Said Jeff as he lightly knocked on

Said Jeff as he lightly knocked on the door. The door opened by itself. I felt some magic power just now… so it’s probably the work of magic.

“Looks like he’s here, let’s go in.” [Jeff]

When we entered, there was an old man, around 60 year old, with white hair, sitting on a large chair while facing a plain table. The man calmly spoke.

“You came again, Jeff. Thank you for always helping us. However, I’m not at an age where you can call me ‘grandpa’, you know?” [Grandpa]
“You’re plenty old in my opinion.” [Jeff]
“My legs and loins are still fine, so I’m not an old man. But that aside, who’s this kid? Did you bring another one you want me to watch over?” [Grandpa]
“Even if he’s like this, he’s an excellent adventurer. Enough to make his own living. He came here to discuss something with you. Something that’s also beneficial to the slum.” [Jeff]
“Oh?” [Grandpa]

At those words, the man looked at me.

“A pleasure to meet you, my name is Ryouma Takebayashi.” [Ryouma]
“You don’t need those manners here. I’m Ribble, the boss of Gimuru’s slum. Jeff introduced you, so you’re probably trustworthy, but I’ll warn you just in case. You can’t just do whatever you want here. And if we can maintain a good relationship, then we’ll also be grateful to you.”

The moment he said those words, he gave off a strong aura of intimidation. I guess it’s just what you’d expect from a boss.

“Of course. I also don’t want any unnecessary hostility.” [Ryouma]

When I said that, Ribble-san snorted and laughed while broadly grinning.

“Looks like you didn’t get scared… Good guts, kid.” [Ribble]
“Ain’t that obvious? He’s someone I acknowledge, you know?” [Jeff]
“I see. Well, what is that beneficial discussion of yours?” [Ribble]
“I’ll explain.” [Ryouma]

It’s my store, so the one who should talk is me, right? As I thought that, I explained.

“I see. You don’t want the tamer guild to butt in, so you want to hire some people from the slums. That’s certainly beneficial. Since you’re going to be providing a place of work, and moreover, salary high enough to make a living, then I don’t have any problems. As long as you pay them properly, you can take whoever you want. As for us, it’s enough for us to have another person allocating materials and food.” [Ribble]

Well, this discussion wrapped up unexpectedly fast. I thought he’d take a referral fee too, but… I guess Jeff-san’s introduction had an effect? In any case, what’s important now is to find a trustworthy slave magic user that I can hire.

After that, we left Ribble-san’s home, and went over to an acquaintance of Jeff-san who knows how to use slave magic. On the way, Jeff-san called over two kids and asked them to call someone over.

After a while, we arrived at a house. Jeff-san walked over to its door, and violently knocked.

“Hey! Old Caulkins! You’re here, right!? Come out!” [Jeff]

Right now, Jeff-san looks like a debt collector… As I thought that, the door slammed open, and a thin man middle-aged man, who looks like his withering, came out. He feels like a salary man who just went through his company’s restructuring.

“Shut up Jeff! Even if you don’t bang on door that much, I can hear you!” [Caulkins]
“There’ve been to many times when I called you, and you didn’t come out!” [Jeff]
“It’s your fault, since you had to come while I was in the middle of my research!” [Caulkins]
“Like hell it is!” [Jeff]
“What could someone like you who has never researched understand? Researching is like diving into a deep sea of thought, and just like bubbles, you have to pursue the ideas before they disappear. There’s no way I’d have the free time to deal with other things, during that!” [Caulkins]
“It’s because you don’t think about other things like that, that you ended up bankrupt because of your fruitless research!” [Jeff]
“Ugu… There’s nothing I can say to that… forget it, what’s your business?” [Caulkins”
“I came here to bring you a job offer as a slave magic user.” [Jeff]

When the man named Caulkins heard that, his eyes twinkled.

