The induced membrane technique has

The induced membrane technique has been used for long bone defect reconstruction after traumatism. One of the major drawbacks of this method is the difficult removal of the polymethyl methacrylate spacer after membrane formation. We therefore replaced the stiff PMMA spacer with a semi-flexible medical grade silicone spacer. This study aimed to compare subcutaneously formed membranes, induced by PMMA and silicone, in the irradiated or not irradiated areas within 28 rats that received the spacers. Histological analysis was performed to evaluate the composition of the membrane and to quantify the amount of vessels. Histomorphometric measurements were used to evaluate membranes’ thickness, while fibrosis and inflammation were scored. The expression of VEGF and BMP-2 in lysates of the crushed membranes was determined by Western blotting. ALP expression was analyzed in HBMSC cultures in contact with the same lysates. Non-irradiated membranes induced by the two spacer types were non-inflammatory, fibrous and organized in layers. Irradiation did not change the macroscopic properties of membranes that were induced by silicone, while PMMA induced membranes were sensitive to the radiotherapy, resulting in thicker, strongly inflammatory membranes. Irradiated membranes showed an overall reduced osteogenic potential. Medical grade silicone is safe for the use in radiotherapy and might therefore be of great advantage for patients in need of cancer treatment.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มีการใช้เทคนิคการเหนี่ยวนำให้เมมเบรนสำหรับฟื้นฟูความบกพร่องของกระดูกยาวหลัง traumatism หนึ่งข้อเสียหลักของวิธีนี้คือการกำจัดยากของ polymethyl กลุ่มเป็นตัวเว้นวรรคหลังมเบ เราจึงเปลี่ยนเป็นตัวเว้นวรรค PMMA แข็งกับ spacer ซิลิโคนเกรดยืดหยุ่นกึ่งทางการแพทย์ การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบ subcutaneously เกิดเยื่อหุ้ม การเหนี่ยวนำ โดย PMMA และซิลิโคน ในพื้นที่ irradiated หรือไม่ irradiated ในหนูที่ได้รับ spacers ที่ 28 วิเคราะห์สรีรวิทยาที่ดำเนินการประเมินองค์ประกอบของเมมเบรน และวัดปริมาณจำนวนเรือ วัด Histomorphometric ถูกใช้เพื่อประเมินความหนาของเยื่อหุ้ม ในขณะที่คะแนน fibrosis และอักเสบ นิพจน์ของ VEGF และ BMP-2 ใน lysates ของเข้าบดถูกกำหนด โดย blotting วิธีตะวันตก แอลป์นิพจน์ถูกวิเคราะห์ในวัฒนธรรม HBMSC กับ lysates เดียวกัน เกิดจากสองชนิดที่เป็นตัวเว้นวรรคเข้า irradiated ไม่ถูกไม่อักเสบ เยื่อ และจัดระเบียบในชั้น วิธีการฉายรังสีไม่ได้เปลี่ยนแปลงคุณสมบัติของสารที่นำ โดยซิลิโคน macroscopic ขณะ PMMA สารเหนี่ยวนำให้มีความไวต่อการฉายแสง ผลหนา อักเสบขอเข้า Irradiated เข้าพบโดยรวมลดลงศักยภาพ osteogenic