AN AGE OF EXPANSIONIn 1897 Mark Twa

AN AGE OF EXPANSION

In 1897 Mark Twain was visiting London during the Diamond Jubilee celebrations honoring the 60th anniversary of Queen Victoria’s coming to the throne. “British history is two thousand years old,” Twain observed, “and yet in a good many ways the world has moved farther ahead since the Queen was born than it moved in all the rest of the two thousand put together.” And if the whole world had “moved” during that long lifetime and reign of Victoria’s, it was in her own country itself that the expansionist movement was most marked and dramatic, a movement that brought England to its highest point of development as a world power. ‘We have been living, as it were, the life of three hundred years in thirty” was the impression formed by Dr. Thomas Arnold during the early stages of England’s industrialization. By the end of the century--after the resources of steam power had been more fully exploited for fast railways and iron ships, for looms, printing presses, and farmers’ combines, and after the introduction of the telegraph, intercontinental cable, an aesthetics, and universal compulsory education--a late Victorian could look back with astonishment on these developments during his lifetime.

Because England was the first country to become industrialized, her transformation was an especially painful one, but being first had a compensation : it was profitable. An early start enabled England to capture markets all over the globe. Her cotton and other manufactured products were exported in English ships, a merchant fleet whose size was without parallel in other countries. The profits gained from her trade led also to extensive capital investments in all continents so that after England had become the world’s workshop, London became, from 1870 on, the world’s banker.

The reactions of Victorian writers to the fast-paced expansion of England were various. Thomas Babington Macaulay (1800-59) relished the spectacle as wholly delightful. During the prosperous 1850’s Macaulay’s essays and histories, with their recitations of the statistics of industrial growth, constituted a Hymn to progress as well as a celebration of the superior qualities of the English people--”the greatest and most highly civilized people that ever the world saw.” And later in the century there were lesser jingoists whose writings confidently pointed out the reasons for further national self-congratulation. More representative, perhaps, was Tennyson, whose capacity to relish industrial change was only sporadic. Much of the time he felt instead that leadership in commerce and industry was being paid for at a terrible price in human happiness. In their experience a so-called “progress” had been gained only by abandoning the traditional rhythms of life and traditional patterns of human relationships which had sustained mankind for centuries.


THE EARLY PERIOD (1832-1848): A TIME OF TROUBLES

The early phase has been sometimes characterized as the Time of Troubles. In 1832 the passing of a Reform Bill had seemed to satisfy many of the demands of the middle classes, who were gradually taking over control of England’s economy. The bill extended the right to vote to all men owning property worth ten pounds or more in annual rent. In effect the voting public hereafter included the lower middle classes but not the working classes (the latter had to wait their turn until 1867 when a second Reform Bill was passed). Because it broke up the monopoly of power that the conservative landowners had so long enjoyed (the Tory party had been in office almost continuously from 1783 until 1830), the Reform Bill represents the beginning of a new age.

In the early 1840s a severe depression, with widespread unemployment, led to rioting. Workers and their families in the slums of such cities as Manchester lived like packs of rats in sewer, and the conditions under which women and children toiled in mines and factories were unimaginably brutal. Elizabeth Barrett’s poem The Cry of the Children (1843) may strike us as hysterical exaggeration, but it was based upon reliable evidence concerning children of five years of age who dragged heavy tubs of coal through low-ceilinged mine passages for 16 hours a day. Life in early Victorian mines and factories was much like Thomas Hobbes’s “state of nature”: “poor, nasty, brutish, and short.”

In response, many remedies were called for. One of the most striking was put forward by the Chartists, a large organization of workingmen. In 1838 the organization drew up a “People’s Charter” advocating the extension of the right to vote, the use of secret balloting, and other legislative reforms. For ten years the Chartist leaders engaged in agitation to have their program adopted by Parliament. Their fiery speeches, addressed to large mobs of discontented people, alarmed those who were not themselves suffering from hunger. In Locksley Hall, Tennyson seems to have had the Chartist mobs in mind when he pictured the threat posed by this time of troubles: ‘slowly comes a hungry people, as a lion, creeping nigher, / Glares at one that nods and winks behind a slowly-dying fire.”

In 1846 the Corn Laws--tariffs on imported grain, which kept food prices artificially high, to the benefit of landowners--were repealed by Parliament, and the way was paved for the introduction of a system of Free Trade, whereby goods could be imported with the payment of only minimal tariff duties. Although Free Trade did not eradicate the slums of manchester, it worked well for many years and helped to relieve the major crisis of the Victorian economy. In 1848, when armed revolutions were exploding violently in every country in Europe, England was relatively unaffected.

The Time of Troubles left its mark on some early Victorian literature. Vivid records of these conditions are to be found in the fiction of Charles Kingsley (1819-75), Elizabeth Gaskell (1810-65), and Benjamin Disraeli (1804-81), a novelist who became Prime Minister. For his novel Sybil (1845) Disraeli chose an appropriate subtitle, The Two nations--a phrase that pointed up the line dividing the England of the rich from the other nation, the England of the poor.


THE MID-VICTORIAN PERIOD (1848-70): ECONOMIC PROSPERITY AND RELIGIOUS CONTROVERSY

The second phase of the Victorian age had many problems, but it was a time of prosperity. On the whole its institutions worked well. Even the badly-bungled war against Russia in the Crimea (1854-56) did not seriously affect the growing sense of satisfaction that the challenging difficulties of the 1840s had been solved or would be solved by English wisdom and energy. The queen and her husband, prince Albert, were themselves models of middle-class domesticity and devotion to duty. The aristocracy was discovering that Free Trade was enriching rather than impoverishing their estates; agriculture flourished together with trade and industry. And through a succession of Factory Acts in parliament, which restricted child labor and limited hours of employment, the condition of the working classes was also being gradually improved. When we speak of Victorian complacency or stability or optimism, we are usually referring to this mid-Victorian phase. “Of all the decades in our history,” writes G. M. young, ‘a wise man would choose the eighteen-fifties to be young in.




In 1851 Prince Albert opened the Great Exhibition in Hyde Park where a gigantic glass greenhouse, the Crystal Palace, had been erected to display the exhibits of modern industry and science. The Crystal palace was one of the first buildings constructed according to modern architectural principles in which materials such as glass and iron are employed for purely functional ends. (Much late Victorian furniture, on the other hand, with its fantastic and irrelevant ornamentation, was constructed according to the opposite principle). The building itself, as well as the exhibits, symbolized the triumphant feats of Victorian technology.

