There is something theatrical about

There is something theatrical about the whole set-up: the beach is the pit and the bridge is the gallery; the play itself is insignificant — it’s someone from the audience who steals the show, by running from the spectacle being given. The sky becomes the curtain that hangs from above and threatens to cover and consume the scene on the stage (the lake), which by now may be viewed only as a farce.

By evoking the allegory of “life as a stage,” the artist offers a social commentary. But it is also a personal commentary — a personal experience. Everyone is the protagonist in their own play, and the painting addresses the individual actor (spectator) more than the mass of participants as a whole.

While this allegory of a theater may interfere with the purity of the expressionistic concept, and breach its innate mystery, it also provides a familiar model of human relations to help the audience understand the image. Honore de Balzac demonstrated just how cruel and unforgiving these relations can be in his aptly ironically named cycle “The Human Comedy.”

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มีละครอะไรที่เกี่ยวกับการตั้งค่าทั้งหมด: หลุมที่ชายหาด และสะพานเก็บ เล่นตัวเองเป็นสำคัญ — ไม่ใช่คนจากใครขโมยแสดง โดยใช้ปรากฏการณ์ที่ได้รับจากการ ท้องฟ้ากลายเป็น ม่านที่แขวนจากด้านบน และคุกคามครอบคลุม และใช้ฉากบนเวที (ค), ซึ่งตอนนี้อาจจะดูเป็นเรื่องตลกเท่านั้นโดยนึกถึงอุปมานิทัศน์ของ "ชีวิตเป็นเวที" ศิลปินมีการวิพากษ์วิจารณ์สังคม แต่ก็เป็นความเห็นส่วนบุคคล — ประสบการณ์ส่วนตัว ทุกคนเป็นตัวเอกในการเล่นของตนเอง และภาพวาดที่อยู่แต่ละนักแสดง (spectator) มากกว่ามวลของผู้เข้าร่วมทั้งหมดขณะนี้อุปมานิทัศน์ของโรงละครอาจไปรบกวนกับความบริสุทธิ์ของแนวคิด expressionistic และละเมิดความลึกลับของธรรมชาติ มันยังมีแบบที่คุ้นเคยของมนุษยสัมพันธ์จะช่วยให้ผู้ชมเข้าใจภาพ ฝรั่งเศสออนอร์แสดงเพียงวิธีที่โหดร้าย และไม่สมควรความสัมพันธ์เหล่านี้สามารถอยู่ในวงจรของเขามีชื่อเป็นคำแดกดัน "ชีวิต นี้"

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

มีอะไรบางอย่างเกี่ยวกับการแสดงละครทั้งการตั้งค่าคือชายหาดเป็นหลุมและสะพานเป็นแกลเลอรี่; การเล่นของตัวเองเป็นที่ไม่มีนัยสำคัญ - เป็นใครบางคนจากผู้ชมที่ขโมยแสดงโดยวิ่งออกมาจากปรากฏการณ์ที่จะได้รับ ท้องฟ้าจะกลายเป็นผ้าม่านที่แขวนจากด้านบนและขู่ว่าจะครอบคลุมและใช้ฉากบนเวที (ทะเลสาบ) ซึ่งตอนนี้อาจจะดูเป็นเพียงเรื่องตลก. โดยความรู้สึกชาดกของ "ชีวิตเป็นขั้นตอน" ศิลปิน มีการวิจารณ์สังคม แต่ก็ยังเป็นความเห็นส่วนบุคคล - ประสบการณ์ส่วนตัว ทุกคนเป็นตัวชูโรงในการเล่นของตัวเองและภาพวาดที่อยู่ในนักแสดงของแต่ละบุคคล (ผู้ชม) มากกว่ามวลของผู้เข้าร่วมเป็นทั้ง. ในขณะที่สัญลักษณ์ของโรงละครนี้อาจจะยุ่งเกี่ยวกับความบริสุทธิ์ของแนวคิดเพรสและละเมิดความลึกลับโดยธรรมชาติของมัน ก็ยังมีรูปแบบที่คุ้นเคยของความสัมพันธ์ของมนุษย์ที่จะช่วยให้ผู้ชมเข้าใจภาพ Honore de Balzac แสดงให้เห็นเพียงวิธีการที่โหดร้ายและไม่ยอมให้อภัยความสัมพันธ์เหล่านี้สามารถอยู่ในชื่อ aptly แดกดันวงจรของเขา "มนุษย์ตลก."

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มีบางอย่างเกี่ยวกับการตั้งค่าการแสดงละครทั้งหมด : ชายหาดเป็นหลุมและสะพานเป็นแกลเลอรี่ ; เล่นเองนั้นเป็นคนที่ผู้ชมที่ขโมยแสดง โดยวิ่งจากปรากฏการณ์ให้ครับ ฟ้าเป็นม่านที่ห้อยจากด้านบนและขู่เพื่อให้ครอบคลุมและใช้ฉากบนเวที ( ทะเลสาบ ) ซึ่งตอนนี้ อาจจะดูเป็นแค่ละครตลกโดย evoking อุปมานิทัศน์ของชีวิต " เป็นเวที " ศิลปินเสนอความเห็นสังคม แต่ก็เป็นเรื่องส่วนบุคคล ความเห็น - ประสบการณ์ส่วนบุคคล ทุกคนเป็นพระเอกในการเล่นของตัวเอง และภาพวาดที่อยู่นักแสดงแต่ละคน ( ชม ) มากกว่ามวลของผู้เข้าร่วมทั้งขณะนี้อุปมานิทัศน์ของโรงละครอาจรบกวนกับความบริสุทธิ์ของแนวคิด expressionistic และการละเมิดของแหล่งลึกลับ และยังมีแบบที่คุ้นเคยของความสัมพันธ์ของมนุษย์เพื่อช่วยให้ผู้ชมเข้าใจภาพ Honore de Balzac แสดงเพียงวิธีการที่โหดร้าย และอาฆาต ความสัมพันธ์เหล่านี้สามารถในถูกแดกดันชื่อรอบ " ความสุขแห่งชีวิต " .