We highly recommend viewing the sli

We highly recommend viewing the slideshow in “full-screen” mode.

The philosophical “Questions Without Answers” is among the many books published by Duane Michals. But the title could just as easily apply to his relationship with his steelworker father, who invariably offered the same curt reply to young Sonny, as he was known growing up in McKeesport, Pa.

“My father drank and smoked a lot, and if I asked him a question, he would always say, ‘Go look it up,’ ” Mr. Michals, 81, recalled last week. “I got used to going to dictionaries and books. I loved pirate stories, where I imagined myself as Bruce, the cabin boy. I always loved to read.”

That love of the written word is a hallmark of Mr. Michals’s oeuvre, which has been published in some 30 books and exhibited in hundreds of shows. Famed for his dreamy, wry and philosophical narrative series, which feature hand-written, provocative thoughts, he has gone beyond the image itself in his quest to engage eye and mind with heart and soul. Art, he says, should be vulnerable.

Fittingly, a current show of his work at New York’s Osmos Address, “Duane Michals: Open Book,” lets viewers examine how he put together some of his best-known work. Entire drawers are filled with scraps of paper — from hotel note pads to subscription cards — on which he jotted down thoughts when they occurred to him. Others show how he wrote — and edited — some of the passages for “Questions Without Answers” and other books. They also show the breadth of his work, from Op-Ed illustrations to fashion spreads for Anne Klein or Yves Saint Laurent.

“I think Duane is happy because every artist should get to show their work like this,” said Cay Sophie Rabinowitz, the show’s curator and the founder of Osmos, which produces books, magazines and exhibits. “The idea of using narrative, whether in commercial photography or fine art, is his signature. It depicts his interest in books, which are a narrative platform.”

DESCRIPTIONDuane Michals, courtesy of the DC Moore Gallery, New York, and Osmos, New York “I could see it quite clearly in his palm. There would be a terrible tragedy. My love could not protect him.” 1979.
Duane is happy. Visiting the gallery last Friday, he was smiling and outgoing, taking you into his confidence with a joke or a hand on your shoulder. Books were a wondrous thing to him as he grew up, even more so when he discovered Walt Whitman’s “Leaves of Grass,” which he bought with money saved from his paper route.

“His lover was a man!” Mr. Michals said. “He opened up my mind. He said things about the Buddha. In McKeesport there wasn’t a single Buddhist in the entire town.”

That same town would be the setting for the images that comprised his earliest series, like “Death Comes to the Old Lady.” They are intimate and confessional, taken among family, which he would later enshrine in the book “The House I Once Called Home,” and feature vintage images with later scenes inside the empty, decaying house.

“Photographers love houses that are falling down, but they never know who lived there,” Mr. Michals said. “Young photographers go across America to take pictures of the same filling station in Peoria, but they never see what’s close to them. It’s easy to see the exotic. But to see your own environment, it never even occurs to them.”

Seeing deeply what is in front of you is at the heart of these series. When he started writing on the pictures, it was his attempt to go beyond the image.

“I had to write about all the things you couldn’t see,” he said. “The artist has to make a leap of faith to insight, otherwise it’s just description.”

The show reveals him as someone who is always working, jotting down thoughts as soon as they enter his mind. A conversation with him, filled with asides and digressions, reveals him to be still engaged in various projects, including a coming show in France of painted photographs and the screening of a documentary film, “The Man Who Invented Himself.”

Not one to be “hip and cool,” Mr. Michals accepts that he is more popular in France than in New York, where he has lived for years, the last 53 with his partner, Fred. That kind of admission gives new insight to when he talks about how art should break your heart.

“My longtime friend of 53 years has a combination of Alzheimer’s and Parkinson’s,” he said. “I am in a state of grief dealing with these issues. That is the most real emotion you can experience in life. But I’ve always been interested in what something feels like as well as how it looks like.”

Not to mention the questions it raises.

