- ข้อความ
- ประวัติศาสตร์
The eurozone is not, and never has
The eurozone is not, and never has been, an optimal currency area, so it was always going to be poorly placed to cope with a major systemic shock. The institutional mechanisms to allow underperforming members to adjust are defective. The dominant member, Germany, has refused to voluntarily adopt a leadership role to assist fellow members in their adjustment to the shock – and in fact, politically, has forced the deficit/debtor members down a punishing road of internal devaluation and a refusal of any debt write-downs that would impose costs on the German banking system.
At some point, one of two things will happen. Either the eurozone will implement reforms to cure these defects (imposing costs ultimately on German taxpayers, and amounting to much closer political union that radically alters the balance of power even further within the EU), or individual eurozone members will decide, as Britain did with the ERM in 1992, that the gain is no longer worth the pain and exit the arrangements (which in theory involves exit from the EU itself under the present Treaties). Whichever outcome occurs, it is likely to require treaty change. In this light, it makes little sense to consider Britain’s position within the EU in terms of ‘Business As Usual’.
• Britain needs to get a better deal from Brussels or leave the EU
• Eurozone doomed whether Greece leaves or stays, study shows
In other words, the eurozone will either integrate or disintegrate.
A decade or so ago, considerable academic attention was directed to the study of economic convergence in Europe. The dominant opinion was that even if European economies were not converging (as some American commentators found), they would converge over time.
In fact, while the eurozone countries had indeed exhibited economic convergence prior to 1999-2000, contemporary calculations suggest that they have actually diverged quite sharply since then. The members are more divergent now than they were in 1982.
Should Britain stay in or get out of the EU? Polling since 1977
10%20%30%40%50%60%70%80%90%October 1977…Stay In:55%Get Out:45%June 2015Stay InGet Out
Powered by Factmint
Ipsos MORI
The period 2008-12 was mainly a financial (debt) crisis, with problems in, first, the national banking systems and then in national finances addressed in the short term through a process of bail-outs. The ECB was successful in pacifying the sovereign bond markets when President Mario Draghi declared his readiness to make direct market purchases of distressed bonds issued by eurozone members. Despite this, Europe has fallen into an economic crisis. All along, there have been bouts of political crisis, as the governments of the member countries disagreed on how to deal with the past problems while minimising moral hazards.
The real political crisis will arise when eurozone leaders are forced to confront the dilemma of the single currency’s inflexibility: integrate or disintegrate. What has happened in Greece is one example of how the situation in Europe is degenerating. No one should believe that Greece will be the only member country that struggles to remain in the eurozone.
• The true costs and benefits of staying in the EU - or leaving
The euro was supposed to herald a new era of stability and prosperity within the EU, and be so successful that every EU member would wish to join, and nobody would ever want to leave. Much of the conventional thinking here rests upon a lynchpin assumption: that the eurozone members, if not those in the EU as a whole, are indeed becoming ‘ever closer’ simply by virtue of being members of the same system.
When the proposition is tested, however, the findings are that, rather than converging, the eurozone members are actually becoming more divergent. Our study covers the period from 1981-2014, allowing a comprehensive assessment to be made of both the ‘pre-EMU’ and ‘post-EMU’ experiences. It examines a sample group of ‘EMU-11’ countries: Austria, Belgium, France, Finland, Germany, Greece, Ireland, Italy, Netherlands, Portugal and Spain.
Figure 1: Estimated Demand and Supply Shocks for the EMU-11
Source: SLJ Macro Partners
Figure 1 plots the estimated demand and supply shocks hitting the EMU-11 economies, collectively. The negative demand shocks, such as during the ERM Crisis in the early-1990s, the 2009 post-global financial crisis, and the EMU debt crisis in 2011-12 can be seen clearly in the declines in the red line.
What is perhaps more important and remarkable in Figure 1.1.iii is the persistence of the negative supply shocks that have impinged on the EMU economy since the launch of the euro. These supply shocks are shown by the blue bars in Figure 1.1.iii. These simulations suggest that events like the rise of emerging markets, and particularly China, which joined the WTO in 2001, have been very consequential for the EMU. The decline of production costs and the expansion of these consumer markets appear to have affected the EMU economies in very different ways. While some German firms successfully capitalised on the opportunities arising from globalisation, other firms and countries in the EMU region faced increasing competitive pressures.
• The EU commandments: 10 things Cameron must change in Europe
Figure 2: Estimated Asymmetry of Demand and Supply Shocks across the EMU 11
Source: SLJ Macro Partners
Figure 2 plots a measure of the asymmetry of the demand and supply shocks across the EMU-11 countries. A rise in economic divergence (or asymmetry of shocks) is shown as an upward movement in this chart.
These results indicate, first, that both the demand and supply shocks significantly declined from the 1980s until around 2000. This coincides with the findings of many research papers published around the time of the launch of the euro. However, after that point the trend for both types of shock has reversed and increased significantly in magnitude.
The demand asymmetry measures are now significantly higher than the estimated levels in the 1980s and the supply asymmetry measures have also continued to deteriorate (i.e., showing more divergences) since the global financial crisis in 2008. Furthermore, the point at which the lines ‘flip’ on the chart can be dated to the period 2000-2002, so the findings cannot be dismissed as transient effects of the credit crunch since the phenomenon predates that event.
Figure 3: Correlation of Demand and Supply Shocks of the EMU-11 with Germany
Source: SLJ Macro Partners
Figure 3 compares how the individual member countries perform in response to shocks. The various demand and supply shocks for the other 10 countries are correlated with those in Germany, chosen as the ‘benchmark economy’. The analysis is confined to the last 15 years, to provide a measure of the impact of being within the euro. A correlation score of 1.0 would indicate that the country in question had an economy whose movements were perfectly synchronised with those of Germany, whereas a score of 0.0 would indicate that the movements of the two economies were completely random in respect of each other. A score of -1.0 indicates perfect ‘negative correlation’, i.e. that the other economy reacts in an exactly opposite way to Germany.
• Boris Johnson: Greek catastrophe shows EU’s promised trade-offs are hot air
If the euro were really bringing all of the participating countries ‘ever closer’ then the results for every country ought to fall in the top right-hand corner of Figure 3. However, the results are quite widely scattered. Eurozone members are not becoming ‘mini-Germanys.’
While the demand shocks for some of the Northern European economies still remain positively correlated to Germany (such as Austria, Belgium and Finland), for many peripheral countries, their demand shock correlations with Germany are very poor or negative (in particular, Spain Portugal and Greece). The average demand shock correlation with Germany is around 0.2. There is limited demand-cohesion between the individual member economies in the eurozone. The ‘average score’ for the eurozone is surprisingly close to the outcome that would result from a completely random sample of countries.
Percentage contributions to total exports in 2013
Europe50Americas28Asia16Europe: 50Americas: 28Asia: 16Africa: 4Australasia / Oceania: 2
Powered by Factmint
ONS
The average supply shock correlation with Germany, interestingly, is around 0.4 and Italy is the only country exhibiting a negative supply shock correlation with Germany.
If the member countries of the EMU are becoming increasingly more divergent, responding to demand and supply shocks in very different or even opposite ways, then maintaining a single monetary policy becomes more challenging: how should the ECB react to shocks?
The implication of these findings is that adopting the euro has been accompanied by a divergence of the economies of the EMU-11. Furthermore, the degree of divergence has increased over time, and the start of this process can be traced back to the time that the euro was launched. These results are the exact opposite of what adopting the euro was meant to achieve. What was in theory a one-size-fits-all monetary regime has turned out in practice to be one-size-fits-none.
With the benefit of hindsight, and the findings of our study, it is now possible to resolve the academic arguments over the launch of the euro.
The argument that the euro would lead to convergence within the eurozone assumed, in essence, that it would encourage an ‘averaging out’ among the member states. There would be a single interest rate and exchange rate applying across each participating country. With a uniform base cost for capital, resources could be moved to exploit local pricing differences. Over time, competitive forces would cause those advantages to be ironed out as prices and other factors converged towards the mean. The end result would be a more integrated, single economy.
The argument that the euro would lead to d
At some point, one of two things will happen. Either the eurozone will implement reforms to cure these defects (imposing costs ultimately on German taxpayers, and amounting to much closer political union that radically alters the balance of power even further within the EU), or individual eurozone members will decide, as Britain did with the ERM in 1992, that the gain is no longer worth the pain and exit the arrangements (which in theory involves exit from the EU itself under the present Treaties). Whichever outcome occurs, it is likely to require treaty change. In this light, it makes little sense to consider Britain’s position within the EU in terms of ‘Business As Usual’.
• Britain needs to get a better deal from Brussels or leave the EU
• Eurozone doomed whether Greece leaves or stays, study shows
In other words, the eurozone will either integrate or disintegrate.
A decade or so ago, considerable academic attention was directed to the study of economic convergence in Europe. The dominant opinion was that even if European economies were not converging (as some American commentators found), they would converge over time.
In fact, while the eurozone countries had indeed exhibited economic convergence prior to 1999-2000, contemporary calculations suggest that they have actually diverged quite sharply since then. The members are more divergent now than they were in 1982.
Should Britain stay in or get out of the EU? Polling since 1977
10%20%30%40%50%60%70%80%90%October 1977…Stay In:55%Get Out:45%June 2015Stay InGet Out
Powered by Factmint
Ipsos MORI
The period 2008-12 was mainly a financial (debt) crisis, with problems in, first, the national banking systems and then in national finances addressed in the short term through a process of bail-outs. The ECB was successful in pacifying the sovereign bond markets when President Mario Draghi declared his readiness to make direct market purchases of distressed bonds issued by eurozone members. Despite this, Europe has fallen into an economic crisis. All along, there have been bouts of political crisis, as the governments of the member countries disagreed on how to deal with the past problems while minimising moral hazards.
