Model B was nested within A, and mo

Model B was nested within A, and model E, within D, so that chi-square differences could be used to test changes in fit within these pairs (Hu & Bentler, 1999). The sequence of all five models was not nested; therefore, comparisons were made on other indexes. Because the various indexes differ in specific assumptions, the use of multiple indexes is recommended (Jöres-kog & Sörbom, 1989). We included Bentler’s (1990) comparative fit index (CFI), the Tucker-Lewis index (TLI; also known as the nonnormed fit index[Tucker & Lewis, 1973]), Jöreskog and Sörbom’s (1989) adjusted goodness-of-fit index (AGFI), and Steiger’s (1990) root-mean-square error of approximation (RMSEA). The last is really a “badness-of fit” index, with larger values indicating greater miss fit .Two trends are apparent in the Table 3 results.First, models with more general or more unified conceptualizations of behavioral criteria fit better than models with more diversified criterion conceptualizations, as evidenced by all indexes. .16). This finding, based on a very large sample of employees in natural settings, supports the compatibility principle. It also empirically attests to the viability of individual
effectiveness as a higher-order criterion for overall job attitude. It is reasonable to think of job satisfaction and organizational commitment not as unique predictors of specific performance criteria or with drawal tendencies, but as predictors of a general response that involves the overall engagement with, or contribution of favorable efforts to, one’s work role. A second trend evident in Table 3 is the superiority of models with progression of withdrawal.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

รุ่น B ถูกซ้อนอยู่ภายใน A และรุ่น E, D อยู่ภายในเพื่อให้สามารถใช้ความแตกต่างของ chi-square เพื่อทดสอบการเปลี่ยนแปลงในพอดีภายในคู่นี้ (Hu & Bentler, 1999) ลำดับรุ่นห้าทั้งหมดถูกซ้อนกัน ดังนั้น ได้ทำเปรียบเทียบกับดัชนีอื่น ๆ เนื่องจากดัชนีต่าง ๆ แตกต่างกันในสมมติฐานเฉพาะ การใช้ดัชนีหลายงาน (Jöres kog & Sörbom, 1989) เรารวมของ Bentler (1990) เปรียบเทียบพอดีดัชนี (CFI), ดัชนีทักเกอร์-ลูวิส (TLI หรือที่เรียกว่า nonnormed พอดัชนี [ทักเกอร์และลูอิส 1973]), Jöreskog และ Sörbom ของ (1989) ปรับปรุงดัชนีความดีพอ (AGFI), และของ Steiger (1990) รากค่าเฉลี่ยกำลังสองข้อผิดพลาดของประมาณ (RMSEA) สุดท้ายเป็นการ "มลายสิ้นทั้งอินทรีย์-ของพอดี" ดัชนี มีค่าใหญ่ระบุนางสาวยิ่งพอแนวโน้มที่สองจะปรากฏในตาราง 3 ผลครั้งแรก รุ่น มี conceptualizations ประกอบการเพิ่มเติม หรือเพิ่มเติมเงื่อนไขพฤติกรรมพอดีดีกว่ารุ่นที่มีการเพิ่มเติมเงื่อนไขหลากหลาย conceptualizations เป็นเป็นหลักฐาน โดยดัชนีทั้งหมด .16). ค้นหา ตัวอย่างมากของพนักงานในการตั้งค่าธรรมชาติ สนับสนุนหลักการความเข้ากันได้ มันยัง empirically attests ไปชีวิตของแต่ละบุคคลประสิทธิผลเป็นเกณฑ์ขั้นสูงในงานทัศนคติโดยรวม จึงเหมาะสมที่จะคิดว่า งานความพึงพอใจและความมุ่งมั่นขององค์กรไม่เป็นเฉพาะ predictors ประสิทธิภาพเฉพาะเงื่อนไข หรือแนวโน้ม drawal แต่เป็น predictors ของการตอบสนองทั่วไป ที่เกี่ยวข้องกับการรวมกับ หรือของดีพยายาม บทบาททำงานของ แนวโน้มที่สองในตาราง 3 ปมของแบบจำลอง มีความก้าวหน้าของถอนได้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