“A job? Me? A job as a slave magic user?” [Caulkins]
“Yeah, the boss is Ryouma over here.” [Jeff]

At those words, Caulkins finally noticed me.
.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

กล่าวว่า เจฟเป็นเขาเบากังวานประตู ประตูเปิด ด้วยตัวเอง ฉันรู้สึกพลังวิเศษบางอย่างเดี๋ยว...ดังนั้นจึงอาจจะทำงานของ"ดูเหมือนเขาอยู่ที่นี่ ลองไปใน" [เจฟ]เมื่อเราใส่ มีชายชรา 60 ปี ผมขาว นั่งอยู่บนเก้าอี้ใหญ่ในขณะที่เผชิญกับตารางธรรมดา คนพูดเบา ๆ"คุณมาอีก เจฟฟ์ ขอบคุณที่คุณช่วยเราเสมอ อย่างไรก็ตาม ฉันไม่อยู่อายุที่คุณสามารถโทรหาฉัน 'ปู่' คุณรู้หรือไม่" [ปู่]"คุณไม่เก่ามากมายในความคิดของฉัน" [เจฟ]"Loins และขาของฉันได้ยังดี ดังนั้นฉันไม่มีคน แต่ว่าเฉย ใครเป็นเด็กนี้ ไม่ได้คุณนำหนึ่งต้องฉันดูแล" [ปู่]"ถ้าเป็นเช่นนี้ เขาเป็นนักผจญภัยแห่ง พอจะทำให้ชีวิตของเขาเอง เขามาที่นี่จะพูดคุยอะไรกับคุณ สิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อชุมชนแออัด" [เจฟ]"โอ้" [ปู่]ในคำเหล่านั้น ผู้ชายมองที่ฉัน"ความสุขกับคุณ ชื่อของฉันคือ Ryouma Takebayashi" [Ryouma]"ไม่ได้มารยาทที่นี่ ฉัน Ribble เจ้านายของชุมชนแออัดของ Gimuru เจฟนำคุณ คุณอาจจะเชื่อถือ แต่ฉันจะเตือนคุณในกรณี คุณเพียงไม่สามารถทำสิ่งที่คุณต้องที่นี่ และถ้าเราสามารถรักษาความสัมพันธ์ที่ดี แล้วเรายังจะขอบคุณเพื่อคุณ" ขณะที่เขากล่าวว่า คำเหล่านั้น เขาให้ปิด aura ที่แข็งแกร่งของการข่มขู่ ผมคิดว่า มันเป็นเพียงสิ่งจะเป็นเจ้านาย"แน่นอน ยังไม่อยากเป็นศัตรูใด ๆ ไม่จำเป็น" [Ryouma]เมื่อฉันกล่าวว่า ซาน Ribble snorted และหัวเราะในขณะที่ทั่วไป grinning"ดูเหมือนคุณไม่ได้กลัว... ดีกล้า เด็ก" [Ribble]"Ain 't ที่ชัดเจนหรือไม่ เขาคือคนที่ฉันยอมรับ คุณรู้ [เจฟ]"อืมม ดี คืออะไรสนทนาที่เป็นประโยชน์ของคุณ [Ribble]"ฉันจะอธิบาย" [Ryouma]เป็นร้านค้าของฉัน ดังนั้นผู้พูดควรเป็นฉัน ขวา เป็นความคิดว่า ฉันอธิบาย"อืมม คุณไม่ต้องการสมาคม tamer จะเสือก ดังนั้นคุณต้องจ้างบางคนจาก slums ที่เป็นประโยชน์ เนื่องจากคุณกำลังที่จะให้สถานที่ทำงาน และนอกจาก นี้ เงินเดือนที่สูงพอที่จะประกอบอาชีพ แล้วไม่มีปัญหาใด ๆ ตราบเท่าที่คุณจ่ายให้ถูกต้อง จะถูกใครก็ตามที่คุณต้องการ สำหรับเรา มันก็พอที่เราจะมีบุคคลอื่นที่ปันส่วนอาหารและวัสดุ" [Ribble]ดี สนทนานี้ห่อขึ้นรวดเร็วอย่างไม่คาดคิด ฉันคิดว่า เขาจะใช้เป็นค่าอ้างอิงเกินไป แต่... ผมคิดว่า เจฟ-ซานแนะนำมีผลหรือไม่ สิ่งสำคัญตอนนี้คือหาที่น่าเชื่อถือทาสผู้วิเศษที่สามารถเช่าหลังจากนั้น เราซ้ายบ้าน Ribble ซาน และไปมากกว่ามีความใกล้ชิดของเจฟซังที่รู้วิธีการใช้ทาสวิเศษ ทาง เจฟซังเรียกเด็ก 2 และขอให้เรียกคนเหนือหลัง เรามาถึงที่บ้าน เจฟซังเดินผ่านสู่ประตู และโหงโบว์ลิ่ง"เฮ้ Caulkins เก่า คุณอยู่ที่นี่ ขวา ออกมา" [เจฟ]ตอนนี้ เจฟซังเหมือนเก็บหนี้... ฉันคิดว่า ที่ ประตูถาโถมเปิด และบางคนวัยกลางคน ที่ดูเหมือนของเขา withering ออกมา เขารู้สึกเหมือนมนุษย์เงินเดือนที่เพียงได้ปรับโครงสร้างของบริษัทของเขา"หุบเจฟ แม้ว่าคุณไม่บาง บนประตูมากว่า ได้ยินเสียงคุณ" [Caulkins]"เคยมีหลายครั้งเมื่อฉันเรียกคุณ และคุณไม่ได้ออกมา" [เจฟ]"เป็นความบกพร่องของคุณ ตั้งแต่ได้มาขณะผมกลางงานวิจัยของฉัน" [Caulkins]"เช่นนรก มันเป็น" [เจฟ]"อะไรได้คนอย่างที่ไม่เคยมีวิจัยเข้าใจไหม ทำการวิจัยเช่นการดำน้ำในทะเลลึกแห่งความคิด และเหมือนฟอง คุณมีไล่ความคิดก่อนที่จะหายไป ไม่มีทางได้จะมีเวลาว่างในการจัดการกับสิ่งอื่น ๆ ในระหว่างที่" [Caulkins]"มันเป็น เพราะคุณไม่คิดถึงสิ่งอื่น ๆ เช่นนั้น ที่ คุณสิ้นสุดละลายเนื่องจากการวิจัยของคุณ fruitless" [เจฟ]"Ugu... มีสิ่งใดที่ฉันสามารถพูดว่า...ลืมมัน ธุรกิจของคุณคืออะไร" [Caulkins""ฉันมาที่นี่เพื่อนำเสนองานเป็นผู้วิเศษทาส" [เจฟ]เมื่อชายที่ชื่อว่า Caulkins ได้ยินว่า ตา twinkled"งาน ฉัน งานเป็นผู้วิเศษทาสหรือไม่" [Caulkins]"ใช่ เจ้านายที่เป็น Ryouma มากกว่าที่นี่" [เจฟ]ในคำเหล่านั้น Caulkins สุดท้ายสังเกตเห็นฉัน.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เจฟฟ์กล่าวว่าในขณะที่เขาเบา ๆ เคาะประตู ประตูเปิดด้วยตัวเอง ผมรู้สึกว่าบางอำนาจวิเศษเพียงแค่ตอนนี้ ... ดังนั้นมันอาจจะทำงานของเวทมนตร์. "ดูเหมือนว่าเขาอยู่ที่นี่ให้เป็นไปใน." [เจฟ] เมื่อเราเข้ามามีคนเก่าประมาณ 60 ปีเก่าที่มีผมสีขาวนั่งอยู่ บนเก้าอี้ที่มีขนาดใหญ่ในขณะที่หันโต๊ะธรรมดา ชายคนนั้นพูดอย่างใจเย็น. "คุณมาอีกครั้งเจฟฟ์ ขอขอบคุณสำหรับการช่วยให้เราเสมอ แต่ฉันไม่ได้อายุที่คุณสามารถโทรหาฉัน 'ปู่' คุณรู้อยู่แล้ว? "[ปู่]" คุณมากมายเก่าในความคิดของฉัน. "[เจฟ]" ขาและเอวของฉันยังคงดีดังนั้นฉัน 'เอ็มไม่ได้เป็นคนเก่า แต่ที่กันผู้ที่เด็กคนนี้? คุณนำหนึ่งที่คุณต้องการให้ฉันไปดูมากกว่าอื่นได้หรือไม่ "[ปู่]" แม้ว่าเขาเป็นเช่นนี้เขาเป็นนักผจญภัยที่ยอดเยี่ยม พอที่จะทำให้ชีวิตของเขาเอง เขามาที่นี่เพื่อหารือเกี่ยวกับบางสิ่งบางอย่างกับคุณ บางสิ่งบางอย่างที่ยังเป็นประโยชน์ต่อชุมชนแออัด. "[เจฟ]" โอ้? "[ปู่] ในคำพูดเหล่านั้นคนมองมาที่ผม." ความสุขที่ได้พบคุณชื่อของฉันคือ Ryouma Takebayashi. "[Ryouma]" คุณ don ' จำเป็นต้องมารยาทผู้ที่นี่ ฉัน Ribble เจ้านายของสลัม Gimuru ของ เจฟฟ์แนะนำคุณดังนั้นคุณอาจเชื่อถือได้ แต่ฉันจะเตือนคุณในกรณีที่ คุณก็ไม่สามารถทำสิ่งที่คุณต้องการที่นี่ และถ้าเราสามารถรักษาความสัมพันธ์ที่ดีแล้วเรายังจะขอบคุณคุณ. "ขณะที่เขากล่าวว่าคำพูดเหล่านั้นเขาให้ออกกลิ่นอายที่แข็งแกร่งของการข่มขู่ ผมคิดว่ามันเป็นเพียงสิ่งที่คุณคาดหวังจากเจ้านาย. "แน่นอน ฉันยังไม่ต้องการที่ไม่จำเป็นเป็นศัตรู. "[Ryouma] เมื่อฉันบอกว่า Ribble