He was looking at the banana as tho

He was looking at the banana as though he was looking at his own long separated friend whom he had just met and was speaking with him. The banana hawker has gone. But he was not out of my view.

Just then I saw a monkey jumping from the tree behind his bench and took the banana. He was silently staring at the monkey as though he was feeding his own pet. While the monkey unpeeled the banana, threw the skin on the bench and ate very happily, he kept staring silently at the monkey. The monkey finished eating and thanked him with a look and went back to his tree.

I really wondered at his attitude. I don’t know why, but I thought I must ask him for his name and the reason for his uncommon attitude, perhaps despair - or anything else. So I walked towards him slowly.
I sat beside him. He did not see me. He was still watching something in the sky which I could not see.
“Hello!” I said, looking at him. Now he returned to consciousness.
“Hello Sir!” he said.
“I have seen you many times here. Are you living around this area?”
“Yes Sir!” He said.
“May I ask you one question?”

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เขาถูกมองในกล้วยเขาถูกมองที่เพื่อนของเขาเองจึงแยกที่เขาเพิ่งได้พบ และได้พูดกับเขา ว่า ตลาดกล้วยเสียหาย แต่เขาไม่ใช่จากมุมมองของฉัน เพียงผมเห็นลิงกระโดดจากต้นไม้หลังบัลลังก์ของเขา แล้วเอากล้วย เขาถูกอย่าจ้องลิงเหมือนว่าเขาได้ให้อาหารสัตว์เลี้ยงของตัวเอง ในขณะที่ลิง unpeeled กล้วย โยนผิวบนม้านั่ง และกินอย่างมีความสุขมาก เขายังคงจ้องเงียบ ๆ ลิง ลิงกินเสร็จ และขอบคุณเขา ด้วยดู และกลับไปที่ต้นไม้ของเขา จริง ๆ ผมสงสัยว่า ในทัศนคติของเขา ฉันไม่ทราบสาเหตุ แต่ฉันคิดว่า ขอเขาชื่อของเขาและเหตุผลทัศนคติของเขาใช่ อาจสิ้นหวัง - หรืออะไร ดังนั้น ฉันเดินเข้าไปหาเขาช้า ๆฉันนั่งอยู่ข้างเขา เขาไม่ได้เห็นฉัน เขายังคงมองดูสิ่งในท้องฟ้าที่ไม่สามารถเห็น"ฮัลโหล" ฉันกล่าว มองที่เขา ตอนนี้ ก็กลับมาสำนึก"สวัสดี! " เขากล่าวว่า"ผมเห็นคุณหลายครั้งที่นี่ คุณอาศัยอยู่รอบ ๆ บริเวณนี้หรือไม่""ใช่รัก" เขากล่าวว่า"ผมขอให้คุณหนึ่งคำถาม"

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เขาเป็นคนที่กำลังมองหาที่กล้วยราวกับว่าเขากำลังมองไปที่เพื่อนของเขาเองแยกออกจากกันเป็นเวลานานซึ่งเขาได้พบเพียงและได้พูดกับเขา หาบเร่กล้วยได้หายไป แต่เขาก็ไม่ได้ออกจากมุมมองของฉัน. เพียงแค่นั้นผมเห็นลิงกระโดดจากต้นไม้ด้านหลังบัลลังก์ของเขาและเอากล้วย เขาเป็นคนเงียบ ๆ จ้องมองที่ลิงราวกับว่าเขาได้รับการให้อาหารสัตว์เลี้ยงของตัวเอง ในขณะที่ลิง unpeeled กล้วยโยนผิวบนม้านั่งและกินอย่างมีความสุขมากที่เขาเก็บไว้จ้องมองอย่างเงียบ ๆ ที่ลิง ลิงกินเสร็จและขอบคุณเขาด้วยรูปลักษณ์และเดินกลับไปที่ต้นไม้ของเขา. ผมสงสัยที่ทัศนคติของเขา ผมไม่ทราบว่าทำไม แต่ผมคิดว่าผมจะต้องขอให้เขาสำหรับชื่อของเขาและเหตุผลสำหรับทัศนคติที่ผิดปกติของเขาอาจจะเป็นความสิ้นหวัง - หรือสิ่งอื่น ดังนั้นผมจึงเดินไปหาเขาอย่างช้า ๆ . ฉันนั่งอยู่เคียงข้างเขา เขาไม่ได้เห็นฉัน เขาก็ยังคงเฝ้าดูสิ่งที่อยู่ในท้องฟ้าที่ฉันไม่สามารถมองเห็น. "Hello!" ผมพูดว่ามองเขา ตอนนี้เขากลับมามีสติ. "เซอร์ Hello!" เขากล่าว. "ผมได้เห็นคุณที่นี่หลายครั้ง คุณอาศัยอยู่รอบ ๆ บริเวณนี้หรือไม่? "" ใช่ครับ! "เขากล่าว." ผมอาจขอให้คุณหนึ่งคำถาม? "

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เขากำลังมองไปที่ต้นกล้วย ราวกับว่าเขากำลังมองของตัวเองยาวแยกเพื่อนที่เขาเพิ่งเจอและได้พูดกับเขา คนเร่ขายกล้วยหายไปไหน แต่เขาไม่ได้จากมุมมองของฉัน

แล้วผมเห็นลิงกระโดดจากต้นไม้ข้างหลังม้านั่งของเขาและเอากล้วย เขาเงียบ มองลิงราวกับว่าเขาให้อาหารสัตว์เลี้ยงของเขาเอง ในขณะที่ลิง unpeeled กล้วยโยนผิวบนม้านั่ง และกินอย่างมีความสุขมาก เขามองไปอย่างเงียบ ๆที่ลิง ลิงกินเสร็จและขอบคุณเขาด้วยหน้าตาและกลับไปที่ต้นไม้ของเขา

ผมสงสัยในท่าทีของเขา ผมไม่รู้ว่าทำไม แต่ ฉันคิดว่า ฉันต้องถามเขา ชื่อเขา และเหตุผลความคิดพิสดารของเขา บางทีความสิ้นหวัง - หรือสิ่งอื่นใด ฉันเดินไปหาเขาอย่างช้าๆ
ฉันนั่งข้างเขาเขาไม่เห็นฉัน เขายังดูอะไรในท้องฟ้าซึ่งเราไม่อาจเห็น .
" สวัสดีครับ " ฉันบอกว่า มองที่เขา ตอนนี้เขาฟื้น .
" สวัสดีครับ ! " เขากล่าวว่า .
" ฉันได้เห็นท่านหลายครั้งครับ คุณอาศัยอยู่แถวๆนี้ "
" ครับ " เขากล่าวว่า .
" ผมขอถามคุณสักคำถามได้มั้ย "