He embarked on “Questions Without Answers,” his reflections on life, death, God and other existential topics, when he wondered why his assistants didn’t ask questions. When he showed the work in Montreal, one reviewer got worked up.

“He said who the hell is Duane Michals to pose these questions? Who picked him to pose them for you?” Mr. Michals said. “He was wrong. Anybody with a brain should be asking these questions.”

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เราแนะนำดูสไลด์โชว์ในโหมด "เต็มจอ"ปรัชญา "คำถามไม่มีคำตอบ" เป็นหนึ่งในหนังสือมากมายที่เผยแพร่ โดย Duane Michals แต่ชื่ออาจใช้เพียงได้อย่างง่ายดายกับความสัมพันธ์ของเขากับพ่อของเขา steelworker ผู้นำเสนอตอบห้วน ๆ ที่มีต่อกันกับซอนนี่สาว คงเส้นคงวาเขาถูกเรียกว่าเติบโตขึ้นใน McKeesport, pa"พ่อดื่ม และรมควันมาก และถ้าผมถามเขาคำถาม เขาเสมอว่า 'ไปค้นหา "นาย Michals, 81 เรียก คืนสัปดาห์นี้" ผมได้เคยไปพจนานุกรมและหนังสือ ฉันรักเรื่องราวของโจรสลัด ที่ฉันคิดเองเป็นบรูซ เด็กชายจ ฉันรักเสมออ่าน"ที่ความรักของคำเขียนเป็นจุดเด่นของนาย Michals oeuvre ซึ่งได้รับการตีพิมพ์ในหนังสือบาง 30 และจัดแสดงในหลายร้อยรายการ ชื่อเสียงโด่งดัง ชุดบรรยายเขาฝัน wry และปรัชญาซึ่งคุณลักษณะ เขียนมือ กระตุ้นความคิด ได้ไปนอกเหนือจากรูปตัวเองหาจ้างตาและจิตใจ ด้วยจิตใจ ศิลปะ เขากล่าวว่า ควรจะเสี่ยงFittingly, a current show of his work at New York’s Osmos Address, “Duane Michals: Open Book,” lets viewers examine how he put together some of his best-known work. Entire drawers are filled with scraps of paper — from hotel note pads to subscription cards — on which he jotted down thoughts when they occurred to him. Others show how he wrote — and edited — some of the passages for “Questions Without Answers” and other books. They also show the breadth of his work, from Op-Ed illustrations to fashion spreads for Anne Klein or Yves Saint Laurent.“I think Duane is happy because every artist should get to show their work like this,” said Cay Sophie Rabinowitz, the show’s curator and the founder of Osmos, which produces books, magazines and exhibits. “The idea of using narrative, whether in commercial photography or fine art, is his signature. It depicts his interest in books, which are a narrative platform.”DESCRIPTIONDuane Michals, courtesy of the DC Moore Gallery, New York, and Osmos, New York “I could see it quite clearly in his palm. There would be a terrible tragedy. My love could not protect him.” 1979.Duane is happy. Visiting the gallery last Friday, he was smiling and outgoing, taking you into his confidence with a joke or a hand on your shoulder. Books were a wondrous thing to him as he grew up, even more so when he discovered Walt Whitman’s “Leaves of Grass,” which he bought with money saved from his paper route.“His lover was a man!” Mr. Michals said. “He opened up my mind. He said things about the Buddha. In McKeesport there wasn’t a single Buddhist in the entire town.”That same town would be the setting for the images that comprised his earliest series, like “Death Comes to the Old Lady.” They are intimate and confessional, taken among family, which he would later enshrine in the book “The House I Once Called Home,” and feature vintage images with later scenes inside the empty, decaying house.“Photographers love houses that are falling down, but they never know who lived there,” Mr. Michals said. “Young photographers go across America to take pictures of the same filling station in Peoria, but they never see what’s close to them. It’s easy to see the exotic. But to see your own environment, it never even occurs to them.”Seeing deeply what is in front of you is at the heart of these series. When he started writing on the pictures, it was his attempt to go beyond the image.“I had to write about all the things you couldn’t see,” he said. “The artist has to make a leap of faith to insight, otherwise it’s just description.”The show reveals him as someone who is always working, jotting down thoughts as soon as they enter his mind. A conversation with him, filled with asides and digressions, reveals him to be still engaged in various projects, including a coming show in France of painted photographs and the screening of a documentary film, “The Man Who Invented Himself.”Not one to be “hip and cool,” Mr. Michals accepts that he is more popular in France than in New York, where he has lived for years, the last 53 with his partner, Fred. That kind of admission gives new insight to when he talks about how art should break your heart.“My longtime friend of 53 years has a combination of Alzheimer’s and Parkinson’s,” he said. “I am in a state of grief dealing with these issues. That is the most real emotion you can experience in life. But I’ve always been interested in what something feels like as well as how it looks like.”Not to mention the questions it raises.He embarked on “Questions Without Answers,” his reflections on life, death, God and other existential topics, when he wondered why his assistants didn’t ask questions. When he showed the work in Montreal, one reviewer got worked up.“He said who the hell is Duane Michals to pose these questions? Who picked him to pose them for you?” Mr. Michals said. “He was wrong. Anybody with a brain should be asking these questions.”