Generally, however, most mid-Victorian poetry and critical prose was less preoccupied with technology, economics, and politics than with the conflict between religion and science. This conflict was not, of course, altogether a new one. Tennyson’s In Memoriam (1850), like much mid-Victorian literature, carries on the religious debates of earlier decades. These debates, in their earlier form, had been generally between the Utilitarians, the followers of Jeremy Bentham (1772-1832) and the philosophical conservatives, the followers of Samuel Taylor Coleridge. Bentham and his disciples were reformers of a distinctive cast of mind. Their aim was to test all institutions in the light of human reason in order to determine whether such institutions were useful--that is, whether they contributed to the greatest happiness of the greatest numbers. This “Utilitarian” test was an extremely effective method of correcting inefficiencies in government administration: the drastic remodelling of the Civil Service in Victorian England was a tribute to Benthamite thinking. But could such a test be applied to religious institutions and beliefs? Was religious belief useful for the needs of a reasonable person? To the Benthamites the answer was evident: religious belief was merely an outmoded superstition.

Opponents of Utilitarianism argued that Bentham’s view of human nature was unrealistically narrow, that man had always needed a faith as profoundly as he had needed food. These anti-Utilitarians were of two types. The first were those such as Carlyle, who abandoned institutional Christianity yet sought to retain some sort of substitute religious belief--a quest that is vividly described in his spiritual autobiography, Sartor Resartus. Others, led by John Henry Newman, argued that only a powerful, dogmatic, and traditional religious institution could withstand the attacks of