The real political crisis will arise when eurozone leaders are forced to confront the dilemma of the single currency’s inflexibility: integrate or disintegrate. What has happened in Greece is one example of how the situation in Europe is degenerating. No one should believe that Greece will be the only member country that struggles to remain in the eurozone.
• The true costs and benefits of staying in the EU - or leaving
The euro was supposed to herald a new era of stability and prosperity within the EU, and be so successful that every EU member would wish to join, and nobody would ever want to leave. Much of the conventional thinking here rests upon a lynchpin assumption: that the eurozone members, if not those in the EU as a whole, are indeed becoming ‘ever closer’ simply by virtue of being members of the same system.
When the proposition is tested, however, the findings are that, rather than converging, the eurozone members are actually becoming more divergent. Our study covers the period from 1981-2014, allowing a comprehensive assessment to be made of both the ‘pre-EMU’ and ‘post-EMU’ experiences. It examines a sample group of ‘EMU-11’ countries: Austria, Belgium, France, Finland, Germany, Greece, Ireland, Italy, Netherlands, Portugal and Spain.
Figure 1: Estimated Demand and Supply Shocks for the EMU-11
Source: SLJ Macro Partners
Figure 1 plots the estimated demand and supply shocks hitting the EMU-11 economies, collectively. The negative demand shocks, such as during the ERM Crisis in the early-1990s, the 2009 post-global financial crisis, and the EMU debt crisis in 2011-12 can be seen clearly in the declines in the red line.
What is perhaps more important and remarkable in Figure 1.1.iii is the persistence of the negative supply shocks that have impinged on the EMU economy since the launch of the euro. These supply shocks are shown by the blue bars in Figure 1.1.iii. These simulations suggest that events like the rise of emerging markets, and particularly China, which joined the WTO in 2001, have been very consequential for the EMU. The decline of production costs and the expansion of these consumer markets appear to have affected the EMU economies in very different ways. While some German firms successfully capitalised on the opportunities arising from globalisation, other firms and countries in the EMU region faced increasing competitive pressures.
• The EU commandments: 10 things Cameron must change in Europe
Figure 2: Estimated Asymmetry of Demand and Supply Shocks across the EMU 11
Source: SLJ Macro Partners
Figure 2 plots a measure of the asymmetry of the demand and supply shocks across the EMU-11 countries. A rise in economic divergence (or asymmetry of shocks) is shown as an upward movement in this chart.
These results indicate, first, that both the demand and supply shocks significantly declined from the 1980s until around 2000. This coincides with the findings of many research papers published around the time of the launch of the euro. However, after that point the trend for both types of shock has reversed and increased significantly in magnitude.
The demand asymmetry measures are now significantly higher than the estimated levels in the 1980s and the supply asymmetry measures have also continued to deteriorate (i.e., showing more divergences) since the global financial crisis in 2008. Furthermore, the point at which the lines ‘flip’ on the chart can be dated to the period 2000-2002, so the findings cannot be dismissed as transient effects of the credit crunch since the phenomenon predates that event.
Figure 3: Correlation of Demand and Supply Shocks of the EMU-11 with Germany
Source: SLJ Macro Partners
Figure 3 compares how the individual member countries perform in response to shocks. The various demand and supply shocks for the other 10 countries are correlated with those in Germany, chosen as the ‘benchmark economy’. The analysis is confined to the last 15 years, to provide a measure of the impact of being within the euro. A correlation score of 1.0 would indicate that the country in question had an economy whose movements were perfectly synchronised with those of Germany, whereas a score of 0.0 would indicate that the movements of the two economies were completely random in respect of each other. A score of -1.0 indicates perfect ‘negative correlation’, i.e. that the other economy reacts in an exactly opposite way to Germany.
• Boris Johnson: Greek catastrophe shows EU’s promised trade-offs are hot air
If the euro were really bringing all of the participating countries ‘ever closer’ then the results for every country ought to fall in the top right-hand corner of Figure 3. However, the results are quite widely scattered. Eurozone members are not becoming ‘mini-Germanys.’
While the demand shocks for some of the Northern European economies still remain positively correlated to Germany (such as Austria, Belgium and Finland), for many peripheral countries, their demand shock correlations with Germany are very poor or negative (in particular, Spain Portugal and Greece). The average demand shock correlation with Germany is around 0.2. There is limited demand-cohesion between the individual member economies in the eurozone. The ‘average score’ for the eurozone is surprisingly close to the outcome that would result from a completely random sample of countries.
Percentage contributions to total exports in 2013
Europe50Americas28Asia16Europe: 50Americas: 28Asia: 16Africa: 4Australasia / Oceania: 2
Powered by Factmint
ONS
The average supply shock correlation with Germany, interestingly, is around 0.4 and Italy is the only country exhibiting a negative supply shock correlation with Germany.
If the member countries of the EMU are becoming increasingly more divergent, responding to demand and supply shocks in very different or even opposite ways, then maintaining a single monetary policy becomes more challenging: how should the ECB react to shocks?
The implication of these findings is that adopting the euro has been accompanied by a divergence of the economies of the EMU-11. Furthermore, the degree of divergence has increased over time, and the start of this process can be traced back to the time that the euro was launched. These results are the exact opposite of what adopting the euro was meant to achieve. What was in theory a one-size-fits-all monetary regime has turned out in practice to be one-size-fits-none.
With the benefit of hindsight, and the findings of our study, it is now possible to resolve the academic arguments over the launch of the euro.
The argument that the euro would lead to convergence within the eurozone assumed, in essence, that it would encourage an ‘averaging out’ among the member states. There would be a single interest rate and exchange rate applying across each participating country. With a uniform base cost for capital, resources could be moved to exploit local pricing differences. Over time, competitive forces would cause those advantages to be ironed out as prices and other factors converged towards the mean. The end result would be a more integrated, single economy.
The argument that the euro would lead to d
0/5000