ซัง snorted หัวเราะในขณะที่ยิ้มกว้าง." ดูเหมือนว่าคุณไม่ได้กลัว ... กล้าดีเด็ก. "[Ribble]" Ain t 'ที่เห็นได้ชัด? เขาเป็นคนที่ผมรับทราบคุณรู้หรือไม่ "[เจฟ]" ผมเห็น ดีสิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อการอภิปรายของคุณ? "[Ribble]" ฉันจะอธิบาย. "[Ryouma] มันเป็นร้านของฉันดังนั้นคนที่ควรจะพูดคุยเป็นฉันใช่มั้ย? ขณะที่ผมคิดว่าผมอธิบาย. "ผมเห็น คุณไม่ต้องการที่สมาคมครูบาการชนในดังนั้นคุณจึงต้องการที่จะจ้างคนบางคนจากชุมชนแออัด นั่นเป็นประโยชน์อย่างแน่นอน เนื่องจากคุณกำลังจะให้สถานที่ทำงานและยิ่งไปกว่านั้นเงินเดือนสูงพอที่จะทำให้ชีวิตแล้วผมไม่ได้มีปัญหาใด ๆ ตราบใดที่คุณจ่ายได้อย่างถูกต้องคุณสามารถใช้ใครก็ตามที่คุณต้องการ ในฐานะที่เป็นสำหรับเราก็พอสำหรับเราที่จะมีคนจัดสรรวัสดุและอาหารอื่น. "[Ribble] ดีการสนทนานี้โดยไม่คาดคิดห่อขึ้นอย่างรวดเร็ว ผมคิดว่าเขาต้องการใช้ค่าอ้างอิงเกินไป แต่ ... ผมคิดว่าการเปิดตัวเจฟฟ์ของซังมีผลอยู่แล้ว? ในกรณีใด ๆ สิ่งที่สำคัญในขณะนี้คือการหาทาสผู้ใช้เวทมนตร์ที่น่าเชื่อถือที่ฉันสามารถจ้าง. หลังจากที่เราเหลือ Ribble ซังบ้านและเดินไปใกล้ชิดของเจฟฟ์ซังที่รู้วิธีการใช้เวทมนตร์ทาส เกี่ยวกับวิธีการเจฟฟ์ซังเรียกว่ากว่าสองเด็กและขอให้พวกเขาเรียกคนมากกว่า. หลังจากที่ในขณะที่เรามาถึงที่บ้าน เจฟฟ์ซังเดินไปที่ประตูและเคาะรุนแรง. "เฮ้! เก่า Caulkins! คุณอยู่ที่นี่ขวา !? ออกมา! "[เจฟ] ตอนนี้รูปลักษณ์ที่เจฟฟ์ซังเช่นเก็บหนี้ ... ขณะที่ผมคิดว่าประตูกระแทกเปิดและเป็นคนชายวัยกลางคนบางคนที่ดูเหมือนว่าอันรุนแรงของเขาออกมา เขารู้สึกเหมือนคนเงินเดือนที่เพิ่งผ่านไปการปรับโครงสร้างของ บริษัท ของเขา. "เจฟฟ์หุบปาก! แม้ว่าคุณจะไม่ได้บางประตูที่มากผมได้ยินคุณ! "[Caulkins]" มีเคยไปหลายครั้งเมื่อฉันเรียกคุณและคุณไม่ได้ออกมา! "[เจฟ]" มันเป็นความผิดของคุณ เนื่องจากคุณได้มาในขณะที่ผมอยู่ในช่วงกลางของการวิจัยของฉัน! "[Caulkins]" เหมือนนรกมันเป็น! "[เจฟ]" จะมีอะไรที่คนอย่างคุณที่ไม่เคยวิจัยเข้าใจ? การวิจัยเป็นเหมือนการดำน้ำในทะเลลึกของความคิดและเช่นเดียวกับฟองคุณมีความคิดที่จะไล่ตามก่อนที่พวกเขาหายไป ไม่มีทางที่ฉันมีเวลาว่างที่จะจัดการกับสิ่งอื่น ๆ เป็นช่วงที่! "[Caulkins]" มันเป็นเพราะคุณไม่ได้คิดเกี่ยวกับสิ่งอื่น ๆ เช่นว่าที่คุณจบลงด้วยการเป็นบุคคลล้มละลายเพราะการวิจัยผลของคุณ! "[ เจฟฟ์] "Ugu ... ไม่มีอะไรที่ผมสามารถพูดได้ว่า ... ลืมมันสิ่งที่ธุรกิจของคุณ?" [Caulkins "" ฉันมาที่นี่เพื่อนำคุณเสนองานเป็นทาสผู้ใช้เวทมนตร์. "[เจฟ] เมื่อผู้ชายคนหนึ่งชื่อ Caulkins ได้ยิน ที่ดวงตาของเขาส่องแสงระยิบระยับ. "งานหรือไม่? ผม? งานเป็นทาสผู้ใช้เวทมนตร์หรือไม่? "[Caulkins]" ใช่เจ้านายเป็น Ryouma มากกว่าที่นี่. "[เจฟ] ในคำพูดเหล่านั้น Caulkins ที่สุดสังเกตเห็นฉัน.