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

อายุของการขยายตัวใน 1897 Mark Twain ถูกไปลอนดอนช่วงฉลองภิเษก honoring ครบรอบ 60 ปีของสมเด็จพระบรมราชินีนาถวิกตอเรียมาราชบัลลังก์ "ประวัติศาสตร์อังกฤษคือ สองพันกว่าปีเก่า ทเวนสังเกต, " และได้ ในหลายวิธีที่มีย้ายโลกไกลออกไปข้างหน้าเนื่องจากราชินีเกิดกว่าจะย้ายในทั้งหมดเหลือสองพันดีใส่กัน " และถ้าโลกทั้งโลกมี "ย้าย" ในระหว่างอายุการใช้งานยาวนานและสมัยวิคตอเรียของ ก็ในประเทศของตนเองตัวเองเคลื่อนไหว expansionist ถูกทำเครื่องหมาย และละครมากที่สุด การเคลื่อนไหวที่นำอังกฤษไปจุดสูงสุดของการพัฒนาเป็นพลังงานโลก เราเคยอาศัยอยู่ มัน were ชีวิตของปีสามร้อยสามสิบ "เป็นความประทับใจที่เกิดขึ้น โดย Dr. Thomas อาร์โนลด์ในขั้นเริ่มต้นของของอังกฤษทวีความรุนแรงมากขึ้น โดยศตวรรษ - หลัง จากทรัพยากรพลังงานไอน้ำได้ถูกเพิ่มเติมเต็มสามารถสำหรับรถไฟอย่างรวดเร็วและเรือเหล็ก สำหรับ looms พิมพ์กด และเกษตรกรรวม และหลัง จากแนะนำโทรเลข สายอินเตอร์คอนติเนนตัล การความสวยงาม และการ ศึกษาภาคบังคับสากล - วิคตอเรียสายสามารถดูกลับกับ astonishment ในการพัฒนาเหล่านี้ในระหว่างอายุการใช้งานของเขาเพราะอังกฤษเป็นประเทศแรกที่กลายเป็นอุตสาหกรรม การเปลี่ยนแปลงของเธอได้เป็นส่วนหนึ่งของความเจ็บปวดโดยเฉพาะอย่างยิ่ง แต่แรกจะได้ค่าตอบแทนที่: ก็มีกำไร เริ่มต้นการเปิดใช้งานอังกฤษเพื่อจับตลาดทั่วโลก ฝ้ายเธอและผลิตภัณฑ์อื่น ๆ ที่ผลิตได้ส่งออกในอังกฤษ เรือพาณิชย์ที่มีขนาดได้ไม่พร้อมกันในประเทศอื่น ๆ กำไรที่ได้จากการค้าของเธอนำยังไปลงทุนเงินทุนมากมายในทวีปทั้งหมดเพื่อให้หลังจากที่อังกฤษได้กลายเป็นการ ประชุมเชิงปฏิบัติการของโลก ลอนดอนเป็น จากศาสตร์บน นายของโลกปฏิกิริยาของวิคตอเรียนเขียนถึงการขยายตัวอย่างรวดเร็วของอังกฤษต่าง ๆ ได้ แม็กเคา Babington Thomas (1800-59) relished ปรากฏการณ์เป็นสระทั้งหมด ระหว่าง 1850's เจริญ ของแม็กเคาเขียนเรียงความและประวัติ กับความ recitations ของสถิติอุตสาหกรรมเจริญเติบโต ทะลักสำนึกความคืบหน้ารวมทั้งงานฉลองคุณภาพเหนือกว่าของคนอังกฤษ- "มากที่สุด และสูงสุดอารยคนที่เคยเห็นโลก" และต่อมาในศตวรรษมี jingoists น้อยกว่างานเขียนที่มีความชี้ให้เห็นสาเหตุต่อชาติตนเองบ. ตัวแทนมาก บางที ได้ประชุม มีความสามารถในการลิ้มลองเปลี่ยนแปลงอุตสาหกรรมเฉพาะมี มากเวลาเขารู้สึกแต่ว่า เป็นผู้นำในอุตสาหกรรมและการพาณิชย์ได้ถูกจ่ายสำหรับที่น่ากลัวในความสุขที่มนุษย์ ในประสบการณ์ของตน เรียกว่า "ความคืบหน้า" มีได้รับ โดยละทิ้งแบบดั้งเดิมของอายุและรูปแบบของความสัมพันธ์ของมนุษย์ซึ่งมียั่งยืนมนุษย์มานานหลายศตวรรษระยะเวลาเริ่มต้น (1832-ปี 1848 แห่ง): เวลาของความทุกข์ลักษณะระยะเริ่มต้นเป็นเวลาแห่งความขัดแย้งบางครั้ง ใน 1832 ผ่านรายการปฏิรูปได้ประจักษ์เพื่อ ตอบสนองความต้องการของชนชั้นกลาง ที่ค่อย ๆ ถูกถ่ายผ่านควบคุมเศรษฐกิจของอังกฤษ มากมาย ส่วนขยายด้านขวาลงให้ทุกคนเป็นเจ้าของทรัพย์สิบปอนด์หรืออื่น ๆ ให้เช่ารายปี ผลการลงคะแนนเสียงสาธารณะโดยรวมชนชั้นกลางล่างแต่ไม่เรียนทำงาน (จะได้รอเปิดของพวกเขาจนถึงค.ศ. 1867 ที่เมื่อผ่านการปฏิรูปส่วนที่สอง) เนื่องจากเทอมมันผูกขาดอำนาจที่แก่หัวเก่าดังนั้นจึงมีความสุข (Tory พรรคได้ทำงานอย่างต่อเนื่องเกือบจาก 1783 จนถึง 1830), รายการปฏิรูปหมายถึงจุดเริ่มต้นของยุคใหม่ใน 1840s ช่วง ที่ซึมเศร้ารุนแรง ด้วยการว่างงานอย่างแพร่หลาย นำไปสู่การจลาจล แรงงานและครอบครัวของพวกเขาใน slums ที่เมืองดังกล่าวเป็นแมนเชสเตอร์อยู่เช่นชุดของหนูในท่อระบายน้ำ และเงื่อนไขที่ผู้หญิงและเด็ก toiled ในเหมือง และโรงงานก็โหดร้าย unimaginably เอลิซาเบธ Barrett กลอนร้องที่เด็ก (1843) อาจตีเราเป็นพูดเกิน hysterical แต่มันถูกตามหลักฐานเชื่อถือได้ที่เกี่ยวข้องกับเด็กห้าขวบที่ลากอ่างหนักถ่านหินผ่านต่ำริม เหมืองทางเดินตลอดชั่วโมง 16 ชีวิตในเหมืองช่วงวิกตอเรียและโรงงานถูกมากเช่น Thomas มัสฮอบส์เป็น "สภาวะธรรมชาติ": "ดี น่ารังเกียจ brutish และสั้น"ตอบ เยียวยาจำนวนมากถูกเรียกสำหรับการ หนึ่งที่โดดเด่นที่สุดคือใส่ไป โดย Chartists องค์กรขนาดใหญ่ของ workingmen ใน 1838 องค์กรดึงค่า "ประชาชนคณะ" advocating ขยายสิทธิในการลงคะแนนเสียง ใช้ของลับ balloting และอื่น ๆ การปฏิรูปประเทศ สิบปี ผู้นำ Chartist หมั้นในอาการกังวลต่อการมีโปรแกรมการรับรอง โดยรัฐสภา สุนทรพจน์ของคะนอง ดูแล mobs ใหญ่ discontented คน รับความคนไม่ตัวเองตกใจมาเกี่ยวกับความทุกข์ทรมานจากความหิว ใน Locksley ฮอลล์ ประชุมน่าจะ มี Chartist mobs ในใจเมื่อเขาภาพคุกคาม