As a child I had been impressed by

As a child I had been impressed by the Boerum House. It was
fairly new then, and shiny with new paint - a huge Victorian
building. Standing in front of it this early Christmas Eve,
however, I could find no echo of that youthful impression. It
was all a depressing gray now, and the curtains behind the
windows were drawn completely so that the house seemed to
present blindly staring eyes to the passerby.
When I knocked my stick sharply on the door, Celia opened
it. 'There is a doorbell,' she said.
She was still wearing the long unfashionable and badly
wrinkled black dress which must have been her mother's, and
she looked more than ever like old Katrin had in her later years:
the thin bony body, the tight thin line of her lips, the colorless
hair pulled back hard enough to remove every wrinkle from her
forehead. She reminded me of a steel trap ready to shut down
on anyone who touched her incautiously.
I said, 'I am aware that the doorbell is not connected, Celia,'
and walked past her into the hall. She banged the door shut,
and instantly we were in half-darkness.
I put out my hand for the light switch, but Celia said sharply,
'This is no time for lights! There's been a death in this house,
you know that.'
'I have good reason to know,' I said, 'but your manner now
does not impress me.'
11
American Crime Stories
'She was my brother's wife, and very dear to me.'
I moved towards her and rested my stick on her shoulder.
'Celia,' I said, 'as your family's lawyer, let me give you a word
of advice. The inquest is over, and you've been cleared. But
nobody believed you then, and nobody ever will. Remember
that.'
She pulled away. 'Is that what you came to tell me?'
'I came because I knew your brother would want to see me
today. I suggest you keep away while I talk to him.'
'Keep away from him yourself!' she cried. 'He was at the
inquest and saw them clear my name. In a little while he'll forget
the terrible things he thinks about me. Keep away from him so
that he can forget.'
I started walking cautiously up the dark stairs, but she
followed me. 'I prayed,' she said, 'and was told that life is too
short for hatred. So when he comes to me, I'll forgive him.'
I reached the top of the stairs and almost fell over something.
I swore, then said, 'If you're not going to use lights, you should
at least keep the way clear. Why don't you get these things out
of here?'
'They are poor Jessie's things,' she said. 'Ready for throwing
out. It hurts Charlie to see anything of hers. I knew it would be
best to throw them out.' Alarm came into her voice. 'But you
won't tell him, will you?'
I went into Charlie's room and closed the door behind me.
The curtains were drawn, but the ceiling light showed me that
he was lying on his bed with an arm over his eyes. Slowly, he
stood up and looked at me.
'Well,' he said at last, nodding towards the door, 'she didn't
give you any light on the way up, did she?'
12
Death on Christmas Eve
'No,' I said, 'but I know the way.'
'She gets around better in the dark than I do in the light. She'd
rather have it that way, too. Otherwise she might look into a
mirror and be frightened of what she saw.' He gave a short laugh.
'All you hear from her now is how she loved Jessie, and how
sorry she is. Maybe she thinks if she says if often enough, people
will believe it.'
I dropped my hat and stick on the bed and put my overcoat
beside them. Then I took out a cigarette and waited until he
found a match to light it for me. His hand shook violently.
Charlie was five years younger than Celia, but seeing him then I
thought he looked ten years older. His hair was so fair that it
was difficult to see whether or not he was going gray. He had
not shaved for several days, and there were huge blue-black bags
under his eyes. He stared at me, pulling uncertainly at his
mustache.
'You know why I wanted to see you,' he said.
'I can imagine,' I said, 'but I'd rather you told me.'
'It's Celia,' he said. 'I want her to get what she deserves. Not
prison. I want the law to take her and kill her, and I want to be
there to watch it.'
'You were at the inquest, Charlie,' I said. 'You saw what
happened. Celia's cleared and, unless more evidence can be
produced, she stays cleared.'
'What more evidence does anyone need! They were arguing
violently at the top of the stairs. Celia threw Jessie down to the
bottom and killed her. That's murder, isn't it?'
I was tired, and sat down in the old leather armchair. 'There
were no witnesses,' I said.
'I heard Jessie scream and I heard her fall,' he said, 'and when
13
American Crime Stories
I ran out and found her there, I heard Celia bang her door shut.
She pushed Jessie!'
'But you didn't see anything. And Celia says she wasn't there.
As you weren't an eyewitness, you can't make a murder out of
what might have been an accident.'
He slowly shook his head. 'You don't really believe that,' he
said. 'Because if you do, you can get out now and never come
near me again.'