ยูโรโซนไม่ได้ และไม่ ได้ พื้นที่ สกุลเงินที่เหมาะสมที่สุดเพื่อให้มันถูกเสมอไปไม่ดีวางเพื่อรับมือกับช็อตระบบหลัก กลไกสถาบันให้วิธีสมาชิกเพื่อปรับปรุงข้อบกพร่องได้ สมาชิกหลัก เยอรมนี ปฏิเสธการสมัครใจรับบทบาทเป็นผู้นำให้ความช่วยเหลือเพื่อนสมาชิกในการปรับปรุงช็อก – และในความเป็นจริง ทางการ เมือง บังคับให้สมาชิกขาดดุล/ลูกหนี้ลงถนน punishing ของ devaluation ภายในและการปฏิเสธของการลดหนี้ที่จะกำหนดต้นทุนในระบบธนาคารเยอรมันในบางจุด หนึ่งในสองสิ่งที่จะเกิดขึ้น ยูโรโซนใดจะดำเนินการปฏิรูปแก้ข้อบกพร่องเหล่านี้ (สถานะต้นทุนที่สุดในเยอรมันผู้เสียภาษี และสหภาพทางการเมืองมากใกล้ที่ก็เปลี่ยนแปลงสมดุลของพลังงานยิ่งภายใน EU เกิน), หรือยูโรโซนแต่ละสมาชิกจะตัดสิน ใจ เป็นราชอาณาจักรได้ มีการกีดใน 1992 ที่กำไรไม่คุ้มค่าปวด และออกจัด (ที่ในทฤษฎีที่เกี่ยวข้องออกจาก EU เองภายใต้สนธิสัญญาปัจจุบัน) ผลใด ๆ ก็ตามเกิดขึ้น ก็จะต้องเปลี่ยนแปลงสนธิสัญญา แสงนี้ มันทำให้รู้สึกน้อยต้องพิจารณาตำแหน่งของสหราชอาณาจักรภายใน EU ในรูปแบบของ ' ธุรกิจ As Usual'•ราชอาณาจักรต้องได้รับการจัดการที่ดีจากบรัสเซลส์ หรือปล่อยให้ EU •ยูโรโซนถึงวาระว่ากรีซออกจาก หรือเข้าพัก การศึกษาแสดงในคำอื่น ๆ ยูโรโซนจะรวม หรือแตกสลายทศวรรษหรือสนใจศึกษามาก ดังนั้นผ่านมาได้โดยตรงกับการศึกษาของบรรจบกันทางเศรษฐกิจในยุโรป ความคิดหลักว่า แม้เศรษฐกิจยุโรปไม่ได้บรรจบ (เป็นบางแสดงอเมริกันที่พบ), พวกเขาจะมาบรรจบกันผ่านเวลาในความเป็นจริง ในขณะที่ประเทศยูโรโซนได้จัดแสดงจริงบรรจบกันเศรษฐกิจก่อนปี 1999-2000 คำนวณสมัยแนะนำว่า พวกเขามีจริง diverged ค่อนข้างอย่างรวดเร็วตั้งแต่นั้น สมาชิกจะมีขันติธรรมขณะนี้กว่าพวกเขาในปี 1982สหราชอาณาจักรควรพัก หรือได้รับจาก EU สำรวจตั้งแต่ปี 252010% 20% 30% 40% 50% 60% 70% 80% 90% 1977 ตุลาคม... ใน: 55% รับเช็ค: 45% InGet 2015Stay มิถุนายนออกโดย Factmintโมริ Ipsos2008-12 รอบระยะเวลาส่วนใหญ่ทางการเงิน (หนี้) วิกฤต ปัญหา ครั้งแรก ระบบธนาคารแห่งชาติ แล้ว ในชาติเงินในระยะสั้นโดยใช้กระบวนการของการประกันลึกหนาบาง กลางแห่งการสำเร็จใน pacifying ตลาดพันธบัตรอธิปไตยเมื่อประธานมาริโอ Draghi ประกาศความพร้อมของเขาให้ซื้อตรงตลาดพันธบัตรที่ออก โดยสมาชิกยูโรโซนเป็นทุกข์ แม้นี้ ยุโรปได้ลดลงเป็นวิกฤตทางเศรษฐกิจ ตลอด มีใหญ่ทางธุรกิจของวิกฤตทางการเมือง เป็นรัฐบาลของประเทศสมาชิก disagreed เกี่ยวกับวิธีการจัดการกับปัญหาผ่านมาในขณะที่ศีลธรรมกับลดอันตรายวิกฤตทางการเมืองอย่างแท้จริงจะเกิดขึ้นเมื่อผู้นำยูโรโซนจะถูกบังคับให้เผชิญความลำบากใจของความแข็งของสกุลเงินเดียว: รวม หรือแตกสลาย สิ่งที่เกิดขึ้นในกรีซเป็นตัวอย่างหนึ่งของวิธีการ degenerating สถานการณ์ในยุโรป ไม่ควรเชื่อว่า กรีซจะเป็นประเทศหนึ่งเดียวที่ต่อสู้อยู่ในยูโรโซน•ต้นทุนที่แท้จริงและทรงอยู่ใน EU - หรือออกจากควรยูโรได้เฮรัลด์ยุคใหม่ของความมั่นคงและความเจริญรุ่งเรืองภายใน EU และความสำเร็จดังว่า ทุกสมาชิก EU จะต้องเข้าร่วม และไม่มีใครอยากไป มากธรรมดาคิดนี่อยู่ตามสมมติฐาน lynchpin: ที่สมาชิกยูโรโซน ถ้าไม่ใช่ใน EU ทั้งหมด จริง ๆ กลายเป็น 'เคยใกล้ชิด' เพียงแค่อาศัยการเป็นสมาชิกของระบบเดียวกันเมื่อทดสอบที่เสนอ อย่างไรก็ตาม มีผลการศึกษาที่ แทนบรรจบ สมาชิกยูโรโซนจริงกลายเป็นขันติธรรมมากกว่า การศึกษาของเราครอบคลุมระยะเวลาตั้งแต่ปี 1981-2014 อนุญาตให้มีการประเมินครอบคลุมประสบการณ์ 'อีมูก่อน' และ 'หลัง EMU' ทำ มันตรวจสอบกลุ่มตัวอย่างของ 'EMU-11' ประเทศ: ออสเตรีย เบลเยียม ฝรั่งเศส ฟินแลนด์ เยอรมนี กรีซ ไอร์แลนด์ อิตาลี เนเธอร์แลนด์ โปรตุเกส และสเปนรูปที่ 1: ประเมินอุปสงค์และอุปทานแรงกระแทกสำหรับ EMU-11ที่มา: SLJ โคคู่รูปที่ 1 ลงจุดประเมินอุปสงค์และอุปทานแรงกระแทกตีประเทศ EMU-11 โดยรวม ต้องลบแรงกระแทก เช่นในช่วงวิกฤตกีดในช่วง- 2009 หลังวิกฤตการเงินโลก และวิกฤตหนี้ EMU ใน 2011-12 สามารถเห็นได้ชัดเจนในการลดอัตราการสายสีแดงสิ่งทีเพิ่มเติมสำคัญ และโดดเด่นในรูป 1.1.iii จะติดตาของแรงกระแทกลบซัพพลายที่มี impinged EMU เศรษฐกิจนับตั้งแต่การเปิดตัวของยูโร จัดหาวัสดุเหล่านี้แรงกระแทกจะแสดงแถบสีน้ำเงินในรูป 1.1.iii สถานการณ์จำลองเหล่านี้แนะนำว่า เหตุการณ์ต้องการเพิ่มขึ้นของตลาดเกิดใหม่ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งประเทศจีน การเข้าร่วมองค์การในปีค.ศ. 2001 ได้รับอันมากสำหรับ EMU การลดลงของต้นทุนการผลิตและการขยายตัวของตลาดผู้บริโภคเหล่านี้จะ ได้รับผลกระทบเศรษฐกิจ EMU ในวิธีที่แตกต่างกันมาก ในขณะที่บางบริษัทเยอรมันเรียบร้อยแล้วเงินทุนในโอกาสที่เกิดจากโลกาภิวัติ บริษัทและประเทศในภูมิภาค EMU อื่น ๆ เผชิญแรงกดดันการแข่งขันเพิ่มขึ้น• EU บัญญัติ: 10 สิ่งที่คาเมรอนต้องการเปลี่ยนแปลงในยุโรปรูปที่ 2: ประเมิน Asymmetry ของอุปสงค์และอุปทานแรงกระแทกผ่าน EMU 11ที่มา: SLJ โคคู่รูปที่ 2 ลงจุดวัด asymmetry ของแรงกระแทกอุปสงค์และอุปทานในประเทศ EMU-11 มีแสดงขึ้น divergence เศรษฐกิจ (หรือ asymmetry แรงกระแทก) เป็นการเคลื่อนไหวขึ้นในแผนภูมินี้ผลลัพธ์เหล่านี้บ่งชี้ ก่อน ว่า ทั้งที่อุปสงค์และอุปทานแรงกระแทกอย่างมีนัยสำคัญปฏิเสธจากทศวรรษที่ 1980 จนถึงประมาณ 2000 นี้กรุณากับที่พบในรายงานการวิจัยเผยแพร่รอบเวลาของการเปิดตัวของยูโร อย่างไรก็ตาม หลังจากที่จุด แนวโน้มสำหรับทั้งสองชนิดช็อกได้กลับ แล้วเพิ่มขึ้นอย่างมากในขนาดมาตรการ asymmetry อุปสงค์ก็สูงอย่างมีนัยสำคัญกว่าระดับประเมินในทศวรรษ 1980 และยังมีต่อมาตรการ asymmetry อุปทานเสีย (เช่น แสดงเพิ่มเติม divergences) ตั้งแต่วิกฤตการเงินโลกในปี 2008 นอกจากนี้ จุดที่บรรทัด 'พลิก' บนแผนภูมิสามารถจะลง 2000-2002 รอบระยะเวลาเพื่อผลการวิจัยไม่สามารถไล่เป็นผลชั่วคราวของวิกฤติด้านเครดิตเนื่องจากปรากฏการณ์ตั้งเหตุการณ์ที่รูปที่ 3: ความสัมพันธ์ของอุปสงค์และอุปทานแรงกระแทกของ EMU-11 กับเยอรมนีที่มา: SLJ โคคู่รูปที่ 3 เปรียบเทียบว่าประเทศสมาชิกแต่ละดำเนินการตอบสนองต่อแรงกระแทก แรงกระแทกที่อุปสงค์และอุปทานต่าง ๆ 10 ประเทศอื่น ๆ มี correlated กับเยอรมนี เลือกเป็น 'มาตรฐานเศรษฐกิจ' การวิเคราะห์จะถูกคุมขังสุดท้าย 15 ปี เพื่อให้การวัดผลกระทบของกำลังภายในยูโร คะแนนความสัมพันธ์ของ 1.0 จะบ่งชี้ว่า ประเทศต้องมีเศรษฐกิจที่เคลื่อนไหวได้อย่างสมบูรณ์แบบเพื่อกับเยอรมนี ในขณะที่คะแนน 0.0 จะบ่งชี้ว่า ความเคลื่อนไหวของเศรษฐกิจทั้งสองถูกสุ่มทั้งหมดผิดกัน คะแนน-1.0 บ่งชี้ 'ลบสัมประสิทธิ์' เช่นที่เศรษฐกิจอื่น ๆ ทำปฏิกิริยาในทางตรงกันข้ามกับเยอรมนี•บอริสจอห์นสัน: แสดงแผ่นดินไหวกรี EU ของสัญญาทางเลือกที่มีอากาศร้อนถ้ายูโรได้จริง ๆ นำประเทศที่เข้าร่วมทั้งหมด 'เคยใกล้ชิด' แล้วผลลัพธ์สำหรับทุกประเทศควรจะอยู่ที่มุมขวาบนของรูปที่ 3 อย่างไรก็ตาม ผลลัพธ์อยู่ค่อนข้างแพร่กระจัดกระจาย สมาชิกยูโรโซนจะกลายเป็น 'มินิ-Germanys 'ในขณะที่แรงกระแทกความต้องการของเศรษฐกิจยุโรปเหนือยังคงบวก correlated กับเยอรมนี (เช่นออสเตรีย เบลเยียม และฟินแลนด์), สำหรับประเทศต่อพ่วง สัมพันธ์ช็อกความต้องการของพวกเขากับเยอรมนีจะไม่ดี หรือค่าลบ (ในเฉพาะ สเปนโปรตุเกสและกรีซ) ความสัมพันธ์ของช็อคต้องเฉลี่ยกับเยอรมนีเป็น 0.2 มีความสามัคคีจำกัดระหว่างประเทศสมาชิกแต่ละตัวในยูโรโซน 'คะแนนเฉลี่ย' ในยูโรโซนเป็นจู่ ๆ ใกล้กับผลลัพธ์ที่จะได้จากตัวอย่างที่สมบูรณ์ของประเทศส่วนเปอร์เซ็นต์การส่งออกรวมในปี 2013Europe50Americas28Asia16Europe: 50Americas: 28Asia: 16Africa: 4Australasia / โอเชียเนีย: 2โดย Factmintส่วนความสัมพันธ์ของช็อกจัดหาเฉลี่ยกับเยอรมนี เรื่องน่าสนใจ เป็น 0.4 และอิตาลีเป็นประเทศเดียวที่อย่างมีระดับจัดลบช็อตความสัมพันธ์กับเยอรมนีประเทศสมาชิกของ EMU จะกลายเป็นมากขึ้นมีขันติธรรม ตอบสนองความต้องการ และอุปทานแรงกระแทกมากแตกต่างกัน หรือแม้กระทั่งตรงข้ามวิธี ถ้ารักษานโยบายการเงินเดียวกลายเป็น สิ่งที่ท้าทายเพิ่มเติม: วิธีควรกลางแห่งการตอบสนองต่อแรงกระแทกเนื่องจากสิ่งเหล่านี้เป็นที่ใช้ยูโรได้รับพร้อม ด้วย divergence ของเศรษฐกิจของ EMU-11 นอกจากนี้ ระดับการ divergence ได้เพิ่มช่วงเวลา และสามารถติดตามการเริ่มต้นของกระบวนการนี้กลับเวลาที่ยูโรถูกเปิด ตรงข้ามแน่นอนของอะไรใช้ยูโรถูกหมายถึงการบรรลุผลเหล่านี้ได้ มีทฤษฎีที่เป็นระบอบเงิน one-size-fits-all ได้เปิดออกในทางปฏิบัติเป็นหนึ่งขนาดพอดีกับไม่ประโยชน์ของ hindsight และผลการวิจัยของเรา มันได้ตอนนี้แก้ไขอาร์กิวเมนต์ทางวิชาการมากกว่าการเปิดตัวของยูโรอาร์กิวเมนต์ที่ยูโรจะบรรจบกันภายในยูโรโซน สันนิษฐาน สาระสำคัญ ที่มันจะกระตุ้นให้การ 'หาค่าเฉลี่ยออก' รัฐสมาชิก จะมีเดียวอัตราดอกเบี้ยและอัตราแลกเปลี่ยนที่ใช้ในแต่ละประเทศที่ร่วมรายการ มีรูปฐานต้นทุนสำหรับทุน สามารถย้ายทรัพยากรไปใช้ประโยชน์ส่วนต่างราคาในท้องถิ่น ช่วงเวลา กองกำลังแข่งขันจะทำให้เกิดข้อดีเหล่านั้น ironed ออกเป็นราคา และปัจจัยอื่น ๆ converged ต่อค่าเฉลี่ย ผลลัพธ์สุดท้ายจะเป็นเศรษฐกิจเดียว รวมมากขึ้นอาร์กิวเมนต์ที่ยูโรจะทำให้ d
การแปล กรุณารอสักครู่..
