Meng Hao thought silently for a mom

Meng Hao thought silently for a moment, then lifted his head and looked at the scholar sitting in front of him. “Brother Zheng,” he said quietly, “what is the true meaning of Confucianism?”

“Courtesy, benevolence, loyalty, and the golden mean,” he responded unhesitatingly. “This is Confucianism.”

Meng Hao didn’t respond. He looked out through the curtain at the snowflakes filling the air. After a while, he spoke again in a cool voice: “What is the meaning of life?”

“Life?” said Zheng Yong, looking surprised. He hesitated for a while, not saying anything.

The inside the carriage grew quiet, filled only with the sound of falling snow, which drifted in through the window. Meng Hao lifted up his hand and reached outside. Snowflakes gradually accumulated on his hand.

“Snow will only appear during winter,” he said quietly, “and can only exist in the cold wind. Therefore, its life exists only during the depths of winter.” He pulled his hand back into the carriage and held it next to the copper oven. The snow began to melt, turning into water, which flowed through the creases of his palm.

“Snow can only live in the winter. When it nears a fire, it dies. That is its life. It may yearn for summer, but… it can only desire it. In my hand, the snow becomes water, because this is not its world….” He raised his hand back up and brushed the water off outside the window. There, beyond the vision of the young scholar, it once again became snow.

Zheng Yong stared mutely, a deep look appearing in his eyes. Eventually, the carriage entered the city.

“Thank you for allowing me to accompany you, Brother Zheng,” said Meng Hao coolly. “I shall take my leave.” He saluted politely, and stepped out of the carriage, then treaded across the snow-filled street.

“Yearning for summer,” Zheng Yong murmured to himself, “but only able to exist in the cold of winter. Only able to look off into the distance… that is snow.” He watched Meng Hao disappearing into the distance. After a while, he got out of the cart and gave a deep bow in Meng Hao’s direction.

