Once upon a time, a certain king wa

Once upon a time, a certain king was hunting in a great forest,
and he chased a wild beast so eagerly that none of his attendants
could follow him. When evening drew near he stopped and looked
around him, and then he saw that he had lost his way. He
sought a way out, but could find none. Then he perceived an aged
woman with a head which nodded perpetually, who came towards
him, but she was a witch. Good woman, said he to her, can
you not show me the way through the forest. Oh, yes, lord
king, she answered, that I certainly can, but on one condition,
and if you do not fulfil that, you will never get out of the
forest, and will die of hunger in it.

What kind of condition is it, asked the king.
I have a daughter, said the old woman, who is as beautiful
as anyone in the world, and well deserves to be your consort,
and if you will make her your queen, I will show you the way out
of the forest. In the anguish of his heart the king consented,
and the old woman led him to her little hut, where her daughter
was sitting by the fire. She received the king as if she had been
expecting him, and he saw that she was very beautiful, but still
she did not please him, and he could not look at her without
secret horror. After he had taken the maiden up on his horse,
the old woman showed him
the way, and the king reached his royal palace again, where the
wedding was celebrated.

The king had already been married once, and had by his first
wife, seven children, six boys and a girl, whom he loved
better than anything else in the world. As he now feared that
the stepmother might not treat them well, and even do them some
injury, he took them to a lonely castle which stood in the
midst of a forest. It lay so concealed, and the way was so
difficult to find that he himself would not have found it,
if a wise woman had not given him a ball of yarn with wonderful
properties. When he threw it down before him, it unrolled
itself and showed him his path.

The king, however, went so
frequently away to his dear children that the queen observed
his absence, she was curious and wanted to know what he did
when he was quite alone in the forest. She gave a great deal
of money to his servants, and they betrayed the secret to her,
and told her likewise of the ball which alone could point out
the way. And now she knew no rest until she had learnt where
the king kept the ball of yarn, and then she made little shirts
of white silk, and as she had learnt the art of witchcraft from
her mother, she sewed a charm inside them. And once when the
king had ridden forth to hunt, she took the little shirts and
went into the forest, and the ball showed her the way.

The
children, who saw from a distance that someone was approaching,
thought that their dear father was coming to them, and full of
joy, ran to meet him. Then she threw one of the little shirts
over each of them, and no sooner had the shirts touched their
bodies than they were changed into swans, and flew away over
the forest. The queen went home quite delighted, and thought
she had got rid of her step-children, but the girl had not run
out with her brothers, and the queen knew nothing about her.

Next day the king went to visit his children, but he found
no one but the little girl. Where are your brothers, asked
the king. Alas, dear father, she answered, they have gone away
and left me alone, and she told him that she had seen from
her little window how her brothers had flown away over the
forest
in the shape of swans, and she showed him the feathers, which
they had let fall in the courtyard, and which she had picked up.

The king mourned, but he did not think that the queen had
done this wicked deed, and as he feared that the girl would
also be stolen away from him, he wanted to take her away with him.
But she was afraid of her step-mother, and entreated the king
to let her stay just this one night more in the forest castle.

The poor girl thought, I can no longer stay here. I will go
and seek my brothers. And when night came, she ran away, and
went straight into the forest. She walked the whole night long,
and next day also without stopping, until she could go no farther
for weariness. Then she saw a forest-hut, and went into it, and
found a room with six little beds, but she did not venture to
get into one of them, but crept under one, and lay down on the
hard ground, intending to pass the night there. Just before
sunset, however, she heard a rustling, and saw six swans come
flying in at the window. They alighted on the ground and blew
at each other, and blew all the feathers off, and their swans,
skins stripped off like a shirt. Then the maiden looked at them
and recognized her brothers, was glad and crept forth from beneath
the bed. The brothers were not less delighted to see their
little sister, but their joy was of short duration. Here you
cannot abide, they said to her. This is a shelter for robbers,
if they come home and find you, they will kill you. But can you
not protect me, asked the little sister. No, they replied, only
for one quarter of an hour each evening can we lay aside our
swans, skins and have during that time our human form, after
that, we are once more turned into swans.

The little sister
wept and said, can you not be set free. Alas, no, they answered,
the conditions are too hard. For six years you may neither
speak nor laugh, and in that time you must sew together six
little shirts of starwort for us. And if one single word falls
from your lips, all your work will be lost. And when the brothers
had said this, the quarter of an hour was over, and they flew
out of the window again as swans.

The maiden, however, firmly resolved to deliver her brothers, even
if it should cost her her life. She left the hut, went into
the midst of the forest, seated herself on a tree, and there
passed the night. Next morning she went out and gathered starwort
and began to sew. She could not speak to anyone, and she had
no inclination to laugh, she sat there and looked at nothing
but her work.

When she had already spent a long time there it
came to pass that the king of the country was hunting in the
forest, and his huntsmen came to the tree on which the maiden
was sitting. They called to her and said, who are you. But
she made no answer. Come down to us, said they. We will not
do you any harm. She only shook her head. As they pressed her
further with questions she threw her golden necklace down to
them, and thought to content them thus. They, however, did
not cease, and then she threw her girdle down to them, and as
this also was to no purpose, her garters, and by degrees
everything that she had on that she could do without
until she had nothing left but her shift.

The huntsmen,
however, did not let themselves be turned aside by that, but
climbed the tree and fetched the maiden down and led her before
the king. The king asked, who are you. What are you doing on the
tree. But she did not answer. He put the question in every
language that he knew, but she remained as mute as a fish. As
she was so beautiful, the king's heart was touched, and he was
smitten with a great love for her. He put his mantle on her,
took her before him on his horse, and carried her to his
castle. Then he caused her to be dressed in rich garments, and
she shone in her beauty like bright daylight, but no word
could be drawn from her. He placed her by his side at table, and
her modest bearing and courtesy pleased him so much that he said,
she is the one whom I wish to marry, and no other woman in the
world. And after some days he united himself to her.

