at the open door of the parlour. Th

at the open door of the parlour. Then she heard the stranger laughing quietly, and his footsteps came across the room. She could not see his face from where she stood. The parlour door shut loudly, and the place was silent again. Cuss went straight up the village to Bunting, the vicar. 'Am I mad?' Cuss began, as he entered the little study. 'Do I look like a madman?' 'What's happened?' asked the vicar. 'That man at the inn ...' 'Well?' 'Give me something to drink,' said Cuss, and he sat down. When his nerves had been steadied by a glass of wine he said, 'As I went in, he put his hands in his pockets and then he sat down in his chair. I told him I'd heard he took an interest in scientific things. He said, "Yes." I tried to talk to him. He got quite angry ...Well, he told me that he had had a piece of paper. It was important, most important, most valuable. A list of..."Was it medicine?" I asked. "Why do you want to know?" was his answer. In any case, this paper was of great value. He had read it, put it down on the table and looked away. Then the wind had lifted it and blown it into the fire. He saw it go up the chimney. Just as he told me that, he lifted his arm. The sleeve was empty. I could see right up it. What can keep a sleeve up and open if there's nothing in it? '"How can you move an empty sleeve like that?" I asked. '"Empty sleeve?" he said. '"Yes," I said,"an empty sleeve." '"It's an empty sleeve, is it? You saw it was an empty sleeve?" He stood up. I stood up too. He came towards me in three very slow steps, and stood quite close. '"You said it was an empty sleeve?" he said. '"Certainly," I said. 'Then very quietly he pulled his sleeve out of his pocket again,

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ที่เปิดประตูห้องนั่งเล่น แล้ว เธอได้ยินคนแปลกหน้าหัวเราะอย่างเงียบ ๆ และเท้าของเขามาในห้อง เธอไม่สามารถเห็นใบหน้าของเขาจากการที่เธอยืนอยู่ ปิดประตูร้านเสริมดัง และไม่เงียบอีก Cuss ไปตรงขึ้นหมู่บ้านยางบันทิ่ง ตัวแทน 'ฉันบ้า' Cuss เริ่ม เขาป้อนการศึกษาน้อย 'ฉันดูเหมือนคนบ้าหรือไม่' 'ได้เกิดอะไรขึ้น' ถามตัวแทน 'ผู้ชายคนนั้นที่อินน์...' 'ดีหรือไม่' 'ให้ฉันให้ดื่ม กล่าวว่า Cuss และเขานั่งลง เมื่อเส้นประสาทของเขาได้ถูก steadied โดยเขากล่าวว่า ไวน์ ' ยิ้มใน เขาใส่มือในกระเป๋าของเขาแล้ว เขานั่งลงในเก้าอี้ของเขา ผมบอกได้ยินเขาเอาความสนใจในสิ่งต่าง ๆ ทางวิทยาศาสตร์ เขากล่าวว่า "ใช่" พยายามพูดคุยกับเขา เขามีความโกรธมาก ดี เขาบอกว่า เขาเคยมีชิ้นส่วนของกระดาษ มันเป็นสิ่งสำคัญ สำคัญ มีคุณค่ามากที่สุด รายการ... "เป็นยาหรือไม่" ถาม "ทำไมคุณต้องรู้หรือไม่" เป็นคำตอบของเขา กระดาษนี้มีค่ามาก เขาได้อ่าน วางลงบนโต๊ะ และมองไป แล้ว ลมก็ยกมัน และพัดเข้ากองไฟ เขาเห็นมันขึ้นปล่องไฟ เหมือนเขาบอกว่า เขายกแขนของเขา แขนว่างเปล่า ฉันสามารถดูขวาค่ามัน อะไรสามารถติดตามแขน และถ้าไม่มีอะไรในนั้น ' "วิธีย้ายแขนว่างเปล่าเช่นนั้น" ถาม ' "แขนว่างเปล่า" เขากล่าว ' "Yes ฉันกล่าวว่า "ความว่างเปล่าแขน " ' "ก็แขนว่างเปล่า มัน คุณเห็นมันเป็นแขนว่างเปล่า" เขายืนขึ้น ยืนขึ้นเกินไป เขามาในสามขั้นตอนที่ช้าไปฉัน แล้วยืนค่อนข้างปิด ' "คุณกล่าวว่า แขนว่างเปล่า" เขากล่าวว่า ' "แน่นอน ผมพูด ' แล้วอย่างเงียบ ๆ เขาดึงปืนออกจากกระเป๋าของเขาอีกครั้ง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ที่เปิดประตูของห้องนั่งเล่น จากนั้นเธอก็ได้ยินเสียงคนแปลกหน้าหัวเราะอย่างเงียบ ๆ และรอยเท้าของเขาเข้ามาในห้อง เธอไม่สามารถมองเห็นใบหน้าของเขาจากการที่เธอยืนอยู่ ประตูห้องนั่งเล่นปิดเสียงดังและสถานที่ที่เงียบอีกครั้ง คนโง่ก็ตรงขึ้นหมู่บ้านตอม่อ, หลวงพ่อ 'ฉันบ้า?' คนโง่เริ่มในขณะที่เขาเดินเข้ามาในการศึกษาน้อย 'ฉันมีลักษณะเหมือนคนบ้า? 