Snow began to cover him, but he knew that as soon as he reentered the carriage, it would die. He would never forget what had just happened, and what he had just seen and heard. Years later, after he became a famous Confucian in the State of Zhao, he would think back to that windy, winter night when the snow slowly melted into water. And he would think of a scholar named Meng Hao.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เมงเฮาคิดเงียบ ๆ ครู่ แล้วยกศีรษะ และมองนักวิชาการนั่งอยู่หน้าเขา "พี่เจิ้ง เขากล่าวอย่างเงียบ ๆ คืออะไรความหมายของขงจื้อ""มารยาท ความเมตตากรุณา สมาชิก และหมายถึงทอง เขาตอบ unhesitatingly "นี่คือขงจื้อ"เมงเฮาไม่ตอบสนอง เขาดูออกผ่านม่านที่เกล็ดหิมะที่เติมอากาศ หลัง เขาพูดอีกเสียงเย็น: คืออะไรความหมายของชีวิต ""ชีวิต" กล่าวว่า เจิ้ง Yong กำลังประหลาดใจ เขาลังเลสัก ไม่พูดอะไรภายในการขนส่งบริเวณเงียบสงบ เต็มไป ด้วยเสียงของหิมะตก ที่ลอยในผ่านหน้าต่างนี้ เมงเฮายกขึ้นมือของเขา และถึงภายนอก เกล็ดหิมะสะสมในมือของเขาค่อย ๆ"หิมะจะปรากฏเฉพาะในช่วงฤดูหนาว เขาพูดอย่างเงียบ ๆ, " และสามารถมีอยู่ในลมหนาวเท่านั้น ดังนั้น ชีวิตอยู่ในระหว่างความลึกของฤดูหนาว" เขาดึงมือของเขากลับเข้าไปในการขนส่ง และจัดถัดจากเตาทองแดง หิมะเริ่มละลาย เปลี่ยนน้ำ ที่ไหลผ่านคุณลักษณะปาล์มของเขา"หิมะสามารถเฉพาะอยู่ในฤดูหนาว เมื่อมันใกล้ไฟ ตาย ที่มีชีวิต คุณอาจหวัง สำหรับฤดูร้อน แต่...มันจะต้องเท่านั้น ในมือของฉัน หิมะที่กลายเป็น น้ำ เนื่องจากนี้ไม่ใช่โลก..." เขายกมือของเขากลับ และแปรงน้ำออกนอกหน้าต่าง มี นอกเหนือจากวิสัยทัศน์ของนักวิชาการหนุ่ม อีกครั้งกลายเป็นหิมะกิมหยงเจิ้งจ้องมองดูลึกปรากฏในดวงตาของเขาทั้ง mutely ในที่สุด การขนส่งป้อนเมือง"ขอบคุณสำหรับการช่วยฉันให้กับคุณ พี่เจิ้ง กล่าวว่า เฮาเมงเฉย "ฉันจะใช้ลาของฉัน" เขาสุภาพ saluted และก้าวจากการขนส่ง แล้ว treaded ตรงข้ามเต็มไปด้วยหิมะ"โหยหาสำหรับฤดูร้อน เจิ้ง Yong murmured กับตัว เอง "แต่เฉพาะสามารถมีอยู่ในฤดูหนาว เท่านั้น สามารถมองออกไปไกล...ที่เป็นหิมะ" เขาดูเมงเฮาหายไปเป็นระยะทาง หลัง เขาได้ออกจากรถเข็น และให้โบว์ลึกทิศทางเมงเฮาหิมะเริ่มครอบคลุมเขา แต่เขารู้ว่า เป็นเขา reentered การขนส่ง มันจะตาย เขาจะลืมสิ่งที่เพิ่งเกิด และสิ่งที่เขาเพิ่งเห็น และได้ยิน ปีภายหลัง หลังจากที่เขาเป็นลัทธิขงจื้อมีชื่อเสียงในรัฐ Zhao เขาจะคิดกลับไปที่วินดี้ คืนฤดูหนาวเมื่อหิมะละลายลงในน้ำอย่างช้า ๆ และเขาคิดว่า ของนักวิชาการที่ชื่อเมงเฮา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เม้งเฮาคิดว่าเงียบ ๆ สักครู่แล้วยกศีรษะของเขาและมองไปที่นักวิชาการนั่งอยู่ในด้านหน้าของเขา "บราเดอร์เจิ้งเหอ" เขากล่าวอย่างเงียบ ๆ "อะไรคือความหมายที่แท้จริงของขงจื้อ?" "สุภาพเมตตากรุณาความจงรักภักดีและหมายถึงสีทอง" เขาตอบอย่างไม่รั้งรอ "นี่คือขงจื้อ." เม้ง Hao ไม่ตอบสนอง เขามองผ่านม่านที่เกล็ดหิมะเติมอากาศ หลังจากที่ในขณะที่เขาพูดอีกครั้งในเสียงเย็น: "คือความหมายของชีวิตคืออะไร" ? "ชีวิต" เจิ้งเหอหยงกล่าวว่ามองแปลกใจ เขาลังเลในขณะที่ไม่ได้พูดอะไร. ภายในสายการบินมีการเติบโตที่เงียบสงบเต็มไปด้วยเสียงของหิมะตกซึ่งลอยผ่านหน้าต่าง เม้งเฮายกมือขึ้นและถึงภายนอก เกล็ดหิมะค่อยๆสะสมในมือของเขา. "หิมะจะปรากฏเฉพาะในช่วงฤดูหนาว" เขากล่าวอย่างเงียบ ๆ "และสามารถอยู่ในลมหนาว ดังนั้นชีวิตของมันมีอยู่เฉพาะในช่วงความลึกของฤดูหนาว. "เขาดึงมือของเขากลับเข้ามาในการขนส่งและถือมันไว้ติดกับเตาอบทองแดง