The king, however, had a wicked mother who was dissatisfied
with this marriage and spoke ill of the young queen. Who knows,
said she, from whence the creature who can't speak, comes.
She is not worthy of a king. After a year had passed, when
the queen brought her first child into the world, the old
woman took it away from her, and smeared her mouth with blood
as she slept. Then she went to the king and accused the queen
of being a man-eater. The king would not believe it, and would
not suffer anyone to do her any injury. She, however, sat
continually sewing at the shirts, and cared for nothing else.

The next time, when she again bore a beautiful boy, the false
mother-in-law used the same treachery, but the king could not
bring himself to give credit to her words. He said, she is
too pious and good to do anything of that kind, if she were not
dumb, and could defend herself, her innocence would come to light.

But when the old woman stole away the newly-born child for the
third time, and accused the queen, who did not utter one word
of defence, the king could do no otherwise than deliver her over
to justice, and she was sentenced to suffer death by fire.

When the day came for the sentence to be carried out, it was
the last day of the six years during which she was not to speak
or laugh, and she had delivered her dear brothers from the
power of the enchantment. The six shirts were ready, only the
left sleeve of the sixth was wanting. When, therefore, she was
led to the stake, she laid the shirts on her arm, and when she
stood on high and the fire was just going to be lighted, she
looked around and six swans came flying through the air towards
her. Then she saw that her deliverance was near, and her heart
leapt with joy. The swans swept towards her and sank down so that
they were touched by them, their swans, skins fell off, and her
brothers stood in their own bodily form before her, and were
vigorous and handsome. The youngest only lacked his left arm,
and had in the place of it a swan's wing on his shoulder. They
embraced and kissed each other, and the queen went to the king,
who was greatly moved, and she began to speak and said, dearest
husband, now I may speak and declare to you that I am innocent,
and falsely accused. And she told him of the treachery of the
old woman who had taken away her three children

