4. RESULTS & DISCUSSION4.1 Rainfall

4. RESULTS & DISCUSSION
4.1 Rainfall in 29 years period
From exploring rainfall data, annual rainfall of the region ranged from the minimum in the Southwestern part,778.25 mm, to a maximum in the Northeastern part, 3,021.50 mm. An example of fluctuating annual rainfall at 2 stations in the Southwest (Nakhon Rachasima Station) and the Northeast (Nakhon Phanom Station) of the study area is shown in figure 2 where rainfall has fluctuated overtime. Rainfall in September and October in the Northeast comes from The Northeast monsoon where the amount of rainfall is higher than in the Southwest.
In most areas or over 70% of the Northeast receivesannually between 983-1437 mm. of rainfall, the areas along the Mekong river have rainfall of 1437-2345 mm. annually (figure3). The spatial autocorrelation of rainfall in the study areas were examined from Semivariogram and covariance cloud.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

4. ผลและอภิปราย4.1 น้ำฝนระยะเวลา 29 ปีจากการสำรวจข้อมูลปริมาณน้ำฝน ปริมาณน้ำฝนรายปีของภูมิภาคนี้อยู่ในช่วงจากน้อยที่สุดในส่วนตะวันตกเฉียงใต้ 778.25 มม. สูงสุดเฉียง 3,021.50 มม. ตัวอย่างของปริมาณน้ำฝนรายปีคงที่ 2 สถานีในตะวันตกเฉียงใต้ (นครก่อนสถานี) และภาคอีสาน (นครพนมสถานี) ของพื้นที่ศึกษาจะปรากฏในรูป 2 ที่ฝนมีผันผวนค่าล่วงเวลา ปริมาณน้ำฝนในเดือนกันยายนและตุลาคมในภาคอีสานมาจากมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือการสูงกว่าในตกเฉียงใต้ปริมาณน้ำฝนในส่วนใหญ่พื้นที่หรือกว่า 70% ของ receivesannually ตะวันออกเฉียงเหนือระหว่าง 983-1437 mm. ปริมาณน้ำฝน พื้นที่ริมแม่น้ำโขงมีปริมาณน้ำฝนของ 1437-2345 mm. รายปี (figure3) Autocorrelation เชิงพื้นที่ปริมาณน้ำฝนในพื้นที่ศึกษาได้ตรวจสอบจาก Semivariogram และแปรปรวนเมฆ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

4. ผลการอภิปรายและ
4.1 ปริมาณน้ำฝนในช่วงเวลา 29 ปี
จากการสำรวจข้อมูลปริมาณน้ำฝนปริมาณน้ำฝนประจำปีของภูมิภาคตั้งแต่ต่ำสุดในภาคตะวันตกเฉียงใต้, 778.25 มิลลิเมตรสูงสุดในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, 3,021.50 มม ตัวอย่างของความผันผวนของปริมาณน้ำฝนประจำปีที่ 2 สถานีในภาคตะวันตกเฉียงใต้ (สถานีนครราชสีมาจังหวัด) และภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (สถานีนครพนมนครราชสีมา) ของพื้นที่ศึกษาจะแสดงในรูปที่ 2 ที่ปริมาณน้ำฝนมีความผันผวนการทำงานล่วงเวลา ปริมาณน้ำฝนในเดือนกันยายนและเดือนตุลาคมในภาคตะวันออกเฉียงเหนือมาจากมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือที่ปริมาณน้ำฝนจะสูงกว่าในภาคตะวันตกเฉียงใต้.
ในพื้นที่ส่วนใหญ่หรือกว่า 70% ของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ receivesannually ระหว่าง 983-1,437 มิลลิเมตร ฝนตก, พื้นที่ริมแม่น้ำโขงมีปริมาณน้ำฝนของ 1437-2345 มิลลิเมตร เป็นประจำทุกปี (figure3) อัตอวกาศของปริมาณน้ำฝนในพื้นที่ศึกษามีการตรวจสอบจาก Semivariogram และมีเมฆแปรปรวน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

4 . และผลการอภิปราย4.1 ปริมาณน้ำฝนในรอบระยะเวลา 29 ปีจากการสำรวจข้อมูลภูมิอากาศ ปริมาณน้ำฝนของพื้นที่มีค่าน้อยที่สุดในส่วนตะวันตกเฉียงใต้ 778.25 มิลลิเมตร สูงสุดในภาค ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 3021.50 มิลลิเมตร ตัวอย่างของความผันผวน ปริมาณน้ำฝนที่ 2 สถานีในตะวันตกเฉียงใต้ ( นครราชสีมา สถานี ) และภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ( นครราชสีมา - สถานีนครพนม ) ของพื้นที่ศึกษาจะแสดงในรูปที่ 2 ที่ฝนมีความผันแปรล่วงเวลา ปริมาณน้ำฝนในเดือนกันยายนและตุลาคมในภาคตะวันออกเฉียงเหนือมาจากลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือที่ปริมาณน้ำฝนสูงกว่าในตะวันตกเฉียงใต้ในพื้นที่ส่วนใหญ่หรือกว่า 70% ของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ receivesannually ระหว่าง 983-1437 มิลลิเมตร ปริมาณน้ำฝนในพื้นที่ริมแม่น้ำโขงมีปริมาณ 1437-2345 มิลลิเมตร ปี ( figure3 ) พื้นที่ข้อมูลน้ำฝนในพื้นที่ศึกษา ศึกษาจาก semivariogram เมฆ และความ