This assumed diagnosis usually refl

This assumed diagnosis usually reflects a child’s refusal to eat; a selflimited diet based upon taste, texture, and visual appearance; or difficulty progressing from breast or bottle to pureed or solid foods. However, a child’s case history review may reveal gagging, choking, or vomiting incidents with the introduction of pureed or solid foods, in addition to possible medical and developmental issues. Food refusals can develop secondary to these concerns.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

นี้สันนิษฐานการวินิจฉัยมักจะสะท้อนให้เห็นถึงเด็กปฏิเสธการกิน selflimited อาหารตามรสชาติ พื้นผิว และลักษณะที่ ปรากฏ หรือความก้าวหน้าจากเต้านมหรือขวดทึบ หรือ pureed อาหารยาก ตรวจสอบประวัติคนไข้เด็กอาจเปิดเผยอย่างไรก็ตาม gagging, choking หรืออาเจียนปัญหา ด้วยการแนะนำอาหารที่แข็ง หรือ pureed นอกจากเป็นไปได้ทางการแพทย์ และพัฒนาปัญหา อาหาร refusals สามารถพัฒนารองเพื่อความกังวลเหล่านี้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

นี้สันนิษฐานว่าการวินิจฉัยมักจะสะท้อนให้เห็นถึงการปฏิเสธของเด็กที่จะกิน อาหาร selflimited ขึ้นอยู่กับรสชาติเนื้อสัมผัสและลักษณะภาพ; หรือความยากลำบากความคืบหน้าจากเต้านมหรือขวดเพื่อ pureed หรืออาหารที่เป็นของแข็ง อย่างไรก็ตามเด็กทบทวนคดีประวัติศาสตร์อาจเปิดเผย gagging สำลักหรืออาเจียนเ​​หตุการณ์ด้วยการแนะนำของอาหาร pureed หรือของแข็งนอกจากปัญหาทางการแพทย์และการพัฒนาที่เป็นไปได้ สังกัดอาหารสามารถพัฒนารองความกังวลเหล่านี้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

นี้ถือว่าการวินิจฉัยมักจะสะท้อนให้เห็นถึงการปฏิเสธของเด็กรับประทาน เป็นอาหารตาม selflimited รสชาติเนื้อสัมผัส และเห็นลักษณะ หรือความยากลําบากอยู่ จากนมหรือขวด หม้อ หรืออาหารแข็ง อย่างไรก็ตาม การตรวจสอบประวัติคดีของเด็กอาจเปิดเผย gagging , สำลักหรืออาเจียน เหตุด้วยการบด หรืออาหารแข็งนอกจากปัญหาทางการแพทย์และการพัฒนาที่เป็นไปได้ การปฏิเสธอาหาร สามารถพัฒนารองข้อกังวลเหล่านี้