One day back there in the good old

One day back there in the good old days when I was nine and the world was full of every imaginable kind of magnificence, and life was still a delightful and mysterious dream, my cousin Mourad, who was considered crazy by everybody who knew him except me, came to my house at four in the morning and woke me up by tapping on the window of my room.

Aram, he said.
I jumped out of bed and looked out the window. I couldn't believe what I saw.
It wasn't morning yet, but it was summer and with daybreak not many minutes around the corner of the world it was light enough for me to know I wasn't dreaming.

My cousin Mourad was sitting on a beautiful white horse. I stuck my head out of the window and rubbed my eyes. Yes, he said in Armenian. It's a horse. You're not dreaming. Make it quick if you want to ride.

I knew my cousin Mourad enjoyed being alive more than anybody else who had ever fallen into the world by mistake, but this was more than even I could believe.
In the first place, my earliest memories had been memories of horses and my first longings had been longings to ride.

This was the wonderful part.
In the second place, we were poor.
This was the part that wouldn't permit me to believe what I saw.
We were poor. We had no money. Our whole tribe was poverty-stricken. Every branch of the Garoghlanian family was living in the most amazing and comical poverty in the world. Nobody could understand where we ever got money enough to keep us with food in our bellies, not even the old men of the family. Most important of all, though, we were famous for our honesty. We had been famous for our honesty for something like eleven centuries, even when we had been the wealthiest
family in what we liked to think was the world. We were proud first, honest next, and after that we believed in right and wrong. None of us would take advantage of anybody in the world, let alone steal.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

วันที่หนึ่งกลับมีดีสมัยก่อนเมื่อได้เก้า และโลกก็เต็มไป ด้วยความสง่างามทุกชนิดเท่า และชีวิตยังคงมีความลึกลับ และความฝัน ญาติของฉัน Mourad ที่ถือเป็นบ้า โดยทุกคนที่รู้จักเขายกเว้นผม มาถึงบ้านที่สี่ในช่วงเช้า และตื่นฉัน โดยแตะบนหน้าต่างของห้องพักนายอร่ามศิริ เขากล่าวว่าเพิ่มขึ้นจากเตียง และมองออกหน้าต่าง ผมไม่เชื่อว่าสิ่งที่ผมเห็นมันไม่ได้ตอนเช้าได้ แต่มันเป็นร้อน และเดย์เบรกไม่หลายนาทีรอบมุมของโลกมันก็เบาพอที่จะรู้ว่า ฉันไม่ได้ฝันลูกพี่ลูกน้องของฉัน Mourad นั่งอยู่บนม้าสีขาวสวยงาม ผมติดหัวของฉันออกจากหน้าต่าง และ rubbed ตา ใช่ เขากล่าวว่า ในอาร์เมเนีย ม้าได้ คุณกำลังไม่ฝัน ทำด่วนถ้าคุณต้องการขี่ผมรู้ว่าลูกพี่ลูกน้องของฉัน Mourad ชอบอยู่มีชีวิตมากกว่าใครอื่นที่ได้เคยตกลงมาในโลกโดยไม่ได้ตั้งใจ แต่นี้มากกว่าแม้ฉันไม่สามารถเชื่อในสถานที่แรก ความทรงจำแรกสุดได้ทรงม้าและ longings ของฉันแรกได้ longings ขี่นี้เป็นส่วนยอดเยี่ยมในตำแหน่งที่สอง เราได้ดีนี้เป็นส่วนหนึ่งที่จะไม่อนุญาตให้ฉันเชื่อว่าสิ่งที่ผมเห็นไม่ดีขึ้น เรามีเงินไม่ เผ่าของเราทั้งหมดนี้ได้ ทุกสาขาของ Garoghlanian อยู่ในความยากจนตื่นตาตื่นใจ และตลกที่สุดในโลก ไม่มีใครสามารถเข้าใจที่เราเคยมีเงินพอให้เรา มีอาหารใน bellies ของเรา ไม่ได้คนเก่าของครอบครัว ที่สำคัญที่สุดทั้งหมด แม้ว่า เราได้มีชื่อเสียงสำหรับความซื่อสัตย์ของเรา เราได้รับชื่อเสียงสำหรับความซื่อสัตย์ของเราในศตวรรษที่สิบเอ็ด แม้เมื่อเราได้ที่ร่ำรวยเหมือนครอบครัวเราชอบคิดถูกโลก แนะนำแรก ซื่อสัตย์ต่อไปภูมิใจ และหลังจากนั้น เราเชื่อในสิทธิและไม่ถูกต้อง ไม่มีเราจะใช้ประโยชน์จากใครในโลก นับ ประสาขโมย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