โดยเวลานี้ปัญหา: ' ช้ามาคนหิว เป็นสิงห์ เลื้อย nigher / Glares ที่ที่ nods และวิงค์หลังไฟไหม้ตายช้าลง"ใน 1846 ข้าวโพดกฎหมาย - ภาษีศุลกากรในเมล็ดข้าวที่นำเข้า อาหารเก็บไว้ราคาสูงสมยอม เพื่อประโยชน์แก่ - มี repealed โดยรัฐสภา และวิธีถูกปูสำหรับการแนะนำของระบบการค้าเสรี โดยสามารถนำสินค้าพร้อมชำระเงินเท่านั้นน้อยที่สุด ภาษีหน้าที่ แม้ว่าการค้าเสรีได้ขจัด slums ของแมนเชสเตอร์ ทำงานดีสำหรับหลายปี และช่วยบรรเทาวิกฤตสำคัญของเศรษฐกิจการเมือง ในปี 1848 แห่ง เมื่อการปฏิวัติติดอาวุธถูกระเบิดโหงในทุกประเทศในยุโรป อังกฤษมีผลกระทบค่อนข้างเวลาปัญหาทิ้งเครื่องหมายในวรรณคดีวิคตอเรียนบางช่วง ระเบียนที่สดใสของเงื่อนไขเหล่านี้จะพบได้ในนิยายของชาร์ลส์ Kingsley (1819-75), อลิซาเบธ Gaskell (1810-65), และเบนจามินดิสราเอลี (1804-81), คนเขียนที่กลายเป็นนายกรัฐมนตรี ในนวนิยายของเขา Sybil ดิสราเอลี (1845) เลือกที่ที่เหมาะสมบรรยาย ประชาชาติสอง - วลีที่ชี้ขึ้นบรรทัดแบ่งอังกฤษร่ำรวยจากอื่น ๆ ประเทศ อังกฤษยากจนระยะกลางอ่าง (ปี 1848 แห่ง-70): ความเจริญรุ่งเรืองทางเศรษฐกิจและทางศาสนาถกเถียงระยะที่สองของยุควิคตอเรียนที่มีปัญหามาก แต่มันเป็นเวลาของความเจริญรุ่งเรือง ในทั้งหมด ของสถาบันทำงานดีขึ้น แม้ไม่ดี bungled สงครามกับรัสเซียใน Crimea (1854-56) ได้อย่างจริงจังมีผลต่อความพึงพอใจที่ปัญหาท้าทายของ 1840s ที่มีการแก้ไข หรือต้องแก้ไข โดยภูมิปัญญาภาษาอังกฤษและพลังงาน เติบโต ราชินีและสามี เจ้าชายอัลเบิร์ท ได้เองแบบ domesticity ชั้นกลางและความจงรักภักดีกับภาษี ชนชั้นสูงถูกค้นพบว่า ค้ามีค่า มากกว่า impoverishing นิคมของตน เกษตรเจริญรุ่งเรืองพร้อมกับการค้าและอุตสาหกรรม และผ่านการสืบทอดของโรงงานทำหน้าที่ในรัฐสภา ที่จำกัดเวลาจำกัดการจ้างงานและแรงงานเด็ก สภาพของชนชั้นทำงานยังกำลังค่อย ๆ ปรับปรุง เมื่อเราพูด complacency วิกตอเรีย หรือความมั่นคง หรือมองในแง่ดี เรามักจะอ้างถึงระยะกลางอ่างนี้ "ของทั้งหมดในทศวรรษที่ผ่านมาในประวัติศาสตร์ของเรา เขียนหนุ่ม G. M., ' ธีรการจะเลือก fifties จำนวนให้หนุ่มสาวในการ ใน 1851 เจ้าชายอัลเบิร์ทเปิดนิทรรศการครั้งยิ่งใหญ่ในไฮด์พาร์คที่เรือนกระจกแก้วยักษ์ คริสตัลพาเลส มีการเกร็งเพื่อแสดงยุคอุตสาหกรรมที่ทันสมัยและวิทยาศาสตร์ คริสตัลพาเลสเป็นหนึ่งในแรกอาคารที่สร้างตามหลักสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ในวัสดุที่เป็นแก้วและเหล็กเป็นลูกจ้างสำหรับการสิ้นสุดการทำงานเพียงอย่างเดียว (เฟอร์นิเจอร์วิกตอเรียมากปลาย คง กับโอบความสวยงาม และไม่เกี่ยวข้อง ถูกสร้างขึ้นตามหลักการตรงกันข้าม) ห้อง ตลอดจนการจัดแสดง รูปเฟือง feats วารสารเทคโนโลยีวิคตอเรียนทั่วไป อย่างไรก็ตาม วิคตอเรียกลางบทกวีและร้อยแก้วที่สำคัญส่วนใหญ่ได้น้อยมัวแต่เทคโนโลยี เศรษฐศาสตร์ และการเมืองมากกว่า มีความขัดแย้งระหว่างศาสนาและวิทยาศาสตร์ ความขัดแย้งนี้ไม่ แน่นอน สิ่งใหม่ ประชุมของ (1850), ใน Memoriam เช่นวรรณคดีมากกลางอ่าง สานต่อดำเนินศาสนาของทศวรรษก่อนหน้า เหล่านี้การดำเนิน ในแบบฟอร์มก่อนหน้านี้ของพวกเขา ได้รับโดยทั่วไประหว่าง Utilitarians ลูกศิษย์ของเจเรมีเบนแธม (1772-1832) และอนุรักษ์นิยมปรัชญา ลูกศิษย์ของ Samuel Taylor Coleridge เบนแธมและพวกสาวกของพระองค์ได้ปฏิรูปของนักแสดงที่โดดเด่นของจิตใจ จุดมุ่งหมายของพวกเขาคือการ ทดสอบสถาบันทั้งหมดนี้เหตุผลมนุษย์เพื่อกำหนดว่า สถาบันดังกล่าวได้ประโยชน์ - นั่นคือ ว่าพวกเขาส่วนความสุขยิ่งใหญ่ที่สุดของตัวเลขมากที่สุด การทดสอบนี้ "เป็นประโยชน์" วิธีการมีประสิทธิภาพมากในการแก้ไข inefficiencies บริหารรัฐบาล: remodelling รุนแรงของราชการอังกฤษวิคตอเรียนได้ส่วยหรือ Benthamite คิด แต่สามารถทดสอบการใช้สถาบันทางศาสนาและความเชื่อ ศาสนามีประโยชน์ความต้องการของผู้ที่เหมาะสมหรือไม่ การ Benthamites คำตอบคือชัด: ศาสนาเป็นเพียงการ outmoded ความเชื่อโชคลางOpponents of Utilitarianism argued that Bentham’s view of human nature was unrealistically narrow, that man had always needed a faith as profoundly as he had needed food. These anti-Utilitarians were of two types. The first were those such as Carlyle, who abandoned institutional Christianity yet sought to retain some sort of substitute religious belief--a quest that is vividly described in his spiritual autobiography, Sartor Resartus. Others, led by John Henry Newman, argued that only a powerful, dogmatic, and traditional religious institution could withstand the attacks of

