gram positive bacteria (Jevitt et al. 2003, Meka and Gold 2004, Nathwani 2005). Also the other cause is gram negative antibiotic-resistant opportunistic pathogens. Gram negative environmental and enteric organisms currently threaten patients in hospitals and communities with multi-drug resistance, including broad resistance to first, second, and third generations of penicillin's and cephalosporin's (Urban et al. 2003, Obritsch et al. 2004, Paterson et al. 2004). These bacteria, like Pseudomonas aeruginosa, are common organisms which were found in environment, which act as opportunistic pathogens in clinical cases where the defense system of the patient is compromised (Lyczak et al. 2000). Also other intrinsically antibiotic resistant organisms such as Stenotrophomonas maltophilia are emerging as opportunistic pathogens. The end result of this phenomenon is that many strains of bacteria have become resistant, and in many cases multi-resistant to these therapeutic agents, to overcome this problem a new antibiotic needed hich will show positive result (Alanis 2005). The present study is carried out by isolation of Actinomycetes culture and to check antibacterial activity of intracellular and extracellular compounds against different types of pathogens which were present in Actinomycetes, the pathogens were used Staphylococcus aureus, Pseudomonas aeruginosa and E. coli.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Vancomycin ทน S. หมอเทศข้างลาย (VRSA) ความท้าทาย clinicians ไม่เพียงแต่เนื่อง จากความต้านทานต่อ methicillin และ vancomycin แต่ยังเนื่อง จากความต้านทานต่อหลายอื่น ๆ ยาปฏิชีวนะ aminoglycosides, macrolides และ fluoroquinolones.certain ผลข้างเคียง และการแพร่กระจายของโรคมีความต้านทานยาต้านจุลชีพนี้ใหม่เน้นต้องการพัฒนาตัวแทนจุลินทรีย์อื่น ๆ ใหม่กับกิจกรรมกับแบคทีเรียกรัมบวกเช่น (Jevitt et al. 2003 , Meka และทอง 2004, Nathwani 2005) นอกจากนี้ สาเหตุอื่น ๆ เป็นกรัมลบดื้อยาปฏิชีวนะยกโรค กรัมลบสิ่งแวดล้อม และ enteric ชีวิตคุกคามผู้ป่วยในโรงพยาบาลและชุมชนในปัจจุบัน มีความต้านทานยาหลาย รวม ทั้งกว้างทนต่อแรก สอง สามรุ่นของยาเพนนิซิลลินและ cephalosporin ของ (Urban et al. Obritsch et al. 2004, al. et ทเทอร์ 2004, 2003) แบคทีเรียเหล่านี้ เช่น Pseudomonas aeruginosa มีทั่วไปสิ่งมีชีวิตที่พบในสิ่งแวดล้อม ซึ่งทำหน้าที่เป็นโรคยกในกรณีที่ทางคลินิกซึ่งเป็นระบบป้องกันของผู้ป่วยสมบูรณ์ (Lyczak et al. 2000) นอกจากนี้ สิ่งมีชีวิตอื่น ๆ ทำดื้อยาปฏิชีวนะเช่น Stenotrophomonas maltophilia เกิดขึ้นใหม่เป็นโรคยก ผลลัพธ์สุดท้ายของปรากฏการณ์นี้คือ หลายสายพันธุ์ของแบคทีเรียเป็นทน และในหลายกรณีที่ทนหลายกับตัวแทนเหล่านี้รักษาโรค การเอาชนะปัญหานี้ ใดจำเป็นต้องใช้ยาปฏิชีวนะแบบใหม่จะแสดงผลบวก (อลานิ 2005) การศึกษาปัจจุบันจะดำเนินการ โดยแยกวัฒนธรรม Actinomycetes และการตรวจสอบกิจกรรมต้านเชื้อแบคทีเรียสาร intracellular และ extracellular กับชนิดของโรคซึ่งแสดงใน Actinomycetes โรคถูกใช้ Staphylococcus หมอเทศข้างลาย Pseudomonas aeruginosa และ E. coli

