Diffusion of innovations is a theor

Diffusion of innovations is a theory that seeks to explain how, why, and at what rate new ideas and technology spread. Everett Rogers, a professor of communication studies, popularized the theory in his book Diffusion of Innovations; the book was first published in 1962, and is now in its fifth edition (2003).[1] Rogers argues that diffusion is the process by which an innovation is communicated over time among the participants in a social system. The origins of the diffusion of innovations theory are varied and span multiple disciplines.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แพร่กระจายของนวัตกรรมเป็นทฤษฎีที่พยายามอธิบายอย่างไร ทำไม และที่อัตราความคิดใหม่ และเทคโนโลยีแพร่กระจายสิ่ง เอเวอร์เรตต์โรเจอร์ อาจารย์ของการสื่อสารศึกษา นผู้ทฤษฎีในหนังสือของเขาแพร่นวัตกรรม หนังสือตีพิมพ์ครั้งแรกในปี 1962 และขณะนี้ในรุ่นที่ห้า (2003) [1] โรเจอร์สระบุว่า แพร่เป็นกระบวนการซึ่งนวัตกรรมการติดต่อสื่อสารตลอดเวลาระหว่างผู้เข้าร่วมในระบบสังคม ต้นกำเนิดของการแพร่กระจายของนวัตกรรมทฤษฎีที่หลากหลาย และครอบคลุมหลายสาขาวิชา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การแพร่กระจายของนวัตกรรมเป็นทฤษฎีที่พยายามที่จะอธิบายว่าทำไมและสิ่งที่ประเมินความคิดใหม่ ๆ และการแพร่กระจายเทคโนโลยี เอเวอเรโรเจอร์ส, ศาสตราจารย์ของการศึกษาการสื่อสารนิยมทฤษฎีในการแพร่กระจายหนังสือของเขานวัตกรรม; หนังสือเล่มนี้ถูกตีพิมพ์ครั้งแรกในปี 1962 และขณะนี้อยู่ในรุ่นที่ห้า (2003). [1] โรเจอร์สระบุว่าการแพร่กระจายเป็นกระบวนการที่เป็นนวัตกรรมที่มีการสื่อสารในช่วงเวลาระหว่างผู้เข้าร่วมในระบบสังคม ต้นกำเนิดของการแพร่กระจายของทฤษฎีนวัตกรรมที่มีความหลากหลายและครอบคลุมหลายสาขาวิชา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การแพร่กระจายของนวัตกรรมเป็นทฤษฎีที่พยายามอธิบายว่าทำไมและสิ่งที่อัตราความคิดใหม่และการแพร่กระจายเทคโนโลยี เอเวอเรตต์ โรเจอร์ ศาสตราจารย์ด้านการสื่อสารศึกษา popularized ทฤษฎีในหนังสือของเขา การแพร่กระจายของนวัตกรรม ; หนังสือถูกตีพิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1962 และขณะนี้ในรุ่นที่ห้า ( 2003 ) [ 1 ] โรเจอร์แย้งว่า คือ กระบวนการ ซึ่งนวัตกรรมถูกสื่อสารผ่านเวลาระหว่างผู้เข้าร่วมในระบบสังคม ต้นกำเนิดของทฤษฎีการแพร่กระจายของนวัตกรรมอันหลากหลาย และครอบคลุมหลายสาขา