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

อายุของการขยายตัวใน 1897 Mark Twain ไปเยือนลอนดอนในช่วงการเฉลิมฉลองเพชรยูบิลลี่เคารพครบรอบ 60 ปีของสมเด็จพระราชินีวิกตอเรียมาในราชบัลลังก์ "ประวัติศาสตร์อังกฤษเป็นสองพันปีเก่า" ทเวนสังเกต "และยังในหลายวิธีการที่ดีในโลกที่มีการย้ายไกลออกไปข้างหน้านับตั้งแต่สมเด็จพระราชินีเกิดกว่าที่จะย้ายไปอยู่ในส่วนที่เหลือทั้งหมดของสองพันใส่กัน." และถ้า โลกทั้งโลกได้ "ย้าย" ในช่วงอายุการใช้งานที่ยาวนานและในรัชสมัยของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียของมันอยู่ในประเทศของตัวเธอเองว่าการเคลื่อนไหว expansionist ถูกทำเครื่องหมายมากที่สุดและน่าทึ่ง, การเคลื่อนไหวที่นำอังกฤษเพื่อจุดที่สูงที่สุดของการพัฒนาเป็นพลังงานโลก "เราได้รับอยู่ในขณะที่มันเป็นชีวิตของสามร้อยสามสิบปีใน" เป็นความประทับใจที่เกิดขึ้นจากดร. โทมัสอาร์โนลในช่วงแรกของอุตสาหกรรมของอังกฤษ ในตอนท้ายของศตวรรษที่ - หลังจากทรัพยากรของพลังไอน้ำได้ถูกนำมาใช้มากขึ้นอย่างเต็มที่สำหรับการรถไฟอย่างรวดเร็วและเรือเหล็กสำหรับ looms, เครื่องรีดการพิมพ์และการรวมของเกษตรกรและหลังจากการแนะนำของโทรเลขสายเคเบิลทวีปสุนทรียศาสตร์ . และการศึกษาภาคบังคับสากล - ปลายวิคตอเรียสามารถมองย้อนกลับไปด้วยความประหลาดใจในการพัฒนาเหล่านี้ในช่วงชีวิตของเขาเพราะอังกฤษเป็นประเทศแรกที่จะกลายเป็นอุตสาหกรรม, การเปลี่ยนแปลงของเธอเป็นหนึ่งในความเจ็บปวดโดยเฉพาะอย่างยิ่ง แต่เป็นครั้งแรกที่มีการชดเชย: มันเป็นผลกำไร . เปิดการใช้งานเริ่มต้นในช่วงต้นอังกฤษเพื่อจับตลาดทั่วโลก ผ้าฝ้ายของเธอและสินค้าที่ผลิตอื่น ๆ ที่ถูกส่งออกในเรืออังกฤษกองเรือพาณิชย์ที่มีขนาดได้โดยไม่ต้องขนานในประเทศอื่น ๆ ผลกำไรที่ได้จากการค้าของเธอยังนำไปสู่การลงทุนอย่างกว้างขวางในทุกทวีปเพื่อให้หลังจากที่อังกฤษได้กลายเป็นการประชุมเชิงปฏิบัติการของโลกที่กรุงลอนดอนกลายเป็นจาก 1,870 ในธนาคารของโลก. ปฏิกิริยาของนักเขียนวิคตอเรียกับการขยายตัวที่รวดเร็วของอังกฤษ ต่างๆ โทมัส Babington นวนิยาย (1800-1859) ชอบปรากฏการณ์เป็นที่น่ารื่นรมย์ในเครือ ในระหว่างการเขียนเรียงความเจริญรุ่งเรืองนวนิยาย 1850 และประวัติศาสตร์ที่มีการสอนทวนของพวกเขาจากสถิติของการเจริญเติบโตของอุตสาหกรรมประกอบด้วยสวดถึงความคืบหน้าเช่นเดียวกับการเฉลิมฉลองของคุณภาพที่เหนือกว่าของคนอังกฤษ - "คนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดและมากที่สุดอารยะอย่างที่เคย โลกเห็น. "และต่อมาในศตวรรษที่มี jingoists น้อยที่มีงานเขียนมั่นใจชี้ให้เห็นสาเหตุของการระดับชาติต่อไปแสดงความยินดีด้วยตนเอง ตัวแทนมากขึ้นอาจจะเป็นเทนนีสันที่มีความสามารถที่จะเพลิดเพลินกับการเปลี่ยนแปลงอุตสาหกรรมเป็นระยะ ๆ เท่านั้น มากเวลาที่เขารู้สึกว่าการเป็นผู้นำแทนว่าในการค้าและอุตสาหกรรมได้รับการจ่ายเงินในราคาที่น่ากลัวในความสุขของมนุษย์ ในประสบการณ์ของพวกเขาที่เรียกว่า "ความคืบหน้า" ได้รับการได้รับเท่านั้นโดยละทิ้งจังหวะชีวิตแบบดั้งเดิมและรูปแบบดั้งเดิมของความสัมพันธ์ของมนุษย์ซึ่งมนุษย์อย่างยั่งยืนมานานหลายศตวรรษ. ช่วงแรก (1832-1848): ปัญหาเวลาช่วงต้น มีลักษณะบางครั้งก็เป็นปัญหาเวลา ใน 1832 ผ่านไปของการปฏิรูปบิลได้ดูเหมือนจะสร้างความพึงพอใจมากของความต้องการของชนชั้นกลางที่กำลังค่อยๆสละเหนือการควบคุมของเศรษฐกิจของประเทศอังกฤษ การเรียกเก็บเงินขยายสิทธิออกเสียงลงคะแนนให้กับมนุษย์ทุกคนเป็นเจ้าของทรัพย์สินมูลค่า£ 10 หรือมากกว่าอยู่ในค่าเช่าประจำปี ผลการลงคะแนนของประชาชนต่อจากนี้รวมถึงชนชั้นกลางที่ต่ำกว่า แต่ไม่ทำงานเรียน (หลังต้องรอกลับของพวกเขาจนกว่า 1867 เมื่อบิลปฏิรูปที่สองก็ผ่านไป) เพราะมันเลิกการผูกขาดของพลังงานที่เจ้าของที่ดินอนุรักษ์นิยมได้เพื่อความสุขนาน (พรรค ส.ส. ที่ได้รับในสำนักงานอย่างต่อเนื่องจาก 1783 จนถึง 1830), การปฏิรูปบิลแสดงให้เห็นถึงจุดเริ่มต้นของยุคใหม่. ในช่วงยุค 1840 ภาวะซึมเศร้าอย่างรุนแรง มีการว่างงานอย่างกว้างขวางนำไปสู่ความวุ่นวาย คนงานและครอบครัวของพวกเขาในสลัมของเมืองเช่นแมนเชสเตอร์อาศัยอยู่เช่นแพ็คของหนูในท่อระบายน้ำและภายใต้เงื่อนไขที่ผู้หญิงและเด็ก toiled ในเหมืองและโรงงานมีความโหดร้ายเหลือล้น บทกวีลิซาเบ ธ บาร์เร็ตต์เสียงร้องของเด็ก (1843) อาจจะตีเราเป็นตีโพยตีพายพูดเกินจริง แต่มันก็ขึ้นอยู่กับเด็กหลักฐานที่เชื่อถือได้เกี่ยวกับห้าปีที่ลากอ่างหนักของถ่านหินผ่านทางเดินเหมืองต่ำเพดาน 16 ชั่วโมงต่อวัน ชีวิตในเหมืองวิคตอเรียต้นและโรงงานเป็นเหมือนโทมัสฮอบส์ของ "สภาพของธรรมชาติ": ". น่าสงสารน่ารังเกียจโหดเหี้ยมและสั้น" ในการตอบสนองการเยียวยาหลายคนเรียกร้องให้ หนึ่งในที่โดดเด่นที่สุดคือการประกวดราคาโดย Chartists ซึ่งเป็นองค์กรขนาดใหญ่ของชนชั้นกรรมาชีพ ในปี 1838 องค์กรดึงขึ้น "กฎบัตรของคน" ที่เกื้อหนุนการขยายตัวของสิทธิในการออกเสียงลงคะแนนที่ใช้ในการลงคะแนนลับและการปฏิรูปกฎหมายอื่น ๆ เป็นเวลาสิบปีที่ผ่านมาผู้นำ Chartist มีส่วนร่วมในการกวนจะมีโปรแกรมของพวกเขานำมาใช้โดยรัฐสภา กล่าวสุนทรพจน์คะนองของพวกเขาที่ส่งไปยังฝูงใหญ่ของคนไม่พอใจตกใจผู้ที่ไม่ได้ตัวเองทุกข์ทรมานจากความหิว ในห้องโถง