First, the Court holds that the dra

First, the Court holds that the draft agreement does not make Art. 53 ECHR compatible with Art. 53 Charter of Fundamental Rights. Both provisions foresee that the relevant instrument is not to be interpreted as to adversely affect fundamental rights standards already granted in other ways by the respective Member States. The Court sees therein the problem that EU Member States could be permitted by means of Art. 53 ECHR and in absence of a reconciling provision in the draft agreement to raise the level of protection of a fundamental right to the extent that the primacy, unity and effectiveness of EU law would be compromised (as already established in Melloni). The Court thus leaves room for renegotiation of the draft agreement in this respect so that its concerns can be met. It would thus have to be regulated that raising the level of protection of fundamental rights under the ECHR must neither affect the primacy of EU law for the EU Member States nor the unity and effectiveness of EU law (para 190).

However, this request will be hard to implement and appears to go beyond what is justified for two reasons, apart from the fact that the Court does not address to what extent the mentioned problems already exist with the current state of the law before an accession.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ครั้งแรก ศาลถือว่า ร่างข้อตกลงทำให้ศิลปะ 53 ECHR เข้ากันได้กับศิลปะ กฎบัตรที่ 53 ของสิทธิขั้นพื้นฐาน บทบัญญัติทั้งสองเล็งเห็นว่า เครื่องมือที่เกี่ยวข้องจะไม่ตีความเป็นกระทบสิทธิขั้นพื้นฐานมาตรฐานแล้วให้ในรูปแบบอื่น ๆ โดยรัฐสมาชิกตามลำดับ ศาลเห็น therein ปัญหาที่รัฐสมาชิกของ EU อาจได้รับอนุญาตโดยใช้ศิลปะ 53 ECHR และขาดบทบัญญัติที่กระทบยอดในร่างข้อตกลงเพื่อยกระดับการคุ้มครองสิทธิขั้นพื้นฐานที่ primacy ความสามัคคี และประสิทธิภาพของกฎหมาย EU จะไม่สมบูรณ์ (เป็นจัดตั้งใน Melloni) ศาลจึงออกจากห้องเจรจาต่อรองใหม่ของร่างข้อตกลงประการนี้เพื่อให้สามารถตอบสนองความกังวลของ มันจึงต้องถูกระเบียบที่เพิ่มระดับการคุ้มครองสิทธิขั้นพื้นฐานภายใต้การ ECHR ต้องไม่ส่งผลกระทบต่อ primacy ของ EU กฎหมายสำหรับ รัฐสมาชิก EU หรือความสามัคคี และประสิทธิภาพของกฎหมาย EU (พารา 190)อย่างไรก็ตาม นี้จะยากที่จะใช้ และดูเหมือนจะ เกินอะไรเป็นธรรมด้วยเหตุผลสองประการ นอกเหนือจากความจริงที่ว่า ศาลไม่ปัญหาใดที่กล่าวแล้วมีสถานะปัจจุบันของกฎหมายก่อนการภาคยานุวัติ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ครั้งแรกที่ศาลถือได้ว่าร่างข้อตกลงไม่ได้ทำให้ศิลปะ 53 ECHR เข้ากันได้กับศิลปะ 53 กฎบัตรสิทธิพื้นฐาน บทบัญญัติทั้งสองคาดหวังว่าเครื่องมือที่เกี่ยวข้องไม่ได้ที่จะตีความได้ว่าจะส่งผลกระทบต่อสิทธิขั้นพื้นฐานมาตรฐานที่ได้รับอยู่แล้วในรูปแบบอื่น ๆ โดยประเทศสมาชิกที่เกี่ยวข้อง ศาลเห็นนั้นปัญหาที่ประเทศสมาชิกสหภาพยุโรปจะได้รับอนุญาตโดยวิธีการของศิลปะ 53 ECHR และในกรณีที่ไม่มีบทบัญญัติกลับมาคืนดีในร่างข้อตกลงที่จะยกระดับการคุ้มครองสิทธิขั้นพื้นฐานที่มีขอบเขตว่าเป็นอันดับหนึ่งความสามัคคีและความมีประสิทธิผลของกฎหมายของสหภาพยุโรปจะถูกทำลาย (ตามที่จัดตั้งขึ้นแล้วใน Melloni) ศาลจึงออกจากห้องเพื่อต่อรองของร่างข้อตกลงในส่วนนี้เพื่อให้ความกังวลสามารถพบ มันจึงจะต้องมีการควบคุมว่าการเพิ่มระดับการคุ้มครองสิทธิขั้นพื้นฐานภายใต้ ECHR ไม่ต้องส่งผลกระทบต่อความเป็นอันดับหนึ่งของกฎหมายของสหภาพยุโรปสำหรับประเทศสมาชิกสหภาพยุโรปหรือความสามัคคีและความมีประสิทธิผลของกฎหมายสหภาพยุโรป (para 190). อย่างไรก็ตามคำขอนี้จะ เป็นเรื่องยากที่จะใช้และดูเหมือนจะไปได้ไกลกว่าสิ่งที่เป็นธรรมด้วยเหตุผลสองประการนอกเหนือจากความจริงที่ว่าศาลไม่ได้อยู่ที่สิ่งที่ขอบเขตปัญหาที่กล่าวถึงอยู่แล้วกับสถานะปัจจุบันของกฎหมายก่อนที่จะเข้า

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ครั้งแรกที่ศาลถือว่าข้อตกลงร่างไม่ได้ทำงานศิลปะ 53 ECHR เข้ากันได้กับศิลปะ 53 กฎบัตรสิทธิพื้นฐาน . ทั้งสองบทบัญญัติล่วงรู้ว่าตราสารที่เกี่ยวข้องจะไม่ถูกตีความว่ามีผลกระทบต่อสิทธิขั้นพื้นฐานมาตรฐานได้รับแล้วในรูปแบบอื่น ๆของสมาชิกแต่ละคน