รุ่น B ถูกซ้อนกันภายในและรูปแบบ E, D ภายในเพื่อให้ความแตกต่างไคสแควร์สามารถใช้ในการทดสอบการเปลี่ยนแปลงในแบบภายในคู่เหล่านี้ (Hu & Bentler, 1999) ลำดับของทั้งห้ารุ่นที่ไม่ซ้อนกัน; ดังนั้นการเปรียบเทียบที่ถูกสร้างขึ้นในดัชนีอื่น ๆ เพราะดัชนีต่างๆแตกต่างกันในสมมติฐานเฉพาะการใช้ดัชนีหลายแนะนำ (โยเรสโอ-Kog & Sörbom, 1989) เรารวม Bentler ของ (1990) ดัชนีพอดีเปรียบเทียบ (CFI) ดัชนีทักเคอร์ลูอิส (TLI; ยังเป็นที่รู้จักดัชนีพอดี nonnormed [ทักเกอร์และลูอิส 1973]) JöreskogและSörbomของ (1989) ค่าความดีของพอดีดัชนี (AGFI) และสไตเกอร์ของ (1990) รากเฉลี่ยตารางข้อผิดพลาดของการประมาณ (RMSEA) สุดท้ายคือจริงๆ "ความชั่วร้ายของพอดี" ดัชนีมีค่าขนาดใหญ่แสดงให้เห็นมากขึ้นพลาดพอดีแนวโน้ม .Two จะปรากฏในตารางที่ 3 results.First, รุ่นที่มีทั่วไปมากขึ้นหรือมากกว่า conceptualizations เป็นอันหนึ่งอันเดียวกันของเกณฑ์พฤติกรรมพอดีดีกว่ารุ่นที่มีมากขึ้น conceptualizations เกณฑ์ที่มีความหลากหลายเป็นหลักฐานโดยดัชนีทั้งหมด 0.16) การค้นพบที่อยู่บนพื้นฐานของกลุ่มตัวอย่างที่มีขนาดใหญ่มากของพนักงานในการตั้งค่าธรรมชาติสนับสนุนหลักการการทำงานร่วมกัน นอกจากนี้ยังสังเกตุพิสูจน์ถึงความมีชีวิตของบุคคลที่
มีประสิทธิผลเป็นเกณฑ์ที่สูงขึ้นเพื่อให้ทัศนคติงานโดยรวม มันก็มีเหตุผลที่จะคิดว่าพึงพอใจในงานและความมุ่งมั่นขององค์กรไม่ได้ทำนายที่ไม่เหมือนใครของเกณฑ์ประสิทธิภาพการทำงานที่เฉพาะเจาะจงหรือมีแนวโน้ม drawal แต่เป็นปัจจัยที่สามารถทำนายการตอบสนองทั่วไปที่เกี่ยวข้องกับการมีส่วนร่วมโดยรวมกับหรือมีส่วนร่วมในความพยายามที่ดีที่จะมีบทบาทในการทำงานอย่างใดอย่างหนึ่ง แนวโน้มที่สองที่เห็นได้ชัดในตารางที่ 3 คือความเหนือกว่าของรุ่นที่มีความคืบหน้าของการถอน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แบบ B อยู่ภายใน และภายในรุ่น E , D เพื่อให้พลังแตกต่างกันตารางสามารถใช้เพื่อทดสอบการเปลี่ยนแปลงในพอดีกับคู่เหล่านี้ ( & bentler Hu , 1999 ) ลำดับของทั้งห้ารุ่น ไม่ซ้อนกัน ดังนั้น การทำดัชนีอื่น ๆ เพราะดัชนีต่าง ๆ แตกต่างกัน ในสมมติฐานที่เฉพาะเจาะจงการใช้ดัชนีหลายแนะนํา ( J ö RES kog & S ö rbom , 1989 )เรารวม bentler ( 1990 ) ดัชนีพอดีเปรียบเทียบ ( CFI ) ดัชนี ทัคเกอร์ ลูอิส ( tli ; ยังเป็นที่รู้จัก nonnormed ดัชนี [ พอดีทัคเกอร์& Lewis , 1973 ) , J ö reskog และ S ö rbom ( 1989 ) ปรับดัชนีความดีของพอดี ( AGFI ) และสไตเกอร์ ( 1990 ) ราก ค่าเฉลี่ยความคลาดเคลื่อนกำลังสองของประมาณ ( RMSEA ) สุดท้ายจริงๆ คือ " ความเลวของดัชนีพอดี " ที่มีค่าบ่งชี้มากขึ้นคุณพอดีสองแนวโน้มจะปรากฏในผลลัพธ์ของตาราง 3 . แรกรุ่นทั่วไปมากขึ้นหรือมากกว่ารวม conceptualizations เกณฑ์พฤติกรรมพอดีกว่ารุ่นที่มีความหลากหลายมากขึ้น เกณฑ์ conceptualizations ดังเห็นได้จากดัชนี 16 ) การค้นพบนี้บนพื้นฐานของตัวอย่างขนาดใหญ่มากของพนักงานในการตั้งค่าธรรมชาติ สนับสนุนความเข้ากันได้ของหลักการนอกจากนี้ยังสังเกตุได้ยืนยันถึงศักยภาพของประสิทธิผลส่วนบุคคล
เป็นเชิงเกณฑ์เจตคติต่องานโดยรวม มันมีเหตุผลที่จะคิดว่าของความพึงพอใจในงานกับความยึดมั่นผูกพันต่อองค์การ ไม่ใช่ปัจจัยเฉพาะของเกณฑ์ประสิทธิภาพที่เฉพาะเจาะจงหรือที่มีแนวโน้มการเบิกถอน แต่ทำนายการตอบสนองทั่วไปที่เกี่ยวข้องกับงานหมั้นโดยรวมด้วยหรือผลงานของความพยายามอันหนึ่งของบทบาท แนวโน้มที่สองเห็นได้ชัดใน 3 ตารางคือ เหนือกว่าของรุ่นที่มีความก้าวหน้าของการถอน

.