ยูโรโซนไม่ได้และไม่เคยได้รับพื้นที่สกุลเงินที่ดีที่สุดดังนั้นมันก็มักจะถูกวางไว้ไม่ดีที่จะรับมือกับช็อตเป็นระบบที่สำคัญ กลไกสถาบันเพื่อให้สมาชิกมีประสิทธิภาพต่ำในการปรับมีข้อบกพร่อง สมาชิกที่โดดเด่นเยอรมนีได้ปฏิเสธที่จะสมัครใจนำมาใช้บทบาทความเป็นผู้นำการให้ความช่วยเหลือเพื่อนสมาชิกในการปรับตัวของพวกเขาที่จะช็อต - และในความเป็นจริงทางการเมืองได้บังคับขาดดุล / สมาชิกลูกหนี้ลงถนนของการลงโทษลดค่าภายในและปฏิเสธใด ๆ หนี้เขียนดาวน์ที่จะกำหนดค่าใช้จ่ายในระบบธนาคารเยอรมัน.
ในบางจุดที่หนึ่งในสองสิ่งที่จะเกิดขึ้น ทั้งยูโรโซนจะดำเนินการปฏิรูปการรักษาข้อบกพร่องเหล่านี้ (การจัดเก็บภาษีค่าใช้จ่ายในท้ายที่สุดผู้เสียภาษีเยอรมันและจำนวนมากพันธมิตรทางการเมืองอย่างใกล้ชิดว่าจะเปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรงดุลแห่งอำนาจยิ่งขึ้นในสหภาพยุโรป) หรือสมาชิกยูโรโซนแต่ละคนจะตัดสินใจเช่นสหราชอาณาจักรทำกับ ERM ในปี 1992 ว่ากำไรจะไม่คุ้มค่ากับความเจ็บปวดและออกจากการเตรียมการ (ซึ่งในทางทฤษฎีที่เกี่ยวข้องกับการออกจากสหภาพยุโรปเองภายใต้สนธิสัญญาปัจจุบัน) แล้วแต่ผลที่เกิดขึ้นก็มีโอกาสที่จะต้องเปลี่ยนแปลงสนธิสัญญา ในแง่นี้มันทำให้รู้สึกเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่จะต้องพิจารณาตำแหน่งของสหราชอาณาจักรในสหภาพยุโรปในแง่ของ 'ธุรกิจตามปกติ.
•สหราชอาณาจักรต้องได้รับการจัดการที่ดีจากกรุงบรัสเซลส์หรือออกจากสหภาพยุโรป
•ยูโรโซนอีกต่อไปไม่ว่าจะเป็นกรีซออกหรืออยู่การศึกษาแสดงให้เห็นว่า
ใน คำอื่น ๆ ในยูโรโซนอาจจะบูรณาการหรือสลายตัว.
หรือเพื่อทศวรรษที่ผ่านมาความสนใจของนักวิชาการจำนวนมากถูกนำไปศึกษาของการบรรจบกันทางเศรษฐกิจในยุโรป ความคิดเห็นที่โดดเด่นก็คือว่าแม้ว่าเศรษฐกิจของยุโรปที่ไม่ได้มาบรรจบกัน (เป็นบางส่วนแสดงความเห็นของชาวอเมริกันพบว่า) พวกเขาก็จะมาบรรจบกันในช่วงเวลา.
ในความเป็นจริงในขณะที่ประเทศในยูโรโซนได้แสดงแน่นอนบรรจบกันทางเศรษฐกิจก่อนที่จะ 1999-2000 การคำนวณในปัจจุบันแสดงให้เห็นว่าพวกเขามี แยกจริงค่อนข้างอย่างรวดเร็วตั้งแต่นั้นมา สมาชิกที่มีความแตกต่างกันมากขึ้นกว่านี้พวกเขาอยู่ในปี 1982
ควรจะอยู่ในสหราชอาณาจักรหรือได้รับจากสหภาพยุโรปหรือไม่ การลงคะแนนเลือกตั้งตั้งแต่ปี 1977
10% 20% 30% 40% 50% 60% 70% 80% 90% ตุลาคม 1977 ... อยู่ใน: 55% Get Out: 45% มิถุนายน 2015Stay Inget ออก
ขับเคลื่อนโดย Factmint
Ipsos MORI
ระยะเวลา 2008-12 เป็นส่วนใหญ่ การเงิน (หนี้) วิกฤตที่มีปัญหาในครั้งแรกที่ระบบธนาคารแห่งชาติแล้วในระบบการเงินของชาติการแก้ไขในระยะสั้นผ่านกระบวนการของการประกันตัวลึกหนาบาง ECB ประสบความสำเร็จในการปลอบตลาดตราสารหนี้อธิปไตยเมื่อประธานาธิบดีมาริโอดรากีประกาศความพร้อมของเขาที่จะทำให้การซื้อสินค้าโดยตรงจากตลาดพันธบัตรมีความสุขที่ออกโดยสมาชิกยูโรโซน อย่างไรก็ตามเรื่องนี้ยุโรปได้ลดลงเข้าสู่ภาวะวิกฤตเศรษฐกิจ ทั้งหมดพร้อมมีการศึกของวิกฤตทางการเมืองเป็นรัฐบาลของประเทศสมาชิกที่ไม่เห็นด้วยกับวิธีการจัดการกับปัญหาที่ผ่านมาในขณะที่ลดอันตรายทางศีลธรรม.
วิกฤตทางการเมืองที่แท้จริงจะเกิดขึ้นเมื่อผู้นำยูโรโซนจะถูกบังคับให้ต้องเผชิญหน้ากับภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกของเดี่ยว ความแข็งของสกุลเงิน: บูรณาการหรือสลายตัว มีอะไรเกิดขึ้นในกรีซเป็นตัวอย่างหนึ่งของวิธีการที่สถานการณ์ในยุโรปจะถดถอย ไม่มีใครควรจะเชื่อว่ากรีซจะเป็นประเทศสมาชิกเท่านั้นที่ต้องดิ้นรนเพื่อยังคงอยู่ในยูโรโซน.
•ค่าใช้จ่ายและผลประโยชน์ที่แท้จริงของการอยู่ในสหภาพยุโรป - หรือออกจาก
ยูโรก็ควรที่จะประกาศศักราชใหม่ของความมั่นคงและความเจริญรุ่งเรืองในสหภาพยุโรป และจะประสบความสำเร็จเพื่อให้ทุกสมาชิกสหภาพยุโรปจะต้องการที่จะเข้าร่วมและไม่มีใครเคยต้องการที่จะออกจาก มากของความคิดเดิมที่นี่ที่วางอยู่บนสมมติฐาน lynchpin ว่าสมาชิกยูโรโซนหากไม่ได้ผู้ที่อยู่ในสหภาพยุโรปโดยรวมเป็นจริงกลายเป็น 'เคยใกล้ชิด' เพียงโดยอาศัยอำนาจตามความเป็นอยู่ของสมาชิกในระบบเดียวกัน.
เมื่อเรื่องที่มีการทดสอบ แต่ผลการวิจัยที่มากกว่าบรรจบสมาชิกยูโรโซนจะกลายเป็นจริงที่แตกต่างกันมากขึ้น การศึกษาของเราครอบคลุมระยะเวลาตั้งแต่ 1981-2014 ที่ช่วยให้การประเมินที่ครอบคลุมที่จะทำของทั้งสอง 'ก่อนอีมูและประสบการณ์' โพสต์อีมู ' ได้ทำการตรวจสอบกลุ่มตัวอย่างของประเทศ EMU-11 ':. ออสเตรีย, เบลเยียม, ฝรั่งเศส, ฟินแลนด์, เยอรมนี, กรีซ, ไอร์แลนด์, อิตาลี, เนเธอร์แลนด์, โปรตุเกสและสเปน
รูปที่ 1: ประมาณการความต้องการและแรงกระแทกวัสดุสิ้นเปลืองสำหรับ EMU-11
ที่มา: SLJ พันธมิตรมาโคร
รูปที่ 1 แปลงความต้องการโดยประมาณและแรงกระแทกอุปทานตีเศรษฐกิจ EMU-11 เรียก แรงกระแทกความต้องการเชิงลบเช่นในช่วงวิกฤต ERM ในช่วงต้นทศวรรษที่ 1990, 2009 หลังเกิดวิกฤตการณ์ทางการเงินทั่วโลกและวิกฤตหนี้อีมูใน 2011-12 สามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนในการลดลงในเส้นสีแดง.
