The black revolt of the 1950s and 1

The black revolt of the 1950s and 1960s-North and South-came as a surprise. But perhaps it should not have. The memory of oppressed people is one thing that cannot be taken away, and for such people, with such memories, revolt is always an inch below the surface. For blacks in the United States, there was the memory of slavery, and after that of segregation, lynching, humiliation. And it was not just a memory but a living presence-part of the daily lives of blacks in generation after generation.

In the 1930s, Langston Hughes wrote a poem, "Lenox Avenue Mural":

What happens to a dream deferred?
Does it dry up

like a raisin in the sun?

Or fester like a sore-

And then run?
Does it stink like rotten meat?
Or crust and sugar over-
like a syrupy sweet?

Maybe it just sags like a heavy load.

Or does it explode?

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

กบฏดำมินิและ 1960s เหนือและใต้มาเป็นประหลาดใจ แต่บางทีมันไม่ควรมี หน่วยความจำของคนอ่อนแอเป็นสิ่งหนึ่งที่ไม่สามารถถูกนำออกไป และสำหรับคนดังกล่าว มีความทรงจำดังกล่าว กบฏเสมอ นิ้วใต้ผิวหนัง สำหรับดำในสหรัฐอเมริกา มีหน่วยความจำ ของทาส และหลัง จากนั้นการแบ่งแยก lynching ผู้ทรง และไม่ใช่เพียงแค่หน่วยความจำแต่นั่งเล่นอยู่ส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวันของดำในรุ่นหลังสร้างในช่วงทศวรรษ 1930 สตีเฟ่น Langston เขียนบทกวี "จิตรกรรมฝาผนังอเวนิวเลนอกซ์":เกิดอะไรขึ้นกับความฝันที่เลื่อนเวลามันไม่แห้งเช่นลูกเกดในดวงอาทิตย์หรือไม่หรือดำรงเช่นเจ็บแบบและจากนั้น เรียกใช้ ไม่ได้กลิ่นเหม็นเหมือนเนื้อสัตว์เน่า หรือเปลือกและน้ำตาลมากกว่า เช่นหวาน syrupy บางทีก็เพียงกระชากเหมือนโหลดหนัก หรือไม่ก็กระจาย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การประท้วงสีดำของปี 1950 และ 1960-เหนือและใต้มาเป็นแปลกใจ แต่บางทีมันอาจจะไม่ควรมี ความทรงจำของคนที่ถูกกดขี่เป็นสิ่งหนึ่งที่ไม่สามารถนำออกไปและสำหรับคนดังกล่าวด้วยความทรงจำดังกล่าวก่อจลาจลอยู่เสมอนิ้วใต้พื้นผิว สำหรับคนผิวดำในสหรัฐอเมริกามีหน่วยความจำของการเป็นทาสและหลังจากนั้นการแยกจากกัน, กฎหมาย, ความอัปยศอดสู และมันก็ไม่ได้เป็นเพียงความทรงจำ แต่การปรากฏตัวของส่วนที่อาศัยอยู่ในชีวิตประจำวันของคนผิวดำในรุ่นหลังรุ่น. ในช่วงทศวรรษที่ 1930, แลงสตันฮิวจ์เขียนบทกวี "เลน็อกซ์อเวนิวจิตรกรรมฝาผนัง": เกิดอะไรขึ้นกับความฝันที่รอการตัดบัญชีได้หรือไม่มันไม่แห้ง ขึ้นเช่นลูกเกดในดวงอาทิตย์? หรือเปื่อยเน่าเหมือน sore- แล้วทำงาน? มันเหม็นเหมือนเนื้อเน่า? หรือแป้งและน้ำตาลเกินไปเช่นหวานน้ำเชื่อม? บางทีมันอาจจะเพียงแค่อุปเหมือนภาระหนัก. หรือมันไม่ระเบิด?

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

สีดำกบฏของปี 1950 และ 1960 เหนือและใต้มาเป็นแปลกใจ แต่บางทีมันไม่ควรมี ความทรงจำที่ถูกกดขี่ประชาชนเป็นสิ่งหนึ่งที่ไม่สามารถเอาไป และบุคคลดังกล่าว กับความทรงจำ กบฏอยู่เสมอนิ้วด้านล่างพื้นผิว สำหรับคนผิวดำในสหรัฐอเมริกามีหน่วยความจำของความเป็นทาส และหลังจากการประชาทัณฑ์นั้น , , ทำให้ขายหน้าและมันไม่ได้เป็นเพียงแค่ความทรงจำ แต่ชีวิตตนเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวันของคนผิวดำในรุ่นต่อรุ่น

ใน 1930 , แลงสตันฮิวจ์สเขียนกลอน " จิตรกรรมฝาผนัง " Lenox Avenue :

เกิดอะไรขึ้นกับฝันค้าง ?


มันแห้งเช่นลูกเกดในดวงอาทิตย์

หรือกลัด เช่นเจ็บ -

แล้ววิ่ง
มันกลิ่นเหมือนเนื้อเน่า ? หรือแป้งและน้ำตาลมากกว่า
-
ชอบ syrupy หวาน ?

บางทีมันอาจจะตกอย่างหนัก โหลด

หรือไม่ก็ระเบิด