Still no reply. Lee Hyun quietly to

Still no reply. Lee Hyun quietly took a seat beside her, and that was all as he remains seated.
Once Lee Hyun sat down on the rock.
His mind was still troubled as he thought about being unable to exercise, so he didn’t want to just silently sitting there.
Lee Hyun no longer spoke, while Seoyoon was still hesitantly trying to find what to say.
Even though she really wanted to share a lot, she did not know where to start or how long the wait in between each reply should be.
30 minutes in silence.
Cheosseokcheosseok!
The sound of the waves in their current vicinity could be heard, along with the cries of the seagulls.
The rise in Lee Hyun’s anxiety was directly proportional to the rise in Seoyoon's feeling of comfort.
As the greeting breeze blew, the day was becoming brighter.
They watched the sun rising over at the faraway horizon!
Suddenly, there was a gentle touch on Lee Hyun’s shoulder. It was the unable to win against the drowsiness Seoyoon's head leaning on it.
It was due to being the second day already that she could not sleep well, along with the fact that she was tired from the out of the norm alcoholic drinks.
And here it was, her trusted friend Lee Hyun, presented comfort from the built up tension and knocked her to sleep spontaneously.
Segeunsegeun.
Seoyoon's breathing rhythm sounded in Lee Hyun’s ear.
With each exhale, Lee Hyun could feel his own heart reacted to it as the beats increased in strain.
In this place, it was just Lee Hyun and Seoyoon.
Although the students were still sleeping on the sandy beach, they were at a distance away.
Moreover, Seoyoon had already drifted to dreamland in a seemingly drunken slumber due to the hearty drinks from the previous day.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ยังตอบไม่ ลีฮยอนเอาเงียบ ๆ นั่งข้างเธอ ว่า และทั้งหมดเขายังคงนั่งนั้นเมื่อลีฮยอนนั่งลงบนหินจิตใจของเขามีปัญหายังคงเป็นเขาคิดว่า เกี่ยวกับการไม่ออกกำลังกาย เพื่อให้เขาไม่ได้ต้องการเพียงแค่นั่งเงียบ ๆ มีการลีฮยอนไม่พูด ในขณะที่ Seoyoon hesitantly ยังคงพยายามค้นหาสิ่งที่จะพูดแม้ว่าเธออยากจะแบ่งปันมาก เธอไม่ทราบตำแหน่งที่จะเริ่มต้นหรือระยะการรอระหว่างการตอบแต่ละควรจะ30 นาทีในความเงียบCheosseokcheosseokเสียงคลื่นในปัจจุบันของพวกเขาสามารถได้ยินเสียง พร้อมกับเสียงร้องนกนางนวลเพิ่มขึ้นในความวิตกกังวลของ Lee Hyun ถูกสัดส่วนโดยตรงกับเพิ่มขึ้นในความรู้สึกของ Seoyoon ของความสะดวกสบายเป็นคำทักทายสายลมได้พัด ได้กลายเป็นวันสว่างพวกเขาเฝ้าดูพระอาทิตย์ขึ้นที่ขอบฟ้าไกลกว่าทันใดนั้น มีสัมผัสอ่อนโยนบนไหล่ Lee Hyun ก็ไม่สามารถชนะของ Seoyoon มีหัวพิงบนมันเกิดได้สองวันแล้วที่เธออาจไม่ดี กับความจริงที่ว่า เธอเหนื่อยจากออกของเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ของปกติและที่นี่มัน เป็น เธอเชื่อเพื่อน Lee Hyun นำเสนอความสะดวกสบายจากความตึงเครียดที่สร้างขึ้น และโบว์ลิ่งเธอนอนหลับธรรมชาติSegeunsegeunจังหวะการหายใจของ Seoyoon แต่เพียงแห่งในลีฮยอนหูพร้อมหายใจออกแต่ละ ลีฮยอนรู้สึกถึงหัวใจของเขาเองปฏิกิริยาที่เกิดขึ้นนั้นเป็นจังหวะเพิ่มขึ้นในต้องใช้การในสถานที่แห่งนี้ มันเป็นเพียง Lee Hyun และ Seoyoonแม้ว่านักเรียนยังได้นอนบนหาดทราย พวกเขาอยู่ห่างออกไปนอกจากนี้ Seoyoon มีแล้วลอยไปดรีมแลนด์ในสมที่สุดดูเหมือนเมาจากเครื่องดื่มแสนอร่อยจากวันก่อนหน้านั้น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ยังคงไม่มีการตอบกลับ ลีฮยอนเงียบ ๆ นั่งข้างเธอและนั่นคือทั้งหมดในขณะที่เขายังคงนั่งอยู่.
เมื่อลีฮยอนนั่งลงบนก้อนหิน.
ใจของเขาก็ยังคงมีความสุขในขณะที่เขาคิดเกี่ยวกับการไม่สามารถที่จะออกกำลังกายเพื่อให้เขาไม่ได้ต้องการเพียงแค่เงียบ ๆ นั่งอยู่ที่นั่น.
ลีฮยอนไม่พูดในขณะที่ Seoyoon ยังคงลังเลพยายามที่จะหาสิ่งที่จะพูด.