'It doesn't matter what I believe. I'm telling you the legal
position. What about motive? What did Celia have to gain from
Jessie's death? There's no money or property involved.'
Charlie sat down on the edge of his bed. 'No,' he whispered,
'there's no money or property in it. It's me. First, it was the old
lady with her heart trouble whenever I tried to do anything for
myself. Then when she died and I thought I was free, it was
Celia. She never had a husband or a baby - but she had me!'
'She's your sister, Charlie. She loves you.'
He laughed unpleasantly. 'And she can't let me go. When I
think back now, I still can't understand how she did it. She would
look at me in a certain way and all the strength would go out of
me. And it was like that until I met Jessie . . . I remember the day
I brought Jessie home, and told Celia we were married. There
was a look in her eye — the same look that must have been there
when she pushed Jessie down those stairs.'
I said, 'But you admitted at the inquest that you never saw
her threaten or do anything to hurt Jessie.'
'Of course I never saw! But Jessie would go around sick to
her heart every day without saying a Word, and would cry in
bed every night and not tell me why. I knew what was going on.
I talked to her and I talked to Celia, and both of them just shook
14
Death on Christmas Eve
their heads. But when I saw Jessie lying there, it didn't surprise
me at all.'
'I don't think it surprised anyone who knows Celia,' I said,
'but that isn't evidence.'
He beat his hand against his knee. 'What can I do? That's
what I need you to tell me. All my life I've never done anything
because of her. And that's what she expects now — that I won't
do anything, and that she'll get away with it.' He stood up and
stared at the door, then at me. 'But I can do something,' he
whispered. 'Do you know what?'
I stood up facing him and shook my head. 'Whatever you're
thinking, put it out of your mind,' I said.
'Don't confuse me,' he said. 'You know you can get away
with murder if you're as clever as Celia. Don't you think I'm as
clever as Celia?'
I held his shoulders. 'Don't talk like that, Charlie!'
He pulled away. His eyes were bright and his teeth showed
behind his lips. 'What should I do?' he cried. 'Forget everything
now Jessie is dead and buried? Sit here until Celia gets tired of
being afraid of me and kills me too?'
'You haven't been out of this house since the inquest,' I said.
'It's about time you went out.'
'And have everybody laugh at me!' he said.
'Al Sharp said that some of your friends would be at his bar
tonight, and he'd like to see you there,' I said. 'That's my advice
— for whatever it's worth.'
'It's not worth anything,' said Celia. The door had opened
and she stood there, her eyes narrowed against the light in the
room. Charlie turned towards her.
'I told you never to come into this room!' he said.
15
American Crime Stories
'Did you have your ear at the door
long enough to hear everything I said?'
Her face remained calm. 'I'm not in it. I came to tell you that
your dinner is ready.'
He took a threatening step towards her. 'Did you have your
ear at the door long enough to hear everything I said?' he asked.
'Or shall I repeat it for you?'
'I heard an invitation to go drinking while this house is still
in mourning,' she said, 'and I object to that.'
16
Death on Christmas Eve
He looked at her, amazed. 'Celia, tell me you don't mean
that! Only the blackest hypocrite alive or someone mad could
say what you've just said, and mean it.'
'Mad!' she cried. 'You dare use that word? Locked in your
room, talking to yourself.' She turned to me suddenly. 'You've
talked to him. Is it possible—?'
'He's as sane as you, Celia,' I said.
'Then he knows he shouldn't drink in bars at a time like this.
How could you ask him to do it?'
'If you weren't preparing to throw out Jessie's things, Celia,'
I said, 'I would take that question seriously.' It was a dangerous
thing to say, and I immediately regretted it. Before I could move,
Charlie was past me and was holding Celia's arms tightly.
'Did you dare go into her room?' he shouted, shaking her.
And getting an immediate answer from her face, he dropped
her arms as if they were red hot, and stood there with his head
down. 'Where are her things?'
'By the stairs, Charlie. Everything is there.'
He walked out of the room, and Celia turned to look at me.
There was such terrible hatred in her face that I desperately
wanted to get out of that house. I took my things from the bed,
but she stood in front of the door.
'Do you see what you've done?' she said in a rough whisper.
'Now I will have to pack them all again - just because of you.
You old fool! It should have been you with her when I—'
I dropped my stick sharply on her shoulder. 'As your lawyer,
Celia,' I said, 'I advise you to speak only during your sleep, when
you can't be made responsible for what you say.'
She said no more, but I made sure she stayed safely in front
of me until I was out in the street again.
17
American Crime Stories
It