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

กาลครั้งหนึ่ง กษัตริย์บางถูกล่าสัตว์ในป่าใหญ่และเขาคนนั้นได้ไล่สัตว์ป่าดังนั้นวันที่ไม่มีผู้เข้าอบรมของเขาสามารถทำตามเขา เมื่อเย็นวาดใกล้ เขาหยุด และมองรอบ และจากนั้น เขาเห็นว่า เขาได้ลืมเขา เขาค้นหาทางออก แต่พบไม่ แล้ว เขามองเห็นการ agedผู้หญิงที่ มีหัวซึ่งพยักหน้าหนี้สิน ที่มาต่อเขา แต่เธอเป็นแม่มด ผู้หญิงดี กล่าวว่า เขากับเธอ สามารถคุณไม่ต้องแสดงวิธีการผ่านป่า โอ้ ใช่ พระเจ้าคิง เธอตอบ ว่า ฉันแน่นอนสามารถ แต่ ใน เงื่อนไขหนึ่งและถ้าคุณไม่ตอบสนองที่ คุณจะไม่เคยได้รับจากการป่า และความหิวมันจะตายชนิดของเงื่อนไขเป็น ขอพระมีบุตรสาว หญิงชรา ที่มีความสวยงามเป็นที่กล่าวว่าเป็นใครในโลก และดีสมควรที่จะเป็นมเหสีของคุณและถ้าคุณยังจะทำให้เธอ ราชินีของฉันจะแสดงวิธีออกป่า ในความปวดร้าวของหัวใจ กษัตริย์ยินยอมและหญิงชรานำเขาไปสู่กระท่อมน้อยของเธอ ที่ลูกสาวของเธอนั่ง โดยไฟ เธอได้รับพระมหากษัตริย์ว่าเธอได้คาดหวังว่าเขา และเขาเห็นว่า เธอสวยมาก แต่ยังคงเธอไม่โปรดพระองค์ และเขาไม่สามารถมองที่เธอไม่มีสยองขวัญลับ หลังจากที่เขาได้นำหญิงสาวที่ขึ้นบนม้าของเขาเขาแสดงให้เห็นว่าหญิงชราแบบ และพระมหากษัตริย์ถึงพระราชวังของเขาอีกครั้ง ซึ่งจะมีการเฉลิมฉลองงานแต่งงานกษัตริย์แล้วการแต่งงานครั้งเดียว และมี โดยครั้งแรกของเขาภรรยา เด็กเจ็ด หกเด็กผู้ชาย และ ผู้หญิง ที่รักดีกว่าอะไรในโลก เป็นเขาตอนนี้กลัวที่แม่เลี้ยงอาจไม่รักษาดี และแม้แต่ทำให้บางบาดเจ็บ เขาเอาพวกเขาไปปราสาทโดดเดี่ยวซึ่งอยู่ในท่ามกลางป่า วางเพื่อปกปิด และวิธีการเป็นเช่นยากที่จะค้นหาว่า เขาเองจะไม่ได้พบมันถ้าผู้หญิงฉลาดก็ไม่ให้เขาลูกบอลเส้นด้ายด้วยยอดเยี่ยมคุณสมบัติ เมื่อเขาโยนมันลงก่อนเขา มัน unrolledตัวเอง และแสดงให้เขาเห็นเส้นทางของเขาคิง อย่างไรก็ตาม ก็ได้เก็บบ่อยหลานเรียนที่ราชินีสังเกตการขาดงานของเขา เธออยากรู้ และอยากรู้ว่าสิ่งที่เขาได้เมื่อเขาอยู่คนเดียวค่อนข้างในป่า เธอให้ดีที่สุดเงินไปราชการ และพวกเขาทรยศความลับกับเธอและบอกเธอในทำนองเดียวกันของลูกที่อยู่คนเดียวที่สามารถชี้ให้เห็นวิธีการ และตอน นี้เธอรู้ว่าไม่เหลือจนกระทั่งเธอได้เรียนรู้พระเก็บลูกบอลเส้นด้าย และจากนั้น เธอทำเสื้อเล็กน้อยผ้าไหมสีขาว และเธอได้เรียนรู้ศิลปะของนักวิชาการจากแม่ของเธอ เธอ sewed เสน่ห์ภายในพวกเขา ครั้งเดียวและเมื่อการคิงได้นั่งมาล่า เธอเอาเสื้อน้อย และเดินเข้าไปในป่า และลูกพบเธอแบบที่เด็ก เห็นจากระยะไกลที่บุคคลมีกำลังคิดว่า พ่อท่านกำลัง ให้พวก เขา และเต็มไปด้วยจอย วิ่งไปพบเขา แล้วเธอโยนเสื้อน้อยอย่างใดอย่างหนึ่งมากกว่าแต่ละของพวกเขา และไม่มีเสื้อที่สัมผัสเร็วของพวกเขาร่างกายกว่าจะมีการเปลี่ยนแปลงในหมู่ และบินผ่านไปป่า ราชินีกลับบ้านค่อนข้างยินดี และคิดเธอก็ได้กำจัดลูกขั้นตอน แต่เธอไม่ได้ทำงานออกกับพี่น้องของเธอ และราชินีรู้อะไรเกี่ยวกับเธอวันพระไปเยี่ยมเด็ก ๆ ของเขา แต่เขาพบไม่มีใครแต่ลูกสาว พี่น้องของคุณ ขออยู่ที่ไหนพระมหากษัตริย์ อนิจจา รักพ่อ เธอตอบ พวกเขาได้ไปเก็บเหลือผมคนเดียว และเธอบอกว่า เธอได้เห็นจากหน้าต่างน้อยของเธอว่าพี่ชายของเธอได้บินไปมากกว่านี้ป่าในรูปหมู่ และเธอพบเขาขน ที่พวกเขามีให้ตกอยู่ในคอร์ตยาร์ด และที่เธอได้รับพระ mourned แต่เขาไม่ได้คิดว่า ราชินีมีทำหนังสือนี้คนชั่ว และเขากลัวว่า เธอจะนอกจากนี้ยัง จะขโมยจากเขา เขาอยากพาเธอไปกับเขาแต่เธอกลัวแม่ขั้นตอนของเธอ และได้วิงวอนขอพระเพื่อให้เธออยู่เพียงหนึ่งคืนนี้เพิ่มเติมในปราสาทป่าสาวยากจนคิดว่า ฉันไม่พักที่นี่ ฉันจะไปและแสวงหาของฉันพี่น้อง และเมื่อคืนมา เธอวิ่งออกไป และไปตรงเข้าป่า เธอเดินทั้งคืนยาวและวันถัดไปยังไม่หยุด จนกว่าเธอจะไปไม่ไกลออกไปสำหรับภาย แล้วเธอเห็นกระท่อมป่า และไปลงไป และห้องพัก มีเตียงหกเล็กน้อย แต่เธอไม่ได้กิจการจะในหนึ่งของพวกเขา แต่หนึ่งพุ่งใต้ และวางบนฮาร์ดิน ตั้งใจผ่านคืนมี เพียงก่อนซันเซ็ท ไร เธอได้ยินที่ rustling และเห็นหมู่ 6 มาบินในที่หน้าต่าง พวกเขา alighted บนพื้นดิน และได้พัดกัน และได้พัดขนนกทั้งหมดออก และหมู่ของพวกเขาสกินเศียรเช่นแบบเสื้อ จาก นั้นหญิงสาวที่มองพวกเขาและรู้จักพี่ชายของเธอ ดีใจ และพุ่งออกมาจากใต้นอน พี่น้องไม่น้อยยินดีดูของพวกเขาน้องน้อย แต่ความสุขของพวกเขาเป็นระยะเวลาสั้น ๆ ที่นี่คุณไม่ปฏิบัติ พวกเขาก็กล่าวกับเธอ เป็นพักอาศัยสำหรับโจรถ้าพวกเขามาบ้าน