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

กล่าวว่าเจฟฟ์เขาเบา ๆเคาะประตู ประตูเปิดเอง ผมรู้สึกว่า พลังเวทย์ตอนนี้ . . . . . . ดังนั้น มันอาจจะทำงานมายากล

" เหมือนเขานี่ ไปกันเถอะ " [ เจฟ ]

ตอนที่เราเข้ามา มีชายชรา ประมาณ 60 ปี ผมขาวนั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวใหญ่ ขณะที่ เผชิญกับ ตารางธรรมดา . คนที่ใจเย็นพูด

" มาอีกแล้ว เจฟขอบคุณที่ช่วยพวกเรา อย่างไรก็ตาม ผมไม่ได้อยู่ที่อายุที่คุณสามารถเรียกฉันว่า ' คุณปู่ ' , คุณรู้มั้ย ? " [ ตา ]
" คุณตะเกียงเก่าในความคิดของผม " [ เจฟ ]
" ขาและเอวยังนะ ฉันไม่ใช่คนแก่ แต่จะว่าไป เด็กนี่ใคร ? คุณพาอีกหนึ่งคุณต้องการให้ฉันดู ? " [ ตา ]
" ถ้าเขาเป็นแบบนี้ เขาเป็นนักสู้ที่ยอดเยี่ยมเพียงพอที่จะทำให้ชีวิตของเขาเอง เขามาที่นี่เพื่อคุยอะไรบางอย่างกับคุณ สิ่งที่ยังเป็นประโยชน์กับสลัม " [ เจฟ ]
" โอ้ ? " [ ตา ]

ที่คำพูดเหล่านั้น ผู้ชายมองฉัน

" ยินดีที่ได้รู้จัก ฉันชื่อ เรียวมะ ฮาจิคาตะ takebayashi " [ ]
เรียวมะ ฮาจิคาตะ " ไม่ต้องมารยาทที่นี่ ผมอยู่ เจ้านายของ gimuru เป็นชุมชนแออัด เจฟฟ์ แนะนำคุณ งั้นคุณก็น่าจะเชื่อถือได้แต่ผมจะเตือนคุณในกรณีที่ คุณไม่สามารถทำอะไรก็ตามที่คุณต้องการที่นี่ และถ้าเราสามารถรักษาความสัมพันธ์ที่ดี แล้วเราก็จะตอบแทนคุณ "

เวลาเขาพูด เขาให้ปิดออร่าที่แข็งแกร่งของการข่มขู่ ฉันคิดว่ามันเป็นเพียงสิ่งที่คุณคาดหวังจากบอส

" แน่นอน ฉันไม่ต้องการใด ๆ ไม่จําเป็น อริ เรียวมะ ฮาจิคาตะ " [ ]

ตอนที่ฉันพูดแบบนั้น