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เป็นเด็กที่ฉันได้รับประทับใจบ้าน Boerum มันเป็นค่อนข้างใหม่แล้ว และเงา ด้วยสีใหม่ - อ่างใหญ่อาคาร ยืนหน้ามันนี้ต้นคริสมาสต์อย่างไรก็ตาม ฉันได้พบไม่สะท้อนความประทับใจที่อ่อนเยาว์ มันทั้งหมด depressing สีเทาตอนนี้ และม่านหลังการมีออก windows ทั้งหมดเพื่อให้บ้านดูเหมือนจะนำเสนอสายตาจ้องมองอย่างคนตาบอด passerbyเมื่อฉันกังวานติดของฉันอย่างรวดเร็วประตู เซเลียเปิดมัน 'มีกริ่งบ้านกับ เธอกล่าวเธอยังคงสวมก็นาน และไม่ดีรอยย่นแต่งตัวสีดำซึ่งต้องได้รับของมารดา และเธอเหมือนเคยมากกว่า Katrin เก่าในปีของเธอในภายหลัง:ร่างกายบาง bony แน่นบางบรรทัดของริมฝีปากของเธอ ที่ไม่มีสีผมดึงกลับหนักพอที่จะเอาทุกริ้วรอยจากเธอหน้าผาก เธอนึกถึงฉันกับดักเหล็กพร้อมปิดผู้ที่สัมผัสเธอ incautiouslyฉันกล่าวว่า, "ผมทราบว่า กริ่งบ้านที่ไม่เชื่อมต่อ เซเลียและเดินผ่านเธอเข้าไปในห้องโถง เธอตีปิดประตูและทันทีที่เราอยู่ในความมืดครึ่งฉันดับมือสำหรับสวิตช์ไฟ แต่ว่า เซเลียอย่างรวดเร็ว' นี่คือระยะเวลาไฟ มีการตายในบ้านคุณทราบหรือไม่ว่า ''มีเหตุผลที่ดีรู้จัก ฉันกล่าวว่า, ' แต่ลักษณะของคุณตอนนี้ประทับใจฉัน.'11เรื่องราวอาชญากรรมอเมริกัน' เธอเป็นภรรยาของน้องชายของฉัน และรักมากที่ผม 'ย้ายต่อเธอ และคัดสรรไม้ของฉันบนไหล่ของเธอ'เซเลีย ฉันกล่าวว่า, ' เป็นทนายความของครอบครัว ให้ฉันให้คำแนะนำ Inquest อยู่ และคุณได้รับการล้าง แต่ไม่มีใครเชื่อคุณแล้ว และไม่มีใครเคยจะ จำที่ 'เธอดึงออกไป 'คือสิ่งที่คุณมาบอก'' ผมมา เพราะผมรู้ว่า พี่อยากเห็นฉันวันนี้ คำแนะนำคุณให้เก็บในขณะที่ผมคุยกับเขา ''ให้ออกไปจากเขาเอง ' เธอร้อง ' เป็นที่inquest และเห็นพวกเขาล้างชื่อของฉัน ในเดี๋ยวเขาจะลืมสิ่งชั่วร้ายที่เขาคิดเกี่ยวกับฉัน ให้ออกไปจากเขาได้ที่เขาสามารถลืม 'ผมเริ่มเดินเดินขึ้นบันไดมืด แต่เธอตามฉัน 'ฉันอธิษฐาน เธอกล่าวว่า, ' และที่บอกว่า ชีวิตเป็นไปสั้น ๆ สำหรับความเกลียดชัง ดังนั้นเมื่อเขามาถึงฉัน ฉันจะให้อภัยเขา 'ถึงด้านบนของบันได และเกือบตกผ่านบางสิ่งบางอย่างฉัน swore จาก นั้น กล่าวว่า ' ถ้าคุณไม่จะใช้ไฟ คุณควรน้อย เก็บแบบชัดเจน เหตุใดคุณจึงไม่ได้สิ่งเหล่านี้ออกของที่นี่? "'พวกเขาเป็นสิ่งไม่ดีเจสซี เธอกล่าว ' พร้อมขว้างปาออก เจ็บชาร์ลีเห็นอะไรของเธอ ผมรู้ว่า มันจะควรทิ้งให้ ' ปลุกมาเป็นเสียงของเธอ "แต่คุณไม่บอก เขาจะคุณ? "ฉันเดินเข้าไปในห้องของชาร์ลี และปิดประตูข้างหลังม่านได้ สามารถ ดึงไฟเพดานแสดงให้ฉันเห็นที่เขากำลังนอนบนเตียงของเขา ด้วยแขนที่ผ่านตา ช้า เขาลุกขึ้นยืน และมองฉันด้วย'ดี เขากล่าวว่า ในที่สุด nodding ต่อประตู, ' เธอไม่ได้give you any light on the way up, did she?'12Death on Christmas Eve'No,' I said, 'but I know the way.''She gets around better in the dark than I do in the light. She'drather have it that way, too. Otherwise she might look into amirror and be frightened of what she saw.' He gave a short laugh.'All you hear from her now is how she loved Jessie, and howsorry she is. Maybe she thinks if she says if often enough, peoplewill believe it.'I dropped my hat and stick on the bed and put my overcoatbeside them. Then I took out a cigarette and waited until hefound a match to light it for me. His hand shook violently.Charlie was five years younger than Celia, but seeing him then Ithought he looked ten years older. His hair was so fair that itwas difficult to see whether or not he was going gray. He hadnot shaved for several days, and there were huge blue-black bagsunder his eyes. He stared at me, pulling uncertainly at hismustache.'You know why I wanted to see you,' he said.'I can imagine,' I said, 'but I'd rather you told me.''It's Celia,' he said. 'I want her to get what she deserves. Notprison. I want the law to take her and kill her, and I want to bethere to watch it.''You were at the inquest, Charlie,' I said. 'You saw whathappened. Celia's cleared and, unless more evidence can beproduced, she stays cleared.''What more evidence does anyone need! They were arguingviolently at the top of the stairs. Celia threw Jessie down to thebottom and killed her. That's murder, isn't it?'
I was tired, and sat down in the old leather armchair. 'There
were no witnesses,' I said.
'I heard Jessie scream and I heard her fall,' he said, 'and when
13
American Crime Stories
I ran out and found her there, I heard Celia bang her door shut.
She pushed Jessie!'
'But you didn't see anything. And Celia says she wasn't there.
As you weren't an eyewitness, you can't make a murder out of
what might have been an accident.'
He slowly shook his head. 'You don't really believe that,' he
said. 'Because if you do, you can get out now and never come
near me again.'
'It doesn't matter what I believe. I'm telling you the legal
position. What about motive? What did Celia have to gain from
Jessie's death? There's no money or property involved.'
Charlie sat down on the edge of his bed. 'No,' he whispered,
'there's no money or property in it. It's me. First, it was the old
lady with her heart trouble whenever I tried to do anything for