สิ่งที่อาจจะมากขึ้น ที่สำคัญและโดดเด่นในรูป 1.1.iii เป็นติดตาของแรงกระแทกอุปทานเชิงลบที่มีการบุกรุกต่อเศรษฐกิจอีมูนับตั้งแต่เปิดตัวของเงินยูโร แรงกระแทกอุปทานเหล่านี้จะถูกแสดงโดยแถบสีฟ้าในรูป 1.1.iii แบบจำลองเหล่านี้ชี้ให้เห็นว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเช่นการเพิ่มขึ้นของตลาดเกิดใหม่และโดยเฉพาะอย่างยิ่งประเทศจีนซึ่งได้เข้าร่วมองค์การการค้าโลกในปี 2001 ได้รับผลสืบเนื่องมากสำหรับนกอีมู การลดลงของค่าใช้จ่ายในการผลิตและการขยายตัวของตลาดผู้บริโภคเหล่านี้ปรากฏว่าได้รับผลกระทบเศรษฐกิจอีมูในรูปแบบที่แตกต่างกันมาก ในขณะที่ บริษัท เยอรมันทุนประสบความสำเร็จในโอกาสที่เกิดขึ้นจากโลกาภิวัตน์ บริษัท อื่น ๆ และประเทศในภูมิภาคอีมูต้องเผชิญกับแรงกดดันที่เพิ่มขึ้นในการแข่งขัน. •บัญญัติสหภาพยุโรป: 10 สิ่งที่ต้องเปลี่ยนคาเมรอนในยุโรปรูปที่ 2: ประมาณการไม่สมมาตรของอุปสงค์และอุปทาน Shocks ข้าม อีมู 11 ที่มา: SLJ พันธมิตรมาโครรูปที่ 2 แปลงตัวชี้วัดของความไม่สมดุลของอุปสงค์และอุปทานแรงกระแทกทั่วประเทศ EMU-11 การเพิ่มขึ้นของความแตกต่างทางเศรษฐกิจ (หรือความไม่สมดุลของแรงกระแทก) จะแสดงให้เห็นว่าการเคลื่อนไหวขึ้นในแผนภูมินี้. ผลการศึกษานี้แสดงให้เห็นเป็นครั้งแรกที่ทั้งสองกระแทกอุปสงค์และอุปทานอย่างมีนัยสำคัญลดลงจากปี 1980 จนถึงปี 2000 นี้ตรงกับผลการวิจัยของหลาย เอกสารงานวิจัยที่ตีพิมพ์ในช่วงเวลาของการเปิดตัวของเงินยูโร อย่างไรก็ตามหลังจากที่จุดนั้นแนวโน้มสำหรับทั้งสองประเภทของช็อตได้กลับเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญในขนาด. มาตรการความไม่สมดุลของความต้องการในขณะนี้สูงกว่าระดับที่คาดในปี 1980 และมาตรการความไม่สมดุลอุปทานยังมีอย่างต่อเนื่องที่จะเสื่อมสภาพ (เช่นการแสดงมากขึ้น แตกต่าง) ตั้งแต่วิกฤตการเงินโลกในปี 2008 นอกจากนี้จุดที่เส้น 'พลิก' บนแผนภูมิสามารถลงวันที่ระยะเวลา 2000-2002 ดังนั้นผลการวิจัยไม่สามารถออกเป็นผลกระทบชั่วคราวของกระทืบเครดิตตั้งแต่ปรากฏการณ์ . ถือกำเนิดเหตุการณ์ที่รูปที่ 3: ความสัมพันธ์ของอุปสงค์และอุปทานแรงกระแทกของ EMU-11 กับเยอรมนีที่มา: SLJ พันธมิตรมาโครรูปที่ 3 เปรียบเทียบวิธีการที่แต่ละประเทศสมาชิกดำเนินการในการตอบสนองต่อแรงกระแทก ความต้องการที่หลากหลายและแรงกระแทกอุปทานอื่น ๆ สำหรับ 10 ประเทศที่มีความสัมพันธ์กับผู้ที่อยู่ในเยอรมนีรับเลือกให้เป็นเศรษฐกิจมาตรฐาน ' การวิเคราะห์ถูกกักขังอยู่ในช่วง 15 ปีที่ผ่านมาเพื่อให้ตัวชี้วัดของผลกระทบของการเป็นภายในยูโร คะแนนความสัมพันธ์ของ 1.0 จะแสดงให้เห็นว่าประเทศในคำถามที่มีเศรษฐกิจที่มีการเคลื่อนไหวได้รับการทำข้อมูลให้ตรงกันอย่างสมบูรณ์แบบด้วยบรรดาของเยอรมนีในขณะที่คะแนน 0.0 จะแสดงให้เห็นว่าการเคลื่อนไหวของสองประเทศเป็นแบบสุ่มสมบูรณ์ในส่วนของแต่ละอื่น ๆ คะแนนจาก -1.0 บ่งชี้ที่สมบูรณ์แบบความสัมพันธ์ทางลบ 'คือว่าเศรษฐกิจอื่น ๆ ที่ตอบสนองในทางตรงข้ามตรงไปยังประเทศเยอรมนี. บอริสจอห์นสัน•: ภัยพิบัติกรีกสหภาพยุโรปแสดงให้เห็นสัญญาการค้าที่ไม่ชอบอากาศร้อนถ้าเงินยูโรถูกจริงๆนำของทั้งหมด การมีส่วนร่วมของประเทศที่เคยใกล้ชิด 'แล้วผลสำหรับทุกประเทศควรจะตกอยู่ในมุมขวาด้านบนของรูปที่ 3 แต่ผลที่ค่อนข้างกระจัดกระจาย สมาชิกยูโรโซนจะไม่กลายเป็น 'มินิ Germanys. ในขณะที่ความต้องการแรงกระแทกสำหรับบางส่วนของเศรษฐกิจของยุโรปภาคเหนือยังคงยังคงความสัมพันธ์เชิงบวกไปยังประเทศเยอรมนี (เช่นออสเตรีย, เบลเยียมและฟินแลนด์), อุปกรณ์ต่อพ่วงสำหรับประเทศหลายช็อตความต้องการความสัมพันธ์ของพวกเขากับเยอรมนี น่าสงสารมากหรือเชิงลบ (โดยเฉพาะสเปนโปรตุเกสและกรีซ) ช็อตความต้องการความสัมพันธ์กับเยอรมนีเฉลี่ยอยู่ที่ประมาณ 0.2 มีความต้องการที่ จำกัด การทำงานร่วมกันระหว่างประเทศสมาชิกแต่ละคนในยูโรโซน 'คะแนนเฉลี่ยสำหรับยูโรโซนเป็นที่น่าแปลกใจใกล้เคียงกับผลที่จะเกิดจากกลุ่มตัวอย่างแบบสุ่มสมบูรณ์ของประเทศ. ผลงานร้อยละเพื่อการส่งออกทั้งหมดในปี 2013 Europe50Americas28Asia16Europe: 50Americas: 28Asia: 16Africa: 4Australasia / โอเชียเนีย: 2 ขับเคลื่อนโดย Factmint ONS อุปทานเฉลี่ยความสัมพันธ์กับเยอรมนีช็อตที่น่าสนใจอยู่ที่ประมาณ 0.4 และอิตาลีเป็นประเทศเดียวแสดงความสัมพันธ์เชิงลบอุปทานช็อตกับเยอรมนี. หากประเทศสมาชิกของอีมูจะกลายเป็นมากขึ้นแตกต่างกันมากขึ้นการตอบสนองต่อความต้องการและแรงกระแทกอุปทานในหรือแตกต่างกันมาก แม้กระทั่งวิธีการที่ตรงข้ามแล้วที่ยังคงรักษานโยบายการเงินเดียวจะกลายเป็นความท้าทายมากขึ้น: วิธี ECB ควรตอบสนองต่อแรงกระแทก? ความหมายของการค้นพบเหล่านี้คือการที่ใช้เงินยูโรได้รับมาโดยความแตกต่างของเศรษฐกิจของ EMU-11 นอกจากนี้ระดับของความแตกต่างได้เพิ่มขึ้นเมื่อเวลาผ่านไปและจุดเริ่มต้นของกระบวนการนี้สามารถสืบย้อนกลับไปในช่วงเวลานั้นเงินยูโรเปิดตัว เหล่านี้เป็นผลตรงข้ามแน่นอนของสิ่งที่ใช้เงินยูโรก็หมายความว่าจะประสบความสำเร็จ สิ่งที่อยู่ในทฤษฎีหนึ่งขนาดเหมาะกับทุกระบอบการปกครองทางการเงินได้เปิดออกในทางปฏิบัติที่จะเป็นหนึ่งขนาดเหมาะกับใคร. ด้วยประโยชน์ของการเข้าใจถึงปัญหาและผลการศึกษาของเราก็คือตอนนี้ที่เป็นไปได้ในการแก้ปัญหาทางวิชาการ ข้อโต้แย้งในช่วงการเปิดตัวของเงินยูโร. โต้แย้งว่าเงินยูโรจะนำไปสู่การบรรจบกันภายในยูโรโซนสันนิษฐานในสาระสำคัญว่ามันจะสนับสนุนให้ 'ค่าเฉลี่ยออกมาในหมู่ประเทศสมาชิก จะมีอัตราดอกเบี้ยที่เดียวและอัตราแลกเปลี่ยนที่ใช้ทั่วประเทศที่เข้าร่วมโครงการในแต่ละ ด้วยค่าใช้จ่ายเหมือนกันสำหรับฐานเงินทุนทรัพยากรจะถูกย้ายจะใช้ประโยชน์จากความแตกต่างของการกำหนดราคาในท้องถิ่น เมื่อเวลาผ่านไปกองกำลังในการแข่งขันจะทำให้เกิดข้อได้เปรียบเหล่านั้นจะถูกรีดออกมาเป็นราคาและปัจจัยอื่น ๆ ที่มีต่อการแปรความหมาย ผลลัพธ์ที่ได้จะเป็นแบบบูรณาการมากขึ้นเศรษฐกิจเดียว. โต้แย้งว่าเงินยูโรจะนำไปสู่ง
ในบางจุดที่หนึ่งในสองสิ่งที่จะเกิดขึ้น ทั้งยูโรโซนจะดำเนินการปฏิรูปการรักษาข้อบกพร่องเหล่านี้ (การจัดเก็บภาษีค่าใช้จ่ายในท้ายที่สุดผู้เสียภาษีเยอรมันและจำนวนมากพันธมิตรทางการเมืองอย่างใกล้ชิดว่าจะเปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรงดุลแห่งอำนาจยิ่งขึ้นในสหภาพยุโรป) หรือสมาชิกยูโรโซนแต่ละคนจะตัดสินใจเช่นสหราชอาณาจักรทำกับ ERM ในปี 1992 ว่ากำไรจะไม่คุ้มค่ากับความเจ็บปวดและออกจากการเตรียมการ (ซึ่งในทางทฤษฎีที่เกี่ยวข้องกับการออกจากสหภาพยุโรปเองภายใต้สนธิสัญญาปัจจุบัน) แล้วแต่ผลที่เกิดขึ้นก็มีโอกาสที่จะต้องเปลี่ยนแปลงสนธิสัญญา ในแง่นี้มันทำให้รู้สึกเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่จะต้องพิจารณาตำแหน่งของสหราชอาณาจักรในสหภาพยุโรปในแง่ของ 'ธุรกิจตามปกติ.