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

vancomycin ทนเชื้อ S. aureus (VRSA) ทำฟาวล์แพทย์ไม่เพียงเพราะ vancomycin และความต้านทานต่อ methicillin แต่ยังเพราะของความต้านทานต่อยาปฏิชีวนะอื่น ๆ อีกมากมายรวมทั้ง aminoglycosides, macrolides และผลข้างเคียงที่ไม่พึงประสงค์ fluoroquinolones.certain และการแพร่กระจายของเชื้อโรคที่มีนี้ ยาต้านจุลชีพดื้อยาใหม่เน้นความจำเป็นในการพัฒนายาต้านจุลชีพใหม่อื่น ๆ ที่มีฤทธิ์ต้านแบคทีเรียแกรมบวกดังกล่าว (Jevitt et al. 2003 Meka และสีทองปี 2004 Nathwani 2005) นอกจากนี้ยังมีสาเหตุอื่น ๆ ที่เป็นเชิงลบกรัมยาปฏิชีวนะที่ทนเชื้อโรคฉวยโอกาส แกรมเชิงลบสิ่งมีชีวิตและสิ่งแวดล้อมลำไส้ขณะนี้เป็นภัยคุกคามต่อผู้ป่วยในโรงพยาบาลและชุมชนที่มีความต้านทานหลายยาเสพติดรวมทั้งต้านทานกว้างครั้งแรกที่สองและคนรุ่นที่สามของยาปฏิชีวนะและ cephalosporin ของ (เมือง et al. 2003 Obritsch et al. 2004, แพ็ตเตอร์สันและอัล . 2004) แบคทีเรียเหล่านี้เช่น Pseudomonas aeruginosa, เป็นสิ่งมีชีวิตที่พบโดยทั่วไปที่พบในสภาพแวดล้อมซึ่งทำหน้าที่เป็นเชื้อโรคฉวยโอกาสในกรณีคลินิกที่ระบบการป้องกันของผู้ป่วยที่ถูกบุกรุก (Lyczak et al. 2000) นอกจากนี้ยังมีสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ ที่ทนต่อยาปฏิชีวนะภายในเช่น maltophilia Stenotrophomonas จะเกิดขึ้นเป็นเชื้อโรคฉวยโอกาส ผลลัพธ์ที่ได้จากปรากฏการณ์นี้ก็คือว่าหลายสายพันธุ์ของเชื้อแบคทีเรียได้กลายเป็นทนและในหลายกรณีหลายทนเหล่านี้ตัวแทนการรักษาจะเอาชนะปัญหานี้เป็นยาปฏิชีวนะใหม่ที่จำเป็น hich จะแสดงผลบวก (Alanis 2005) การศึกษาครั้งนี้จะดำเนินการโดยการแยกของวัฒนธรรม Actinomycetes และตรวจสอบฤทธิ์ต้านแบคทีเรียของสารภายในเซลล์และสารกับชนิดของเชื้อโรคที่มีอยู่ใน Actinomycetes เชื้อโรคถูกนำมาใช้เชื้อ Staphylococcus aureus ที่เชื้อ Pseudomonas aeruginosa และเชื้อ E. coli

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แวนโคมัยซินต่อ S . aureus ( vrsa ) ความท้าทาย ซึ่งไม่เพียงเพราะได้เมทิซิลลินและต้านทาน , แต่ยังเพราะของความต้านทานยาปฏิชีวนะ อื่น ๆอีกมากมายรวมทั้งระดับแมคโครไลด์ , และฟลอโรควิโนโลน .บางผลข้างเคียงที่ไม่พึงประสงค์และการแพร่กระจายของเชื้อโรคที่มีฤทธิ์ต้านจุลชีพใหม่เน้นความต้องการการพัฒนายาต้านจุลชีพที่มีฤทธิ์ต่อใหม่กว่าเช่นแบคทีเรียแกรมบวก ( jevitt et al . ในปี 2003 และ 2004 nathwani เมกาทอง , 2548 ) นอกจากนี้ สาเหตุอีกอย่างคือ แกรมลบ ฉวยโอกาสยาปฏิชีวนะป้องกันเชื้อโรคกรัมลบสิ่งแวดล้อมและสิ่งมีชีวิตในขณะนี้เป็นภัยคุกคามต่อผู้ป่วย ในโรงพยาบาลและชุมชน กับการดื้อยาหลาย , รวมทั้งกว้างความต้านทานที่แรกที่สองและรุ่นที่สามของเพนนิซิลินและเซฟาโลสปอริน ( เมือง et al . 2003 obritsch et al . 2004 Paterson et al . 2004 ) แบคทีเรียเหล่านี้ เช่น Pseudomonas aeruginosa ,จะพบสิ่งมีชีวิตที่พบในสิ่งแวดล้อมซึ่งเป็นนักฉวยโอกาสเชื้อโรคในกรณีคลินิกที่ระบบป้องกันของคนไข้ที่ถูกบุกรุก ( lyczak et al . 2000 ) ยังอื่นภายในยาปฏิชีวนะป้องกันสิ่งมีชีวิต เช่น stenotrophomonas maltophilia ฉวยโอกาสเกิดขึ้นใหม่เป็นเชื้อโรคสิ้นผลของปรากฏการณ์นี้คือการที่พบมากของแบคทีเรียจะป้องกัน และในกรณีหลายป้องกันรักษาโรคเหล่านี้มากมาย ที่จะเอาชนะปัญหานี้เป็นยาปฏิชีวนะตัวใหม่ต้องการรู้ว่าจะแสดงผลเป็นบวก ( Alanis 2005 )การศึกษาการแยกเชื้อแอคติโนมัยสีทจากวัฒนธรรมและตรวจสอบกิจกรรมเซลล์ของแบคทีเรียและสารสำคัญต่อชนิดของเชื้อโรค ซึ่งปัจจุบันในแอคติโนมัยซีท เชื้อโรคได้แก่ Staphylococcus aureus , Pseudomonas aeruginosa และ E . coli