myself. Then when she died and I thought I was free, it was
Celia. She never had a husband or a baby - but she had me!'
'She's your sister, Charlie. She loves you.'
He laughed unpleasantly. 'And she can't let me go. When I
think back now, I still can't understand how she did it. She would
look at me in a certain way and all the strength would go out of
me. And it was like that until I met Jessie . . . I remember the day
I brought Jessie home, and told Celia we were married. There
was a look in her eye — the same look that must have been there
when she pushed Jessie down those stairs.'
I said, 'But you admitted at the inquest that you never saw
her threaten or do anything to hurt Jessie.'
'Of course I never saw! But Jessie would go around sick to
her heart every day without saying a Word, and would cry in
bed every night and not tell me why. I knew what was going on.
I talked to her and I talked to Celia, and both of them just shook
14
Death on Christmas Eve
their heads. But when I saw Jessie lying there, it didn't surprise
me at all.'
'I don't think it surprised anyone who knows Celia,' I said,
'but that isn't evidence.'
He beat his hand against his knee. 'What can I do? That's
what I need you to tell me. All my life I've never done anything
because of her. And that's what she expects now — that I won't
do anything, and that she'll get away with it.' He stood up and
stared at the door, then at me. 'But I can do something,' he
whispered. 'Do you know what?'
I stood up facing him and shook my head. 'Whatever you're
thinking, put it out of your mind,' I said.
'Don't confuse me,' he said. 'You know you can get away
with murder if you're as clever as Celia. Don't you think I'm as
clever as Celia?'
I held his shoulders. 'Don't talk like that, Charlie!'
He pulled away. His eyes were bright and his teeth showed
behind his lips. 'What should I do?' he cried. 'Forget everything
now Jessie is dead and buried? Sit here until Celia gets tired of
being afraid of me and kills me too?'
'You haven't been out of this house since the inquest,' I said.
'It's about time you went out.'
'And have everybody laugh at me!' he said.
'Al Sharp said that some of your friends would be at his bar
tonight, and he'd like to see you there,' I said. 'That's my advice
— for whatever it's worth.'
'It's not worth anything,' said Celia. The door had opened
and she stood there, her eyes narrowed against the light in the
room. Charlie turned towards her.
'I told you never to come into this room!' he said.
15
American Crime Stories
'Did you have your ear at the door
long enough to hear everything I said?'
Her face remained calm. 'I'm not in it. I came to tell you that
your dinner is ready.'
He took a threatening step towards her. 'Did you have your
ear at the door long enough to hear everything I said?' he asked.
'Or shall I repeat it for you?'
'I heard an invitation to go drinking while this house is still
in mourning,' she said, 'and I object to that.'
16
Death on Christmas Eve
He looked at her, amazed. 'Celia, tell me you don't mean
that! Only the blackest hypocrite alive or someone mad could
say what you've just said, and mean it.'
'Mad!' she cried. 'You dare use that word? Locked in your
room, talking to yourself.' She turned to me suddenly. 'You've
talked to him. Is it possible—?'
'He's as sane as you, Celia,' I said.
'Then he knows he shouldn't drink in bars at a time like this.
How could you ask him to do it?'
'If you weren't preparing to throw out Jessie's things, Celia,'
I said, 'I would take that question seriously.' It was a dangerous
thing to say, and I immediately regretted it. Before I could move,
Charlie was past me and was holding Celia's arms tightly.
'Did you dare go into her room?' he shouted, shaking her.
And getting an immediate answer from her face, he dropped
her arms as if they were red hot, and stood there with his head
down. 'Where are her things?'
'By the stairs, Charlie. Everything is there.'
He walked out of the room, and Celia turned to look at me.
There was such terrible hatred in her face that I desperately
wanted to get out of that house. I took my things from the bed,
but she stood in front of the door.
'Do you see what you've done?' she said in a rough whisper.
'Now I will have to pack them all again - just because of you.
You old fool! It should have been you with her when I—'
I dropped my stick sharply on her shoulder. 'As your lawyer,
Celia,' I said, 'I advise you to speak only during your sleep, when
you can't be made responsible for what you say.'
She said no more, but I made sure she stayed safely in front
of me until I was out in the street again.
17
American Crime Stories
It

