Standing triple jump is an athletic

Standing triple jump is an athletics event based on the conventional triple jump with three jumping phases, but without an approach run-up. It is one of three standing variants of track and field jumping events, along with the standing high jump and standing long jump.

While it is no longer an official competitive event, it is still used as a training exercise.

The first phase is a hop from a stand still, which requires the athlete to take-off from a two-footed stand, split in mid air, and land on the preferred foot. The next phase is a long stretched step, landing on the opposite foot. The last phase is the jump, where the athlete lands on both feet. The winner is the competitor who achieves the longest distance on one of the 3 or 6 attempts.

Competitions in standing triple jump are not very common today, but the event was included in the 1900 and 1904 Summer Olympics.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ยืนเขย่งก้าวกระโดดเป็นเหตุการณ์กรีฑาตามเขย่งก้าวกระโดดที่ดีที่ปกติ มีสามระยะกระโดด แต่ไม่ มี run-up มีวิธี เป็นหนึ่งในสามส่วนย่อยของฟิลด์และติดตามเหตุการณ์ ยืนกระโดดสูงและกระโดดไกลการยืนกระโดดในขณะที่มีเหตุการณ์แข่งขันอย่างเป็นทางการ มันยังคงถูกใช้เป็นการฝึกออกกำลังกายระยะแรกเป็นตู้จากยืนนิ่ง ซึ่งต้องการนักกีฬาการใช้เวลาปิดจากยืนสองเท้า แบ่งกลางอากาศ และที่ดินที่ต้องการ ต่อไปเป็นขั้นตอนยืดยาว ขนย้ายสินค้าที่ตรงกันข้าม ขั้นตอนสุดท้ายคือ กระโดด ที่ดินที่นักกีฬาทั้งสองเท้า ผู้ชนะคือ คู่แข่งที่ได้รับระยะยาวที่สุดของความพยายาม 3 หรือ 6แข่งขันในยืนเขย่งก้าวกระโดดไม่ธรรมดาวันนี้ แต่เหตุการณ์รวมอยู่ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1904 และ 1900

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ยืนกระโดดสามเป็นเหตุการณ์ที่อยู่บนพื้นฐานของการแข่งขันกีฬากระโดดสามธรรมดากับขั้นตอนที่สามกระโดด แต่ไม่มีวิธีการทำงานขึ้น มันเป็นหนึ่งในสามสายพันธุ์ที่ยืนของเขตข้อมูลและติดตามเหตุการณ์กระโดดพร้อมกับยืนกระโดดสูงและยืนกระโดดไกล. ในขณะที่มันไม่ได้เป็นเหตุการณ์ที่มีการแข่งขันอย่างเป็นทางการก็ยังคงใช้การฝึกอบรมการออกกำลังกาย. ขั้นตอนแรกคือการกระโดด จากการที่ยังคงยืนซึ่งจะต้องมีนักกีฬาที่จะออกจากการยืนสองเท้าแยกกลางอากาศและแผ่นดินด้วยการเดินเท้าที่ต้องการ ขั้นตอนต่อไปเป็นขั้นตอนที่ยืดยาวเชื่อมโยงไปถึงการเดินเท้าตรงข้าม ขั้นตอนสุดท้ายคือการกระโดดที่นักกีฬาในดินแดนที่เท้าทั้งสองข้าง ผู้ชนะคือคู่แข่งที่ประสบความสำเร็จในระยะทางไกลที่สุดที่หนึ่งใน 3 หรือความพยายามที่ 6. การแข่งขันในการยืนกระโดดสามไม่ได้พบบ่อยมากในวันนี้ แต่กรณีที่ถูกรวมอยู่ใน 1900 และ 1904 โอลิมปิกฤดูร้อน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ยืนกระโดดไกลเป็นกีฬาเหตุการณ์ตามกระโดดสามแบบสามขั้นตอน การกระโดด แต่ไม่มีแนวทางวิ่ง มันเป็นหนึ่งในสามยืนสายพันธุ์ของลู่และลานกิจกรรมกระโดดพร้อมกับยืนกระโดดสูงและยืนกระโดดไกล

ตอนที่มันไม่มีเหตุการณ์แข่งขันอย่างเป็นทางการ ก็ยังใช้เป็นฝึก

ขั้นตอนแรกคือการกระโดดจากที่ยืนนิ่งอยู่ ซึ่งจะต้องมีนักกีฬาที่จะบินขึ้นจากสองเท้ายืนแยกในกลางอากาศและที่ดินบนเท้าที่ต้องการ ขั้นตอนต่อไปเป็นขั้นตอนที่ยาวเหยียด ลงบนเท้าตรงข้าม ขั้นตอนสุดท้ายคือการกระโดดที่นักกีฬาลงบนเท้าทั้งสองข้าง ผู้ชนะคือคู่แข่งที่ใช้ระยะทางที่ยาวที่สุดในหนึ่งใน 3 หรือ 6 พยายาม

การแข่งขันในการยืนกระโดดไกลไม่พบบ่อยมากวันนี้ แต่เหตุการณ์ที่ถูกรวมอยู่ใน 1900 และ 1904 .