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เราขอแนะนำให้ดูสไลด์โชว์ใน "แบบเต็มหน้าจอโหมด". ปรัชญา "คำถามคำตอบโดยไม่ต้อง" เป็นหนึ่งในหนังสือหลายเล่มที่ตีพิมพ์โดย Duane Michals แต่ชื่ออาจได้อย่างง่ายดายเพียงแค่นำไปใช้กับความสัมพันธ์ของเขากับพ่อของเหล็กกล้าของเขาที่คงเส้นคงวาที่นำเสนอคำตอบสั้น ๆ เดียวกันกับหนุ่มซันนี่ในขณะที่เขาเป็นที่รู้จักกันเติบโตขึ้นมาใน McKeesport พ่อ. "พ่อของฉันดื่มและรมควันจำนวนมากและถ้าฉัน ถามเขาคำถามที่เขามักจะพูดว่า 'ไปมองมันได้' "นาย Michals 81 จำได้ว่าสัปดาห์ที่ผ่านมา "ผมได้ใช้ไปพจนานุกรมและหนังสือ ฉันรักเรื่องราวโจรสลัดที่ฉันคิดว่าตัวเองเป็นบรูซเด็กห้องโดยสาร ฉันมักจะรักการอ่าน. "นั่นคือความรักของคำที่เขียนคือจุดเด่นของผลงานของนายMichals ซึ่งได้รับการตีพิมพ์ใน 30 หนังสือและการจัดแสดงในหลายร้อยของการแสดง ที่เลื่องลือในฝันของเขาชุดเล่าเรื่องเบี้ยวและปรัชญาซึ่งมีที่เขียนด้วยมือคิดเร้าใจเขาได้ไปกว่าภาพตัวเองในภารกิจของเขาจะมีส่วนร่วมตาและจิตใจด้วยหัวใจและจิตวิญญาณ ศิลปะเขากล่าวว่าควรจะมีความเสี่ยง. กระเสียนการแสดงปัจจุบันของการทำงานของเขาที่นิวยอร์ก Osmos อยู่ "ดวน Michals: เปิดหนังสือ" ช่วยให้ผู้ชมตรวจสอบวิธีการที่เขาใส่กันบางส่วนของงานที่รู้จักกันดีของเขา ลิ้นชักทั้งหมดจะเต็มไปด้วยเศษกระดาษ - จากแผ่นบันทึกโรงแรมบัตรสมาชิก - ที่เขาจดลงความคิดเมื่อพวกเขาเกิดขึ้นกับเขา อื่น ๆ แสดงให้เห็นว่าเขาเขียน - และแก้ไข - บางส่วนของทางเดินสำหรับ "คำถามคำตอบโดยไม่ต้อง" และหนังสืออื่น ๆ พวกเขายังแสดงให้เห็นความกว้างของการทำงานของเขาจากภาพประกอบ Op-Ed เพื่อแฟชั่นกระจายสำหรับแอนน์ไคลน์หรือ Yves Saint Laurent. "ผมคิดว่าดวนมีความสุขเพราะศิลปินที่ทุกคนควรจะได้รับการแสดงผลงานของพวกเขาเช่นนี้" Cay