วันหนึ่งกลับไปที่นั่นในวันเก่าที่ดีเมื่อผมเก้าและโลกก็เต็มทุกชนิดเท่าของความงดงามและชีวิตก็ยังคงเป็นความฝันที่สวยงามและลึกลับลูกพี่ลูกน้องของฉัน Mourad ที่ได้รับการพิจารณาบ้าโดยทุกคนที่รู้จักเขายกเว้นฉัน มาที่บ้านของฉันที่สี่ในตอนเช้าและตื่นฉันขึ้นโดยการแตะที่หน้าต่างห้องของฉัน. the ซีเรียเขากล่าวว่า. ฉันกระโดดออกจากเตียงและมองออกไปนอกหน้าต่าง ฉันไม่สามารถเชื่อสิ่งที่ฉันเห็น. มันไม่ได้ตอนเช้า แต่มันก็เป็นช่วงฤดูร้อนและมีรุ่งสางไม่กี่นาทีรอบมุมของโลกมันเป็นแสงเพียงพอสำหรับผมที่จะรู้ว่าฉันไม่ได้ฝัน. ญาติ Mourad ของฉันคือ นั่งอยู่บนม้าขาวที่สวยงาม ฉันติดหัวของฉันออกจากหน้าต่างและลูบตาของฉัน ใช่เขากล่าวในอาร์เมเนีย มันเป็นม้า คุณไม่ได้ฝัน ทำให้มันได้อย่างรวดเร็วถ้าคุณต้องการที่จะนั่ง. ผมรู้ว่าญาติ Mourad ฉันสนุกกับการมีชีวิตอยู่มากขึ้นกว่าคนอื่น ๆ ที่ได้ลดลงที่เคยเข้ามาในโลกโดยไม่ได้ตั้งใจ แต่นี้เป็นมากกว่าแม้ฉันจะเชื่อ. ในครั้งแรกที่ความทรงจำที่เก่าแก่ที่สุดของฉันมี รับความทรงจำของม้าและความปรารถนาครั้งแรกของฉันได้รับความปรารถนาที่จะนั่ง. นี้เป็นส่วนหนึ่งที่ยอดเยี่ยม. ในสถานที่ที่สองเรายากจน. นี้เป็นส่วนหนึ่งที่จะไม่อนุญาตให้เชื่อสิ่งที่ฉันเห็น. เรามีความยากจน เราไม่มีเงิน ชนเผ่าทั้งของเราคือยากจน สาขาของครอบครัว Garoghlanian ทุกคนอาศัยอยู่ในความยากจนที่น่าตื่นตาตื่นใจที่สุดและตลกในโลก ไม่มีใครสามารถเข้าใจที่เราเคยได้รับเงินมากพอที่จะทำให้เรามีอาหารในท้องของเราไม่ได้เป็นคนเก่าของครอบครัว สิ่งที่สำคัญที่สุดของทั้งหมด แต่เราก็มีชื่อเสียงในความซื่อสัตย์สุจริตของเรา เราได้รับชื่อเสียงสำหรับความซื่อสัตย์สุจริตของเราสำหรับสิ่งที่ต้องการศตวรรษที่สิบเอ็ดแม้เมื่อเราได้รับที่ร่ำรวยของครอบครัวในสิ่งที่เราชอบที่จะคิดว่าโลก เราภูมิใจเป็นครั้งแรก, เที่ยงตรงต่อไปและหลังจากที่เราเชื่อมั่นในความถูกต้องและผิด ไม่มีเราจะใช้ประโยชน์จากใครในโลกให้อยู่คนเดียวขโมย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

วันหนึ่งกลับไปในวันเก่าที่ดีเมื่อฉันอายุเก้าขวบ และโลกก็เต็มทุกเท่าที่ชนิดของความงดงามและชีวิตยังสวยงามและลึกลับฝัน ญาติ mourad ที่ถือว่าบ้า โดยทุกคนที่รู้จักเขา ยกเว้นผม มาหาที่บ้านตอนตีสี่ และปลุกให้ฉันตื่น โดยแตะบนหน้าต่างห้องฉัน


ซีเรีย เขากล่าวว่าฉันกระโดดออกจากเตียงและมองออกไปนอกหน้าต่าง ผมไม่สามารถเชื่อในสิ่งที่ผมเห็น
ไม่ใช่ตอนเช้าเลย แต่มันเป็นฤดูร้อนและวันหยุดไม่กี่นาทีรอบมุมของโลกมันสว่างพอสำหรับผมที่จะรู้ว่าฉันไม่ได้ฝัน

ญาติ mourad นั่งอยู่บนหลังม้าสีขาวสวยงาม ฉันติดอยู่ในหัวของฉันออกไปนอกหน้าต่าง และลูบที่ตาของฉัน ใช่ , เขากล่าวในอาร์เมเนีย มันเป็นม้านายไม่ได้ฝัน ให้มันได้อย่างรวดเร็วถ้าคุณต้องการที่จะนั่ง

ฉันรู้ลูกพี่ลูกน้องของฉัน mourad ชอบมีชีวิตอยู่มากกว่าใครๆที่เคยอยู่ใน โลก โดยไม่ได้ตั้งใจ แต่นี้เป็นมากกว่า แม้ผมจะเชื่อ .
ในสถานที่แรกของฉันเก่าความทรงจำได้รับความทรงจำของม้าและความปรารถนาแรกของฉันได้รับความปรารถนาขี่

นี่เป็นส่วนหนึ่งที่ยอดเยี่ยม .
ในสถานที่ที่สอง เราจน
นี่เป็นส่วนที่ไม่อนุญาตให้ผมเชื่อในสิ่งที่ผมเห็น
เราจน เราไม่มีเงิน เผ่าของเราทั้งหมดถูกยากจน . ทุกสาขาของครอบครัว garoghlanian อาศัยอยู่ในความยากจนและตลกที่น่าตื่นตาตื่นใจที่สุดในโลก ไม่มีใครสามารถเข้าใจที่เราเคยได้รับเงินเพียงพอที่จะให้เรา ด้วยอาหารในท้องของเรา แม้แต่ผู้เฒ่าในครอบครัว สำคัญที่สุดของทั้งหมดแม้ว่าพวกเรามีชื่อเสียงความซื่อสัตย์ของเรา เราได้รับชื่อเสียงสำหรับความซื่อสัตย์ของเราประมาณ 11 ศตวรรษ แม้เมื่อเราถูกครอบครัวที่รวยที่สุด
ในสิ่งที่เราชอบคิดว่าโลก เราภูมิใจครั้งแรกที่เที่ยงตรงต่อไป และหลังจากนั้น เราเชื่อในสิ่งที่ถูกและผิด ในพวกเรา ไม่มีใครเอาเปรียบใคร ใน โลก อย่าว่าแต่ขโมย .