ด้านวัฒนธรรม
1) วัฒนธรรมสากลเน้นปรัชญาว่า “มนุษย์เป็นนายธรรมชาติ” สามารถบังคบธรรมชาติให้ตอบสนองความต้องการของมนุษย์ได้ทั้งหมด เช่น การเดินทางด้วยสองเท้าใช้เวลานานก็เลยประดิษฐ์รถยนต์ เครื่องบิน ขึ้นมาเป็นพาหนะที่ใช้ในการเดินทางแทน เป็นต้น แต่สำหรับวัฒนธรรมไทยนั้นเน้นปรัชญาว่า “มนุษย์ควรอยู่แบบผสมกลมกลืนกับธรรมชาติ” ดังนั้นคนไทยจึงนิยมสร้างวัฒนธรรมให้สอดคล้องกับสภาพธรรมชาติแต่ต่างชาติเน้นสร้างให้สอดคล้องกับตนเอง
2) เน้นทวิโลกทัศน์ ชาวตะวันตกแบ่งทุกสิ่งออกเป็น 2 ส่วนเสมอ เช่น ขาว-ดำ ดี-เลว ทันสมัย-ล้าสมัย จึงมีการแก้ไขความพยายามที่ปรับเปลี่ยนสิ่งล้าสมัยให้มีความทันสมัย เน้นให้สิ่งดีงามเหนือความเลว
ในขณะที่วัฒนธรรมไทยเน้นการมองโลกเป็นองค์รวม ไม่แยก ขาว-ดำ ดี-เลว แต่มองว่าโลกเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน มีองค์ประกอบทั่งหลายที่ช่วยส่งเสริมจรรโลงโลกให้มีความสมดุล น่าอยู่รื่นรมย์ และสงบสุข
ด้านสังคม
อยู่เมืองไทย สุขสบาย อยากได้ อยากกิน อะไร อยากไปใหนก็ได้ ทำให้เราทำอะไรไม่ค่อยเป็น ไม่มีความอดทน
แต่
ต่างประเทศ ต่างคนต่างอยู่ ไม่ยุ่งเกี่ยวกับใคร ทุกอย่างเราต้องทำเองหมดเลย ทำให้เราเก่ง และเเกร่ง
ด้านภาษา
ภาษาของต่างประเทศมีความเป็นสากลมากกว่าภาษาไทย สามารถนำไปใช้ได้ในหลายๆประเทศ แต่ภาษาไทยสามารถใช้ไทยกับเฉพาะคนไทยหรือประเทศใกล้เคียงเท่านั้น