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ตอนเด็กผมเคยประทับใจ boerum House มันคือ
ค่อนข้างใหม่แล้ว และเงาด้วยสีใหม่ - ขนาดใหญ่ -
อาคาร ยืนอยู่ตรงหน้ามันนี้ก่อนวันคริสต์มาสอีฟ
แต่ฉันพบโคว่า สาวประทับใจ มันเป็นสีเทา ตอนนี้หดหู่

และม่านหลังหน้าต่างสุ่มอย่างสมบูรณ์เพื่อให้บ้านดู

ปัจจุบันสุ่มสี่สุ่มห้าจ้องมองไปยังคน .
เมื่อฉันล้มไม้ของฉันอย่างรวดเร็วบนประตู ซีเลียเปิด
' มีกระดิ่ง , ' เธอกล่าว .
เธอยังคงสวมชุดยาวเชยและไม่ดี
ย่นชุดสีดำซึ่งคงจะเป็นแม่ของเธอ และ
เธอดูมากขึ้นกว่าเดิมเหมือนเก่า Katrin ได้ในปีต่อมาเธอ :
ร่างกายกระดูกบาง เส้นบาง ๆแน่น ริมฝีปากไม่มีสี
ผมดึงกลับมายากที่จะลบทุกริ้วรอยที่หน้าผากของเธอ

เธอเตือนฉันของเหล็กดักพร้อมจะปิด
ใครที่แตะต้องเธอ incautiously .
ผมกล่าวว่า " ผมทราบดีว่า กริ่ง ไม่ได้เชื่อมต่อ ซีเลีย และ '
เดินผ่านเธอเข้าไปในฮอลล์ เธอกระแทกประตูปิด และทันทีที่เราอยู่

