If it were the latter, that would b

If it were the latter, that would be easier to accept. If it were the former…. Thinking of this, Lord Revelation began to tremble so violently he felt as if his skin might explode.

“Well, shall we fight?” The words echoed out Patriarch Reliance, each one of them rumbling like thunder. The thunderous booming caused Lord Revelation to be hurled backward several thousand meters. Blood showered from his mouth. The bell seemed completely ordinary now; it was covered with vast amounts of cracks and fractures.

“No… there’s no need to fight,” said Lord Revelation hastily, his face pale. “Just now, I of the junior generation was simply joking. Patriarch… Sir… please don’t take offense….” Patriarch Reliance’s two enormous eyes stared directly at him, and he trembled.

“Without your two palm strikes, I wouldn’t have been able to come out. Those damned bastards sealed me many years ago; the seal has been growing weaker recently. But to break through it, I needed to recover my Cultivation base a bit more. But then in the midst of it all, someone released the power of the Spirit Severing stage. That knocked the seal even looser, and finally I was able to break out!” His voice boomed out in all directions. When Meng Hao heard the words, his body trembled.

“Originally, I planned to use my sliver of will to break the seal. But mortal Cultivation and I don’t quite agree. Even with my knowledge of the Sublime Spirit Scripture, I couldn’t break through to the next level of Spirit Severing. Just when I was about to make the final breakthrough, I got cheated by a hateful little bastard. Dammit, everyone from the Demon Sealing Sect is a bastard! Stealing the spiritual energy I needed to break the seal, robbing me of my demonic lamp….” He let out a roar. Meng Hao wanted to flee; he knew exactly who Patriarch Reliance was talking about.

“You did well, very well. Luckily you attacked, helping break my seal. I need to repay you.”

Hearing Patriarch Reliance’s words, Lord Revelation gaped in shock. Then his expression changed to one of wild joy. How could he have imagined that he would score a lucky break? He had gotten lucky after all! Even as he clasped his hands in respect, Patriarch Reliance opened his mouth, and with blinding speed, snapped him up.

Lord Revelation and his Revelation Bell were swallowed down in an instant!

Crunching sounds emanated from Patriarch Reliance’s mouth, but no blood-curdling scream. When Meng Hao saw this, he began to breathe harder. He was all too familiar with Patriarch Reliance’s unreasonableness. He unconsciously retreated backward. Suddenly, Patriarch Reliance’s head swung around to face Meng Hao. It came to stop several hundred meters in front of him, staring at him.

Meng Hao squeezed out a smile. He didn’t necessarily believe everything that Patriarch Reliance had said to Lord Revelation, but neither did he disbelieve. From his experience, most of what the Patriarch said wasn’t true.

“Congratulations on emerging from seclusion, Patriarch. Your might is all-encompassing. You…”

“Now that you know the truth, are you frightened?” Patriarch Reliance’s voice rolled out like thunder, and he glared at Meng Hao. The sound of his voice was so loud it was almost deafening. He coughed up some blood.

