A more important difference is the

A more important difference is the greater clearness with which Americans pronounce unaccented syllables. They do not say secret’ry or necess’ry. An American speaker is easily recognized because he accents the third syllable of necessary. Conversely the suppression of syllables in Britain has been complained by EFL learners who are not used to the position of the chief stress and weak forms. The British commonly say centen’ary and labor’ atory, and adver’ tisement is never advertise’ ment. There is also the matter of pitch and tempo. Americans speak more slowly and with less variety of tone. For some English speakers, American speech sounds bit more monotonous, uttered with less variety in the intonation than that of British, but easier to understand. (Pyles 1982: 227-228)

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ความแตกต่างที่สำคัญคือ clearness มากกว่าที่ที่คนอเมริกันออกเสียงพยางค์ที่เน้นที่แตกต่าง พวกเขาไม่ว่า secret'ry หรือ necess'ry ได้มีรู้จักเป็นลำโพงอเมริกัน เพราะเขา accents พยางค์ที่สามของความจำเป็น ในทางกลับกัน ปราบปรามของพยางค์ในสหราชอาณาจักรมีการเปด โดยเรียน EFL ซึ่งจะสามารถใช้ตำแหน่งของหัวหน้าเครียดและอ่อนแอฟอร์ม ชาวอังกฤษโดยทั่วไปว่า centen'ary และแรงงาน ' atory, adver และ ' ไม่เคยมีโฆษณา tisement' ติดขัด นอกจากนี้ยังมีเรื่องของสนามและจังหวะ คนอเมริกันพูดช้า และเสียงหลากหลายน้อยกว่า สำหรับบางภาษาอังกฤษ อเมริกันพูดเสียงบิตน่าเบื่อมาก พูดกับหลากหลายในออกน้อยกว่าของอังกฤษ แต่เข้าใจได้ง่ายขึ้น (Pyles 1982:227-228)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ความแตกต่างที่สำคัญมากขึ้นคือความชัดเจนมากขึ้นในชาวอเมริกันออกเสียงพยางค์หนัก พวกเขาไม่ได้พูดหรือ necess'ry secret'ry ลำโพงอเมริกันได้รับการยอมรับอย่างง่ายดายเพราะเขาเน้นพยางค์ที่สามของที่จำเป็น ตรงกันข้ามการปราบปรามของพยางค์ในสหราชอาณาจักรได้รับการร้องเรียนจากผู้เรียน EFL ที่ไม่ได้ใช้ในการตำแหน่งของหัวหน้าความเครียดและรูปแบบที่อ่อนแอ อังกฤษทั่วไปพูด centen'ary และแรงงาน 'Atory และศิลปะ' tisement ไม่เคยโฆษณา 'ment นอกจากนี้ยังมีเรื่องของสนามและจังหวะ ชาวอเมริกันที่พูดมากขึ้นอย่างช้า ๆ และมีความหลากหลายของเสียงน้อย สำหรับการพูดภาษาอังกฤษบางคำพูดที่ฟังดูน่าเบื่ออเมริกันบิตมากขึ้นพูดที่มีความหลากหลายน้อยลงในการออกเสียงสูงต่ำกว่าที่อังกฤษ แต่ง่ายต่อการเข้าใจ (Pyles 1982: 227-228)