There were no parking places in fro

There were no parking places in front of LOYCE TV SALES AND SERVICE. He cursed under his breath and swung the car in a U-turn. Again he passed the little square of green with its lonely drinking fountain and bench and single lamppost.

From the lamppost something was hanging. A shapeless dark bundle, swinging a little with the wind. Like a dummy of some sort. Loyce rolled down his window and peered out. What the hell was it? A display of some kind? Sometimes the Chamber of Commerce put up displays in the square.

Again he made a U-turn and brought his car around. He passed the park and concentrated on the dark bundle. It wasn't a dummy. And if it was a display it was a strange kind. The hackles on his neck rose and he swallowed uneasily. Sweat slid out on his face and hands.

It was a body. A human body.

"Look at it!" Loyce snapped. "Come on out here!"

Don Fergusson came slowly out of the store, buttoning his pin-stripe coat with dignity. "This is a big deal, Ed. I can't just leave the guy standing there."

"See it?" Ed pointed into the gathering gloom. The lamppost jutted up against the sky—the post and the bundle swinging from it. "There it is. How the hell long has it been there?" His voice rose excitedly. "What's wrong with everybody? They just walk on past!"

Don Fergusson lit a cigarette slowly. "Take it easy, old man. There must be a good reason, or it wouldn't be there."

"A reason! What kind of a reason?"

Fergusson shrugged. "Like the time the Traffic Safety Council put that wrecked Buick there. Some sort of civic thing. How would I know?"

Jack Potter from the shoe shop joined them. "What's up, boys?"

"There's a body hanging from the lamppost," Loyce said. "I'm going to call the cops."