•สหราชอาณาจักรต้องได้รับการจัดการที่ดีจากกรุงบรัสเซลส์หรือออกจากสหภาพยุโรป
•ยูโรโซนอีกต่อไปไม่ว่าจะเป็นกรีซออกหรืออยู่การศึกษาแสดงให้เห็นว่า
ใน คำอื่น ๆ ในยูโรโซนอาจจะบูรณาการหรือสลายตัว.
หรือเพื่อทศวรรษที่ผ่านมาความสนใจของนักวิชาการจำนวนมากถูกนำไปศึกษาของการบรรจบกันทางเศรษฐกิจในยุโรป ความคิดเห็นที่โดดเด่นก็คือว่าแม้ว่าเศรษฐกิจของยุโรปที่ไม่ได้มาบรรจบกัน (เป็นบางส่วนแสดงความเห็นของชาวอเมริกันพบว่า) พวกเขาก็จะมาบรรจบกันในช่วงเวลา.
ในความเป็นจริงในขณะที่ประเทศในยูโรโซนได้แสดงแน่นอนบรรจบกันทางเศรษฐกิจก่อนที่จะ 1999-2000 การคำนวณในปัจจุบันแสดงให้เห็นว่าพวกเขามี แยกจริงค่อนข้างอย่างรวดเร็วตั้งแต่นั้นมา สมาชิกที่มีความแตกต่างกันมากขึ้นกว่านี้พวกเขาอยู่ในปี 1982
ควรจะอยู่ในสหราชอาณาจักรหรือได้รับจากสหภาพยุโรปหรือไม่ การลงคะแนนเลือกตั้งตั้งแต่ปี 1977
10% 20% 30% 40% 50% 60% 70% 80% 90% ตุลาคม 1977 ... อยู่ใน: 55% Get Out: 45% มิถุนายน 2015Stay Inget ออก
ขับเคลื่อนโดย Factmint
Ipsos MORI
ระยะเวลา 2008-12 เป็นส่วนใหญ่ การเงิน (หนี้) วิกฤตที่มีปัญหาในครั้งแรกที่ระบบธนาคารแห่งชาติแล้วในระบบการเงินของชาติการแก้ไขในระยะสั้นผ่านกระบวนการของการประกันตัวลึกหนาบาง ECB ประสบความสำเร็จในการปลอบตลาดตราสารหนี้อธิปไตยเมื่อประธานาธิบดีมาริโอดรากีประกาศความพร้อมของเขาที่จะทำให้การซื้อสินค้าโดยตรงจากตลาดพันธบัตรมีความสุขที่ออกโดยสมาชิกยูโรโซน อย่างไรก็ตามเรื่องนี้ยุโรปได้ลดลงเข้าสู่ภาวะวิกฤตเศรษฐกิจ ทั้งหมดพร้อมมีการศึกของวิกฤตทางการเมืองเป็นรัฐบาลของประเทศสมาชิกที่ไม่เห็นด้วยกับวิธีการจัดการกับปัญหาที่ผ่านมาในขณะที่ลดอันตรายทางศีลธรรม.
วิกฤตทางการเมืองที่แท้จริงจะเกิดขึ้นเมื่อผู้นำยูโรโซนจะถูกบังคับให้ต้องเผชิญหน้ากับภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกของเดี่ยว ความแข็งของสกุลเงิน: บูรณาการหรือสลายตัว มีอะไรเกิดขึ้นในกรีซเป็นตัวอย่างหนึ่งของวิธีการที่สถานการณ์ในยุโรปจะถดถอย ไม่มีใครควรจะเชื่อว่ากรีซจะเป็นประเทศสมาชิกเท่านั้นที่ต้องดิ้นรนเพื่อยังคงอยู่ในยูโรโซน.
•ค่าใช้จ่ายและผลประโยชน์ที่แท้จริงของการอยู่ในสหภาพยุโรป - หรือออกจาก
ยูโรก็ควรที่จะประกาศศักราชใหม่ของความมั่นคงและความเจริญรุ่งเรืองในสหภาพยุโรป และจะประสบความสำเร็จเพื่อให้ทุกสมาชิกสหภาพยุโรปจะต้องการที่จะเข้าร่วมและไม่มีใครเคยต้องการที่จะออกจาก มากของความคิดเดิมที่นี่ที่วางอยู่บนสมมติฐาน lynchpin ว่าสมาชิกยูโรโซนหากไม่ได้ผู้ที่อยู่ในสหภาพยุโรปโดยรวมเป็นจริงกลายเป็น 'เคยใกล้ชิด' เพียงโดยอาศัยอำนาจตามความเป็นอยู่ของสมาชิกในระบบเดียวกัน.
เมื่อเรื่องที่มีการทดสอบ แต่ผลการวิจัยที่มากกว่าบรรจบสมาชิกยูโรโซนจะกลายเป็นจริงที่แตกต่างกันมากขึ้น การศึกษาของเราครอบคลุมระยะเวลาตั้งแต่ 1981-2014 ที่ช่วยให้การประเมินที่ครอบคลุมที่จะทำของทั้งสอง 'ก่อนอีมูและประสบการณ์' โพสต์อีมู ' ได้ทำการตรวจสอบกลุ่มตัวอย่างของประเทศ EMU-11 ':. ออสเตรีย, เบลเยียม, ฝรั่งเศส, ฟินแลนด์, เยอรมนี, กรีซ, ไอร์แลนด์, อิตาลี, เนเธอร์แลนด์, โปรตุเกสและสเปน
รูปที่ 1: ประมาณการความต้องการและแรงกระแทกวัสดุสิ้นเปลืองสำหรับ EMU-11
ที่มา: SLJ พันธมิตรมาโคร
รูปที่ 1 แปลงความต้องการโดยประมาณและแรงกระแทกอุปทานตีเศรษฐกิจ EMU-11 เรียก แรงกระแทกความต้องการเชิงลบเช่นในช่วงวิกฤต ERM ในช่วงต้นทศวรรษที่ 1990, 2009 หลังเกิดวิกฤตการณ์ทางการเงินทั่วโลกและวิกฤตหนี้อีมูใน 2011-12 สามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนในการลดลงในเส้นสีแดง.
