He‘s come back. Mommy‘s asleep or s

He‘s come back. Mommy‘s asleep or she‘s sick again.
I hide and curl up small under the table in the kitchen. Through my fingers I can see
Mommy. She is asleep on the couch. Her hand is on the sticky green rug, and he‘s wearing
his big boots with the shiny buckle and standing over Mommy shouting.
He hits Mommy with a belt. Get up! Get up! You are one fucked-up bitch. You are one
fucked-up bitch. You are one fucked-up bitch. You are one fucked-up bitch. You are one
fucked-up bitch. You are one fucked-up bitch.
Mommy makes a sobbing noise. Stop. Please stop. Mommy doesn‘t scream. Mommy
curls up small.
I have my fingers in my ears, and I close my eyes. The sound stops.
He turns and I can see his boots as he stomps into the kitchen. He still has the belt. He
is trying to find me.
He stoops down and grins. He smells nasty. Of cigarettes and drink. There you are, you
little shit.
A chilling wail wakes him. Christ! He‘s drenched in sweat and his heart is pounding. What
the fuck? He sits bolt upright in bed and puts his head in hands. Fuck. They’re back. The
noise was me. He takes a deep steadying breath, trying to rid his mind and nostrils of the
smell of cheap bourbon and stale Camel cigarettes.
I have survived Day Three Post-Christian, and my first day at work. It has been a welcome
distraction. The time has flown by in a haze of new faces, work to do, and Mr. Jack Hyde.
Mr. Jack Hyde . . . he smiles down at me, his blue eyes twinkling, as he leans against my
desk.
―Excellent work, Ana. I think we‘re going to make a great team.‖
Somehow, I manage to curl my lips upward in a semblance of a smile.
―I‘ll be off, if that‘s okay with you,‖ I murmur.
―Of course, it‘s five thirty. I‘ll see you tomorrow.‖
―Goodnight, Jack.‖
―Goodnight, Ana.‖
Collecting my bag, I shrug on my jacket and head for the door. Out in the early evening
air of Seattle, I take a deep breath. It doesn‘t begin to fill the void in my chest, a void that‘s
been present since Saturday morning, a painful hollow reminder of my loss. I walk toward
the bus stop with my head down, staring at my feet and contemplating being without my
beloved Wanda, my old Beetle . . . or the Audi.
I shut the door on that thought immediately. No. Don‘t think about him. Of course, I
can afford a car—a nice, new car. I suspect he has been overgenerous in his payment, and
the thought leaves a bitter taste in my mouth, but I dismiss it and try to keep my mind as
numb and as blank as possible. I can‘t think about him. I don‘t want to start crying again—
not out on the street.
The apartment is empty. I miss Kate, and I imagine her lying on a beach in Barbados
sipping a cool cocktail. I turn on the flat-screen television so there‘s noise to fill the vacuum
and provide some semblance of company, but I don‘t listen or watch. I sit and stare blankly
at the brick wall. I am numb. I feel nothing but the pain. How long must I endure this?
The door buzzer startles me from my anguish, and my heart skips a beat. Who could
that be? I press the intercom.
―Delivery for Ms. Steele.‖ A bored, disembodied voice answers, and disappointment
crashes through me. I listlessly make my way downstairs and find a young man noisily
chewing gum, holding a large cardboard box, and leaning against the front door. I sign
for the package and take it upstairs. The box is huge and surprisingly light. Inside are two
dozen long-stemmed, white roses and a card.
Congratulations on your first day at work.
I hope it went well.
And thank you for the glider. That was very thoughtful.
It has pride of place on my desk.
Christian

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เขากลับมา ของแม่หลับหรือเธอป่วยอีกครั้ง.
ฉันซ่อนและขดตัวเล็ก ๆ ใต้โต๊ะในห้องครัว ผ่านมือของฉันฉันสามารถดู
แม่ เธอเป็นคนนอนหลับอยู่บนโซฟา มือของเธออยู่บนพรมสีเขียวเหนียวและเขาสวมใส่
รองเท้าของเขาใหญ่ที่มีหัวเข็มขัดเงาและยืนอยู่เหนือแม่ตะโกน.