"They must know about it," Potter said. "Or otherwise it wouldn't be there.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สถานที่หน้า LOYCE ขายและบริการโทรทัศน์ที่จอดรถไม่ได้ เขาสาปภายใต้ลมหายใจของเขา และ swung รถในซี อีก เขาผ่านช่องสี่เหลี่ยมเล็ก ๆ สีเขียวกับความเหงาที่ดื่ม และม้านั่ง และเหตุเดียวจากเหตุ บางอย่างเป็นที่แขวน Shapeless เข้มมัด ควงน้อยกับลม เช่นหุ่นบางอย่าง Loyce สะสมลงหน้าต่างของเขา และ peered ออก อะไรนรกมาหรือไม่ จอแสดงผลบางประเภทหรือไม่ บางหอวางแสดงในสี่เหลี่ยมนั้นอีกเขาทำกลับรถ และนำรถของเขารอบ เขาผ่านสวน และเข้มข้นในกลุ่มดำ มันไม่ได้เป็นหุ่น และ ถ้าเป็นจอก็แบบแปลก กุหลาบ hackles คอของเขา และเขากลืนกิน uneasily ฝ่อออกเหงื่อบนใบหน้าและมือของเขาร่างกายได้ ร่างกายมนุษย์"ดูได้" Loyce จัดชิด "มาที่นี่"Fergusson ดอนมาช้าจากเก็บ buttoning ตราเขาขาลาย ด้วยศักดิ์ศรี "นี่คือเรื่องใหญ่ Ed ฉันไม่สามารถปล่อยให้คนตั้ง""เห็นหรือไม่" Ed ชี้เป็นหยีรวบรวม เหตุ jutted ขึ้นกับท้องฟ้า — ลงและกลุ่มควงออกงาน "ก็ได้ อย่างไรนรกนานมันเคยมี" เสียงของเขากุหลาบขึ้ง อะไรคือผิดกับทุกคน พวกเขาเดินทางในอดีต! "Fergusson ดอนสว่างจุดบุหรี่ช้า "เอาไปเถิดคนง่าย อายุ ต้องมีเหตุผลที่ดี หรือไม่จะมีการ""เหตุผล ไหนของเหตุผล"Fergusson ยักไหล่ "เช่นเวลาการจราจรความปลอดภัยสภาใส่จนอับปางลง Buick มี บางจัดเรียงของสิ่งที่พลเมือง จะฉันรู้ได้อย่างไร"พอตเตอร์แจ็คจากร้านรองเท้าเข้าร่วมพวกเขา คืออะไร ชาย"Loyce กล่าวว่า "มีตัวแขวนจากเหตุ "ฉันจะเรียกตำรวจ"พอตเตอร์กล่าวว่า "พวกเขาต้องรู้ "หรือมิฉะนั้น ก็จะไม่มีการ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ไม่มีสถานที่จอดรถอยู่ด้านหน้าของ loyce ทีวีขายและการบริการเป็น เขาสาปแช่งภายใต้ลมหายใจของเขาและเหวี่ยงรถในกลับ อีกครั้งที่เขาเดินผ่านสี่เหลี่ยมเล็ก ๆ ของสีเขียวที่มีน้ำพุดื่มเหงาและม้านั่งและเสาเดียว. จากสิ่งที่เสาถูกแขวน มัดมืดไม่มีรูปแบบแกว่งเล็ก ๆ น้อย ๆ กับลม เช่นเดียวกับหุ่นบางจัดเรียง loyce กลิ้งลงหน้าต่างของเขาและ peered ออก อะไรคือมันได้หรือไม่ การแสดงผลของบางชนิด? บางครั้งหอการค้านำขึ้นแสดงในตาราง. อีกครั้งที่เขาทำกลับรถและนำรถของเขาไปรอบ ๆ เขาเดินผ่านสวนสาธารณะและความเข้มข้นในการมัดมืด มันไม่ได้เป็นหุ่น และถ้ามันเป็นจอแสดงผลที่มันเป็นชนิดแปลก hackles บนคอของเขาเพิ่มขึ้นและเขากลืนกินอย่างไม่สบายใจ เหงื่อออกลดลงบนใบหน้าและมือของเขา. มันเป็นร่างกาย ร่างกายมนุษย์. "ดูมัน!" loyce snapped "มาที่นี่!" ดอนเฟอร์กูสันมาอย่างช้า ๆ ออกจากร้าน, buttoning เสื้อลายขาของเขาอย่างมีศักดิ์ศรี "นี่เป็นเรื่องใหญ่เอ็ด. ฉันไม่สามารถเพียงแค่ปล่อยให้คนที่แต่งตัวประหลาดยืนอยู่ที่นั่น." "ดูมันได้หรือไม่" เอ็ดชี้เป็นความเศร้าโศกรวบรวม เสายื่นขึ้นกับท้องฟ้าโพสต์และกำแกว่งจากมัน "มีมันเป็น. วิธีนรกยาวได้มันอยู่ที่นั่น?" เสียงของเขาเพิ่มขึ้นอย่างตื่นเต้น "มีอะไรผิดปกติกับทุกคน? พวกเขาเพียงแค่เดินผ่านมา!" ดอนเฟอร์กูสันไฟบุหรี่อย่างช้าๆ "พาง่าย, ชายชรา. จะต้องมีเหตุผลที่ดีหรือมันจะไม่ได้อยู่ที่นั่น." "เหตุผลอะไรชนิดของเหตุผล?" เฟอร์กูสันยักไหล่ "เช่นเดียวกับเวลาที่คณะมนตรีความปลอดภัยการจราจรใส่ที่อับปาง Buick มี. เรียงลำดับของสิ่งเทศบาลบาง. ฉันจะรู้หรือไม่" พอตเตอร์แจ็คจากร้านรองเท้าสมทบกับพวกเขา "เกิดอะไรขึ้นเด็ก?" "มีร่างกายเป็นห้อยลงมาจากเสา" loyce กล่าวว่า "ฉันจะเรียกตำรวจ." "พวกเขาจะต้องรู้เกี่ยวกับมัน" พอตเตอร์กล่าวว่า "หรือมิฉะนั้นก็จะไม่ได้อยู่ที่นั่น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ไม่มีที่จอดรถ สถานที่ในด้านหน้าของทีวี loyce ขายและบริการ เขาสาปแช่งภายใต้ลมหายใจของเขาและเหวี่ยงรถกลับรถ อีกครั้งที่เขาผ่านสี่เหลี่ยมเล็ก ๆน้อย ๆของสีเขียวของม้านั่งและน้ำพุดื่ม โดดเดี่ยวและเดี่ยว เสาไฟถนน เสาไฟ

จากสิ่งที่ถูกแขวน ไม่มีรูปร่างเป็นมืดรีบควงเล็กน้อยด้วยแรงลม ชอบหุ่นบางจัดเรียงloyce รีดลงหน้าต่างของเขาและดึงออกมา มันอะไรกันแน่ การแสดงบางชนิด ? บางครั้งหอการค้าใส่ขึ้นแสดงในตาราง

อีกเขายูเทิร์นรถและนำรถของเขาอยู่ เขาผ่านสวนและเน้นมัดมืด มันไม่ได้โง่ และถ้ามันเป็นการแสดงเป็นชนิดแปลก การหวีบนคอของเขา โรส และ เขากลืนน้ำลายอย่างไม่สบายใจเหงื่อไหลลื่นออกมาบนใบหน้าของเขาและมือ

มันคือร่างกาย ร่างกายมนุษย์

" ดูสิ ! " loyce snapped ” มานี่เร็ว ! "

ก็เฟอร์กัสสันมาอย่างช้าๆ ออกมาจากร้าน การติดกระดุมของเขาปักลายเสื้อด้วยศักดิ์ศรี . นี่มันเรื่องใหญ่ เอ็ด ฉันจะไม่ปล่อยให้ผู้ชายที่ยืนอยู่ตรงนั้น "

" ดูไหมครับ ? เอ็ดชี้ในการรวบรวมความหม่นหมอง