Locksley, เทนนีสันดูเหมือนจะมี mobs Chartist ในใจเมื่อเขาภาพภัยคุกคามจากเวลาของปัญหานี้: 'มาช้าคนหิวเหมือนสิงโตคลาน nigher / จ้องที่หนึ่งที่พยักหน้าและการเชื่อมโยงที่อยู่เบื้องหลัง ไฟไหม้ช้าตาย ". ใน 1846 ข้าวโพดกฎ - ภาษีนำเข้าข้าวซึ่งทำให้ราคาอาหารสูงเทียมเพื่อประโยชน์ของเจ้าของที่ดิน - ถูกยกเลิกโดยรัฐสภาและวิธีการปูสำหรับการเปิดตัวของระบบฟรี การค้าโดยสินค้าที่สามารถนำเข้าที่มีการชำระค่าภาษีอากรภาษีเพียงเล็กน้อยเท่านั้น แม้ว่าการค้าเสรีไม่ได้กำจัดสลัมของแมนเชสเตอร์ก็ทำงานได้ดีเป็นเวลาหลายปีและช่วยในการบรรเทาวิกฤตสำคัญของเศรษฐกิจวิคตอเรีย ในปี 1848 เมื่อการปฏิวัติติดอาวุธถูกระเบิดอย่างรุนแรงในประเทศในยุโรปทุกประเทศอังกฤษเป็นได้รับผลกระทบค่อนข้าง. ปัญหาเวลาทิ้งร่องรอยในบางวรรณกรรมวิคตอเรียต้น บันทึกที่ชัดเจนของเงื่อนไขเหล่านี้จะพบในนิยายของชาร์ลส์คิงสลีย์ (1819-1875), เอลิซาเบ Gaskell (1810-1865) และเบนจามิน Disraeli (1804-1881) นักประพันธ์ที่กลายเป็นนายกรัฐมนตรี สำหรับนวนิยายซีบิล (1845) Disraeli เลือกคำบรรยายที่เหมาะสมสองประเทศ. - วลีที่ชี้ขึ้นบรรทัดหารอังกฤษของคนรวยจากประเทศอื่น ๆ ที่ประเทศอังกฤษของคนยากจนกลางวิคตอเรียงวด (1848- 70): ความเจริญทางเศรษฐกิจและศาสนาทะเลาะวิวาทขั้นที่สองของยุควิคตอเรียมีปัญหามาก แต่ก็เป็นช่วงเวลาของความเจริญรุ่งเรือง ในทั้งสถาบันทำงานได้ดี แม้สงครามไม่ดีผิดพลาดกับรัสเซียในแหลมไครเมีย (1854-1856) ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อความรู้สึกที่เพิ่มขึ้นของความพึงพอใจที่ปัญหาที่ท้าทายของยุค 1840 ที่ได้รับการแก้ไขหรือจะได้รับการแก้ไขจากภูมิปัญญาภาษาอังกฤษและพลังงาน พระราชินีและสามีของเธอเจ้าชายอัลเบิร์เป็นรูปแบบของตัวเองภายในบ้านชั้นกลางและซื่อสัตย์ต่อหน้าที่ ชนชั้นสูงที่ได้รับการค้นพบว่าการค้าเสรีได้รับการเพิ่มคุณค่ามากกว่า impoverishing ที่ดินของพวกเขา; เกษตรเจริญรุ่งเรืองร่วมกับการค้าและอุตสาหกรรม และผ่านการสืบทอดกิจการโรงงานในรัฐสภาซึ่ง จำกัด การใช้แรงงานเด็กและการ จำกัด เวลาของการจ้างงานสภาพการเรียนการทำงานก็ยังได้รับการปรับปรุงให้ดีขึ้นค่อยๆ เมื่อเราพูดถึงความพึงพอใจวิคตอเรียหรือความมั่นคงหรือมองในแง่ดีเรามักจะหมายถึงขั้นตอนนี้กลางวิคตอเรีย "ในทศวรรษที่ผ่านมาทั้งหมดในประวัติศาสตร์ของเรา" เขียนจีเอ็มหนุ่ม 'คนฉลาดจะเลือกสิบแปดห้าสิบ-จะเป็นหนุ่มสาวใน. ในปี ค.ศ. 1851 เจ้าชายอัลเบิร์เปิดนิทรรศการใหญ่ในสวนสาธารณะ Hyde ที่เรือนกระจกกระจกขนาดใหญ่, คริสตัลพาเลซ ได้รับการสร้างขึ้นเพื่อแสดงการจัดแสดงนิทรรศการของอุตสาหกรรมที่ทันสมัยและวิทยาศาสตร์ คริสตัลพาเลซเป็นหนึ่งในอาคารแรกที่สร้างขึ้นตามหลักการทางสถาปัตยกรรมที่ทันสมัยในการที่วัสดุเช่นแก้วและเหล็กมีการจ้างงานสำหรับการสิ้นสุดการทำงานอย่างหมดจด (เฟอร์นิเจอร์ปลายมากวิคตอเรียในมืออื่น ๆ ที่มีการตกแต่งที่ยอดเยี่ยมและไม่เกี่ยวข้องของมันถูกสร้างขึ้นตามหลักการตรงข้าม) การสร้างตัวเองเช่นเดียวกับการจัดแสดงนิทรรศการ, สัญลักษณ์อวดชัยชนะของเทคโนโลยีวิคตอเรีย. โดยทั่วไป แต่ส่วนใหญ่บทกวีกลางวิคตอเรียและร้อยแก้วที่สำคัญคือหมกมุ่นน้อยด้วยเทคโนโลยีเศรษฐกิจและการเมืองกว่าด้วยความขัดแย้งระหว่างศาสนาและวิทยาศาสตร์ ความขัดแย้งนี้ไม่ได้แน่นอนโดยสิ้นเชิงหนึ่งใหม่ เทนนีสันใน Memoriam (1850) เหมือนวรรณคดีกลางวิคตอเรียดำเนินการเกี่ยวกับการอภิปรายทางศาสนาของทศวรรษที่ผ่านมาก่อนหน้านี้ การอภิปรายเหล่านี้ในรูปแบบก่อนหน้านี้ของพวกเขาได้รับโดยทั่วไประหว่าง utilitarians สาวกของเจเรมีแทม (1772-1832) อนุรักษ์นิยมและปรัชญาสาวกของซามูเอลเทย์เลอร์โคลริดจ์ แทมและพวกสาวกของพระองค์ปฏิรูปของนักแสดงที่โดดเด่นของจิตใจ เป้าหมายของพวกเขาในการทดสอบทุกสถาบันในแง่ของเหตุผลของมนุษย์เพื่อที่จะตรวจสอบว่าสถาบันดังกล่าวเป็นประโยชน์ - นั่นคือไม่ว่าพวกเขามีส่วนทำให้ความสุขที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของตัวเลขที่ยิ่งใหญ่ที่สุด นี้ "ประโยชน์" การทดสอบเป็นวิธีที่มีประสิทธิภาพมากในการแก้ไขความไร้ประสิทธิภาพในการบริหารงานภาครัฐ: การเปลี่ยนแปลงที่รุนแรงของข้าราชการพลเรือนในวิคตอเรียประเทศอังกฤษเป็นบรรณาการให้คิด Benthamite แต่สามารถการทดสอบดังกล่าวจะนำไปใช้กับสถาบันทางศาสนาและความเชื่อ? ความเชื่อทางศาสนาเป็นประโยชน์สำหรับความต้องการของคนที่เหมาะสมหรือไม่ เพื่อ Benthamites คำตอบที่เห็นได้ชัด: ความเชื่อทางศาสนาเป็นเพียงความเชื่อทางไสยศาสตร์เชย. ฝ่ายตรงข้ามของ Utilitarianism ที่ถกเถียงกันอยู่ว่ามุมมองของแทมธรรมชาติของมนุษย์แคบบวกคนที่มีความจำเป็นเสมอศรัทธาเป็นอย่างสุดซึ้งในขณะที่เขาจำเป็นอาหาร เหล่านี้ต่อต้าน utilitarians เป็นสองประเภท ครั้งแรกที่เหล่านั้นเช่นคาร์ไลล์ที่ละทิ้งศาสนาคริสต์ยังสถาบันพยายามที่จะรักษาเรียงลำดับของความเชื่อทางศาสนาแทนบาง - เควสที่อธิบายไว้ในหนังสืออัตชีวประวัติของเต็มตาจิตวิญญาณของเขา Sartor Resartus อื่น ๆ นำโดยจอห์นเฮนรี่นิวแมนที่ถกเถียงกันอยู่ว่ามีเพียงที่มีประสิทธิภาพ, ดันทุรังและสถาบันศาสนาแบบดั้งเดิมสามารถทนต่อการโจมตีของ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ยุคแห่งการขยายตัว

