There are several strengths to the

There are several strengths to the present study. The study was delivered with modest contact with study participants in the four plant-based groups, who received eight weekly classes, followed by four additional classes and online support via Facebook groups over 4 mo (total of 12 one-hour class sessions in
6 mo). In behavioral weight loss treatment research, weight regain is common when contact time in a study is decreased [42,
43]. In the present study, weight loss continued to occur in the vegan and veg groups despite transitioning to monthly meetings. In addition to the modest contact, other aspects of the study also make the findings applicable outside the research setting, including participants preparing all their own foods or finding meals to eat at restaurants. The study also had a low attrition rate of 21%, particularly considering that no incentive was provided at
6 mo. Most behavioral weight loss studies have attrition rates greater than 30% [44,45]. Greater weight loss occurred in the vegan group despite equal diet adherence among the groups. The present study was also conducted in the southern United States where traditional southern food preferences might result in high obesity rates greater challenges to adoption of more plant-based eating styles than other regions [46].
There are also some limitations. Although weight change was an objectively measured outcome, diet and physical activity were both self-reported, and changes in body composition, including changes in lean mass, were not assessed. The dietary data were collected by two unannounced, 24-h recalls, which is considered to be an accurate way to measure overall dietary intake [47–49]. For energy expenditure, the Paffenbarger Physical Activity Questionnaire was used and has been shown to be both valid and reliable [50,51]. Other limitations include the short duration and a sample that was mostly white and educated. The sample had a higher percentage of men, however, than is typical for behavioral weight loss programs [52–55]. Additionally, neither participants nor study personnel were blinded to diet assignment. The study was not powered to detect differences in weight loss and dietary intake between the vegan and vegetarian groups. Future research with a larger sample size will be needed to examine differences between vegan and vegetarian. Finally, the present study had reduced contact time for the omni group, which met monthly during the initial 8 wk of the study, receiving their di- etary information mainly by e-mail during that time. All groups received the same intensity of the intervention for the majority of the study (months 3–6), however, and even without the omni group included, weight loss among vegan participants was significantly greater than pesco-veg or semi-veg participants. This indicates that, even without inclusion of the omni group, there is evidence toward greater weight loss with the vegan diet compared with plant-based diets, which include some fish or meat.