When I was a child my family moved

When I was a child my family moved to a big old two-floor house, with big empty rooms and creaking floorboards. Both my parents worked so I was often alone when I came home from school. One early evening when I came home the house was still dark.
I called out, “Mum?” and heard her sing song voice say “Yeeeeees?” from upstairs. I called her again as I climbed the stairs to see which room she was in, and again got the same “Yeeeeees?” reply. We were decorating at the time, and I didn’t know my way around the maze of rooms but she was in one of the far ones, right down the hall. I felt uneasy, but I figured that was only natural so I rushed forward to see my mum, knowing that her presence would calm my fears, as a mother’s presence always does.
Just as I reached for the handle of the door to let myself in to the room I heard the front door downstairs open and my mother call “Sweetie, are you home?” in a cheery voice. I jumped back, startled and ran down the stairs to her, but as I glanced back from the top of the stairs, the door to the room slowly opened a crack. For a brief moment, I saw something strange in there, and I don’t know what it was, but it was staring at me.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เมื่อเด็ก ครอบครัวย้ายไปใหญ่เก่าสองชั้นบ้าน ห้องว่างเปล่าและ creaking floorboards พ่อทั้งสองทำงานดังนั้นฉันมักจะมีคนเดียวเมื่อฉันมาบ้านจากโรงเรียน หนึ่งช่วงเย็นเมื่อฉันมาบ้านบ้านเป็นสีเข้มยังเรียกว่า "มัม" และได้ยินเสียงของเธอเพลงสิงห์ว่า "Yeeeeees " จากชั้นบน เรียกว่าเธอเป็นฉันปีนขึ้นบันไดไปดูห้องที่ เธออยู่ใน และอีกครั้ง ได้เหมือนกัน "Yeeeeees " ตอบ เราได้ตกแต่งในเวลา และฉันไม่ทราบวิธีของฉันรอบเขาวงกตของห้อง แต่เธอหนึ่งคนไกล ขวาลงศาลา ผมรู้สึกไม่สบายใจ แต่ฉันคิดที่เป็นเพียงธรรมชาติให้ฉันวิ่งไปหาสี่มุมของฉัน รู้ว่า สถานะของเธอจะสงบความกลัวของฉัน กับสถานะของแม่เสมอเหมือนผมแล้วมือจับของประตูเพื่อให้ตัวเองในห้องผมได้ยินชั้นล่างเปิดประตูด้านหน้าและเรียกแม่ของฉัน "วัคซีน เป็นคุณบ้าน" ในเสียงร่าเริง ผมไปกลับ startled และวิ่งลงบันไดให้เธอ แต่ผม glanced กลับจากด้านบนของบันได ประตูห้องเปิดรอยแตกอย่างช้า ๆ ช่วงสั้น ๆ ฉันเห็นสิ่งประหลาด มี และไม่รู้สิ่งที่มันเป็น ได้มันถูกจ้องฉัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เมื่อตอนที่ผมยังเป็นเด็กครอบครัวของฉันย้ายไปอยู่ที่บ้านชั้นสองเก่าขนาดใหญ่ที่มีห้องพักที่ว่างเปล่าขนาดใหญ่และพื้นลั่นดังเอี๊ยด ทั้งพ่อและแม่ของฉันทำงานดังนั้นฉันก็มักจะอยู่คนเดียวตอนที่ผมกลับมาจากโรงเรียน เย็นวันหนึ่งในช่วงต้นเมื่อฉันมาที่บ้านบ้านก็ยังคงมืด.
ผมเรียกว่า "แม่" และได้ยินเธอร้องเพลงเสียงเพลงที่พูดว่า "Yeeeeees?" จากชั้นบน ฉันเรียกว่าเธออีกครั้งขณะที่ผมปีนขึ้นบันไดไปดูที่ห้องเธออยู่ในและอีกครั้งมีเดียวกัน "Yeeeeees?" ตอบกลับ เราได้รับการตกแต่งในเวลานั้นและผมไม่ทราบว่าวิธีการของฉันรอบเขาวงกตของห้องพัก แต่เธอก็เป็นหนึ่งในคนที่ห่างไกลขวาลงห้องโถง ผมรู้สึกไม่สบายใจ แต่ฉันคิดว่าเป็นเพียงธรรมชาติดังนั้นผมจึงรีบวิ่งไปข้างหน้าเพื่อดูแม่ของฉันรู้ว่าการปรากฏตัวของเธอจะสงบความกลัวของฉันกับการปรากฏตัวของแม่เสมอไม่.
ขณะที่ผมเอื้อมมือไปจับของประตูที่จะให้ตัวเองใน ไปที่ห้องผมได้ยินประตูหน้าบ้านชั้นล่างเปิดและเรียกแม่ของฉัน "Sweetie, คุณบ้าน?" ในเสียงชื่นบาน ฉันกระโดดกลับตกใจและวิ่งลงบันไดไปหาเธอ แต่ที่ผมมองกลับมาจากด้านบนของบันไดประตูไปที่ห้องช้าเปิดแตก สำหรับช่วงเวลาสั้น ๆ ที่ผมเห็นสิ่งที่แปลกในที่นั่นและผมไม่ทราบว่ามันคืออะไร แต่มันก็จ้องมองมาที่ฉัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เมื่อผมเป็นเด็กครอบครัวผมย้ายมาใหญ่ๆ 2 ชั้น บ้านมีห้องว่างขนาดใหญ่และเสียงดังเอี๊ยดไม้กระดาน ทั้งพ่อแม่ของฉันทำงานดังนั้นฉันมักจะอยู่คนเดียวเมื่อฉันกลับมาจากโรงเรียน หนึ่งเช้าเย็นเมื่อฉันกลับมาบ้านยังมืด .
ผมเรียกว่า " แม่ออก ? และได้ยินเธอร้องเพลงเสียงเพลงพูด " yeeeeees ? " จากข้างบนฉันโทรหาเธออีก ฉันปีนบันไดที่เห็นเธออยู่ห้องไหน และได้ yeeeeees เดียวกัน " " ตอบ เราผสมในเวลา และผมไม่รู้ทางในเขาวงกตของห้องพัก แต่เธออยู่ในที่ไกล อยู่ที่ห้องโถง ผมรู้สึกไม่สบายใจ แต่คิดว่ามันเป็นเพียงธรรมชาติจึงรีบมารอดูแม่ของฉันรู้ว่าการปรากฏตัวของเธอจะสงบความกลัวของฉันเป็นสถานะของแม่ทุกครั้ง
ฉันเอื้อมมือไปจับประตูเพื่อให้ตัวเองในห้องผมได้ยินเสียงหน้าประตูชั้นล่างเปิดและแม่เรียก " ที่รัก เธออยู่บ้านรึเปล่า ? " ในเสียงที่ยิ้มแย้มแจ่มใส ฉันกระโดดกลับตกใจและวิ่งลงบันไดไป แต่เท่าที่ผมมองจากด้านบนของบันได ประตูห้องค่อยๆเปิดร้าว สำหรับช่วงเวลาสั้น ๆผมเห็นอะไรแปลก ๆอยู่ในนั้น และไม่รู้ว่ามันคืออะไร แต่มันจ้องฉัน .