โซฟี Rabinowitz ดังกล่าว ภัณฑารักษ์แสดงและผู้ก่อตั้ง Osmos ซึ่งเป็นผู้ผลิตหนังสือนิตยสารและการจัดแสดงนิทรรศการ "ความคิดของการใช้การเล่าเรื่องไม่ว่าจะเป็นในการถ่ายภาพในเชิงพาณิชย์หรือศิลปะเป็นลายเซ็นของเขา มันแสดงให้เห็นความสนใจของเขาในหนังสือซึ่งเป็นแพลตฟอร์มการเล่าเรื่อง. "DESCRIPTIONDuane Michals มารยาทของซีมัวร์แกลลอรี่, นิวยอร์กและ Osmos นิวยอร์ก" ผมได้เห็นมันค่อนข้างชัดเจนในฝ่ามือของเขา จะมีโศกนาฏกรรม ความรักของฉันไม่สามารถปกป้องเขา. "ปี 1979 ดวนมีความสุข เยี่ยมชมแกลเลอรี่วันศุกร์สุดท้ายเขาก็ยิ้มและขาออกจะพาคุณเข้าสู่ความเชื่อมั่นของเขากับเรื่องตลกหรือมือบนไหล่ของคุณ หนังสือเป็นสิ่งที่น่าประหลาดใจให้กับเขาในขณะที่เขาเติบโตขึ้นมามากยิ่งขึ้นดังนั้นเมื่อเขาค้นพบวอลท์วิทแมน "ใบหญ้า" ซึ่งเขาซื้อมาด้วยเงินที่บันทึกไว้จากเส้นทางกระดาษของเขา. "คนรักของเขาเป็นคน!" นาย Michals กล่าวว่า "เขาเปิดใจของฉัน เขากล่าวว่าสิ่งที่เกี่ยวกับพระพุทธเจ้า ใน McKeesport มีไม่พุทธเดียวในเมืองทั้งเมือง. "ที่เมืองเดียวกันจะมีการตั้งค่าสำหรับภาพที่ประกอบด้วยชุดที่เก่าแก่ที่สุดของเขาเช่นเดียวกับ" ความตายมาถึงหญิงชรา. "พวกเขามีความใกล้ชิดและสารภาพนำครอบครัวระหว่าง ซึ่งหลังจากนั้นเขาก็จะประดิษฐานในหนังสือ "บ้านฉันเมื่อเรียกว่าบ้าน" และมีภาพวินเทจที่มีฉากต่อมาภายในว่างเปล่าบ้านเนื้อที่. "ช่างภาพรักบ้านที่จะล้มลง แต่พวกเขาไม่เคยรู้ว่าใครอาศัยอยู่ที่นั่น" นาย Michals กล่าวว่า "ช่างภาพหนุ่มไปทั่วอเมริกาเพื่อถ่ายภาพของสถานีเติมเดียวกันในพีโอเรีย แต่พวกเขาไม่เคยเห็นสิ่งที่ใกล้กับพวกเขา มันเป็นเรื่องง่ายที่จะเห็นความแปลกใหม่ แต่การที่จะเห็นสภาพแวดล้อมของคุณเองก็ไม่เคยแม้แต่จะเกิดขึ้นกับพวกเขา. "เห็นลึกสิ่งที่อยู่ในหน้าของคุณที่หัวใจของชุดเหล่านี้ เมื่อเขาเริ่มเขียนที่ภาพมันเป็นความพยายามที่จะไปไกลกว่าภาพ. "ฉันต้องเขียนเกี่ยวกับทุกสิ่งที่คุณไม่สามารถมองเห็น" เขากล่าว "ศิลปินที่จะทำให้มีการก้าวกระโดดของความเชื่อที่จะเข้าใจเป็นอย่างอื่นมันเป็นเพียงคำอธิบาย." แสดงแสดงให้เห็นว่าเขาเป็นคนที่มักจะทำงาน jotting ลงความคิดเร็วที่สุดเท่าที่พวกเขาเข้าไปในใจของเขา การสนทนากับเขาเต็มไปด้วยมานีและ digressions A, แสดงให้เห็นว่าเขาจะมีส่วนร่วมยังคงอยู่ในโครงการต่าง ๆ รวมทั้งการแสดงมาในฝรั่งเศสของภาพวาดและการคัดกรองของภาพยนตร์สารคดี "ชายผู้ที่อุปโลกน์ตัวเอง." ไม่มีใครที่จะเป็น "สะโพกและเย็น" นาย Michals ยอมรับว่าเขาเป็นที่นิยมมากขึ้นในประเทศฝรั่งเศสกว่าในนิวยอร์กที่เขาได้อาศัยอยู่มานานหลายปีสุดท้าย 53 กับคู่ของเขาเฟร็ด ชนิดของการรับสมัครให้เข้าใจใหม่เมื่อเขาพูดเกี่ยวกับวิธีการที่ศิลปะควรแบ่งหัวใจของคุณ. "เพื่อนเก่าแก่ของฉัน 53 ปีมีการรวมกันของการเสื่อมและพาร์กินสัน" เขากล่าวว่า "ผมอยู่ในสถานะของความเศร้าโศกการจัดการกับปัญหาเหล่านี้ นั่นคือความรู้สึกที่แท้จริงมากที่สุดที่คุณจะได้พบในชีวิต แต่ฉันได้รับเสมอสนใจในสิ่งที่บางสิ่งบางอย่างที่รู้สึกเหมือนเช่นเดียวกับวิธีที่ดูเหมือนว่า. "ไม่ต้องพูดถึงคำถามมันจะเพิ่ม. เขาลงมือ" คำถามคำตอบโดยไม่ต้อง "สะท้อนความเห็นของเขาในชีวิตความตายพระเจ้าและหัวข้ออื่น ๆ ที่ดำรงอยู่ เมื่อเขาสงสัยว่าทำไมผู้ช่วยของเขาไม่ได้ถามคำถาม เมื่อเขาแสดงให้เห็นว่าการทำงานในมอนทรีออนักวิจารณ์คนหนึ่งได้ทำงานขึ้น. "เขากล่าวว่าที่นรกที่ Duane Michals จะก่อให้เกิดคำถามเหล่านี้หรือไม่ ใครเลือกเขาจะก่อให้เกิดพวกเขาสำหรับคุณ? "นาย Michals กล่าวว่า "เขาเป็นคนที่ไม่ถูกต้อง ใครที่มีสมองควรจะถามคำถามเหล่านี้. "