“You Demon Sealing Sect people are all bastards,” said Patriarch Reliance slowly, staring at Meng Hao. “Those old bastards were like this, and you’re the same, kid. You all cheated me. Oh well, forget it. You’re a member of the Reliance Sect, after all. Allow me to bless you with…” As Patriarch Reliance spoke, Meng Hao’s scalp began to grow numb. He thought of what had just happened with Lord Revelation, and his mind began to race as he tried to think of what to do.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ถ้าเป็นหลัง ที่จะยอมรับได้ง่ายขึ้น ถ้าเป็นอดีต... คิดนี้ พระวิวรณ์เริ่มสั่นอย่างรุนแรงเพื่อให้เขารู้สึกว่าผิวของเขาอาจระเบิด"ดี จะเราต่อสู้" คำพูดย้ำออกพึ่งพระ ทั้งเสียงดังเหมือนฟ้าร้องก้อง เฟื่องฟูสนั่นเกิดพระวิวรณ์เพื่อจะโยนย้อนหลังหลายพันเมตร เลือดเรา ๆ จากปากของเขา ระฆังที่ดูเหมือนสามัญสมบูรณ์ตอนนี้ มันถูกปกคลุม ด้วยรอยแตกและกระดูกหักอันไพศาล"ประมุขไม่จำเป็นต้องต่อสู้ กล่าวว่า พระเจ้าเปิดเผยรีบ ซีดใบหน้าของเขา "ตอนนี้ ฉันรุ่นจูเนียร์ก็แค่ล้อเล่น พระ... ที่รัก...โปรดอย่าทำ... " พระพึ่งสองตาขนาดใหญ่จ้องที่เขาโดยตรง และเขา trembled"โดยไม่นัดสองปาล์มของคุณ ฉันจะไม่สามารถได้จะออกมา ผู้เคราะห์ร้ายไอ้ปิดสนิทผมหลายปีที่ผ่านมา ประทับตรามีการเติบโตอ่อนเมื่อเร็ว ๆ นี้ แต่จะฝ่ามัน ฉันต้องการกู้คืนฐานของฉันปลูกเล็กน้อย แต่แล้ว ก็ทั้งหมด คนปล่อยพลังขั้นจิตวิญญาณ Severing ที่เคาะตรางกันแม้ และในที่สุด ได้แบ่งออก" เสียงของเขาดังสนั่นออกมาทุกทิศทาง เมื่อเมงเฮาได้ยินคำ ร่างกายของเขา trembled"แต่เดิม ตำแหน่งที่ใช้เศษไม้ของฉันจะยัง แต่มนุษย์เพาะปลูกและผมค่อนข้างไม่เห็นด้วย แม้จะ มีความรู้ของข้าพเจ้าพระวิญญาณคัมภีร์ประเสริฐ ฉันไม่สามารถตัดผ่านไปยังระดับถัดไปของวิญญาณ Severing เพียงเมื่อผมทำก้าวหน้าสุดท้าย ฉันมีโกง โดย bastard เล็กน้อยแสดงความเกลียดชัง Dammit ทุกคนจากนิกายปิดผนึกปีศาจเป็นลูกครึ่ง ขโมยพลังทางจิตวิญญาณต้องทำลายตรา ปล้นฉันของหลอดภาพปีศาจ..." เขาให้ออกเป็นเสียงคำราม เมงเฮาอยากหนี เขารู้ว่าใครพูดถึงพึ่งพระ"คุณไม่ดี ดีมาก โชคดีคุณโจมตี ช่วยทำลายตราประทับของฉัน ฉันต้องชำระเงินคุณ"ได้ยินคำพระพึ่ง พระวิวรณ์ดำในช็อต แล้ว นิพจน์ของเขาเปลี่ยนเป็นความสุขของป่าอย่างใดอย่างหนึ่ง วิธีสามารถเขามีจินตนาการว่า เขาจะคะแนนพักโชคดี เขามีอากาศโชคดีหลังจากทั้งหมด แม้ในขณะที่มือของเขาใน clasped เขา พระพึ่งเปิดปาก และ ด้วยความเร็ว ขายกล้องเขาพระเจ้าเปิดเผยและระฆังเปิดเผยของเขาถูกกลืนลงในทันทีวิเคราะห์เสียงที่เล็ดลอดออกมาจากปากพระพึ่ง แต่ไม่กรีดร้องโหยหวน เมื่อเห็นเมงเฮา เขาเริ่มหายใจแรงขึ้น เขาก็คุ้นเคยไปกับ unreasonableness พึ่งพระ เขาโดยไม่รู้ตัวสภาพระส่ำย้อนหลัง ทันใดนั้น พระพึ่งหัวก้นทั่วหน้าเฮาเมง มันก็จะหยุดหลายร้อยเมตรหน้าเขา จ้องเขาเฮา เมงบีบออกรอยยิ้ม ไม่ได้จำเป็นต้องเชื่อทุกอย่างที่พระพึ่งได้กล่าวว่า การเปิดเผยของพระเจ้า แต่ไม่เขาออกไม่เชื่อไม่ จากประสบการณ์ของเขา ส่วนใหญ่ของพระที่พูดไม่จริง"ขอแสดงความยินดีจากสันโดษ พระ ของคุณมีทั้ง คุณ...""ตอนที่คุณรู้ความจริง จะคุณกลัวอะไร" เสียงพระพึ่งรีดออกเช่นฟ้าร้อง และเขา glared ที่เฮาเมง เสียงของเสียงของเขาดังเกือบอึกทึกมาก เขาไอเลือดบาง"คุณคนนิกายปิดผนึกปีศาจจะไอ้ทั้งหมด กล่าวว่า พึ่งพระช้า จ้องเฮาเมง "ไอ้เก่าเหล่านั้นได้เช่นนี้ และคุณเดียว เด็ก คุณโกงผม โอ้ ดี ลืมมัน คุณเป็นสมาชิกของนิกายพึ่ง หลังจากทั้งหมด อนุญาตให้ฉันอวยพรด้วย..." เป็นพระพึ่งพูด Meng ห้าวศีรษะเริ่มเติบโตชา เขาคิดว่า ของอะไรได้เพียงเกิดขึ้นกับพระเจ้าเปิดเผย และจิตใจของเขาเริ่มแข่งขันเขาพยายามคิดว่า อย่างไร