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มีจุดแข็งหลายการศึกษา การศึกษาถูกส่งเจียมติดต่อกับผู้เข้าร่วมศึกษาในในสี่จากพืชกลุ่ม รับสอนสัปดาห์ที่แปด ตาม ด้วยสี่ชั้นเรียนเพิ่มเติมและการสนับสนุนออนไลน์ผ่านทาง Facebook กลุ่ม 4 เดือน (รวมเป็น 12 ชั้นหนึ่งช่วงใน6 เดือน) วิจัยการรักษาสูญเสียน้ำหนักพฤติกรรม คืนน้ำหนักเป็นธรรมดาที่เมื่อเวลาติดต่อในการศึกษา ลดลง [4243] . ในการศึกษาปัจจุบัน น้ำหนักยังคงเกิดขึ้นในกลุ่มมังสวิรัติและผักแม้มีการเปลี่ยนแปลงการประชุมรายเดือน นอกจากติดต่อเจียมเนื้อเจียมตัว ด้านอื่น ๆ ของการศึกษายังทำให้ findings เกี่ยวข้องภายนอกตั้งค่าวิจัย รวมทั้งผู้เตรียมอาหารหรืออาหาร finding ของตนเองเพื่อรับประทานที่ร้านอาหาร การศึกษายังมีอัตราต่ำลด 21% โดยเฉพาะอย่างยิ่งการพิจารณาว่า ไม่จูงใจให้ไว้ที่6 เดือน ศึกษาการสูญเสียน้ำหนักพฤติกรรมส่วนใหญ่มีราคาพิเศษลดมากกว่า 30% [44,45] น้ำหนักมากเกิดขึ้นในกลุ่มมังสวิรัติแม้จะยึดเท่าอาหารระหว่างกลุ่ม นอกจากนี้ยังดำเนินการศึกษาภาคใต้สหรัฐอเมริกาที่กำหนดลักษณะอาหารภาคใต้อาจส่งผลให้ความท้าทายมากกว่าอัตราโรคอ้วนสูงการยอมรับมากกว่าพืชอาหารรูปแบบกว่าภูมิภาคอื่น [46] ยังมีข้อจำกัดบางอย่าง แม้ว่าการเปลี่ยนแปลงน้ำหนัก ผลวัดเป็นกลาง อาหารและกิจกรรมทางกายภาพได้ทั้งรายงานด้วยตนเอง และไม่ได้ประเมินการเปลี่ยนแปลงในองค์ประกอบร่างกาย รวมทั้งการเปลี่ยนแปลงในมวลลี ข้อมูลอาหารถูกรวบรวม โดยสองเบคอน 24 ชม.คืน ซึ่งถือว่าเป็นวิธีถูกต้องในการวัดโดยรวมอาหารบริโภค [47 – 49] สำหรับรายจ่ายพลังงาน กิจกรรมแบบสอบถามกายภาพ Paffenbarger ใช้ และได้รับการแสดงเพื่อให้ถูกต้อง และเชื่อถือได้ [50,51] ข้อจำกัดอื่น ๆ มีระยะเวลาสั้นและตัวอย่างที่ส่วนใหญ่เป็นสีขาว และมีการศึกษา ตัวอย่างมีสัดส่วนสูงของผู้ชาย อย่างไรก็ตาม กว่าโดยทั่วไปสำหรับโปรแกรมลดน้ำหนักพฤติกรรม [52-55] นอกจากนี้ ผู้ไม่ศึกษาบุคลากรได้ตาบอดการกำหนดอาหาร ไม่เป็นการขับเคลื่อนการศึกษาเพื่อตรวจสอบความแตกต่างในน้ำหนักและบริโภคอาหารระหว่างกลุ่มมังสวิรัติและเจ งานวิจัยในอนาคต ด้วยขนาดตัวอย่างขนาดใหญ่จะต้องตรวจสอบความแตกต่างระหว่างมังสวิรัติและอาหารมังสวิรัติ ในที่สุด ศึกษาได้ลดเวลาติดต่อออมกลุ่ม ซึ่งตรงตามเดือนในระหว่างสัปดาห์ 8 เริ่มต้นของการศึกษา รับข้อมูล di etary ส่วนใหญ่เมล์ในช่วงเวลานั้น กลุ่มทั้งหมดได้รับความเข้มเดียวกันของส่วนใหญ่ของการศึกษา (เดือน 3 – 6), อย่างไรก็ตาม และแม้จะไม่ มีการรวมกลุ่มออม น้ำหนักระหว่างคนมังสวิรัติก็ significantly มากกว่า pesco-เวจหรือกึ่ง veg ร่วม บ่งชี้ว่า แม้ไม่ มีการรวมกลุ่มออม มีหลักฐานต่อน้ำหนักมากกว่าเมื่อเทียบกับโรงงานอาหาร รวมถึงบาง fish หรือเนื้ออาหารมังสวิรัติ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

มีหลายจุดแข็งในการศึกษาครั้งนี้มี การศึกษาได้รับการส่งมอบกับผู้ติดต่อเจียมเนื้อเจียมตัวกับผู้เข้าร่วมการศึกษาในสี่กลุ่มพืชที่ได้รับการเรียนแปดสัปดาห์ตามด้วยสี่ชั้นเรียนเพิ่มเติมและการสนับสนุนทางออนไลน์ผ่านทางกลุ่ม Facebook มากกว่า 4 MO (ทั้งหมด 12 การประชุมระดับหนึ่งชั่วโมงใน
6 เดือน ) ในการวิจัยการรักษาการสูญเสียน้ำหนักพฤติกรรมน้ำหนักที่กลับเป็นเรื่องธรรมดาเมื่อถึงเวลาที่ติดต่อในการศึกษาที่จะลดลง [42,
43] ในการศึกษาปัจจุบันการสูญเสียน้ำหนักยังคงเกิดขึ้นในมังสวิรัติและผักกลุ่มแม้จะมีการเปลี่ยนไปประชุมรายเดือน นอกจากนี้ยังมีการติดต่อเจียมเนื้อเจียมตัวด้านอื่น ๆ ของการศึกษายังทำให้ ndings Fi ที่ใช้บังคับอยู่นอกการตั้งค่าการวิจัยรวมทั้งผู้เข้าร่วมการเตรียมอาหารของตัวเองของพวกเขาทั้งหมดหรือ Fi nding อาหารที่จะกินที่ร้านอาหาร การศึกษายังมีอัตราการขัดสีต่ำ 21% โดยเฉพาะอย่างยิ่งการพิจารณาว่าไม่มีแรงจูงใจที่ถูกจัดให้
6 เดือน ส่วนใหญ่การศึกษาพฤติกรรมการลดน้ำหนักมีอัตราการขัดสีมากขึ้นกว่า 30% [44,45] การสูญเสียน้ำหนักมากขึ้นที่เกิดขึ้นในกลุ่มมังสวิรัติแม้จะมีการยึดมั่นในการรับประทานอาหารที่เท่าเทียมกันระหว่างกลุ่ม การศึกษาครั้งนี้ยังได้ดำเนินการในภาคใต้ของสหรัฐอเมริกาที่การตั้งค่าอาหารภาคใต้แบบดั้งเดิมอาจส่งผลให้อัตราโรคอ้วนสูงความท้าทายมากขึ้นเพื่อนำไปใช้มากขึ้นรูปแบบการรับประทานอาหารจากพืชกว่าภูมิภาคอื่น ๆ [46].
นอกจากนี้ยังมีข้อ จำกัด บางอย่าง แม้ว่าการเปลี่ยนแปลงน้ำหนักเป็นวัดอคติผลการรับประทานอาหารและการออกกำลังกายมีทั้งที่ตนเองรายงานและการเปลี่ยนแปลงในองค์ประกอบของร่างกายรวมทั้งการเปลี่ยนแปลงในมวลน้อยยังไม่ได้รับการประเมิน ข้อมูลการบริโภคอาหารที่ถูกเก็บรวบรวมสองเรียกคืนเงียบ ๆ ตลอด 24 ชั่วโมงซึ่งถือว่าเป็นวิธีที่ถูกต้องในการวัดการบริโภคอาหารโดยรวม [47-49] สำหรับค่าใช้จ่ายพลังงาน Paffenbarger กิจกรรมทางกายภาพโดยใช้แบบสอบถามและได้รับการแสดงที่จะมีทั้งที่ถูกต้องและเชื่อถือได้ [50,51] ข้อ จำกัด อื่น ๆ รวมถึงระยะเวลาสั้น ๆ และตัวอย่างที่ส่วนใหญ่เป็นสีขาวและความรู้กับ กลุ่มตัวอย่างมีเปอร์เซ็นต์ที่สูงขึ้นของผู้ชาย แต่กว่าเป็นเรื่องปกติสำหรับโปรแกรมการลดน้ำหนักพฤติกรรม [52-55] นอกจากนี้ผู้เข้าร่วมค่ามิได้บุคลากรการศึกษาได้พบการกำหนดอาหาร การศึกษาไม่ได้ขับเคลื่อนในการตรวจสอบความแตกต่างในการลดน้ำหนักและการบริโภคอาหารระหว่างมังสวิรัติและกลุ่มมังสวิรัติ การวิจัยในอนาคตที่มีขนาดของกลุ่มตัวอย่างที่มีขนาดใหญ่จะต้องตรวจสอบความแตกต่างระหว่างอาหารมังสวิรัติและอาหารมังสวิรัติ ในที่สุดการศึกษาปัจจุบันได้ลดเวลาการติดต่อสำหรับกลุ่ม Omni ซึ่งพบรายเดือนในช่วงเริ่มต้น 8 สัปดาห์ของการศึกษาที่ได้รับข้อมูลของพวกเขา etary ดิส่วนใหญ่ทาง e-mail ในช่วงเวลานั้น ทุกกลุ่มได้รับเข้มเดียวกันของการแทรกแซงสำหรับส่วนใหญ่ของการศึกษา (3-6 เดือน) แต่และแม้จะไม่มีกลุ่ม Omni รวมการสูญเสียน้ำหนักระหว่างผู้เข้าร่วมมังสวิรัติเป็นนัยสำคัญ Fi นัยมากกว่า Pesco ผักหรือกึ่งผักเข้าร่วม นี้แสดงให้เห็นว่าแม้จะไม่มีการรวมของกลุ่ม Omni มีหลักฐานที่มีต่อการสูญเสียน้ำหนักมากขึ้นกับอาหารมังสวิรัติเมื่อเทียบกับอาหารจากพืชซึ่งรวมถึงบางส่วน SH Fi หรือเนื้อสัตว์