Adler was one of few American actor

Adler was one of few American actor to study with Constantin Stanislavski. She was a prominent member of the Group Theatre but differences with Lee Strasberg over the Stanislavski System (later developed by Strasberg into Method acting) made her leave the Group. She once said: "Drawing on the emotions I experienced — for example, when my mother died — to create a role is sick and schizophrenic. If that is acting, I don't want to do it."

Adler met with Stanislavski again later in his career and questioned him on Strasberg's interpretation. He told her that he had abandoned emotional memory, which had been Strasberg's dominant paradigm, but that they both believed that actors did not have what is required to play a variety of roles already instilled inside them, and that extensive research was needed to understand the experiences of characters who have different values originating from different cultures.

For instance, if a character talks about horse riding, one needs to know something about horse riding as an actor, otherwise one will be faking. More importantly, one must study the values of different people to understand what situations would have meant to people, when those situations might mean nothing in the actor's own culture. Without this work, Adler said that an actor walks onto the stage "naked". This approach is one for which one of her students, Robert De Niro, became famous.

Adler also trained actors' sensory imagination to help make the characters' experiences more vivid, a commonality between her and Strasberg. She believed that mastery of the physical and vocal aspects of acting was necessary for the actor to command the stage, and that all body language should be carefully crafted and voices need to be clear and expressive. She often referred to this as an actor's "size" or "worthiness of the stage". Her biggest mantra was perhaps "in your choices lies your talent", and she would encourage actors to find the most grand character interpretation possible in a scene; another favorite phrase of hers regarding this was "don't be boring".

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แอดเลอร์เป็นหนึ่งในชาวอเมริกันน้อยเรียนกับ Constantin Stanislavski เธอเป็นสมาชิกของกลุ่มโรงละครเด่น แต่ทำความแตกต่างกับลีสตราสเบิร์กผ่านระบบ Stanislavski (ภายหลังพัฒนา โดยสตราสเบิร์กเป็นวิธีรักษาการ) ออกจากกลุ่ม เธอเคยกล่าว: "วาดบนอารมณ์ที่พบ — เช่น เมื่อแม่ตาย — เพื่อสร้างบทบาทเป็น schizophrenic และป่วย ถ้าที่ทำหน้าที่ ไม่อยากทำมัน"แอดเลอร์ได้พบกับ Stanislavski ในอาชีพของเขาอีกครั้งในภายหลัง และสอบสวนเขาในการตีความของสตราสเบิร์ก เขาบอกเธอที่เขาได้ละทิ้งอารมณ์หน่วยความจำ ซึ่งกระบวนทัศน์หลักของสตราสเบิร์ก แต่ว่าพวกเขาทั้งสองเชื่อว่า นักแสดงไม่มีสิ่งต้องเล่นหลายบทบาทแล้ว instilled ในพวกเขา และการวิจัยที่ต้องทำความเข้าใจประสบการณ์ของอักขระที่มีค่าต่าง ๆ มาจากวัฒนธรรมที่แตกต่างตัวอย่าง ถ้าเป็นอักขระการเจรจาเกี่ยวกับการขี่ม้า ต้องรู้เรื่องเป็นนักขี่ม้า อีก หนึ่งจะเป็น faking ที่สำคัญ หนึ่งต้องศึกษาค่าของคนอื่นเพื่อให้เข้าใจสถานการณ์จะมีความหมายคน เมื่อสถานการณ์เหล่านั้นอาจหมายถึง อะไรในวัฒนธรรมของนัก โดยงานนี้ แอดเลอร์กล่าวว่า นักแสดงเดินบนเวที "เปลือย" วิธีการนี้เป็นหนึ่งที่หนึ่งนักเรียนของเธอ โรเบิร์ตเดอนิโร กลายเป็นมีชื่อเสียงAdler ยังฝึกจินตนาการทางประสาทสัมผัสของนักแสดงเพื่อให้ประสบการณ์ของตัวสดใสขึ้น commonality ระหว่างเธอและสตราสเบิร์ก เธอเชื่อว่า เป็นครูด้านการทำหน้าที่ทางกายภาพ และ vocal จำเป็นสำหรับนักแสดงการสั่งระยะ และว่า ภาษากายทั้งหมดควรจะบรรจง และเสียงต้องชัดเจน และแสดงออก เธอมักจะเรียกว่านี้เป็นของนักแสดง "ขนาด" หรือ "ความคุ้มค่าของระยะ" คือตราที่ใหญ่ที่สุดของเธออาจจะ "ในตัวเลือกของคุณคือความสามารถของคุณ" และเธอจะแสดงในการค้นหาตีความอักขระแกรนด์สุดสุดในฉาก อื่นโปรดวลีของเธอเรื่องนี้ถูก "ไม่น่าเบื่อ"

