He displayed a very heartless expre

He displayed a very heartless expression towards her, as if all of his tenderness and doting on her from before was an illusion. He wanted to take it back, then he took it all back. He took it away until it was completely neat and clean.

But Su Luo could sense, his coldness towards her was merely a thin outer shell. That it was an outer layer he was able to paint on.

His self-esteem was stronger than any other person’s.

Su Luo hugged Nangong Liuyun’s sleeves, her tone even softer: “Nangong, I was wrong…”

Nangong Liuyun’s handsome straight body paused slightly, but still had his chin stubbornly raised. He didn’t look at Su Luo and only coldly said: “Let go of this king.”

“Not letting go!” Su Luo simply leaned her entire head on his arm, hugging him tightly, even dead, she wouldn’t let go.

“Who do you think you are, is this king’s arm for someone who wants to hug it, and can just hug it? You, as the most unloved concubine’s daughter from Su Manor, what qualifications do you have to hug this king! Humph!” Nangong Liuyun glowered at her, clenching his teeth as he said, stressing each word.

Even though Nangong Liuyun was still as fierce as before, but he had already softened a little bit from before. Su Luo naturally could feel it immediately.

Su Luo was not foolish, instead, she used her well-known negotiation skills.

If she followed along with Nangong Liuyun’s subject, she would definitely be angered until her veins burst. Therefore, she must let him continue to act proudly and spoiled.

Therefore, the clever her immediately changed the subject.

“Nangong Liuyun, you don’t keep your words!” Su Luo’s accusation had a trace of criticism, her tone was loose and flexible, like the afternoon sunshine, that kind of flexible, soft and indolent.

Nangong Liuyun was somewhat stupefied by Su Luo’s use of this soft expression. But, he still raised his head and stuck out his chest arrogantly like a phoenix.

Finally, he humphed twice: “Nonsense! This kings always says one is one, and two is then two. Never have I violated an oath, you, this little girl, don’t talk nonsense!”

Due to him hardly ever giving others an oath, therefore, how could you talk about not honoring a promise?