เขาชนแม่กับเข็มขัด ลุกขึ้น! ลุกขึ้น! คุณเป็นหนึ่งในผู้หญิงเลวระยำขึ้น คุณเป็นหนึ่งใน
ผู้หญิงเลวระยำขึ้น คุณเป็นหนึ่งในผู้หญิงเลวระยำขึ้น คุณเป็นหนึ่งในผู้หญิงเลวระยำขึ้น คุณเป็นหนึ่งใน
ผู้หญิงเลวระยำขึ้น คุณเป็นหนึ่งในผู้หญิงเลวระยำขึ้น.
แม่ทำให้เสียงสะอื้น หยุด กรุณาหยุด แม่ไม่ได้กรีดร้อง แม่
หยิกขนาดเล็ก.
ฉันมีมือของฉันในหูของฉันและฉันหลับตา เสียงหยุด.
เขาหันและฉันสามารถดูรองเท้าบู๊ตของเขาในขณะที่เขาเดินอาด ๆ เข้าไปในห้องครัว เขายังคงมีเข็มขัด เขา
พยายามที่จะหาฉัน.
เขาก้มลงและยิ้ม เขามีกลิ่นที่น่ารังเกียจ ของการสูบบุหรี่และเครื่องดื่ม มีคุณคุณ
อึเล็ก ๆ น้อย ๆ .
ครวญครางหนาวตื่นเขา คริสต์! เขาชุ่มเหงื่อและหัวใจของเขาคือการห้ำหั่น อะไร
วะ? เขานั่งอยู่ตรงสายฟ้าอยู่บนเตียงและทำให้หัวของเขาอยู่ในมือ เพศสัมพันธ์ พวกเขากำลังกลับมา
เสียงเป็นฉัน เขาใช้เวลาหายใจลึก steadying พยายามที่จะกำจัดความคิดของเขาและจมูกของ
กลิ่นของเบอร์เบินราคาถูกและบุหรี่อูฐเก่า.
ฉันมีชีวิตรอดวันที่สามโพสต์คริสเตียนและวันแรกของฉันในที่ทำงาน จะได้รับการต้อนรับ
ที่ทำให้ไขว้เขว เวลาได้บินโดยในหมอกควันของใบหน้าใหม่, งานที่ต้องทำและนายแจ็คไฮด์.
นาย แจ็คไฮด์ . . เขายิ้มลงที่ฉัน, ดวงตาสีฟ้าของเขาแววขณะที่เขาพิงของฉัน
โต๊ะ.
การทำงานยอดเยี่ยม, Ana ผมคิดว่าเรากำลังจะทำให้team.‖ที่ดี
อย่างใดฉันจัดการที่จะขดริมฝีปากของฉันสูงขึ้นในรูปร่างหน้าตาของรอยยิ้ม.
-I'll จะปิดถ้าไม่เป็นไรกับคุณ‖ฉันบ่น.
แน่นอน -Of, มันเป็นห้าสามสิบ ฉันจะเห็นคุณtomorrow.‖
-Goodnight, Jack.‖
-Goodnight, Ana.‖
เก็บกระเป๋าของฉันฉันยักในแจ็คเก็ตและหัวของฉันสำหรับประตู ออกมาในช่วงเย็น
ของอากาศ Seattle, ฉันใช้เวลาหายใจเข้าลึก ๆ มันไม่ได้เริ่มต้นที่จะเติมช่องว่างในหน้าอกของฉัน, เป็นโมฆะที่
ถูกนำเสนอตั้งแต่เช้าวันเสาร์เตือนกลวงเจ็บปวดของการสูญเสียของฉัน ฉันเดินไปสู่
​​ป้ายรถประจำทางที่มีหัวของฉันลงจ้องมองที่เท้าของฉันและใคร่ครวญเป็นโดยไม่ต้องฉัน
รักแวนด้า, ด้วงเก่าของฉัน . . หรือออดี้.
ฉันปิดประตูในความคิดทันที ที่ไม่คิดว่าเกี่ยวกับเขา แน่นอนฉัน
สามารถจ่ายได้รถดีรถคันใหม่ ฉันสงสัยว่าเขาได้รับ overgenerous ในการชำระเงินของเขาและ
คิดว่าใบรสขมในปากของฉัน แต่ฉันยกเลิกมันและพยายามที่จะเก็บใจของฉันเป็น
ชาและว่างเปล่าเท่าที่จะทำได้ ฉันไม่สามารถคิดเกี่ยวกับเขา ฉันไม่ต้องการที่จะเริ่มต้นร้องไห้ again-
ไม่ได้ออกมาบนถนน.