นอกจากนี้ มาร์ค ทเวน เป็น ไป ลอนดอน ในช่วงเฉลิมฉลองเพชรยูบิลลี่ เคารพครบรอบ 60 ปี ของสมเด็จพระราชินีวิกตอเรียมาครองราชย์ " ประวัติศาสตร์ของอังกฤษเป็นสองพันปี " ทเวนสังเกต " แต่ในที่ดีหลายวิธีที่โลกได้ย้ายไปไกลตั้งแต่ราชินีเกิดกว่าจะย้ายในส่วนที่เหลือทั้งหมดของสองพันใส่กัน" ถ้าโลก " ย้าย " ในระหว่างที่อายุการใช้งานที่ยาวนานและสมัยของวิคตอเรีย มันในประเทศของเธอเองที่ expansionist เคลื่อนไหวที่ถูกทำเครื่องหมายมากที่สุดและน่าทึ่ง , การเคลื่อนไหวที่พาอังกฤษไปจุดสูงสุดของการพัฒนาเป็นพลังงานโลก ' เราได้ใช้ชีวิต เหมือนคน ชีวิตของสามร้อยปี 30 " คือความประทับใจที่ก่อตั้งโดยดร.โทมัส อาร์โนลด์ ในช่วงระยะแรกของประเทศอังกฤษของภาคอุตสาหกรรม ในตอนท้ายของศตวรรษที่ -- หลังจากทรัพยากรพลังงานไอน้ำได้รับประโยชน์อย่างเต็มที่ สำหรับรถไฟที่รวดเร็ว และเรือเหล็กสำหรับ looms , กดพิมพ์ และเกษตรกรผสมผสาน และหลังจากการแนะนำของโทรเลขข้ามทวีปสาย , สุนทรียศาสตร์และ Universal การศึกษาภาคบังคับ - สายวิกตอเรียสามารถมองกลับไปด้วยความประหลาดใจในการพัฒนาเหล่านี้ในช่วงชีวิตของเขา . . . . . .

เพราะอังกฤษเป็นประเทศแรกที่จะกลายเป็นอุตสาหกรรม , การเปลี่ยนแปลงของเธอเป็นความเจ็บปวดโดยเฉพาะอย่างยิ่ง แต่เป็นครั้งแรกที่ได้ค่าตอบแทนเป็นเงิน เริ่มเปิดใช้งาน อังกฤษ เพื่อจับตลาดทั่วโลกฝ้ายและผลิตผลิตภัณฑ์อื่น ๆถูกส่งออกในเรืออังกฤษ เป็นเรือที่มีขนาด ต้องขนาน ในประเทศอื่น ๆ กำไรที่ได้รับจากการค้าของเธอทำให้ยังครอบคลุมการลงทุนเงินทุนในทุกทวีป ดังนั้นหลังจากที่อังกฤษได้กลายเป็นโลกที่การประชุมเชิงปฏิบัติการ , ลอนดอนกลายเป็น 1870 , โลกของเจ้ามือ .