ซิลิโคนเกรดทางการแพทย์ปลอดภัยสำหรับใช้ในการฉายแสง และอาจเป็นประโยชน์มากสำหรับผู้ป่วยที่ต้องรักษามะเร็งดังนั้น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เทคนิคการเหนี่ยวนำให้เกิดเยื่อหุ้มถูกนำมาใช้สำหรับการฟื้นฟูข้อบกพร่องของกระดูกนานหลังจาก traumatism หนึ่งในข้อบกพร่องที่สำคัญของวิธีนี้คือการกำจัดที่ยากลำบากของ spacer คลิลิหลังจากการก่อตัวเมมเบรน ดังนั้นเราจึงเปลี่ยน spacer PMMA แข็งที่มีเกรดทางการแพทย์กึ่งยืดหยุ่นซิลิโคน spacer การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบเยื่อที่เกิดขึ้นใต้ผิวหนัง, เกิดจาก PMMA และซิลิโคนในการฉายรังสีหรือไม่ฉายรังสีพื้นที่ภายใน 28 หนูที่ได้รับ spacers การวิเคราะห์เนื้อเยื่อที่ได้ดำเนินการในการประเมินองค์ประกอบของเยื่อหุ้มเซลล์และจำนวนเงินที่จะหาจำนวนของเรือ วัด Histomorphometric ถูกนำมาใช้ในการประเมินความหนาของเยื่อ 'ในขณะที่โรคปอดอักเสบและถูกยิง การแสดงออกของ VEGF และ BMP-2 ใน lysates ของเยื่อบดถูกกำหนดโดยวิธี western blotting การแสดงออก ALP วิเคราะห์ในวัฒนธรรม HBMSC ในการติดต่อกับ lysates เดียวกัน เยื่อไม่ผ่านการฉายรังสีที่เกิดจากทั้งสองประเภท spacer ก็ไม่ใช่การอักเสบ, เส้นใยและการจัดระเบียบในชั้น การฉายรังสีไม่ได้เปลี่ยนคุณสมบัติของเยื่อเปล่าที่ถูกกระตุ้นด้วยซิลิโคนในขณะที่เหนี่ยวนำให้เกิดเยื่อ PMMA มีความไวต่อรังสีที่มีผลในหนาเยื่ออักเสบอย่างรุนแรง เยื่อฉายรังสีแสดงให้เห็นว่ามีศักยภาพโดยรวมลดลง osteogenic ซิลิโคนเกรดทางการแพทย์มีความปลอดภัยสำหรับการใช้งานในการรักษาด้วยรังสีและดังนั้นจึงอาจจะมีประโยชน์มากสำหรับผู้ป่วยที่อยู่ในความต้องการของการรักษาโรคมะเร็ง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การเหนี่ยวนำด้วยเทคนิคที่ได้รับการใช้เพื่อการฟื้นฟูจากกระดูกหลัง traumatism . หนึ่งในข้อเสียที่สำคัญของวิธีนี้คือ ยากเอาของ polymethyl เลต spacer หลังจากการก่อตัวของเยื่อแผ่น ดังนั้นเราจึงเปลี่ยน spacer PMMA แข็งกึ่งยืดหยุ่น ซิลิโคนเกรดทางการแพทย์ spacer . การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบรูปแบบ subcutaneously ขนาดและ PMMA และซิลิโคนในการฉายรังสีหรือการฉายรังสีบริเวณภายใน 28 หนูที่ได้รับ spacers . การวิเคราะห์ผลการปฏิบัติเพื่อประเมินส่วนประกอบของเยื่อที่มีปริมาณของเรือ วัด histomorphometric ถูกใช้เพื่อประเมินความหนาของเยื่อพังผืดอักเสบ ขณะที่ถูกยิง .การแสดงออกและการศึกษา bmp-2 ใน lysates ของบดเยื่อถูกกำหนดโดย Western blotting . การแสดงออกของ ALP ได้วิเคราะห์ hbmsc วัฒนธรรมในการติดต่อกับ lysates เดียวกัน ไม่ฉายรังสีเยื่อที่เกิดจากสองรูปแบบ คือ หนึ่งไม่อักเสบ เส้นใย และจัดระเบียบในชั้น การฉายรังสียังไม่มีการเปลี่ยนคุณสมบัติของเยื่อที่ถูกกระตุ้นด้วยสารซิลิโคนในขณะที่ PMMA เกิดเยื่อมีความไวต่อรังสีรักษา ส่งผลให้หนาขึ้น อักเสบและเยื่อ แผ่นแสดงโดยรวมลดลง osteogenic ฉายรังสีอาจเกิดขึ้น ซิลิโคนเกรดทางการแพทย์มีความปลอดภัยสำหรับการใช้รังสีรักษา และอาจดังนั้นจึงเป็นประโยชน์สำหรับผู้ป่วยที่ต้องการการรักษามะเร็ง