และพบคุณ พวกเขาจะฆ่าคุณ แต่คุณสามารถไม่ป้องกัน ผมถามน้องสาวน้อย ไม่ พวกเขาตอบกลับ เท่านั้นสำหรับไตรมาสที่หนึ่งของชั่วโมงตอนเย็นแต่ละสามารถ เราเก็บของเราหมู่ ผิวหนัง และได้ในช่วงเวลานั้นได้แบบฟอร์มของมนุษย์ หลังว่า เราเป็นอีกครั้งเปิดเข้าไปในหมู่น้องน้อยร้องไห้ และกล่าวว่า คุณไม่สามารถตั้งฟรี อนิจจา ไม่ พวกเขาตอบเงื่อนไขยากเกินไป หกปี คุณอาจไม่พูด หรือ หัวเราะ และ ในเวลาที่คุณต้องเย็บกันหกเสื้อน้อยของ starwort เรา และ ถ้าอยู่คำหนึ่งเดียวจากริมฝีปากของคุณ งานของคุณจะหายไป และเมื่อพี่น้องได้กล่าวว่า นี้ ไตรมาสของชั่วโมงได้ และพวกเขาบินจากหน้าต่างอีกเป็นหมู่หญิงสาว อย่างไรก็ตาม อย่างมั่นคงได้ส่งพี่ชายของเธอ แม้แต่ถ้ามันควรค่าใช้จ่ายของเธอชีวิตของเธอ เธอซ้ายฮัท เดินเข้าไปในท่ามกลางป่า นั่งตัวเองบนต้นไม้ และมีผ่านคืน เช้าวันถัดไปเธอออกไป และรวบรวม starwortและเริ่มที่จะเย็บ เธอไม่สามารถพูดคุยกับใคร และเธอมีแง่ไม่หัวเราะ เธอนั่ง และมองอะไรแต่งานของเธอเมื่อเธอได้แล้วใช้เวลานานมีมันมีการล่าสัตว์มาผ่านที่พระมหากษัตริย์ของประเทศในการป่า huntsmen เขามาเพื่อต้นไม้ที่หญิงสาวนั่ง พวกเขาเรียกเธอ และกล่าว ว่า คุณคือใคร แต่เธอตอบไม่ได้ ลงมาให้เรา ว่า พวกเขา เราจะไม่ทำอันตรายใด ๆ เพียงเธอจับหัวของเธอ ขณะที่พวกเขากดเธอเพิ่มเติม กับคำถาม เธอโยนสร้อยคอทองคำของเธอลงไปพวกเขา และความคิดเนื้อหาดังนั้น อย่างไรก็ตาม พวกเขา ได้ไม่ยุติ แล้วเธอโยนเปรี้ยวของเธอลง ไปได้ และเป็นนี้เป็น การไม่วัตถุ ประสงค์ เธอ garters และองศาทุกอย่างที่เธอมีในที่ที่เธอสามารถทำได้โดยจนเธอมีอะไร ๆ แต่กะเธอHuntsmenอย่างไรก็ตาม ไม่ปล่อยให้ตัวเองเปิดไว้ตามที่ แต่ปีนต้นไม้ และหญิงสาวนำมาลง และนำเธอก่อนพระมหากษัตริย์ พระราชาถาม คุณคือใคร สิ่งคุณทำไว้ในการแผนภูมิ แต่เธอก็ไม่ตอบ เขาใส่คำถามในทุกภาษาที่เขารู้ แต่เธอยังคงเป็นปิดเสียงเป็นปลา เป็นเธอสวย หัวใจพระถูกสัมผัส และเขากับ ด้วยความรักที่ดีสำหรับเธอ เขาวางหิ้งของเขา เธอเอาเธอก่อนที่เขากับม้าของเขา และเธอทำให้เขาปราสาท แล้วเขาทำให้เธอต้องสวมใส่ในเสื้อผ้ารวย และเธอ shone ในความงามของเธอเช่นสดใสตามฤดูกาล แต่ไม่สามารถออกจากเธอ เขาวางเธอเคียงข้างเขาในตาราง และเรืองเจียมเนื้อเจียมตัวและหน้าของเธอยินดีให้เขามากเขากล่าวเธอเป็นหนึ่งที่ฉันต้องการแต่งงาน และไม่มีผู้หญิงอื่นในการเวิลด์ และหลังบางวัน เขาสหรัฐเองเพื่อเธอคิง อย่างไรก็ตาม มีแม่คนชั่วที่ไม่พอใจนี้แต่งงานและไม่พูดของราชินีหนุ่ม ผู้รู้กล่าวว่า เธอ จากไหนสิ่งมีชีวิตที่ไม่สามารถพูด มาเธอไม่น่าที่พระมหากษัตริย์ หลังจากปีได้ผ่าน เมื่อราชินีนำลูกแรกในโลก เก่าผู้หญิงใช้เวลาจากเธอ และป้ายปากเธอ ด้วยเลือดขณะที่เธอนอนหลับ แล้วเธอไปพระมหากษัตริย์ และราชินีถูกกล่าวหาว่าการ man-eater พระจะไม่เชื่อมัน และจะไม่ทรมานใครทำให้เธอบาดเจ็บใด ๆ เธอ แต่ เสาร์เย็บ เสื้อ และดูแลเรื่องอื่น ๆ อย่างต่อเนื่องครั้งต่อไป เมื่อเธออีกแบกเด็กสวยงาม เป็นเท็จยายใช้ห้องกลางเดียว แต่พระมหากษัตริย์ไม่นำตัวเองให้คำของเธอ เขากล่าวว่า เธอผู้ศรัทธา และทำอะไรชนิดที่ ถ้าเธอไม่ดีเกินไปใบ้ และสามารถปกป้องตัวเอง ความบริสุทธิ์ของเธอจะมาแสงแต่เมื่อหญิงชราขโมยเก็บเด็กเกิดใหม่ในการครั้งที่สาม และผู้ถูกกล่าวหาราชินี ที่ไม่ได้ส่งคำหนึ่งของกลาโหม กษัตริย์สามารถทำอย่างอื่นมากกว่าส่งเธอไปไม่เพื่อความยุติธรรม และเธอถูกทรมานตาย ด้วยไฟเมื่อวันมาในประโยคให้ ถูกวันสุดท้ายของปี 6 ในระหว่างที่เธอไม่ให้พูดหรือหัวเราะ และเธอก็ส่งเธอหันจากการอำนาจของมนต์เสน่ห์ เสื้อหกถูกพร้อม เท่าแขนซ้ายของหกที่ถูกต้อง เมื่อ ดังนั้น เธอนำไปสู่เงินเดิมพัน เธอวางเสื้อตัวบนแขน และเมื่อเธอยืนบนที่สูง และเพียงแค่กำลังไฟจะมีไฟส่องสว่าง เธอมองรอบ ๆ และหมู่ที่ 6 มาบินผ่านอากาศไปยังเธอ แล้วเห็นเธอว่าเธอช่วยใกล้ และหัวใจของเธอหลุดออกมา ด้วยความสุข หมู่ที่กวาดต่อเธอ และจมลงนั้นพวกเขาได้สัมผัสพวกเขา หมู่ของพวกเขา สกินลดลงมือปิด และเธอพี่น้องยืนฟอร์มร่างกายของตนเองก่อนเธอ และมีคึกคัก และหล่อ อายุน้อยที่สุดเพียงขาดแขนซ้ายของเขาและมีปีกเป็นหงส์บนไหล่ของเขาเลิศมัน พวกเขากอด และรั้งกัน และราชินีไปคิงที่ถูกย้ายอย่างมาก และเธอเริ่มที่จะพูด และกล่าว ว่า dearestสามี ตอนนี้ฉันอาจพูด และประกาศคุณไม่ผิดและผู้แอบ และเธอบอกว่า เขาทรยศหักหลังของการหญิงชราที่เก็บได้มา 3 ลูก