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ถ้ามันเป็นหลังที่จะง่ายต่อการยอมรับ ถ้ามันเป็นอดีต ... ความคิดของการนี้พระเจ้าวิวรณ์เริ่มที่จะสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงเพื่อให้เขารู้สึกว่าผิวของเขาอาจจะระเบิด. "ดีเราจะต่อสู้?" คำที่สะท้อนออกมาจากพระสังฆราชพึ่งแต่ละหนึ่งของพวกเขาเสียงดังก้องเหมือนเสียงฟ้าร้อง สนั่นเฟื่องฟูเกิดจากพระเจ้าวิวรณ์ที่จะพุ่งไปข้างหลังหลายพันเมตร เลือดอาบน้ำจากปากของเขา ระฆังดูเหมือนธรรมดาอย่างสมบูรณ์ในขณะนี้ มันถูกปกคลุมด้วยจำนวนมากมายของรอยแตกและกระดูกหัก. "ไม่มี ... ไม่มีความจำเป็นที่จะต่อสู้กับ" กล่าวว่าพระเจ้าวิวรณ์รีบใบหน้าของเขาซีด "เพียงแค่ตอนนี้ผมของคนรุ่นจูเนียร์ก็แค่ล้อเล่น พระสังฆราช ... เซอร์ ... กรุณาอย่าใช้ความผิด ... . "พระสังฆราชพึ่งของสองตามหาศาลจ้องตรงมาที่เขาและเขาก็หวั่นไหว. " โดยสองนัดปาล์มของคุณผมจะไม่ได้รับสามารถที่จะออกมา ผู้เคราะห์ร้ายไอ้ปิดผนึกฉันหลายปีที่ผ่านมา; ประทับตราได้รับการเติบโตที่อ่อนแอเมื่อเร็ว ๆ นี้ แต่การที่จะตัดผ่านมันฉันต้องการที่จะกู้คืนฐานการเพาะปลูกของฉันมากขึ้นอีกนิด แต่แล้วในท่ามกลางของมันทั้งหมดบางคนได้รับการปล่อยตัวอำนาจของพระวิญญาณขั้นตอนการตัด ที่เคาะประทับตราแม้โยกและในที่สุดผมก็สามารถที่จะแยกออก! "เสียงของเขาดังลั่นออกมาในทุกทิศทาง เมื่อเม้งเฮาได้ยินคำว่าร่างกายของเขาสั่นสะท้าน. "เดิมผมวางแผนที่จะใช้เศษไม้ของฉันความประสงค์ที่จะทำลายตราประทับ แต่การเพาะปลูกต้องตายและผมค่อนข้างไม่เห็นด้วย ถึงแม้จะมีความรู้ของฉันของ Sublime วิญญาณคัมภีร์ฉันไม่สามารถตัดผ่านไปยังระดับต่อไปของวิญญาณขาด เพียงเมื่อฉันได้เกี่ยวกับการที่จะทำให้ประสบความสำเร็จสุดท้ายผมได้โกงโดยไอ้เล็ก ๆ น้อย ๆ แสดงความเกลียดชัง บ้าทุกคนจากปีศาจซีลนิกายเป็นลูกครึ่ง! ขโมยพลังทางจิตวิญญาณฉันต้องการที่จะทำลายผนึกปล้นฉันของหลอดไฟปีศาจของฉัน ... . "เขาให้ออกแผดเสียง เม้งเฮาอยากจะหนีไป