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เราขอแนะนำให้สไลด์ดูในหน้าจอ " " โหมดเต็ม

คำถามเชิงปรัชญา " ไม่ตอบ " เป็นหนึ่งในหนังสือหลายเล่มได้รับการตีพิมพ์โดยดวน michals . แต่ชื่อเรื่องได้อย่างง่ายดายเพียงใช้กับความสัมพันธ์ของเขากับของเขา steelworker พ่อ ที่ต้องให้ตอบห้วนๆ เช่นเดียวกันกับหนุ่มซันนี่ ที่เป็นที่รู้กันว่าเขาเติบโตขึ้นมาใน mckeesport .

" พ่อฉันดื่มมากและรมควันและถ้าฉันถามเขา เขาจะพูดว่า " ไปดู " นาย michals , 81 , เรียกคืนในสัปดาห์ล่าสุด " ผมได้ใช้ไปพจนานุกรมและหนังสือ ฉันรักเรื่องราวของโจรสลัดที่ฉันจินตนาการตัวเองเป็นบรูซ กระท่อม บอย ผมชอบอ่าน "

ความรักคําที่เขียนคือจุดเด่นของนาย michals ผ้ายก ,ซึ่งได้รับการตีพิมพ์ในหนังสือและมีในบาง 30 หลายร้อยรายการ ชื่อเสียงของเขาฝัน บอกบุญไม่รับ และปรัชญานิยายชุด ซึ่งประกอบด้วย มือเขียน ความคิด เร้าใจ เขาได้หายไปจากภาพตัวเองในการแสวงหาของเขาที่จะดึงดูดสายตาและจิตใจหัวใจและจิตวิญญาณ ศิลปะ เขาบอกว่าควรจะเสี่ยง

กระเสียน , ปัจจุบันแสดงผลงานของเขาที่ New York osmos ที่อยู่" ดู michals : เปิดจอง " ผู้ชมสามารถตรวจสอบวิธีการที่เขาใส่กันบางส่วนของงานที่มีชื่อเสียงของเขา ลิ้นชักทั้งหมดเต็มไปด้วยเศษกระดาษ - จากโรงแรมไปสมัครบัตร - กระดาษโน้ตที่เขาเขียนลงความคิดเมื่อพวกเขาเกิดขึ้นกับเขา คนอื่น ๆแสดงให้เห็นว่าเขาเขียน - แก้ไข - บางส่วนของหัวข้อ " คำถามที่ไม่มีคำตอบ " และหนังสืออื่น ๆพวกเขายังแสดงความกว้างของการทำงานของเขา จากภาพประกอบที่ op ed แฟชั่น spreads แอนน์ไคลน์ หรือ Yves Saint Laurent

" ผมว่าดูมีความสุข เพราะศิลปินทุกคนควรแสดงผลงานแบบนี้ " เคย์โซฟีราบินโนวิทซ์ผู้ดูแลการแสดงของและผู้ก่อตั้งของ osmos ซึ่งผลิตหนังสือ นิตยสาร และนิทรรศการ " ความคิดของการเล่าเรื่องไม่ว่าในการถ่ายภาพเชิงพาณิชย์ หรือ ศิลปะ มีลายเซ็นของเขา มันแสดงให้เห็นถึงความสนใจของเขาในหนังสือซึ่งเป็นแพลตฟอร์มการเล่าเรื่อง "

descriptionduane michals , มารยาทของแกลลอรี่ DC มัวร์นิวยอร์ก และ osmos นิวยอร์ก " ผมเห็นค่อนข้างชัดเจนในฝ่ามือของเขา มันเป็นโศกนาฏกรรมที่น่ากลัว ความรักไม่อาจปกป้องเขา " 1979 .
ดูมีความสุข เยี่ยมชมแกลลอรี่ในวันศุกร์ที่แล้วเขายิ้มและขาออกพาคุณสู่ความมั่นใจกับเรื่องตลกหรือมีมือวางบนไหล่ของคุณ หนังสือเป็นสิ่งที่มหัศจรรย์กับเขาตามที่เขาเติบโต มากขึ้น ดังนั้น เมื่อเขาค้นพบ " วอลท์ วิทแมน ใบหญ้า " ซึ่งเขาซื้อด้วยเงินที่บันทึกไว้จากกระดาษเส้นทางของเขา . . . . . .

