This paper explores the relationshi

This paper explores the relationship between the formal governance structure and the
traditional governance of the Kaya forests. The Kaya forests (jima or tsaka) are relic
patches of the once contiguous coastal lowland forests of Kenya which sheltered
fortified traditional homesteads of the Mijikenda communities when they settled down in
the region. The Kayas are sacred groves at the Kenyan Coast, from which indigenous
Mijikenda communities have over many generations derived biological, cultural and
spiritual goods and services. They are traditionally governed by the kaya elders through
a traditional knowledge system. Research on customary laws and principles of the
Mijikenda reveal a traditional knowledge system that has mechanisms for ensuring
sustainable utilisation of the biological resources as well as regulate access and benefit
sharing. These include principles of equity, reciprocity and equilibrium in the
management of the resource and benefit sharing for all. Through these mechanisms
traditional institutions led by community elders managed the kaya forests as communal
property until the introduction of Central governance. The elders were the primary
custodians of the sacred forests who were respected by all within and outside the
community. This system played an important role in maintaining the integrity of the
natural forests and conservation of the biodiversity therein. However over time, various
processes have influenced the effectiveness of the traditional governance system to
conserve the forests. These include: anthropogenic factors, modernisation, religion and
formal governance institutions. In particular, introduction of the Central governance
structure has eroded the influence of the community elders to enforce customary laws
and principles that sustained the forests. This paper discusses the impact of the formal
governance system on the traditional system of governance with the view to determine
the positive elements of both systems and explore opportunities for integrating the two
systems for enhanced management of sacred forests.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

กระดาษนี้สำรวจความสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างการกำกับดูแลกิจการอย่างเป็นทางการและปกครองแบบดั้งเดิมของป่าคาย่า ป่าคาย่า (โมะหรือ tsaka) เป็นพระธาตุแพทช์ของป่าราบชายฝั่งทะเลติดกันครั้งเดียวของเคนยาซึ่งสถานที่homesteads ธาตุดั้งเดิมของชุมชน Mijikenda เมื่อพวกเขาตัดสินลงในภูมิภาค Kayas มีสวนศักดิ์สิทธิ์ที่ฝั่งเคนยา ซึ่งคนพื้นเมืองMijikenda ชุมชนมีมากกว่าหลายรุ่นมาทางชีวภาพ วัฒนธรรม และจิตวิญญาณสินค้าและบริการ พวกเขาจะถูกจัดการ โดยผู้ใหญ่ kaya ผ่านประเพณีระบบความรู้ดั้งเดิม วิจัยกฎหมายจารีตประเพณีและหลักการของการMijikenda เหมาะกับระบบความรู้ดั้งเดิมที่มีกลไกในการรับประกันการจัดสรรเช่นกันที่ควบคุมการเข้าถึงและประโยชน์ของทรัพยากรชีวภาพอย่างยั่งยืนใช้ร่วมกัน รวมถึงหลักของความเสมอภาค reciprocity และสมดุลในการการจัดการทรัพยากรและผลประโยชน์ร่วมกันทั้งหมด ผ่านกลไกเหล่านี้สถาบันดั้งเดิมที่นำ โดยผู้สูงอายุชุมชนป่าคาย่าเป็นชุมชนที่มีจัดการคุณสมบัติจนถึงแนะนำการปกครองส่วนกลาง ผู้สูงอายุถูกหลักลีย์ป่าศักดิ์สิทธิ์ที่ได้รับการยอมรับจากทั้งภายใน และภายนอกชุมชน ระบบนี้เล่นมีบทบาทสำคัญในการรักษาความสมบูรณ์ของการป่าธรรมชาติและการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพ therein อย่างไรก็ตามกว่าเวลา ต่าง ๆกระบวนได้มีอิทธิพลต่อประสิทธิผลของระบบบริหารจัดการแบบดั้งเดิมอนุรักษ์ป่า เหล่านี้รวมถึง: ปัจจัยที่มาของมนุษย์ ศาสนา modernisation และสถาบันกำกับดูแลอย่างเป็นทางการ ในแนะนำเฉพาะ การปกครองส่วนกลางโครงสร้างได้เกิดอิทธิพลของผู้สูงอายุชุมชนบังคับใช้กฎหมายจารีตประเพณีและหลักการที่ยั่งยืนป่า เอกสารนี้กล่าวถึงผลกระทบของการเป็นทางการระบบการกำกับดูแลระบบดั้งเดิมของบรรษัทภิบาลกับมุมมองในการกำหนดองค์ประกอบของระบบทั้งบวก และสำรวจโอกาสทางการขายรวมทั้งสองระบบการจัดการขั้นสูงของป่าศักดิ์สิทธิ์