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

กาลครั้งหนึ่ง, กษัตริย์องค์หนึ่งคือการล่าสัตว์ในป่าที่ดี
และเขาไล่ล่าสัตว์ป่าจึงกระหายที่ไม่มีผู้เข้าร่วมประชุมของเขา
สามารถทำตามเขา เมื่อตอนเย็นเข้ามาใกล้เขาหยุดและมองไป
รอบ ๆ ตัวเขาแล้วเขาเห็นว่าเขาได้สูญเสียทางของเขา เขา
ขอทางที่จะออก แต่ก็ไม่พบ จากนั้นเขาก็รับรู้อายุ
ของผู้หญิงที่มีหัวซึ่งพยักหน้าตลอดเวลาที่มาต่อ
เขา แต่เธอเป็นแม่มด ผู้หญิงที่ดีกล่าวว่าเขากับเธอสามารถ
คุณจะไม่แสดงให้ฉันทางผ่านป่า โอ้ใช่พระเจ้า
กษัตริย์เธอตอบว่าแน่นอนฉันสามารถ แต่ในเงื่อนไขหนึ่ง,
และถ้าคุณไม่ปฏิบัติตามที่คุณจะไม่เคยได้รับออกมาจาก
ป่าและจะอดตายอยู่ในนั้น. ชนิดของสภาพเป็น มันถามกษัตริย์. ฉันมีลูกสาวคนหนึ่งกล่าวว่าหญิงชราที่เป็นที่สวยงามที่ทุกคนในโลกและดีสมควรที่จะมเหสีของคุณและถ้าคุณจะทำให้เธอราชินีของคุณฉันจะแสดงให้คุณวิธีการออกของป่า ในความเจ็บปวดของหัวใจของเขากษัตริย์ยินยอม, และหญิงชราพาเขาไปที่กระท่อมเล็ก ๆ ของเธอที่ลูกสาวของเธอกำลังนั่งอยู่ด้วยไฟ เธอได้รับพระมหากษัตริย์ราวกับว่าเธอได้รับการคาดหวังว่าเขาและเขาเห็นว่าเธอเป็นคนที่สวยมาก แต่ก็ยังเธอไม่ได้โปรดเขาและเขาไม่สามารถมองเธอโดยไม่ต้องสยองขวัญที่เป็นความลับ หลังจากที่เขาได้รับหญิงสาวขึ้นไปบนม้าของเขา, หญิงชราแสดงให้เขาเห็นวิธีการและพระมหากษัตริย์ถึงพระราชวังของเขาอีกครั้งที่งานแต่งงานที่กำลังโด่งดัง. กษัตริย์ได้รับการแต่งงานครั้งเดียวและต้องโดยครั้งแรกของเขาภรรยาเจ็ด เด็กหกเด็กชายและหญิงสาวที่เขารักดีกว่าสิ่งอื่นใดในโลก ในขณะที่ตอนนี้เขากลัวว่าแม่เลี้ยงไม่อาจปฏิบัติต่อพวกเขาอย่างดีและได้ทำพวกเขาบางอาการบาดเจ็บที่เขาพาพวกเขาไปปราสาทโดดเดี่ยวซึ่งยืนอยู่ในท่ามกลางของป่า มันวางซ่อนอยู่เช่นนั้นและวิธีการเพื่อให้เป็นเรื่องยากที่จะพบว่าตัวเขาเองจะไม่ได้พบว่าถ้าผู้หญิงที่ฉลาดไม่ได้ให้เขาเป็นลูกของเส้นด้ายที่ยอดเยี่ยมที่มีคุณสมบัติ เมื่อเขาโยนมันลงก่อนที่เขาจะคลี่ตัวเองและแสดงให้เขาเห็นเส้นทางของเขา. กษัตริย์อย่างไรจึงบ่อยไปกับเด็กที่รักของเขาว่าสมเด็จพระราชินีฯ ตั้งข้อสังเกตกรณีที่ไม่มีเขาเธออยากรู้อยากเห็นและอยากจะรู้ว่าสิ่งที่เขาทำเมื่อเขาได้ ค่อนข้างอยู่คนเดียวในป่า เธอให้การจัดการที่ดีของเงินเพื่อข้าราชการและพวกเขาทรยศความลับกับเธอและบอกเธอเช่นเดียวกันของลูกซึ่งคนเดียวที่สามารถชี้ให้เห็นวิธีการที่ และตอนนี้เธอรู้ว่าส่วนที่เหลือจนเธอได้เรียนรู้ที่กษัตริย์เก็บลูกของเส้นด้ายและจากนั้นเธอทำเสื้อเล็ก ๆ น้อย ๆของผ้าไหมสีขาวและขณะที่เธอได้เรียนรู้ศิลปะของคาถาจากแม่ของเธอที่เธอเย็บเสน่ห์ในพวกเขา และเมื่อเมื่อกษัตริย์ทรงขี่ม้าออกไปล่าเธอเอาเสื้อเล็ก ๆ น้อย ๆ และเดินเข้าไปในป่าและลูกของเธอแสดงให้เห็นวิธีการที่. เด็กที่เห็นจากระยะทางที่ใครบางคนกำลังใกล้เข้ามา, คิดว่าพ่อรักของพวกเขากำลังจะมาถึง กับพวกเขาและเต็มไปด้วยความสุขวิ่งไปพบเขา จากนั้นเธอก็โยนหนึ่งในเสื้อน้อยกว่าแต่ละของพวกเขาและไม่มีเร็วมีเสื้อของพวกเขาสัมผัสร่างกายกว่าที่พวกเขาได้รับการเปลี่ยนเป็นหงส์และบินออกไปกว่าป่า ราชินีกลับบ้านดีใจมากและคิดว่าเธอได้มีการกำจัดของเด็กขั้นตอนของเธอ แต่หญิงสาวไม่ได้ทำงานออกมาพร้อมกับพี่ชายของเธอและพระราชินีรู้อะไรเกี่ยวกับเธอ. วันถัดไปกษัตริย์ไปเยี่ยมลูก ๆ ของเขา แต่เขา พบไม่มีใคร แต่สาวน้อย