" คนรักของเขาเป็นผู้ชาย ! " นาย michals กล่าว " เขาเปิดขึ้นในใจของฉัน เขาบอกว่า เรื่องพระพุทธเจ้าใน mckeesport ไม่มีเดียวพุทธในเมืองทั้งหมด . "

ที่เมืองเดียวกันจะมีการตั้งค่าสำหรับภาพที่ประกอบด้วยชุดแรกของเขา เช่น " ความตายจะมาหาหญิงชรา พวกเขาใกล้ชิดและเกี่ยวกับการสารภาพผิด ถ่ายกับครอบครัว ซึ่งต่อมาเขาจะประดิษฐาน ในหนังสือ " บ้านข้าเคยเรียกว่าบ้าน " และมีภาพวินเทจ กับฉากต่อมาภายในว่างเปล่าเนื้อที่บ้าน

" ช่างภาพรักบ้านที่ล้มลง แต่พวกเขาไม่รู้ว่าใครอยู่ " นาย michals กล่าว " ช่างภาพหนุ่มไปทั่วอเมริกาเพื่อถ่ายรูปเหมือนกันสถานีบรรจุในพีโอเรีย แต่พวกเขาไม่เคยเห็นสิ่งที่ใกล้ชิดกับพวกเขา มันง่ายที่จะเห็นความแปลกใหม่ แต่ต้องดูสภาพแวดล้อมของคุณเอง มันไม่เคยเกิดขึ้นกับพวกเขา . "

เห็นดูดสิ่งที่อยู่ตรงหน้าคุณคือหัวใจของชุดเหล่านี้ เมื่อเขาเริ่มเขียนบนภาพ มันคือความพยายามของเขาที่จะไปไกลกว่าภาพ

" ผมได้เขียนเกี่ยวกับสิ่งที่คุณไม่สามารถมองเห็น " เขากล่าว " ศิลปินต้องสร้างศรัทธาเพื่อความเข้าใจ มันเป็นแค่เกม "

โชว์เปิดเผยว่า เขาเป็นคนที่ทำงานตลอดเวลาคิดเล็กคิดน้อย คิด ทันทีที่พวกเขาเข้าสู่จิตใจของเขา การสนทนากับเขา และเต็มไปด้วยด้าน digressions เปิดเผยว่า เขาได้ร่วมอยู่ในโครงการต่าง ๆ รวมทั้งมาแสดงในประเทศฝรั่งเศสวาดภาพและการฉายภาพยนตร์สารคดี " ชายผู้ที่คิดค้นขึ้นเอง "

ไม่ต้อง " สะโพกและเย็น , " นาย.michals ยอมรับว่าเขาเป็นที่นิยมมากในฝรั่งเศสมากกว่า ในนิวยอร์ก ซึ่งเขาได้อาศัยอยู่เป็นเวลาหลายปี ล่าสุด 53 กับคู่หูของเขา เฟร็ด ชนิดของการช่วยให้ใหม่เข้าใจ เวลาที่เค้าพูดถึงว่าศิลปะควรแบ่งหัวใจของคุณ

" เพื่อน longtime ของ 53 ปี มีการรักษาโรคอัลไซเมอร์ และพาร์คินสัน , " เขากล่าวว่า " ผมอยู่ในสถานะของความเศร้าโศก จัดการกับปัญหาเหล่านี้ที่เป็นจริงมากที่สุด อารมณ์คุณจะได้สัมผัสประสบการณ์ในชีวิต แต่ฉันได้รับเสมอสนใจในสิ่งที่มันรู้สึกบางอย่างเหมือนเป็นวิธีการที่ดูเหมือนว่า "

ไม่ต้องพูดถึงคำถามมันเพิ่ม

เขาทำ " คำถามที่ไม่มีคำตอบ " ภาพสะท้อนของเขาเกี่ยวกับชีวิต ความตาย พระเจ้า และหัวข้ออื่น ๆที่มีอยู่ เมื่อเขาสงสัยว่าทำไมผู้ช่วยของเขาไม่ได้ถามคำถาม .