เขารู้ว่าผู้ที่พระสังฆราชพึ่งได้พูดคุยเกี่ยวกับ. "คุณได้เป็นอย่างดีเป็นอย่างดี โชคดีที่คุณโจมตีช่วยทำลายผนึกของฉัน ฉันต้องการที่จะตอบแทนคุณ. " ได้ยินคำพูดสังฆราชพึ่งลอร์ดวิวรณ์อ้าปากค้างด้วยความตกใจ จากนั้นการแสดงออกของเขาเปลี่ยนไปอย่างใดอย่างหนึ่งของความสุขในป่า วิธีการที่เขาสามารถมีจินตนาการว่าเขาจะทำคะแนนให้โชคดี? เขามีอากาศโชคดีหลังจากที่ทุกคน! แม้ในขณะที่เขากุมมือของเขาในแง่สังฆราชพึ่งเปิดปากของเขาและด้วยสุดยอดความเร็ว snapped เขาขึ้น. พระเจ้าวิวรณ์ของเขาและวิวรณ์เบลล์ต้องถูกกลืนลงไปในทันที! กระทืบเสียงเล็ดลอดออกมาจากปากของพระสังฆราชพึ่ง แต่ไม่มีเลือดทำให้ตกใจ กรีดร้อง. เมื่อเม้งเฮาเห็นนี้เขาเริ่มที่จะหายใจยาก เขาเป็นคนที่ทุกคนก็คุ้นเคยกับพระสังฆราชไม่มีเหตุผลของการพึ่ง เขาไม่รู้ตัวถอยไปข้างหลัง ทันใดนั้นพระสังฆราชหัวพึ่งเหวี่ยงไปรอบ ๆ เพื่อเผชิญกับเม้งเฮา มันมาถึงการหยุดหลายร้อยเมตรในด้านหน้าของเขาจ้องมองที่เขา. เม้งเฮาบีบออกจากรอยยิ้ม เขาไม่จำเป็นต้องเชื่อว่าทุกอย่างที่พระสังฆราชพึ่งเคยพูดกับพระเจ้าวิวรณ์ แต่ไม่เขาปฏิเสธศรัทธา จากประสบการณ์ของเขาส่วนใหญ่ของสิ่งที่พระสังฆราชกล่าวว่าไม่เป็นความจริง. "ขอแสดงความยินดีที่เกิดขึ้นจากความสันโดษพระสังฆราช อาจเป็นของคุณทั้งหมดที่ครอบคลุม คุณ ... " " ตอนนี้ที่คุณรู้ว่าความจริงที่คุณกลัว? "เสียงพระสังฆราชพึ่งรีดออกมาเหมือนฟ้าร้องและเขาจ้องหน้าเม้งเฮา เสียงของเสียงของเขาดังมากมันก็เกือบอึกทึก เขาไอเป็นเลือดบาง. "คนที่คุณปีศาจซีลนิกายเป็นไอ้ทั้งหมด" พระสังฆราชพึ่งบอกว่าช้าจ้องมองที่เม้งเฮา "บรรดาไอ้เก่าเช่นนี้และคุณเดียวกันเด็ก คุณทุกคนโกงฉัน โอ้ดีลืมมัน คุณเป็นสมาชิกของนิกายพึ่งหลังจากทั้งหมด ให้ผมอวยพรให้คุณด้วย ... "ในฐานะที่เป็นพระสังฆราชพึ่งพูดหนังศีรษะเม้งเฮาเริ่มที่จะเติบโตชา เขาคิดว่าสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้นกับพระเจ้าวิวรณ์และจิตใจของเขาก็เริ่มที่จะแข่งในขณะที่เขาพยายามที่จะคิดว่าจะทำอย่างไร