ครึ่งมืด ฉันเอื้อมมือออกไปเพื่อสลับแสง แต่เซเรียพูดอย่างรวดเร็ว
' ไม่มีเวลาด้วย มีอะไรตายในบ้านนี้
คุณรู้ว่า '
" มีเหตุผลที่ดีที่จะรู้ว่า ' ผมพูด ' แต่ลักษณะของคุณตอนนี้
ไม่ประทับใจฉัน . '


11 ชาวอเมริกันอาชญากรรมเรื่องเธอถูกน้องชายของภรรยา และที่ฉันรัก '
ฉันย้ายต่อ เธอและก็ฉันติดบนไหล่ของเธอ .
'celia ' ผมพูด ' เป็นทนายประจำครอบครัวของคุณ ให้ฉันให้คุณคำพูด
แนะนำ จากการสอบสวนแล้วและคุณได้รับการล้าง แต่
ไม่มีใครเชื่อคุณ และไม่มีใครเคยจะ จำ
.
' ' เธอดึงออก นั่นคือสิ่งที่คุณมาบอกฉัน ?
" มาเพราะผมรู้จักพี่ชายของคุณต้องการที่จะเห็นฉัน
วันนี้ ผมแนะนำให้คุณไปตอนที่ผมคุยกับเขา '
'keep ห่างจากเขานะ ! เธอร้องไห้ . . . เขาอยู่ที่
สอบสวนและเห็นพวกเขา ลบชื่อฉัน ในเล็ก ๆน้อย ๆในขณะที่เขาจะลืม
สิ่งแย่ๆที่เขาเป็นห่วงฉัน อยู่ให้ห่างจากเขา เพื่อให้เขาสามารถลืม

" ฉันเริ่มเดินขึ้นลงบันไดอย่างระมัดระวัง มืด แต่เธอ
ตามฉัน ฉันภาวนาว่า " เธอกล่าว " และบอกชีวิตด้วย
สั้นสำหรับความเกลียดชัง ดังนั้นเมื่อเขามาหาข้า ข้าจะยกโทษให้เขา . '
ฉันถึงด้านบนของบันไดและเกือบจะล้มอะไร .
ฉันสาบาน แล้วพูดว่า ' ถ้าคุณไม่ใช้ไฟ คุณควร
อย่างน้อยให้วิธีที่ชัดเจน ทำไมคุณไม่รับสิ่งเหล่านี้ออก
ที่นี่ ?
มันเป็นสิ่งที่น่าสงสารเจสซี่ , ' เธอกล่าว . ' พร้อมโยน
. มันเจ็บที่ชาร์ลีเห็นอะไรของหล่อน ฉันรู้ว่ามันคงจะ
ที่ดีที่สุดที่จะโยนพวกเขาออก . ' เตือน ' มาเป็นเสียงของเธอ แต่คุณ
ไม่บอกเขา คุณจะ ?
ผมเข้าไปในห้องของชาร์ลีและปิดประตูตามหลังฉัน .
ม่านถูกวาดแต่ไฟเพดานพบว่า
เขานอนบนเตียงของเขาด้วยแขนที่ตาของเขา อย่างช้าๆ เขายืนขึ้นและมองผม
.
'well ' เขากล่าวออกมาในที่สุด เดินตรงไปที่ประตู เธอไม่ได้
ให้แสงใด ๆทาง ใช่มั้ย ?

12 ความตายในวันคริสต์มาสอีฟ
' ' ผมพูด ' แต่ฉันรู้วิธี '
หล่อนไปดีขึ้นในที่มืดกว่าที่ฉันทำในที่สว่าง เธอ
ค่อนข้างมีแบบนี้เหมือนกันไม่อย่างนั้น เธออาจจะดูเป็น
กระจก และกลัวในสิ่งที่เธอเห็น เขาให้หัวเราะสั้น
ทั้งหมดคุณได้ยินเธอแล้ว ว่าเธอชอบเจสซี่และวิธีการ
ขอโทษเธอ เธออาจจะคิดว่า ถ้าเธอบอกว่า ถ้านักคน