ในกรณีที่เป็นพี่น้องของคุณถามกษัตริย์ อนิจจาพ่อที่รักเธอตอบว่าพวกเขาได้หายไปและทิ้งฉันอยู่คนเดียวและเธอบอกเขาว่าเธอได้เห็นจากหน้าต่างเล็ก ๆ ของเธอว่าพี่ชายของเธอได้บินไปเหนือป่าในรูปของหงส์และเธอก็แสดงให้เห็นว่าเขาขน ซึ่งพวกเขาก็ปล่อยให้ตกอยู่ในลานและที่เธอหยิบขึ้นมา. กษัตริย์อาลัย แต่เขาไม่คิดว่าพระราชินีได้กระทำเช่นนี้การกระทำที่ชั่วร้ายและเป็นเขากลัวว่าผู้หญิงคนนั้นจะยังถูกขโมยไปจากเขา เขาต้องการที่จะพาเธอไปกับเขา. แต่เธอก็กลัวขั้นตอนที่แม่ของเธอและอธิษฐานต่อพระมหากษัตริย์จะปล่อยให้เธออยู่เพียงแค่นี้คืนหนึ่งในปราสาทป่า. คิดสาวยากจน, ฉันไม่สามารถอยู่ที่นี่ ฉันจะไปและขอพี่น้องของฉัน และเมื่อคืนมาเธอวิ่งออกไปและเดินตรงเข้าไปในป่า เธอเดินตลอดทั้งคืนนานและในวันรุ่งยังไม่หยุดจนกว่าเธอจะไปไม่ไกลสำหรับความเหนื่อยล้า จากนั้นเธอก็เห็นป่ากระท่อมและเดินเข้าไปในนั้นและพบห้องที่มีหกห้องนอนเล็ก ๆ น้อย ๆ แต่เธอก็ไม่กล้าที่จะได้รับในหนึ่งของพวกเขา แต่พุ่งภายใต้หนึ่งและวางลงบนพื้นแข็งตั้งใจที่จะผ่าน คืนมี ก่อนพระอาทิตย์ตก แต่เธอได้ยินเสียงพึมพำและเห็นหกหงส์มาบินในที่หน้าต่าง พวกเขาก็ลงบนพื้นดินและพัดในแต่ละอื่น ๆ และพัดขนนกทั้งหมดออกและหงส์ของพวกเขากินเหมือนถอดเสื้อ จากนั้นหญิงสาวมองไปที่พวกเขาได้รับการยอมรับและพี่ชายของเธอก็ยินดีและพุ่งออกมาจากใต้เตียง พี่ชายก็ไม่น้อยยินดีที่ได้เห็นพวกเขาน้องสาวคนเล็ก แต่ความสุขของพวกเขาได้ในระยะเวลาสั้น ที่นี่คุณไม่สามารถปฏิบัติพวกเขากล่าวกับเธอ นี้เป็นที่พักพิงสำหรับโจร, ถ้าพวกเขามาที่บ้านและได้พบกับคุณพวกเขาจะฆ่าคุณ แต่คุณสามารถไม่ปกป้องฉันถามน้องสาวคนเล็ก ไม่มีพวกเขาตอบเพียงหนึ่งในสี่ของชั่วโมงทุกเย็นเราสามารถวางไว้เราหงส์ผิวหนังและมีช่วงเวลาที่ร่างมนุษย์ของเราหลังจากที่เรามีครั้งเดียวหันขึ้นเป็นหงส์. น้องสาวคนเล็กร้องไห้และกล่าวว่าสามารถ คุณไม่สามารถตั้งค่าฟรี อนิจจาไม่มีพวกเขาตอบว่าเงื่อนไขเป็นสิ่งที่ยากเกินไป หกปีที่คุณไม่อาจพูดหรือหัวเราะและในเวลาที่คุณต้องเย็บด้วยกันหกเสื้อเล็ก ๆ น้อย ๆ ของ starwort สำหรับเรา และหากคำเดียวตกจากริมฝีปากของคุณทุกการทำงานของคุณจะหายไป และเมื่อพี่ชายบอกว่านี้ไตรมาสของชั่วโมงได้มากกว่าและพวกเขาบินออกไปนอกหน้าต่างอีกครั้งเป็นหงส์. ครั้งแรกอย่างไรก็ตามการแก้ไขมั่นที่จะส่งมอบพี่ชายของเธอแม้ถ้ามันจะเสียค่าใช้จ่ายของเธอในชีวิตของเธอ เธอเดินออกจากกระท่อมเดินเข้าไปท่ามกลางป่านั่งตัวเองอยู่บนต้นไม้และมีผ่านคืน เช้าวันรุ่งขึ้นเธอก็ออกไปและรวบรวม starwort และเริ่มที่จะเย็บ เธอไม่สามารถพูดกับใครและเธอก็มีความโน้มเอียงที่จะหัวเราะไม่มีเธอนั่งอยู่ที่นั่นและมองไปที่ไม่มีอะไรแต่การทำงานของเธอ. เมื่อเธอได้ใช้จ่ายไปแล้วเป็นเวลานานมีมันก็จะผ่านไปที่พระมหากษัตริย์ของประเทศที่ได้รับการล่าสัตว์ในป่า และล่าเขามากับต้นไม้ที่หญิงสาวกำลังนั่งอยู่ พวกเขาเรียกเธอและบอกว่าคุณเป็นใคร แต่เธอทำไม่มีคำตอบ ลงมาให้เราพวกเขากล่าวว่า เราจะไม่ทำอันตรายใด ๆ คุณ เธอเพียง แต่ส่ายหัวของเธอ ขณะที่พวกเขากดของเธอต่อไปกับคำถามที่เธอโยนสร้อยคอสีทองของเธอลงไปที่พวกเขาและคิดว่าพวกเขาไปที่เนื้อหาจึง พวกเขา แต่ไม่ได้หยุดและหลังจากนั้นเธอโยนผ้าคาดเอวของเธอลงไปที่พวกเขาและในขณะนี้ก็คือการไม่มีวัตถุประสงค์ถุงเท้าของเธอและโดยองศาทุกอย่างที่เธอมีต่อว่าเธอจะสามารถทำได้โดยไม่ต้องจนกระทั่งเธอได้ไม่มีอะไรเหลือ แต่เธอ เปลี่ยน. ล่า, แต่ไม่ปล่อยให้ตัวเองได้รับการหันโดยที่ แต่ปีนขึ้นต้นไม้และเรียกหญิงสาวลงและนำเธอก่อนที่พระมหากษัตริย์ กษัตริย์ถามว่าคุณเป็นใคร คุณกำลังทำอะไรอยู่บนต้นไม้ แต่เธอก็ไม่ยอมตอบ เขาใส่คำถามในทุกภาษาที่เขารู้ แต่เธอก็ยังคงเป็นใบ้เป็นปลา ในฐานะที่เธอเป็นคนสวยมากหัวใจของกษัตริย์ได้สัมผัสและเขาถูกตีด้วยความรักที่ดีสำหรับเธอ เขาใส่เสื้อคลุมของเขาในของเธอพาเธอก่อนที่เขาอยู่บนหลังม้าของเขาและเธอที่จะดำเนินการของเขาปราสาท จากนั้นเขาก็ทำให้เธอได้รับการสวมใส่เสื้อผ้าที่อุดมไปด้วยและเธอส่องในความงามของเธอเหมือนกลางวันสดใส แต่ไม่มีคำว่าอาจจะมาจากเธอ เขาวางเธอโดยด้านข้างของเขาที่โต๊ะและแบริ่งที่เจียมเนื้อเจียมตัวของเธอและได้รับความอนุเคราะห์พอใจเขามากเขาบอกว่าเธอเป็นคนที่ฉันต้องการที่จะแต่งงานและไม่มีผู้หญิงคนอื่น ๆ ในโลก และหลังจากวันที่เขาพร้อมใจกันตัวเองเพื่อเธอ. กษัตริย์ แต่มีแม่คนชั่วร้ายที่ไม่พอใจกับการแต่งงานครั้งนี้และพูดไม่ดีของพระราชินีหนุ่ม ใครจะรู้ว่าเธอมาจากไหนเป็นสิ่งมีชีวิตที่ไม่สามารถพูดมา. เธอก็ไม่สมกับพระมหากษัตริย์ หลังจากปีที่ผ่านมาเมื่อพระราชินีนำลูกคนแรกของเธอในโลกเก่าผู้หญิงเอามันออกไปจากเธอและป้ายปากของเธอด้วยเลือดขณะที่เธอนอนหลับ จากนั้นเธอก็เดินไปที่พระมหากษัตริย์และถูกกล่าวหาว่าพระราชินีของการเป็นมนุษย์กินคน พระมหากษัตริย์จะไม่เชื่อว่ามันและจะไม่ต้องทนทุกข์ทรมานทุกคนทำของเธอได้รับบาดเจ็บใด ๆ เธอ แต่นั่งอยู่อย่างต่อเนื่องในการตัดเย็บเสื้อและได้รับการดูแลไม่มีอะไรอื่น. ครั้งต่อไปเมื่อเธออีกครั้งเบื่อเด็กสวยงามเท็จแม่ในกฎหมายที่ใช้ในการทรยศเดียวกัน แต่กษัตริย์ไม่สามารถพาตัวเองไปให้ เครดิตกับคำพูดของเธอ เขาบอกว่าเธอเป็นคนเคร่งศาสนาเกินไปและที่ดีที่จะทำอะไรชนิดที่ถ้าเธอไม่ได้เป็นใบ้และสามารถป้องกันตัวเอง, ความไร้เดียงสาของเธอจะมาแสง. แต่เมื่อหญิงชราขโมยออกไปเด็กที่เพิ่งเกิดสำหรับครั้งที่สาม และถูกกล่าวหาว่าเป็นพระราชินีที่ไม่ได้เปล่งคำหนึ่งของการป้องกันกษัตริย์จะทำไม่มีอย่างอื่นมากกว่าการส่งมอบเธอมากกว่าเพื่อความยุติธรรมและเธอถูกตัดสินให้ต้องทนทุกข์ทรมานเสียชีวิตจากไฟไหม้. เมื่อวันนั้นมาถึงประโยคที่จะดำเนินการ มันเป็นวันสุดท้ายของหกปีในระหว่างที่เธอไม่ได้ที่จะพูดหรือหัวเราะและเธอได้ส่งพี่น้องที่รักของเธอจากอำนาจของความลุ่มหลง หกเสื้อถูกพร้อมเพียงแขนซ้ายที่หกเป็นที่ต้องการ เมื่อดังนั้นเธอก็นำไปสู่การเดิมพันที่เธอวางเสื้อบนแขนของเธอและเมื่อเธอยืนอยู่บนที่สูงและไฟก็จะได้รับการจุดไฟที่เธอมองไปรอบ ๆ และหกหงส์มาบินผ่านอากาศที่มีต่อเธอ จากนั้นเธอก็เห็นว่าการปลดปล่อยเธออยู่ใกล้และหัวใจของเธอกระโดดด้วยความสุข หงส์กวาดต่อเธอและจมลงเพื่อให้พวกเขาได้สัมผัสโดยพวกเขาหงส์ของพวกเขา, หนังลดลงปิดและเธอพี่น้องยืนอยู่ในรูปแบบของร่างกายของตัวเองก่อนที่เธอและมีความแข็งแรงและหล่อ ขาดที่อายุน้อยที่สุดเพียงแขนซ้ายของเขาและในสถานที่ของมันปีกหงส์บนไหล่ของเขา พวกเขากอดและจูบกันและพระราชินีไปกษัตริย์ที่ถูกย้ายอย่างมากและเธอก็เริ่มที่จะพูดและกล่าวว่าสุดที่รักสามีตอนนี้ฉันอาจจะพูดและประกาศแก่ท่านว่าผมบริสุทธิ์และกล่าวหาว่า และเธอก็บอกเขาทรยศของหญิงชราคนหนึ่งที่ได้รับไปสามลูก ๆ ของเธอ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