“Just yesterday, you made a vow, now, how quickly did you forget? Don’t remember? Humph, want to go find Li Aoqiong to come and bear witness?” Su Luo pretended to be angry.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เขาแสดงนิพจน์การค้นพบมากต่อเธอ ว่าความอ่อนโยนของเขาและเธอจากก่อนหลงใหลได้ปลื้มทั้งหมดเป็นภาพลวงตา เขาต้องการนำกลับ จาก นั้นเขาเอามันทั้งหมดกลับ เขาเอามันไปจนมันสะอาด และเรียบร้อยสมบูรณ์แต่อาจรู้สึก Su Luo ความหนาวเย็นของเขาต่อเธอ เพียงเปลือกนอกบาง ว่า มันเป็นกำพร้าสามารถวาดบนความนับถือตนเองของเขาแรงกว่าของบุคคลอื่นใดได้Su Luo ทุกกอด Nangong Liuyun แขน นุ่มแม้เสียงของเธอ: "Nangong ฉันคิดผิด..."Nangong Liuyun หล่อตรงร่างกายหยุดชั่วคราวเล็กน้อย แต่ยังคง ได้คางเขาดันทุรังยก เขาไม่ได้มอง Su Luo และจ้างงานเพียงกล่าวว่า: "ปล่อยให้ไปของกษัตริย์องค์นี้""ไม่ให้ไป" Su Luo ก็พิงหัวของเธอทั้งหมดของเขาแขน กอดเขาแน่น แม้ตาย เธอคงไม่ปล่อยให้ไป"ที่คุณคิดว่า คุณเป็น คือคิงนี้สำหรับคนที่อยากกอดมัน และสามารถเพียงกอด คุณ เป็นลูกสาวของนางสนมสุดถูกจากคฤหาสน์ Su คุณสมบัติอะไรทำคุณต้องฮักคิงนี้ Humph " Nangong Liuyun glowered เธอ นอนกัดฟันของเขาเขากล่าว เน้นหนักแต่ละคำแม้ว่า Nangong Liuyun ก็ยังคงดุเดือดเป็นมาก่อน แต่เขามีอยู่แล้วลงเล็กน้อยจากก่อน Su Luo ตามธรรมชาติอาจรู้สึกได้ทันทีเลยSu Luo ไม่โง่ แทน เธอใช้ทักษะของเธอรู้จักเจรจาถ้าเธอตามพร้อมกับเรื่อง Nangong Liuyun เธอแน่นอนจะโกรธจนเส้นเลือดของเธอออกมา ดังนั้น เธอต้องให้เขายังคงทำหน้าที่ภูมิใจ และนิสัยเสียTherefore, the clever her immediately changed the subject.“Nangong Liuyun, you don’t keep your words!” Su Luo’s accusation had a trace of criticism, her tone was loose and flexible, like the afternoon sunshine, that kind of flexible, soft and indolent.Nangong Liuyun was somewhat stupefied by Su Luo’s use of this soft expression. But, he still raised his head and stuck out his chest arrogantly like a phoenix.Finally, he humphed twice: “Nonsense! This kings always says one is one, and two is then two. Never have I violated an oath, you, this little girl, don’t talk nonsense!”Due to him hardly ever giving others an oath, therefore, how could you talk about not honoring a promise?“Just yesterday, you made a vow, now, how quickly did you forget? Don’t remember? Humph, want to go find Li Aoqiong to come and bear witness?” Su Luo pretended to be angry.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เขาแสดงสีหน้าใจร้ายมากต่อเธอเป็นถ้าทั้งหมดของความอ่อนโยนของเขาและทุ่มเทของเธอจากก่อนที่จะเป็นภาพลวงตา เขาต้องการที่จะเอามันกลับมาแล้วเขาเอามันกลับทั้งหมด เขาเอามันออกไปจนกว่าจะได้อย่างสมบูรณ์เรียบร้อยและสะอาด. แต่ซู Luo รู้สึกได้ถึงความหนาวของเขาต่อเธอเป็นเพียงเปลือกนอกบาง ว่ามันเป็นชั้นนอกเขาก็สามารถที่จะวาดบน. เขาภาคภูมิใจในตนเองได้ดีกว่าคนอื่น ๆ ของ. ซู Luo กอดแขน Nangong Liuyun ของเสียงของเธอแม้นุ่ม "Nangong ผมผิด ... " ลำตัวตรง Nangong Liuyun หล่อหยุดชั่วคราว เล็กน้อย แต่ยังคงได้คางของเขายกหัวชนฝา เขาไม่ได้มองไปที่ซู Luo และมีเพียงอย่างเย็นชากล่าวว่า ". ปล่อยให้ไปของพระมหากษัตริย์นี้" "ไม่ให้ไป" ซู Luo เพียงพิงศีรษะของเธอทั้งบนแขนของเขากอดเขาไว้แน่นแม้ตายแล้วเธอจะไม่ปล่อยให้ ไป. "ใครที่คุณคิดว่าคุณจะเป็นแขนของกษัตริย์นี้สำหรับคนที่ต้องการที่จะกอดมันและก็สามารถกอดมันได้หรือไม่ คุณเป็นลูกสาวของนางสนมไม่มีใครรักมากที่สุดจากซู Manor สิ่งที่คุณสมบัติคุณต้องกอดกษัตริย์นี้! ฮึ! "Nangong Liuyun glowered ที่เธอกำฟันของเขาในขณะที่เขากล่าวว่าเน้นหนักแต่ละคำ. แม้ว่า Nangong Liuyun ก็ยังคงเป็นที่รุนแรงเหมือนเมื่อก่อน แต่เขาก็ปรับตัวลดลงแล้วเล็กน้อยจากก่อน ซู Luo ธรรมชาติจะรู้สึกได้ทันที. ซู Luo ไม่ได้โง่ แต่เธอเธอเคยรู้จักกันดีทักษะการเจรจาต่อรอง. ถ้าเธอตามมาพร้อมกับเรื่อง Nangong Liuyun ของเธอจะแน่นอนจะโกรธจนเส้นเลือดของเธอออกมา ดังนั้นเธอจะต้องปล่อยให้เขายังคงทำหน้าที่อย่างภาคภูมิใจและนิสัยเสีย. ดังนั้นการที่ชาญฉลาดของเธอทันทีเปลี่ยนเรื่อง. "Nangong Liuyun คุณไม่ได้เก็บคำพูดของคุณ!" ข้อกล่าวหาซู Luo ของมีร่องรอยของการวิจารณ์เสียงของเธอเป็นหลวมและ มีความยืดหยุ่นเช่นแสงแดดยามบ่ายชนิดของความยืดหยุ่นนุ่มและขี้เกียจที่. Nangong Liuyun ถูกตะลึงบ้างโดยใช้ซู Luo ของการแสดงออกนุ่มนี้ แต่เขาก็ยังคงยกศีรษะของเขาและโผล่ออกมาที่หน้าอกของเขาเต๊ะเช่นฟินิกซ์. ในที่สุดเขา humphed ครั้งที่สอง: "เรื่องไร้สาระ! พระมหากษัตริย์นี้พูดเสมอว่าเป็นหนึ่งในหนึ่งและสองคือแล้วสอง ไม่เคยมีฉันละเมิดคำสาบาน, คุณสาวน้อยนี้ไม่ได้พูดคุยเรื่องไร้สาระ! " เพราะเขาแทบจะไม่เคยให้คนอื่น ๆ สาบานดังนั้นวิธีการที่คุณสามารถพูดคุยเกี่ยวกับการไม่เคารพสัญญา? " เมื่อวานนี้เพียงคุณทำปฏิญาณ ตอนนี้วิธีการอย่างรวดเร็วคุณลืม? อย่าจำได้ไหม? ฮึ, ต้องการที่จะไปพบกับหลี่ Aoqiong ที่จะมาเป็นพยาน? "ซู Luo แกล้งทำเป็นโกรธ