อพาร์ทเม้นที่ว่างเปล่า ฉันคิดถึงเคทและผมคิดว่าเธอนอนอยู่บนชายหาดในบาร์เบโดส
จิบค็อกเทลเย็น ๆ ผมเปิดโทรทัศน์จอแบนเพื่อให้มีสัญญาณรบกวนที่จะเติมสูญญากาศ
และให้ความคล้ายคลึงของ บริษัท บางส่วน แต่ผมไม่ได้ฟังหรือชม ฉันนั่งและจ้องมอง blankly
ที่ผนังอิฐ ผมมึน ผมรู้สึกว่าไม่มีอะไร แต่ความเจ็บปวด นานแค่ไหนที่ฉันต้องทนได้?
กริ่งประตู startles ฉันจากความเจ็บปวดของฉันและหัวใจของฉันเต้นข้าม ใครจะ
ว่าเป็นอย่างไร ผมกดอินเตอร์คอม. -Delivery นางสาวSteele.‖เบื่อตอบเสียงปลดและความผิดหวัง ล้มเหลวผ่านฉัน ฉันแกร่วทำให้ทางของฉันที่ชั้นล่างและพบว่ามีชายหนุ่มคนดังหมากฝรั่งถือกล่องกระดาษแข็งขนาดใหญ่และยืนพิงประตูหน้า ฉันจะลงสำหรับแพคเกจและนำไปชั้นบน กล่องมีขนาดใหญ่มากและแสงที่น่าแปลกใจ ภายในสองโหลก้านยาวดอกกุหลาบสีขาวและการ์ด. ขอแสดงความยินดีในวันแรกของคุณในที่ทำงาน. ฉันหวังว่ามันจะไปได้ด้วยดี. และขอขอบคุณสำหรับการร่อน นั่นคือรอบคอบมาก. แต่ก็มีความภาคภูมิใจของสถานที่บนโต๊ะของฉัน. คริสเตียน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เขากลับมาแล้ว แม่หลับอยู่หรือเธอจะป่วยอีกครั้ง .
ผมซ่อนและขดตัวเล็กอยู่ใต้โต๊ะในครัว ผ่านนิ้วมือของฉัน ฉันสามารถดู
แม่ เธอหลับบนโซฟา มือของเธอบนพรมสีเขียวเหนียว แล้วเขาก็สวมรองเท้าของเขาใหญ่
ที่มีหัวเข็มขัดเงา และยืนเหนือแม่ตะโกน
เขาฮิตแม่กับเข็มขัด ลุกขึ้น ! ลุกขึ้น ! คุณหนึ่ง ระยำเอ๊ย คุณหนึ่ง
ระยำเอ๊ย คุณหนึ่ง ระยำเอ๊ย คุณหนึ่ง ระยำเอ๊ย คุณหนึ่ง
ระยำเอ๊ย คุณเป็นคนระยำเอ๊ย
แม่ทำให้ร้องไห้เสียงดัง หยุด ได้โปรด หยุด แม่ไม่ร้อง แม่

ผมเป็นลอนขึ้นขนาดเล็ก มีนิ้วมือในหูของฉัน ฉันหลับตาลง หยุดเสียง
เขาหันและฉันเห็นรองเท้าของเขา ตามที่เขา stomps เข้าครัว เขายังคงมีเข็มขัด เขา
พยายามที่จะหา
เขาระเบียงลงและ grins . เขามีกลิ่นที่น่ารังเกียจ บุหรี่และดื่ม มีคุณเป็นคุณ
เอ๊ย การว้ากหนาวปลุกเขา พระเจ้า ! เขาและชุ่มไปด้วยเหงื่อ หัวใจของเขาก็เต้นแรง สิ่งที่
วะ ? เขานั่งอยู่บนเตียง และสายฟ้าตรงใส่หัวของเขาในมือ ระยำ พวกเขากลับมาแล้ว
เสียงฉัน เขาจะพยุงลมหายใจลึก พยายามกำจัดความคิดของเขา และรูจมูกของ
กลิ่นเหล้าราคาถูกและเหม็นอับบุหรี่อูฐ .