สิ่งที่อาจจะมากขึ้น ที่สำคัญและโดดเด่นในรูป 1.1.iii เป็นติดตาของแรงกระแทกอุปทานเชิงลบที่มีการบุกรุกต่อเศรษฐกิจอีมูนับตั้งแต่เปิดตัวของเงินยูโร แรงกระแทกอุปทานเหล่านี้จะถูกแสดงโดยแถบสีฟ้าในรูป 1.1.iii แบบจำลองเหล่านี้ชี้ให้เห็นว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเช่นการเพิ่มขึ้นของตลาดเกิดใหม่และโดยเฉพาะอย่างยิ่งประเทศจีนซึ่งได้เข้าร่วมองค์การการค้าโลกในปี 2001 ได้รับผลสืบเนื่องมากสำหรับนกอีมู การลดลงของค่าใช้จ่ายในการผลิตและการขยายตัวของตลาดผู้บริโภคเหล่านี้ปรากฏว่าได้รับผลกระทบเศรษฐกิจอีมูในรูปแบบที่แตกต่างกันมาก ในขณะที่ บริษัท เยอรมันทุนประสบความสำเร็จในโอกาสที่เกิดขึ้นจากโลกาภิวัตน์ บริษัท อื่น ๆ และประเทศในภูมิภาคอีมูต้องเผชิญกับแรงกดดันที่เพิ่มขึ้นในการแข่งขัน. •บัญญัติสหภาพยุโรป: 10 สิ่งที่ต้องเปลี่ยนคาเมรอนในยุโรปรูปที่ 2: ประมาณการไม่สมมาตรของอุปสงค์และอุปทาน Shocks ข้าม อีมู 11 ที่มา: SLJ พันธมิตรมาโครรูปที่ 2 แปลงตัวชี้วัดของความไม่สมดุลของอุปสงค์และอุปทานแรงกระแทกทั่วประเทศ EMU-11 การเพิ่มขึ้นของความแตกต่างทางเศรษฐกิจ (หรือความไม่สมดุลของแรงกระแทก) จะแสดงให้เห็นว่าการเคลื่อนไหวขึ้นในแผนภูมินี้. ผลการศึกษานี้แสดงให้เห็นเป็นครั้งแรกที่ทั้งสองกระแทกอุปสงค์และอุปทานอย่างมีนัยสำคัญลดลงจากปี 1980 จนถึงปี 2000 นี้ตรงกับผลการวิจัยของหลาย เอกสารงานวิจัยที่ตีพิมพ์ในช่วงเวลาของการเปิดตัวของเงินยูโร อย่างไรก็ตามหลังจากที่จุดนั้นแนวโน้มสำหรับทั้งสองประเภทของช็อตได้กลับเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญในขนาด. มาตรการความไม่สมดุลของความต้องการในขณะนี้สูงกว่าระดับที่คาดในปี 1980 และมาตรการความไม่สมดุลอุปทานยังมีอย่างต่อเนื่องที่จะเสื่อมสภาพ (เช่นการแสดงมากขึ้น แตกต่าง) ตั้งแต่วิกฤตการเงินโลกในปี 2008 นอกจากนี้จุดที่เส้น 'พลิก' บนแผนภูมิสามารถลงวันที่ระยะเวลา 2000-2002 ดังนั้นผลการวิจัยไม่สามารถออกเป็นผลกระทบชั่วคราวของกระทืบเครดิตตั้งแต่ปรากฏการณ์ . ถือกำเนิดเหตุการณ์ที่รูปที่ 3: ความสัมพันธ์ของอุปสงค์และอุปทานแรงกระแทกของ EMU-11 กับเยอรมนีที่มา: SLJ พันธมิตรมาโครรูปที่ 3 เปรียบเทียบวิธีการที่แต่ละประเทศสมาชิกดำเนินการในการตอบสนองต่อแรงกระแทก ความต้องการที่หลากหลายและแรงกระแทกอุปทานอื่น ๆ สำหรับ 10 ประเทศที่มีความสัมพันธ์กับผู้ที่อยู่ในเยอรมนีรับเลือกให้เป็นเศรษฐกิจมาตรฐาน ' การวิเคราะห์ถูกกักขังอยู่ในช่วง 15 ปีที่ผ่านมาเพื่อให้ตัวชี้วัดของผลกระทบของการเป็นภายในยูโร คะแนนความสัมพันธ์ของ 1.0 จะแสดงให้เห็นว่าประเทศในคำถามที่มีเศรษฐกิจที่มีการเคลื่อนไหวได้รับการทำข้อมูลให้ตรงกันอย่างสมบูรณ์แบบด้วยบรรดาของเยอรมนีในขณะที่คะแนน 0.0 จะแสดงให้เห็นว่าการเคลื่อนไหวของสองประเทศเป็นแบบสุ่มสมบูรณ์ในส่วนของแต่ละอื่น ๆ คะแนนจาก -1.0 บ่งชี้ที่สมบูรณ์แบบความสัมพันธ์ทางลบ 'คือว่าเศรษฐกิจอื่น ๆ ที่ตอบสนองในทางตรงข้ามตรงไปยังประเทศเยอรมนี. บอริสจอห์นสัน•: ภัยพิบัติกรีกสหภาพยุโรปแสดงให้เห็นสัญญาการค้าที่ไม่ชอบอากาศร้อนถ้าเงินยูโรถูกจริงๆนำของทั้งหมด การมีส่วนร่วมของประเทศที่เคยใกล้ชิด 'แล้วผลสำหรับทุกประเทศควรจะตกอยู่ในมุมขวาด้านบนของรูปที่ 3 แต่ผลที่ค่อนข้างกระจัดกระจาย สมาชิกยูโรโซนจะไม่กลายเป็น 'มินิ Germanys. ในขณะที่ความต้องการแรงกระแทกสำหรับบางส่วนของเศรษฐกิจของยุโรปภาคเหนือยังคงยังคงความสัมพันธ์เชิงบวกไปยังประเทศเยอรมนี (เช่นออสเตรีย, เบลเยียมและฟินแลนด์), อุปกรณ์ต่อพ่วงสำหรับประเทศหลายช็อตความต้องการความสัมพันธ์ของพวกเขากับเยอรมนี น่าสงสารมากหรือเชิงลบ (โดยเฉพาะสเปนโปรตุเกสและกรีซ) ช็อตความต้องการความสัมพันธ์กับเยอรมนีเฉลี่ยอยู่ที่ประมาณ 0.2 มีความต้องการที่ จำกัด การทำงานร่วมกันระหว่างประเทศสมาชิกแต่ละคนในยูโรโซน 'คะแนนเฉลี่ยสำหรับยูโรโซนเป็นที่น่าแปลกใจใกล้เคียงกับผลที่จะเกิดจากกลุ่มตัวอย่างแบบสุ่มสมบูรณ์ของประเทศ. ผลงานร้อยละเพื่อการส่งออกทั้งหมดในปี 2013 Europe50Americas28Asia16Europe: 50Americas: 28Asia: 16Africa: 4Australasia / โอเชียเนีย: 2 ขับเคลื่อนโดย Factmint ONS อุปทานเฉลี่ยความสัมพันธ์กับเยอรมนีช็อตที่น่าสนใจอยู่ที่ประมาณ 0.4 และอิตาลีเป็นประเทศเดียวแสดงความสัมพันธ์เชิงลบอุปทานช็อตกับเยอรมนี. หากประเทศสมาชิกของอีมูจะกลายเป็นมากขึ้นแตกต่างกันมากขึ้นการตอบสนองต่อความต้องการและแรงกระแทกอุปทานในหรือแตกต่างกันมาก แม้กระทั่งวิธีการที่ตรงข้ามแล้วที่ยังคงรักษานโยบายการเงินเดียวจะกลายเป็นความท้าทายมากขึ้น: วิธี ECB ควรตอบสนองต่อแรงกระแทก? ความหมายของการค้นพบเหล่านี้คือการที่ใช้เงินยูโรได้รับมาโดยความแตกต่างของเศรษฐกิจของ EMU-11 นอกจากนี้ระดับของความแตกต่างได้เพิ่มขึ้นเมื่อเวลาผ่านไปและจุดเริ่มต้นของกระบวนการนี้สามารถสืบย้อนกลับไปในช่วงเวลานั้นเงินยูโรเปิดตัว เหล่านี้เป็นผลตรงข้ามแน่นอนของสิ่งที่ใช้เงินยูโรก็หมายความว่าจะประสบความสำเร็จ สิ่งที่อยู่ในทฤษฎีหนึ่งขนาดเหมาะกับทุกระบอบการปกครองทางการเงินได้เปิดออกในทางปฏิบัติที่จะเป็นหนึ่งขนาดเหมาะกับใคร. ด้วยประโยชน์ของการเข้าใจถึงปัญหาและผลการศึกษาของเราก็คือตอนนี้ที่เป็นไปได้ในการแก้ปัญหาทางวิชาการ ข้อโต้แย้งในช่วงการเปิดตัวของเงินยูโร. โต้แย้งว่าเงินยูโรจะนำไปสู่การบรรจบกันภายในยูโรโซนสันนิษฐานในสาระสำคัญว่ามันจะสนับสนุนให้ 'ค่าเฉลี่ยออกมาในหมู่ประเทศสมาชิก จะมีอัตราดอกเบี้ยที่เดียวและอัตราแลกเปลี่ยนที่ใช้ทั่วประเทศที่เข้าร่วมโครงการในแต่ละ ด้วยค่าใช้จ่ายเหมือนกันสำหรับฐานเงินทุนทรัพยากรจะถูกย้ายจะใช้ประโยชน์จากความแตกต่างของการกำหนดราคาในท้องถิ่น เมื่อเวลาผ่านไปกองกำลังในการแข่งขันจะทำให้เกิดข้อได้เปรียบเหล่านั้นจะถูกรีดออกมาเป็นราคาและปัจจัยอื่น ๆ ที่มีต่อการแปรความหมาย ผลลัพธ์ที่ได้จะเป็นแบบบูรณาการมากขึ้นเศรษฐกิจเดียว. โต้แย้งว่าเงินยูโรจะนำไปสู่ง
การแปล กรุณารอสักครู่..
ยูโรโซน ไม่ได้และไม่เคยมีพื้นที่แลกเปลี่ยนที่เหมาะสม ดังนั้น มันก็จะถูกวางไว้จนรับมือกับหลักระบบดูด กลไกสถาบันให้ underperforming สมาชิกปรับข้อบกพร่อง เด่นสมาชิก เยอรมนี ได้ปฏิเสธที่จะสมัครใจใช้บทบาทความเป็นผู้นำเพื่อช่วยเหลือเพื่อนสมาชิกในการปรับตัวให้ช็อกฯ และในความเป็นจริงในทางการเมือง ทำให้การขาดดุล / ลูกหนี้สมาชิกลงถนนของการลงโทษภายในและปฏิเสธหนี้ใด ๆที่เขียนลงจะกําหนดค่าใช้จ่ายในระบบธนาคารเยอรมัน .