กาลครั้งหนึ่ง กษัตริย์องค์หนึ่งกำลังล่าสัตว์ในที่ดีและป่า
เขาไล่สัตว์ป่าระหายที่ไม่มีเขาบริวาร
สามารถติดตามเขา เมื่อตอนเย็นมาใกล้เขาหยุดและมอง
รอบเขา และเขาก็เห็นที่เขาทำทางของเขา เขา
หาวิธีออก แต่หาไม่มีเลย แล้วเขารับรู้เป็นผู้สูงอายุ
ผู้หญิงที่มีหัวซึ่งพยักหน้าตลอดเวลา ใครมาต่อ
เขาแต่เธอเป็นแม่มด ผู้หญิงที่ดี เขากล่าวว่าเธอสามารถ
คุณไม่พาฉันเดินเข้าไปในป่า โอ้ ใช่ พระเจ้า
กษัตริย์ เธอตอบว่า " ฉันอย่างแน่นอน แต่เงื่อนไขหนึ่ง
และถ้าคุณไม่ทำ คุณจะไม่มีวันได้ออกไปจาก
ป่า และจะหิวตายอยู่ในนั้น มันเป็นเงื่อนไขแบบไหน

,
ฉันถามพระราชา ลูกสาวบอกว่า หญิงชราที่สวยงาม
เป็นใคร ใน โลก และสมควรที่จะเป็นคู่ครองของคุณ
และถ้าคุณจะทำให้เธอราชินีของคุณ ผมจะแสดงให้คุณวิธีออก
ของป่า ในความเจ็บปวดของหัวใจของเขาพระราชายินยอม
กับหญิงแก่ , นำเขาไปยังกระท่อมเล็ก ๆน้อย ๆของเธอที่ลูกสาวของเธอ
นั่งอยู่ข้างกองไฟ เธอได้รับพระราชา ราวกับว่าเธอได้
รอเขาอยู่ และเขาเห็นว่าเธอสวยมาก แต่ยังคง
เธอไม่ช่วยเขา และเขาไม่สามารถมองเธอโดยไม่
สยองขวัญลับ หลังจากที่เขาพาหญิงสาวขึ้นไปบนม้าของเขา หญิงชราให้เขา

ทาง กษัตริย์ถึงพระราชวังของเขาอีกครั้ง ซึ่งงานที่ได้ฉลอง


พระได้แต่งงานมาแล้วครั้งหนึ่ง และได้ โดยก่อน
ภรรยา 7 คน ชายหก และสาว คนที่เขารัก
มากกว่าสิ่งอื่นใดในโลกเขาเลยกลัวว่า
แม่เลี้ยงไม่อาจปฏิบัติต่อพวกเขาอย่างดี แต่พวกเขาบางคน
การบาดเจ็บที่เขาเอาพวกเขาไปยังปราสาทโดดเดี่ยวซึ่งยืนอยู่ใน
กลางป่า มันวางเพื่อปกปิด และทางช่าง
หายากที่เขาจะไม่ได้เจอมัน
ถ้าผู้หญิงฉลาดไม่ได้ให้เขาเป็นลูกของเส้นด้ายที่มีคุณสมบัติยอดเยี่ยม

เมื่อเขาโยนมันลงตรงหน้าเขา มัน unrolled
ตัวเองและแสดงเส้นทางของเขา

กษัตริย์ แต่มันบ่อยไป
เด็กๆที่รักของเขาที่ราชินีสังเกต
เขาขาด เธอสงสัยและต้องการที่จะรู้ว่าสิ่งที่เขาทำ
เมื่อเขาค่อนข้างโดดเดี่ยวในป่า เธอให้มาก
เงินให้แก่พวกผู้รับใช้ของเขา และพวกทรยศความลับกับเธอ และบอกเธอว่าฉันนั้น
ของลูกบอลที่คนเดียวจะชี้
วิธี