หิมะเริ่มละลายกลายเป็นน้ำซึ่งไหลผ่านรอยย่นลายมือของเขา. "หิมะเท่านั้นที่สามารถมีชีวิตอยู่ในช่วงฤดูหนาว เมื่อมันเกือบไฟไหม้มันตาย นั่นคือชีวิตของมัน มันอาจจะโหยหาช่วงฤดูร้อน แต่ ... มันสามารถต้องการมัน ในมือของฉันหิมะกลายเป็นน้ำเพราะนี้ไม่ได้เป็นของโลก ... . "เขายกมือขึ้นกลับขึ้นและแปรงน้ำออกนอกหน้าต่าง มีเกินกว่าวิสัยทัศน์ของนักวิชาการหนุ่มอีกครั้งกลายเป็นหิมะ. เจิ้งยงจ้องใบ้, ดูลึกที่ปรากฏในสายตาของเขา ในที่สุดสายการบินเข้ามาในเมือง. "ขอบคุณสำหรับการอนุญาตให้ฉันไปกับคุณพี่เจิ้งเหอ" เม้งเฮากล่าวว่าเฉย "ฉันจะลาของฉัน." เขาแสดงความเคารพอย่างสุภาพและก้าวออกมาจากสายการบินถูกบดขยี้แล้วฝั่งตรงข้ามถนนหิมะที่เต็มไปด้วย. "โหยหาช่วงฤดูร้อน" เจิ้งเหอหยงพากันบ่นกับตัวเอง " แต่เพียงสามารถที่จะอยู่ในความหนาวเย็นของ ฤดูหนาว เพียง แต่สามารถที่จะมองออกไปไกล ... ที่เป็นหิมะ. "เขาดูเม้งเฮาหายไปในระยะทาง หลังจากที่ในขณะที่เขาได้ออกจากรถเข็นและให้โบว์ลึกลงไปในทิศทางเม้งเฮาส์. หิมะเริ่มที่จะครอบคลุมเขา แต่เขารู้ว่าทันทีที่เขากลับเข้ามาที่สายการบินก็จะตาย เขาจะไม่มีวันลืมสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้นและสิ่งที่เขาเพิ่งเห็นและได้ยิน ปีต่อมาหลังจากที่เขากลายเป็นที่มีชื่อเสียงขงจื้อในรัฐ Zhao เขาจะคิดว่ากลับไปที่ลมแรงคืนฤดูหนาวเมื่อหิมะละลายช้าลงไปในน้ำ และเขาจะคิดว่านักวิชาการชื่อเม้งเฮา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เมิ่งฮ่าวคิดเงียบ ๆสักครู่ แล้วยกหัวขึ้นมองนักเรียนที่นั่งอยู่ด้านหน้าเขา " พี่เจิ้ง " เขาพูดเบา ๆ " อะไรคือความหมายที่แท้จริงของลัทธิขงจื๊อหรือ "" ความซื่อสัตย์ความเอื้อเฟื้อ , ความเมตตา และหมายถึง ทอง , " เขาตอบอย่างไม่ลังเล . " นี้คือ ขงจื๊อ”เมิ่งเฮ่าไม่ได้ตอบสนอง เค้ามองผ่านม่านหิมะที่บรรจุอากาศ หลังจากที่ในขณะที่เขาพูดอีกครั้งด้วยเสียงที่เย็น : " อะไรคือความหมายของชีวิต ? "" ชีวิต " บอกว่า เจิ้งหยง มองแปลกใจ เขาลังเลอยู่พักหนึ่ง ไม่พูดอะไรเลยภายในรถม้าเริ่มเงียบ เต็มไปด้วยเสียงของหิมะที่ลอยเข้ามาทางหน้าต่าง เมิ่งเฮ่ายกมือของเขาและถึงข้างนอก เกล็ดหิมะที่ค่อยๆ สะสมในมือของเขา" หิมะจะปรากฏเฉพาะในฤดูหนาว " เขากล่าวอย่างเงียบ ๆ และสามารถอยู่ในสายลมหนาว ดังนั้น ชีวิตของตนอยู่ในระดับความลึกของฤดูหนาว " เขาดึงมือกลับเข้าไปในรถม้า และถือมันติดกับทองแดงเตาอบ หิมะเริ่มละลาย กลายเป็นน้ำที่ไหลผ่านรอยฝ่ามือของเขา" หิมะเท่านั้นที่สามารถอาศัยอยู่ในฤดูหนาว เมื่อมันใกล้ไฟ จะตาย นั่นคือ ชีวิต ของ มันอาจจะโหยหาในฤดูร้อน แต่ . . . . . . . มันก็ต้องการมัน ในมือของฉัน หิมะกลายเป็นน้ำ เพราะนี่ไม่ใช่โลก . . . . . . . " เขายกมือของเขาขึ้นมา และทาสีน้ำไปข้างนอกหน้าต่าง มีเกินวิสัยของบัณฑิตหนุ่มอีกครั้งกลายเป็นหิมะเจิ้งหย่งจ้องเงียบ , มองลึกปรากฏในสายตาของเขา ในที่สุดรถม้าเข้ามาในเมือง" ขอบคุณที่ให้ผม ไปกับพี่เจิ้ง กล่าวว่า เมิ่งฮ่าวอย่างใจเย็น " ฉันขอตัวก่อน " เขาคำนับอย่างสุภาพและก้าวออกมาจากรถม้า แล้ว treaded ข้ามหิมะเต็มถนน" คิดถึงฤดูร้อน " เจิ้งหยงบ่นกับตัวเอง " แต่สามารถอยู่ในเย็นของฤดูหนาว ได้แต่มองไปไกล . . . . . . . นั่นคือหิมะ . " เขาดูเมิงเฮาหายเข้าไปในป่า ระยะทาง หลังจากที่เขาได้ออกจากรถและให้โค้งลึก เหม็ง ห่าว ทิศหิมะเริ่มปกคลุมเขา แต่เขารู้ว่าทันทีที่เขา reentered รถม้า มันจะตาย เขาไม่มีทางลืมสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น และสิ่งที่เขาเห็นและได้ยิน ปีต่อมา หลังจากที่เขากลายเป็นของที่มีชื่อเสียงในรัฐจ้าว เขาจะคิดย้อนกลับไปว่า ลมแรง หนาวกลางคืนเมื่อหิมะค่อยๆละลายลงในน้ำ และเขาก็คิดว่า นักวิชาการชื่อ เมิ่งฮ่าว