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ถ้าเป็นอย่างหลัง ก็ง่ายที่จะยอมรับ ถ้ามันเป็นอดีต . . . . . . . คิดอย่างนี้ ท่านเปิดเผยก็เริ่มสั่นแล้ว รุนแรง เขารู้สึกเหมือนผิวของเขาอาจจะระเบิด" งั้น เราต่อสู้ " คำพูดที่สะท้อนออกมาประมุขการแต่ละหนึ่งของพวกเขา เสียงดังเหมือนฟ้าร้อง ที่ดังสนั่นทำให้พระเจ้าเปิดเผยให้เฟื่องฟูพุ่งไปหลายพันเมตร อาบน้ำเลือดจากปากของเขา ระฆังดูสมบูรณ์ธรรมดาแล้ว มันถูกปกคลุมด้วยจำนวนมากมายของรอยแตกและมีรอยแตก" ไม่ . . . ไม่ต้องต่อสู้ , " กล่าวว่าพระเจ้าเปิดเผยอย่างเร่งรีบ ใบหน้าขาวซีดของเขา " ตอนนี้ ผมของรุ่นน้อง แค่ล้อเล่น ประมุข . . . . . . . ท่าน . . . . . . กรุณาอย่าใช้ความผิด . . . . . . . " ประมุข 10 ตาจ้องมองสองมหาศาลที่เขาโดยตรง เขาสั่นสะท้าน" โดยคุณปาล์ม สองนัด ผมคงไม่สามารถออกมาได้ ไอ้พวกสารเลวผนึกข้าเมื่อหลายปีก่อน และได้รับการประทับตราที่เติบโตแข็งแกร่ง เมื่อเร็วๆ นี้ แต่ที่จะทำลายมัน ฉันต้องการที่จะกู้คืนของฉันฐานการเพาะปลูกมากขึ้น แต่แล้วท่ามกลางมันทั้งหมด บางคนปล่อยพลังของจิตวิญญาณการเวที ที่เคาะปิดแม้แต่ looser และในที่สุดผมก็สามารถที่จะแบ่งออก " เสียงของเขาเฟื่องฟูออกไปในทุกทิศทาง เมื่อเมิ่งเฮ่าได้ยินคำพูด ร่างกายของเขาสั่นสะท้าน" เดิมทีผมวางแผนที่จะใช้เศษไม้จะทำลายผนึก แต่การเพาะมนุษย์และผมไม่ค่อยเห็นด้วย แม้มีความรู้ของพระวิญญาณอันสูงส่งของผม ผมไม่สามารถเจาะผ่านระดับถัดไปของวิญญาณที่ไม่ดี . ฉันกำลังจะทำให้การพัฒนาขั้นสุดท้าย ผมโดนโกงโดยไอ้เลวน่าเกลียด บ้าจริง ทุกคนจากปีศาจนิกายปิดผนึกมันเลว ! ขโมยพลังงานมโนมัยฉันต้องการที่จะทำลายผนึก robbing ฉัน . . . . . . . " ไฟปีศาจของฉันเขาปล่อยออกมาแผดเสียง เมิ่งเฮ่าอยากจะหนี เขารู้ว่าที่ท่านพึ่งพูดถึง" เธอทำดีมาก โชคดีที่คุณโจมตี ช่วยทำลายผนึกของฉัน ผมต้องตอบแทนคุณ "ได้ยินคำพูดของประมุขพึ่งพระเจ้าเปิดเผย gaped ช็อก แล้วสีหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นหนึ่งในป่ามีความสุข เขาคงนึกไม่ถึงว่าเขาจะคะแนนโชคดี ? เขาได้รับโชคดีหลังจากทั้งหมด ! แม้ในขณะที่เขากุมมือที่เคารพ ท่านพึ่งเปิดปากของเขา และด้วยกำลังเร็ว หักคอเขาองค์ระฆังมีการเปิดเผยของเขาและกลืนลงไปทันทีเสียงกระทืบ emanated จากประมุข 10 ปาก แต่ไม่มีเลือดข้นขึ้นร้อง เมื่อเมิงเฮา เห็นนี้ เขาเริ่มหายใจแรงขึ้น เขาทั้งหมดก็คุ้นเคยกับการเป็นประมุขไม่มีเหตุผล . เขาโดยไม่รู้ตัว ถอยกลับไปข้างหลัง ทันใดนั้น ประมุข 10 หัวเหวี่ยงรอบหน้าเมิ่งเฮ่า มันมาหยุดหลายร้อยเมตรในด้านหน้าของเขา จ้องมองเขาเมิ่งเฮ่าบีบออกมาเป็นรอยยิ้ม เขาไม่ต้องเชื่อทุกอย่างที่ท่านพึ่งได้ตรัสกับพระเจ้าวิวรณ์ แต่เขาไม่เชื่อ จากประสบการณ์ของเขา ส่วนใหญ่ของสิ่งที่ท่านพูดน่ะไม่จริง ." ยินดีด้วยที่เกิดขึ้นใหม่จากสันโดษ , พระสังฆราช ของคุณอาจจะครอบคลุมทั้งหมด . " คุณ . . . . . . ." ตอนนี้เธอรู้ความจริง เธอกลัวเหรอ ? " เสียงของประมุขการรีดออกมาเป็นสายฟ้า เขาจ้องมองเมิ่งเฮ่า เสียงของเขาดังมาก มันเกือบจะอึกทึกมาก เขาไอขึ้นเลือด" เจ้าปีศาจนิกายคนปิดผนึกทั้งหมด . " กล่าวว่าประมุขได้อย่างช้าๆ จ้อง เมิ่งฮ่าว " ไอ้แก่นั้นเป็นอย่างนี้ นายก็เหมือนกันนะ คุณหลอกฉัน โอ้ ลืมมันซะ คุณเป็นสมาชิกของการพึ่งพาพรรค หลังจากทั้งหมด อนุญาตให้ฉันอวยพรเธอด้วย . . . . . . . " เป็นประมุขพึ่งพูด เหม็ง เฮาหนังศีรษะเริ่มปลูกชา เขาคิดกับสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้นกับองค์พระผู้เป็นเจ้า และจิตใจของเขาเริ่มแข่ง เขาพยายามคิดว่าจะทำอะไร