ปฏิกิริยาของนักเขียนสมัยวิคตอเรีย การขยายตัวอย่างรวดเร็วของประเทศอังกฤษเป็นต่างๆ โทมัสแบบิงเติ้นตัว ( 1800-59 ) เพลิดเพลินที่เป็นทั้งหมดที่สวยงาม ในช่วงรุ่งเรืองของบทความและประวัติของตัว 1850 กับอาขยานของสถิติการเจริญเติบโตของอุตสาหกรรมตั้งขึ้นเป็นเพลงสวดเพื่อความก้าวหน้า ตลอดจนการเฉลิมฉลองในคุณภาพที่เหนือกว่าของคนอังกฤษ . . . " ยิ่งใหญ่ที่สุดและสูงที่สุด อารยชนที่โลกได้เห็น และต่อมาในศตวรรษที่มีน้อย jingoists ที่มีงานเขียนก็ชี้ให้เห็นเหตุผลกับตนเองแห่งชาติต่อไป ตัวแทนมากขึ้น บางที ก็ เทนนีสันที่มีความสามารถที่จะลิ้มลองเปลี่ยนอุตสาหกรรมมีเพียงประปราย . มากของเวลาที่เขารู้สึกแทนว่าผู้นำในการค้าและอุตสาหกรรม คือ การจ่ายในราคาที่น่ากลัวในความสุขของมนุษย์ ในประสบการณ์ของพวกเขาที่เรียกว่า " ความคืบหน้า " เคยได้รับเท่านั้น โดยการทิ้งจังหวะดั้งเดิมของชีวิตและรูปแบบดั้งเดิมของความสัมพันธ์ของมนุษย์ที่ได้รับมนุษย์มานานหลายศตวรรษ


ช่วงเช้า ( 1832-1848 ) : เวลาของปัญหา

เฟสแรกได้ในบางครั้ง มีลักษณะ เป็นเวลาของปัญหา ใน 1832 ผ่านการปฏิรูปบิลดูเหมือนจะตอบสนองจำนวนมากของความต้องการของชนชั้นกลาง ที่กำลังค่อยๆ ยึดการควบคุมของเศรษฐกิจอังกฤษ บิลขยายสิทธิ์ทุกคนเป็นเจ้าของทรัพย์สินมูลค่า 10 ปอนด์หรือมากกว่าในเช่ารายปีผลโหวตประชาชน ภายหลังรวมชั้นเรียนกลางล่าง แต่ไม่ใช่เรียนทำงาน ( อย่างหลังต้องรอเปิดของพวกเขาจนกระทั่ง 2410 เมื่อบิลปฏิรูปที่สองผ่าน ) เพราะมันเลิกผูกขาดอำนาจที่ดินอนุลักษณ์ได้นาน ชอบ ( พรรคทอรี่ได้รับในสำนักงานเกือบอย่างต่อเนื่องจาก 1783 จนถึง ค.ศ. 1830 )การปฏิรูปบิลเป็นจุดเริ่มต้นของยุคใหม่

ในอังกฤษก่อนมีภาวะซึมเศร้าที่รุนแรง กับการว่างงานที่แพร่หลายไปสู่การจลาจล คนงานและครอบครัวของพวกเขาในชุมชนแออัดของเมืองเช่นแมนเชสเตอร์ ใช้ชีวิตเหมือนชุดของหนูในท่อระบายน้ำ และภายใต้เงื่อนไขที่ผู้หญิงและเด็กตรากตรำในเหมืองแร่และโรงงาน unimaginably ที่โหดร้ายของ Elizabeth Barrett บทกวี เสียงร้องของเด็ก ( 1843 ) อาจตีเราโวยวายเกินไป แต่ก็ขึ้นอยู่กับหลักฐานที่เชื่อถือได้เกี่ยวกับเด็กห้าขวบที่ลากหนักอ่างของถ่านหินผ่านต่ำ ceilinged เหมืองหัวข้อสำหรับวัน 16 ชั่วโมง ชีวิตในวัยเด็กและโรงงานเหมืองแร่ วิคตอเรียก็เหมือนกับ " โทมัส ฮอบส์ สภาพของธรรมชาติ " " ไม่ดี น่ารังเกียจ โฉด และสั้น"

ในการตอบสนองหลายวิธีแก้ก็เรียก . หนึ่งในที่โดดเด่นที่สุดคือใส่ไปข้างหน้าโดยชาร์ทิสต์ , องค์กรขนาดใหญ่ของกรรมกร . ในปี 1838 องค์กรดึงขึ้น " คนเหมา " สนับสนุนการขยายสิทธิในการออกเสียง การใช้ลงคะแนนลับ และการปฏิรูปกฎหมาย อื่น ๆสิบปีผู้นำ Chartist หมั้นในการกวนได้ของโปรแกรมการรับรองโดยรัฐสภา ของพวกเขาที่เร่าร้อนสุนทรพจน์ที่ส่งไปยังขนาดใหญ่ mobs ของไม่พอใจคนอื่น กับคนที่ตัวเองไม่ได้ ทุกข์จากความหิว ใน locksley ฮอลล์ ธาตุน่าจะมี Chartist mobs ในใจเมื่อเขานึกภาพการคุกคามโดยเวลาของปัญหา : ' ช้ามาหิวด้วยคนเป็นสิงโต คลาน nigher / จับผิดคนที่พยักหน้า และวิงค์หลังช้าตายไฟ "

ใน 1846 ข้าวโพดกฎหมาย -- อัตราภาษีนำเข้าข้าว ซึ่งทำให้ราคาอาหารเทียมสูง เพื่อผลประโยชน์ของเจ้าของที่ดิน -- ถูกยกเลิกโดยรัฐสภา และวิธีการปู สำหรับการแนะนำของระบบ การค้าเสรี ซึ่งสินค้าจะนำเข้าด้วยเงินเพียงเล็กน้อยอัตราภาษีอากรแม้ว่าการค้าเสรีไม่ได้ลบล้างชุมชนแออัดของแมนเชสเตอร์ มันทำงานได้ดีสำหรับหลายปีและได้ช่วยบรรเทาภาวะวิกฤตของเศรษฐกิจแห่งรัฐวิคทอเรีย ในปี 1848 เมื่อการปฏิวัติติดอาวุธถูกระเบิดอย่างรุนแรงในทุกประเทศในยุโรป อังกฤษ ค่อนข้างได้รับผลกระทบ

เวลาของปัญหาด้านซ้ายของเครื่องหมายในบางต้น วิคตอเรียวรรณกรรมประวัติชัดเจนของเงื่อนไขเหล่านี้จะพบได้ในนวนิยายของชาร์ลส์คิงสลีย์ ( 1819-75 ) , เอลิซาเบธ แกสเกลล์ ( 1810-65 ) , เบนจามิน ดิสราเอลี ( 1804-81 ) เป็นนักเขียนที่เป็นนายกรัฐมนตรี สำหรับนวนิยาย ซีบิล ( 1845 ) ดิสราเอลีเลือกซับที่เหมาะสม สองประเทศ -- วลีที่ชี้ขึ้นเป็นเส้นแบ่งอังกฤษรวยจากประเทศอื่น ๆ , อังกฤษ

ของคนจน