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แอดเลอร์เป็นหนึ่งในนักแสดงชาวอเมริกันไม่กี่ที่จะเรียนกับคอนสแตนตินตรวจทาน . เธอเป็นสมาชิกของกลุ่มละครที่โดดเด่น แต่แตกต่างกับลี สตราสเบิร์กมากกว่าระบบตรวจทาน ( พัฒนาต่อมาโดยสตราสเบิร์กในวิธีทำ ) ทำให้เธอออกจากกลุ่ม เธอเคยกล่าวไว้ว่า : " วาดในอารมณ์ที่ผมมีประสบการณ์ ตัวอย่างเช่น เมื่อแม่ผมตาย - เพื่อสร้างบทบาทป่วยเป็นโรคจิตเภทถ้าจะทำ ฉันไม่ต้องการที่จะทำมัน . "

Adler ได้ตรวจทานอีกครั้งในภายหลังในอาชีพของเขา และถามเขาในสตราสเบิร์กแปลความหมาย เขาบอกเธอว่าเขาได้ทิ้งความทรงจำเกี่ยวกับอารมณ์ซึ่งเคยสตราสเบิร์กเป็นเด่น กระบวนทัศน์ แต่พวกเขาทั้งสองเชื่อว่านักแสดงไม่ได้มีสิ่งที่จะต้องเล่นได้หลายบทบาท ได้ปลูกฝังในพวกเขาและการวิจัยจำเป็นต้องเข้าใจประสบการณ์ของตัวละครที่มีค่าแตกต่างที่มาจากวัฒนธรรมที่แตกต่างกัน

เช่น ถ้าตัวละครพูดเกี่ยวกับการขี่ม้าหนึ่งต้องรู้อะไรบางอย่างเกี่ยวกับการขี่ม้าเป็นนักแสดง มิฉะนั้นจะถูกแกล้ง ที่สำคัญต้องศึกษาค่านิยมของคนต่างเข้าใจสถานการณ์อะไรจะหมายถึงคน เมื่อสถานการณ์ดังกล่าวอาจหมายถึงไม่มีอะไรในวัฒนธรรมของนักแสดงเอง โดยงานนี้ แอดเลอร์ กล่าวว่า นักแสดงเดินบนเวที " โป๊ " วิธีการนี้เป็นหนึ่งที่นักเรียนคนหนึ่งของเธอ โรเบิร์ต เดอ นีโร มีชื่อเสียง .

แอดเลอร์ยังฝึกนักแสดง ' และจินตนาการเพื่อช่วยให้ประสบการณ์ของตัวละครที่สดใสมากขึ้น มี commonality ระหว่างเธอกับสตราสเบิร์ก . เธอเชื่อว่าการเรียนรู้ของลักษณะทางกายภาพ และเสียงของนักแสดงจำเป็นสำหรับนักแสดงที่จะควบคุมเวที และภาษากายทั้งหมดควรจะสร้างขึ้นอย่างรอบคอบและเสียงต้องชัดเจนและแสดงออกเธอมักจะเรียกว่าเป็นนักแสดง " ขนาด " หรือ " ความคุ้มค่าของเวที " มนต์ที่ใหญ่ที่สุดของเธอคือบางที " ในตัวเลือกของคุณขึ้นอยู่กับความสามารถของคุณ และก็สนับสนุนให้นักแสดงเพื่อค้นหาตัวใหญ่ที่สุดในการตีความที่เป็นไปได้ฉาก ; อื่นชื่นชอบวลีของเธอเกี่ยวกับเรื่องนี้คือ " ไม่น่าเบื่อ "