'เกิดอะไรขึ้น?' ถามพระ 'ผู้ชายคนนั้นที่โรงแรม ... ' 'ดี' 'ให้ฉันบางสิ่งบางอย่างที่จะดื่ม' Cuss กล่าวและเขานั่งลง เมื่อเส้นประสาทของเขาได้รับ steadied โดยแก้วไวน์เขากล่าวว่า 'ขณะที่ผมไปในที่เขาใส่มือของเขาในกระเป๋าและแล้วเขาก็นั่งลงในเก้าอี้ของเขา ผมบอกเขาว่าฉันได้ยินมาว่าเขาสนใจในสิ่งที่วิทยาศาสตร์ เขากล่าวว่า "ใช่." ผมพยายามที่จะพูดคุยกับเขา เขาโกรธ ... ค่อนข้างดีเขาบอกว่าเขามีชิ้นส่วนของกระดาษ มันเป็นสิ่งสำคัญที่สำคัญที่สุดที่มีค่าที่สุด รายการ ... "มันเป็นยา?" เป็น ฉันถาม. "ทำไมคุณต้องการที่จะรู้หรือไม่" เป็นคำตอบของเขา ในกรณีใด ๆ บทความนี้เป็นความคุ้มค่าสูงสุด เขาได้อ่านมันวางมันลงบนโต๊ะและมองออกไป จากนั้นลมได้ยกมันและเป่าลงไปในไฟ เขาเห็นว่ามันขึ้นไปปล่องไฟ เหมือนอย่างที่เขาบอกผมว่าเขายกแขนของเขา แขนที่ว่างเปล่า ฉันจะได้เห็นมันขวาขึ้น สิ่งที่สามารถเก็บขึ้นที่แขนและเปิดถ้ามีอะไรอยู่ในนั้น? "วิธีที่คุณสามารถย้ายแขนที่ว่างเปล่าเช่นนั้น?" ฉันถาม. "แขนที่ว่างเปล่า?" เขาพูดว่า. "ใช่" ผมตอบว่า "แขนที่ว่างเปล่า." "มันเป็นแขนที่ว่างเปล่ามันคืออะไรคุณเห็นว่ามันเป็นแขนที่ว่างเปล่า?" เขายืนขึ้น. ผมยืนขึ้นมากเกินไป เขามาหาผมในสามขั้นตอนช้ามากและยืนอยู่ค่อนข้างใกล้เคียง "คุณบอกว่ามันเป็นแขนที่ว่างเปล่า?" เขาพูดว่า. "แน่นอน" ผมพูด 'แล้วอย่างเงียบ ๆ เขาดึงแขนเสื้อของเขาออกมาจากกระเป๋าของเขาอีกครั้ง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ที่ประตูของห้องนั่งเล่น แล้วเธอได้ยินคนแปลกหน้าหัวเราะอย่างเงียบๆ และเขามาในห้อง เธอไม่สามารถมองเห็นใบหน้าของเขาจากที่เธอยืนอยู่ ประตูปิดดังลั่นห้องนั่งเล่น และสถานที่ ก็เงียบอีก เค้าไปตรงหมู่บ้านธงทิว คุณพ่อ . . . ฉันบ้า ? เค้าเริ่ม เช่น เข้าเรียนน้อย . . . ฉันดูเหมือนคนบ้า ? ' ' เกิดอะไรขึ้น ?' ถามหลวงพ่อ . . . ผู้ชายคนนั้นที่โรงแรม . . . . . . . ' ' ดี ? ' ' หาอะไรให้ฉันดื่มหน่อยสิ " พูดกวนตีน แล้วเขาก็นั่งลง เมื่อเส้นประสาทได้รับ steadied โดยไวน์เขาบอกว่าแก้ว ' เป็นฉันไป เขาเอามือล้วงกระเป๋าแล้วเขานั่งลงในเก้าอี้ของเขา ผมบอกเขาว่า ผมได้ยินว่า เขาให้ความสนใจในเรื่องวิทยาศาสตร์ เขากล่าวว่า , " ใช่ " ฉันพยายามจะพูดกับเขา เขาโกรธมาก . . . . . . . อืมเขาบอกฉันว่าเขามีชิ้นส่วนของกระดาษ มันเป็นสิ่งสำคัญ ที่สำคัญที่สุด มีค่าที่สุด รายการของ . . . . . . . " เป็นยา ? " ฉันถาม คุณจะรู้ไปทำไม ? " เป็นคำตอบของเขา ในกรณีใด ๆ , กระดาษนี้มีค่ามาก เขาได้อ่านมัน วางมันลงบนโต๊ะและมองออกไป แล้วลมก็ยกและระเบิดมันเข้าไปในกองเพลิง เขาเห็นมันขึ้นไปทางปล่องไฟ เหมือนที่เขาบอกว่าเขายกแขนของเขา แขนเสื้อที่ว่างเปล่า ผมเห็นแล้วมัน สิ่งที่สามารถเก็บแขนเสื้อขึ้นและเปิดถ้าไม่มีอะไร ? " วิธีที่คุณสามารถขยับแขนที่ว่างเปล่าแบบนั้น ? " " ผมถาม แขนเสื้อที่ว่างเปล่า " ? เขากล่าวว่า . " ใช่ ฉันพูดว่า " แขนที่ว่างเปล่า . " " มันไม่มีแขน ใช่ไหม ? คุณเห็นมันเป็นแขนที่ว่างเปล่า " ? เขาลุกขึ้นยืน ฉันลุกขึ้นยืนด้วย เขาก็มาหาฉันในสามขั้นตอนที่ช้ามากและก็สนิทกัน ” คุณบอกว่ามันเป็นแขนที่ว่างเปล่า " ? เขากล่าวว่า . " แน่นอน " ฉันพูด ' แล้วเงียบๆ เขาดึงแขนของเขาออกมาจากกระเป๋าของเขาอีกครั้ง