ผมจะเชื่อ ' หล่นใส่หมวกและติดบนเตียงและสวมเสื้อนอก
อยู่ข้างๆ งั้นฉันเอาบุหรี่และรอจนกว่าเขา
พบจุดไฟให้ฉันมือของเขาสั่นอย่างรุนแรง
ชาลี อายุน้อยกว่า ซีเลีย ห้าปี แต่เห็นเขาฉัน
คิดว่าเขาดูโตขึ้น สิบปี ผมของเขาก็ยุติธรรม มัน
ก็ยากที่จะเห็นหรือไม่ว่าเขาจะกลายเป็นสีเทา เขามี
ไม่โกนหลายวัน และมีถุงดำขนาดใหญ่สีฟ้า
ภายใต้สายตาของเขา เขาจ้องฉัน ดึง ความไม่แน่นอนที่หนวด
.
คุณรู้ว่าทำไมฉันถึงอยากเจอคุณ
' เขากล่าวฉันสามารถจินตนาการ ' ผมพูด ' แต่ผมอยากให้คุณบอกผมว่า '
' มัน ' เลีย ' เขาพูด ฉันต้องการให้เธอทำในสิ่งที่เธอควรได้รับ ไม่
คุก ฉันต้องการให้กฎหมายที่จะพาเธอและฆ่าเธอ และฉันต้องการให้มันดู
'
" อยู่ที่การสอบสวน ชาร์ลี ' ผมพูด ' คุณเห็นสิ่งที่
เกิดขึ้น ซีเลีย เคลียร์ และ ถ้าหลักฐานเพิ่มเติมสามารถ
ผลิต เธอยังคงชัดเจน '
'what หลักฐานเพิ่มเติมที่ไม่มีใครต้องการพวกเขาเถียงกัน
อย่างรุนแรงที่ด้านบนของบันได ซีเลียโยนเจสซี่ลงไป
ด้านล่าง และฆ่าเธอ นั่นเป็นการฆาตกรรม ไม่ใช่เหรอ ?
ผมเหนื่อยและนั่งลงในเก้าอี้หนังเก่า . มี
ไม่มีพยาน , ' ฉันกล่าวว่า ฉันได้ยินเสียงกรีดร้อง และเจสซี่
ฉันได้ยินเธอล้ม ' เขาพูด ' และเมื่อ

13 อเมริกันเรื่องอาชญากรรม
ฉันวิ่งออกไปและพบว่าเธอมี ฉันได้ยินว่าซีเลียบังเธอปิดประตู
เธอผลักเจสซี่'
แต่เธอไม่เห็นอะไรเลย แล้วซีเลียกล่าวว่าเธอไม่ได้อยู่ที่นั่น .
คุณไม่ใช่พยาน คุณไม่สามารถทำให้การฆาตกรรมจาก
สิ่งที่อาจได้รับอุบัติเหตุ '
เขาค่อยๆส่ายหัว . . . คุณไม่เชื่อจริงๆว่า ' เขาพูด '
. เพราะถ้าคุณทำ , คุณสามารถออกไปและไม่เคยมาใกล้ผมอีก

' มันไม่สำคัญว่าสิ่งที่ฉันเชื่อ ผมพูดในฐานะนักกฎหมาย

สิ่งที่เกี่ยวกับแรงจูงใจแล้วซีเลียได้จาก
เจสซี่ตาย ? ไม่มีเงินหรือทรัพย์สินที่เกี่ยวข้อง '
ชาร์ลีนั่งลงบนขอบเตียงของเค้า ไม่ " เขากระซิบ
มันอาจไม่มีเงินหรือทรัพย์สินใน นี่ฉันเอง แรก , มันเป็นหญิงชรา
กับเธอหัวใจปัญหาเมื่อใดก็ตามที่ฉันพยายามที่จะทำทุกอย่างเพื่อ
ด้วยตัวเอง เมื่อเธอตาย และฉันคิดว่า ฉันเป็นอิสระ มัน
ซีเลียเธอเคยมีสามีและลูกแต่เธอฉัน
หล่อนเป็นน้องสาว ชาร์ลี เธอรักคุณค่ะ '
' เขาหัวเราะ unpleasantly . เธอไม่ปล่อยฉัน เมื่อฉัน
คิดว่ากลับไปแล้ว ผมก็ยังไม่เข้าใจว่าเธอทำมัน เธอจะ
มองผมในทางหนึ่ง และทั้งหมดกำลังจะไป
ฉัน และมันก็เป็นอย่างนั้น จนกระทั่งเจอเจสซี่ . . . . . . . ผมจำวันที่
ฉันพาเจสซี่บ้าน