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

กระดาษนี้จะสำรวจความสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างการกำกับดูแลที่เป็นทางการและ
การกำกับดูแลแบบดั้งเดิมของป่ายะ ป่ายะ (jima หรือ tsaka) เป็นที่ระลึก
แพทช์ของป่าที่ลุ่มชายฝั่งทะเลที่อยู่ติดกันในครั้งเดียวของเคนยาซึ่งกำบัง
สวยงามแบบดั้งเดิมของป้อมชุมชน Mijikenda เมื่อพวกเขานั่งลงใน
ภูมิภาค Kayas เป็นสวนอันศักดิ์สิทธิ์ที่ชายฝั่งเคนยาซึ่งชนพื้นเมือง
ชุมชน Mijikenda ได้มากกว่าหลายชั่วอายุคนมาทางชีวภาพทางวัฒนธรรมและ
จิตวิญญาณของสินค้าและบริการ พวกเขาถูกควบคุมแบบดั้งเดิมโดยผู้สูงอายุ kaya ผ่าน
ระบบความรู้แบบดั้งเดิม งานวิจัยเกี่ยวกับกฎหมายจารีตประเพณีและหลักการของ
Mijikenda เปิดเผยระบบความรู้แบบดั้งเดิมที่มีกลไกในการตรวจสอบ
การใช้ประโยชน์อย่างยั่งยืนของทรัพยากรทางชีวภาพเช่นเดียวกับการควบคุมการเข้าถึงและได้รับประโยชน์
ร่วมกัน เหล่านี้รวมถึงหลักการของผู้ถือหุ้นร่วมกันและความสมดุลใน
การบริหารจัดการทรัพยากรและผลประโยชน์ร่วมกันสำหรับทุก ผ่านกลไกเหล่านี้
สถาบันการศึกษาแบบดั้งเดิมที่นำโดยผู้สูงอายุในชุมชนที่มีการจัดการป่าชุมชน kaya เป็น
สถานที่ให้บริการไปจนถึงการนำของการกำกับดูแลภาคกลาง ผู้สูงอายุเป็นหลัก
ของการดูแลป่าศักดิ์สิทธิ์ที่ได้รับการยอมรับโดยทั้งหมดภายในและภายนอก
ชุมชน ระบบนี้จะมีบทบาทสำคัญในการรักษาความสมบูรณ์ของ
ป่าธรรมชาติและการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพนั้น อย่างไรก็ตามในช่วงเวลาต่าง ๆ
กระบวนการที่มีอิทธิพลต่อประสิทธิผลของระบบการกำกับดูแลแบบดั้งเดิมในการ
อนุรักษ์ป่าไม้ เหล่านี้รวมถึงปัจจัยของมนุษย์ทันสมัยศาสนาและ
สถาบันการกำกับดูแลอย่างเป็นทางการ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการแนะนำของธรรมาภิกลาง
โครงสร้างได้กัดเซาะอิทธิพลของผู้สูงอายุในชุมชนในการบังคับใช้กฎหมายจารีตประเพณี
และหลักการที่ยั่งยืนป่า บทความนี้กล่าวถึงผลกระทบของการอย่างเป็นทางการ
ระบบการกำกับในระบบแบบดั้งเดิมของการกำกับดูแลที่มีมุมมองในการกำหนด
องค์ประกอบในเชิงบวกของทั้งสองระบบและสำรวจโอกาสสำหรับการบูรณาการทั้งสอง
ระบบสำหรับการจัดการที่เพิ่มขึ้นของป่าศักดิ์สิทธิ์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

งานวิจัยนี้ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างและการบริหารจัดการแบบเป็นทางการ
แบบดั้งเดิมของ คายะป่า ที่ดังนั้นป่า ( จิม หรือ โทซากะ ) พระธาตุ
แพทช์ของป่าชายเลนชายฝั่งเคนยาครั้งติดกันที่ซุ้ม
ป้อมโรงนาดั้งเดิมของมิจิเคนดาชุมชนเมื่อพวกเขานั่งลงใน
ภูมิภาคการ kayas เป็นรูปเคารพศักดิ์สิทธิ์ที่ชายฝั่งเคนยา ซึ่งชุมชน
มิจิเคนดาพื้นเมืองมีกว่าหลายชั่วอายุคนได้มาทางชีวภาพ วัฒนธรรม และจิตวิญญาณ
สินค้าและบริการ มันเป็นประเพณีที่ปกครองโดยผู้อาวุโสจึงผ่าน
ระบบความรู้ดั้งเดิม งานวิจัยเกี่ยวกับกฎหมายจารีตประเพณีและหลักการของ
มิจิเคนดาเปิดเผยระบบความรู้ดั้งเดิมที่มีกลไกเพื่อให้มั่นใจ
เริ่มที่ยั่งยืนของทรัพยากรชีวภาพ รวมทั้งควบคุมการเข้าถึงและได้รับประโยชน์
แบ่งปัน เหล่านี้รวมถึงหลักการของความเสมอภาค การแลกเปลี่ยนและความสมดุลในการจัดการของทรัพยากรและผลประโยชน์ร่วมกันทั้งหมด ผ่านกลไก
เหล่านี้แบบดั้งเดิมสถาบันนำโดยผู้อาวุโสของชุมชนจัดการดังนั้นป่าเป็นชุมชน
คุณสมบัติจนกว่าเบื้องต้นของภาคกลาง” ผู้สูงอายุผู้ดูแลหลัก
ของป่าศักดิ์สิทธิ์ที่เคารพนับถือของทั้งภายในและภายนอก
ชุมชน ระบบนี้มีบทบาทสำคัญในการรักษาความสมบูรณ์ของป่าและธรรมชาติ
การอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพนั้นแต่เวลาผ่านกระบวนการต่างๆ
มีอิทธิพลต่อประสิทธิผลของระบบการปกครองแบบดั้งเดิม
อนุรักษ์ป่า เหล่านี้รวมถึงปัจจัยทำให้ทันสมัยของมนุษย์ ศาสนาและสถาบันการปกครอง
เป็นทางการ โดยเฉพาะการนำโครงสร้างการปกครอง
ส่วนกลางได้กัดเซาะอิทธิพลของผู้ใหญ่ในชุมชน เพื่อบังคับใช้กฎหมายจารีตประเพณี
และหลักการที่ยั่งยืนป่า บทความนี้กล่าวถึงผลกระทบของระบบการปกครองอย่างเป็นทางการ
ในระบบดั้งเดิมของการปกครองด้วยมุมมองเพื่อตรวจสอบ
ธาตุบวกของทั้งสองระบบ และสำรวจโอกาสสำหรับการรวมระบบการจัดการขั้นสูง 2
ของป่าศักดิ์สิทธิ์