ถึงแม้ว่าเธออยากจะมีส่วนร่วมมากเธอก็ไม่ทราบว่าจะเริ่มต้นหรือระยะเวลาที่รอในระหว่างแต่ละคำตอบที่ควรจะเป็น
30 นาทีในความเงียบ.
Cheosseokcheosseok!
เสียงคลื่นในบริเวณใกล้เคียงปัจจุบันของพวกเขาอาจจะได้ยินพร้อมกับเสียงร้องของนกนางนวลที่.
เพิ่มขึ้นในความวิตกกังวลลีฮยอนเป็นสัดส่วนโดยตรงกับการเพิ่มขึ้นในความรู้สึก Seoyoon ของความสะดวกสบาย.
ในฐานะที่เป็นสายลมอวยพร พัดวันได้กลายเป็นที่สดใส.
พวกเขาเฝ้าดูดวงอาทิตย์ที่เพิ่มขึ้นมากกว่าที่ขอบฟ้าห่างไกล!
ทันใดนั้นก็มีการสัมผัสที่อ่อนโยนบนไหล่ของลีฮยอน มันก็ไม่สามารถที่จะชนะกับหัวง่วงนอน Seoyoon ของพิงบน.
มันเป็นเพราะเป็นวันที่สองแล้วว่าเธอไม่สามารถนอนหลับได้ดีพร้อมกับความจริงที่ว่าเธอเหนื่อยจากการออกจากเครื่องดื่มแอลกอฮอล์บรรทัดฐาน.
และที่นี่ มันเป็นเพื่อนที่เชื่อถือได้ของเธอลีฮยอนนำเสนอความสะดวกสบายจากการสร้างขึ้นความตึงเครียดและเคาะเธอหลับไปเองตามธรรมชาติ.
Segeunsegeun.
จังหวะการหายใจ Seoyoon ของฟังในหูลีฮยอน.
กับแต่ละหายใจออกลีฮยอนรู้สึกว่าหัวใจของเขาเองมีปฏิกิริยาตอบสนองมันว่า เต้นที่เพิ่มขึ้นในสายพันธุ์.
ในสถานที่แห่งนี้มันเป็นเพียงแค่ลีฮยอนและ Seoyoon.
แม้ว่านักเรียนยังคงนอนหลับอยู่บนหาดทรายที่พวกเขาออกไปที่ระยะไกล.
นอกจากนี้ Seoyoon ลอยแล้วโลกแห่งความฝันในการนอนหลับเมาดูเหมือนจะเกิดจากการ เครื่องดื่มแสนอร่อยจากวันก่อนหน้า

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ยังไม่มีข้อความตอบกลับ ลีฮยอนค่อยๆเอาที่นั่งข้างๆเธอ และนั่นคือทั้งหมดที่เขายังคงนั่ง .
เมื่อลีฮยอนนั่งลงบนหิน จิตของเขาก็ยังคงมีปัญหาตามที่เขาคิดเกี่ยวกับการไม่ออกกำลังกาย ดังนั้น เขาไม่ได้ต้องการแค่นั่งเงียบๆตรงนั้น
ลีฮยอนไม่พูด ในขณะที่ seoyoon คือ ยังรีรอ พยายามที่จะหาสิ่งที่จะพูด
ถึงแม้ว่าเธออยากใช้มากเธอไม่รู้จะเริ่มตรงไหนนานรอระหว่างตอบแต่ละควรจะเป็น
30 นาทีในความเงียบ .
cheosseokcheosseok !
เสียงของคลื่นในบริเวณใกล้เคียงปัจจุบันของพวกเขาอาจจะได้ยิน พร้อมกับเสียงร้องของนกนางนวล
เพิ่มขึ้นในความกังวลของ ลีฮุน ก็เป็นสัดส่วนโดยตรงเพิ่มขึ้นใน seoyoon ความรู้สึกของความสะดวกสบาย .
เป็นทักทายสายลมพัด วันเป็น
จ้าพวกเขาดูอาทิตย์ขึ้นที่ขอบฟ้าไกล !
อยู่ๆก็มีสัมผัสอ่อนโยนบนไหล่ของอีฮุน มันไม่สามารถที่จะเอาชนะความง่วงเหงา seoyoon หัวพิงมัน .
มันเนื่องจากเป็นวันที่สองแล้วที่เธอจะนอนไม่ค่อยหลับ พร้อมกับความจริงที่ว่าเธอจะเหนื่อยจากออกจากบรรทัดฐานเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ .
และนี่ก็คือเธอไว้ใจเพื่อน ลี ฮยุนที่นำเสนอความสะดวกสบายจากการสร้างความตึงเครียดและทำให้เธอหลับไปเอง segeunsegeun
.
seoyoon หายใจจังหวะเสียงในหูของ ลี ฮุน
กับแต่ละหายใจออก ลีฮยอนรู้สึกได้ถึงหัวใจของตัวเอง ทำเป็นจังหวะเพิ่มความเครียด .
ในที่นี้ มันก็แค่ ลี ฮุน และ seoyoon .
ถึงแม้ว่านักเรียนยังนอนบนชายหาด พวกเขาอยู่ห่าง ๆ
.นอกจากนี้ seoyoon ได้ลอยในโลกแห่งความฝันดูเหมือนเมาหลับเนื่องจากเครื่องดื่มแสนอร่อย จากวันก่อนหน้า .