ฉันรอด วันที่สามหลัง คริสเตียน และเป็นวันแรกที่งาน มันได้รับความสนใจยินดีต้อนรับ

เวลาผ่านไปโดยในหมอกควันของใบหน้าใหม่ , ทำงาน , และนายแจ็ค
นายแจ็ค ไฮด์ ไฮด์ . . . . . . . เขายิ้มดูถูกผมของเขา ดวงตาสีฟ้าประกาย เขาพิงโต๊ะ
.
ผมอยากทำงานได้ดี แอนนา ฉันคิดว่าเราต้องเป็นทีมที่ดี ‖
บางทีฉันก็จัดการม้วนริมฝีปากของฉันขึ้นในรูปร่างหน้าตาของรอยยิ้ม
ผมอยากจะปิด ถ้าคุณโอเค ผมบ่น‖ .
ผมอยากแน่นอน นี่มันห้าโมงครึ่ง ฉันจะพบคุณวันพรุ่งนี้ ‖
ผมอยากราตรีสวัสดิ์ แจ็ค ‖
ผมอยากราตรีสวัสดิ์ อนา ‖
รวบรวมกระเป๋าฉัน ฉันยักไหล่บนเสื้อและหัวสำหรับประตู ในช่วงเย็น
อากาศของซีแอตเติล ฉันสูดลมหายใจลึกๆ มันไม่ได้เริ่มต้นที่จะเติมช่องว่างในหน้าอกของฉันช่องว่างที่
มาตั้งแต่เช้าวันเสาร์ เตือนกลวงเจ็บปวดของการสูญเสียของผม ฉันเดินไปหา
ป้ายรถเมล์ก้มหน้ามองเท้าของฉันและใคร่ครวญโดยที่แวนด้าที่รัก
, ด้วงเก่าของฉัน . . . . . . . หรือ Audi .
ฉันปิดประตู คิดได้ทันที ไม่ ไม่คิดถึงเขา แน่นอน ฉัน
สามารถ car-a ดี , รถใหม่ฉันสงสัยว่าเขาได้ overgenerous ในการชําระเงินของเขาและ
คิดใบมีรสขมในปากผม แต่ผมไม่สนใจมัน และพยายามทำให้จิตใจของฉัน
มึนงงและว่างเปล่าที่สุด ผมไม่ได้คิดเรื่องเขา ฉันไม่ต้องการที่จะร้องไห้อีก -

ไม่ได้ออกมาบนถนน ห้องว่างเปล่า คิดถึงเคท และฉันคิดว่าเธอนอนอยู่บนชายหาดในบาร์เบโดส
จิบค็อกเทลเย็น .ฉันเปิดโทรทัศน์จอแบน มี เสียง เติมสุญญากาศ
และให้บาง semblance ของบริษัท แต่ผมไม่ฟังหรือดู ผมนั่งเหม่อเลย
ที่ผนังอิฐก่อ ฉันชาไปหมดแล้ว ผมรู้สึกว่าไม่มีอะไร แต่ความเจ็บปวด นานแค่ไหน ต้องทนแบบนี้
ประตูเสียงรบกวนฉันจากความเจ็บปวดของฉัน หัวใจของฉันเต้นไม่เป็นจังหวะ ใครจะ
เหรอ ผมกดอินเตอร์คอม จัดส่ง
ผมอยากให้คุณสตีล .‖เบื่อเสียงตอบปลดและความผิดหวัง
ตกผ่านชั้น ฉันหงอยหาทางข้างล่างและพบชายหนุ่มเจี๊ยวจ๊าว
ตังเม ถือกล่องกระดาษขนาดใหญ่ และเอนพิงกับประตูด้านหน้า ผมเซ็น
สำหรับแพคเกจและรับข้างบน กล่องมีขนาดใหญ่ และจู่ ๆแสง ภายในสอง
โหลก้านยาวกุหลาบสีขาวและการ์ด
ยินดีด้วยกับวันแรกของการทำงาน .
ฉันหวังว่ามันจะผ่านไปด้วยดี
ขอบคุณสำหรับเครื่องร่อน ช่างคิดจริงๆ .
มันมีความภาคภูมิใจของสถานที่บนโต๊ะ

คริสเตียนของฉัน