ในบางจุด , หนึ่งในสองสิ่งที่จะเกิดขึ้น ให้ยูโรโซนจะปฏิรูปแก้ข้อบกพร่องเหล่านี้ ( การยื่นค่าใช้จ่ายสุดในเยอรมันเป็นสหภาพทางการเมืองและใกล้ชิดมากที่การเปลี่ยนแปลงความสมดุลของพลังงานยิ่งขึ้นภายใน EU ) หรือสมาชิกยูโรโซนของแต่ละบุคคลจะตัดสินใจ ขณะที่อังกฤษกับ ERM ใน 1992 ที่ได้รับไม่คุ้มค่ากับความเจ็บปวดและออกจากการจัดเรียง ( ซึ่งในทางทฤษฎีที่เกี่ยวข้องกับทางออกจากสหภาพยุโรปเองภายใต้สนธิสัญญาปัจจุบัน ) ผลใดเกิดขึ้นมันอาจจะต้องมีการเปลี่ยนแปลงสนธิสัญญา ในจุดนี้ มันมีเหตุผลที่จะพิจารณาตำแหน่งของสหราชอาณาจักรในสหภาพยุโรป ในธุรกิจด้าน ' ปกติ '
- อังกฤษต้องการที่จะได้รับการจัดการที่ดีจากบรัสเซลส์หรือออกจากยูโรโซน EU
- แล้วไม่ว่ากรีซจะอยู่หรือไปศึกษาแสดงให้เห็น
ในคำอื่น ๆที่ยูโรโซนจะให้รวม หรือฝน .
ทศวรรษที่ผ่านมาหรือดังนั้นที่ผ่านมาความสนใจทางวิชาการมากได้โดยตรงเพื่อการศึกษาบรรจบทางเศรษฐกิจในยุโรป ความคิดเห็นที่เด่นคือว่า แม้ว่าเศรษฐกิจในยุโรปยังไม่บรรจบ ( เป็นบางชาวอเมริกันแสดงความเห็นพบ ) , พวกเขาจะมาบรรจบกันในช่วงเวลา .
ในความเป็นจริง ในขณะที่ประเทศในยูโรโซนได้แน่นอนมีลู่เศรษฐกิจก่อนคุณลักษณะเด่นแนะนำการคำนวณร่วมสมัยที่พวกเขาได้รับจริง ๆแยกออกค่อนข้างแหลมคม ตั้งแต่นั้นมา สมาชิกมีความแตกต่างมากขึ้นในขณะนี้กว่าที่พวกเขาได้ในปี 1982
ควรอังกฤษอยู่ในหรือออกจาก EU เลือกตั้ง 2520
10% 20% 30% 40% 50% 60% 70% 80% 90% ตุลาคม 2520 . . . . . . . อยู่ใน : 55% ออกไป : 45% มิถุนายน 2015stay inget ออก
ที่ขับเคลื่อนโดย factmint ปซ โมริ
ช่วง 2008-12 เป็นส่วนใหญ่ทางการเงิน ( หนี้สิน ) วิกฤติมีปัญหา , แรก , แห่งชาติระบบธนาคารและการเงินแห่งชาติให้ความสนใจในระยะสั้นผ่านลึกหนาบางกระบวนการของศาล ECB จะประสบความสำเร็จในตลาดตราสารหนี้อธิปไตย pacifying เมื่อประธาน Mario Draghi ประกาศความพร้อมของเขาที่จะทำตลาดโดยตรง การซื้อพันธบัตรที่ออกโดยสมาชิกยูโรโซนกังวล . แม้นี้ ยุโรปได้ตกอยู่ในวิกฤตเศรษฐกิจ
ในบางจุด , หนึ่งในสองสิ่งที่จะเกิดขึ้น ให้ยูโรโซนจะปฏิรูปแก้ข้อบกพร่องเหล่านี้ ( การยื่นค่าใช้จ่ายสุดในเยอรมันเป็นสหภาพทางการเมืองและใกล้ชิดมากที่การเปลี่ยนแปลงความสมดุลของพลังงานยิ่งขึ้นภายใน EU ) หรือสมาชิกยูโรโซนของแต่ละบุคคลจะตัดสินใจ ขณะที่อังกฤษกับ ERM ใน 1992 ที่ได้รับไม่คุ้มค่ากับความเจ็บปวดและออกจากการจัดเรียง ( ซึ่งในทางทฤษฎีที่เกี่ยวข้องกับทางออกจากสหภาพยุโรปเองภายใต้สนธิสัญญาปัจจุบัน ) ผลใดเกิดขึ้นมันอาจจะต้องมีการเปลี่ยนแปลงสนธิสัญญา ในจุดนี้ มันมีเหตุผลที่จะพิจารณาตำแหน่งของสหราชอาณาจักรในสหภาพยุโรป ในธุรกิจด้าน ' ปกติ '
- อังกฤษต้องการที่จะได้รับการจัดการที่ดีจากบรัสเซลส์หรือออกจากยูโรโซน EU
- แล้วไม่ว่ากรีซจะอยู่หรือไปศึกษาแสดงให้เห็น
ในคำอื่น ๆที่ยูโรโซนจะให้รวม หรือฝน .
ทศวรรษที่ผ่านมาหรือดังนั้นที่ผ่านมาความสนใจทางวิชาการมากได้โดยตรงเพื่อการศึกษาบรรจบทางเศรษฐกิจในยุโรป ความคิดเห็นที่เด่นคือว่า แม้ว่าเศรษฐกิจในยุโรปยังไม่บรรจบ ( เป็นบางชาวอเมริกันแสดงความเห็นพบ ) , พวกเขาจะมาบรรจบกันในช่วงเวลา .
ในความเป็นจริง ในขณะที่ประเทศในยูโรโซนได้แน่นอนมีลู่เศรษฐกิจก่อนคุณลักษณะเด่นแนะนำการคำนวณร่วมสมัยที่พวกเขาได้รับจริง ๆแยกออกค่อนข้างแหลมคม ตั้งแต่นั้นมา สมาชิกมีความแตกต่างมากขึ้นในขณะนี้กว่าที่พวกเขาได้ในปี 1982
ควรอังกฤษอยู่ในหรือออกจาก EU เลือกตั้ง 2520
10% 20% 30% 40% 50% 60% 70% 80% 90% ตุลาคม 2520 . . . . . . . อยู่ใน : 55% ออกไป : 45% มิถุนายน 2015stay inget ออก
ที่ขับเคลื่อนโดย factmint ปซ โมริ
ช่วง 2008-12 เป็นส่วนใหญ่ทางการเงิน ( หนี้สิน ) วิกฤติมีปัญหา , แรก , แห่งชาติระบบธนาคารและการเงินแห่งชาติให้ความสนใจในระยะสั้นผ่านลึกหนาบางกระบวนการของศาล ECB จะประสบความสำเร็จในตลาดตราสารหนี้อธิปไตย pacifying เมื่อประธาน Mario Draghi ประกาศความพร้อมของเขาที่จะทำตลาดโดยตรง การซื้อพันธบัตรที่ออกโดยสมาชิกยูโรโซนกังวล . แม้นี้ ยุโรปได้ตกอยู่ในวิกฤตเศรษฐกิจ
การแปล กรุณารอสักครู่..
ภาษาอื่น ๆ
การสนับสนุนเครื่องมือแปลภาษา: กรีก, กันนาดา, กาลิเชียน, คลิงออน, คอร์สิกา, คาซัค, คาตาลัน, คินยารวันดา, คีร์กิซ, คุชราต, จอร์เจีย, จีน, จีนดั้งเดิม, ชวา, ชิเชวา, ซามัว, ซีบัวโน, ซุนดา, ซูลู, ญี่ปุ่น, ดัตช์, ตรวจหาภาษา, ตุรกี, ทมิฬ, ทาจิก, ทาทาร์, นอร์เวย์, บอสเนีย, บัลแกเรีย, บาสก์, ปัญจาป, ฝรั่งเศส, พาชตู, ฟริเชียน, ฟินแลนด์, ฟิลิปปินส์, ภาษาอินโดนีเซี, มองโกเลีย, มัลทีส, มาซีโดเนีย, มาราฐี, มาลากาซี, มาลายาลัม, มาเลย์, ม้ง, ยิดดิช, ยูเครน, รัสเซีย, ละติน, ลักเซมเบิร์ก, ลัตเวีย, ลาว, ลิทัวเนีย, สวาฮิลี, สวีเดน, สิงหล, สินธี, สเปน, สโลวัก, สโลวีเนีย, อังกฤษ, อัมฮาริก, อาร์เซอร์ไบจัน, อาร์เมเนีย, อาหรับ, อิกโบ, อิตาลี, อุยกูร์, อุสเบกิสถาน, อูรดู, ฮังการี, ฮัวซา, ฮาวาย, ฮินดี, ฮีบรู, เกลิกสกอต, เกาหลี, เขมร, เคิร์ด, เช็ก, เซอร์เบียน, เซโซโท, เดนมาร์ก, เตลูกู, เติร์กเมน, เนปาล, เบงกอล, เบลารุส, เปอร์เซีย, เมารี, เมียนมา (พม่า), เยอรมัน, เวลส์, เวียดนาม, เอสเปอแรนโต, เอสโทเนีย, เฮติครีโอล, แอฟริกา, แอลเบเนีย, โคซา, โครเอเชีย, โชนา, โซมาลี, โปรตุเกส, โปแลนด์, โยรูบา, โรมาเนีย, โอเดีย (โอริยา), ไทย, ไอซ์แลนด์, ไอร์แลนด์, การแปลภาษา.
- what features does it have.
- Greeting
- we can easily extend the definitions in
- in the following section match the abbre
- Talk with me a long
- ที่นั่นน้ำท่วม
- ตอนแข่งขันกีฬาเยาวชน
- Greeting
- ฉันพึ่งได้ศึกษาอิสลามมาเมื่อไม่นานและฉัน
- พยายามที่จะรัก
- where your area stomach pain
- เป็นความคิดที่ดี
- ต้มน้ำจนเดือดใส่ซุปไก่ก้อน
- yay birthday with a lot of cats
- เป็นเวลานานมากคุณหายไปไหน
- no previous
- วิเคราะห์
- ช่องว่าง
- Let alone this was ignored
- in the following section match the abbre
- ฉันรอคุณโทรมาเพราะคุณมีหมายเลขโทรศัพท์ฉั
- first decade of this century (Mishra &th
- มันทำให้เราไปทันเวลา
- ภูมิประเทศ
