Culture supernatant of the new isol

Culture supernatant of the new isolate showed distinct antimicrobial activity against L. innocua, but no activity against E. coli K-12; therefore, the former was used as an indicator during purification of the antimicrobial agent. After separation through HPLC, four fractions exhibited antimicrobial activity against L. innocua ( Fig. 2). Fraction 1 showed strong antagonistic activity whereas other three fractions exhibited weak activity. All four fractions were subjected to mass spectrometry analyses. Fraction 1, with retention time of 23.06 min, gave a protonated ion at m/z 3401.414 ( Fig. 3a), which matched the molecular weight of subtilosin ( Stein, Dusterhus, Stroh, & Entian, 2004). The intact and tryptic-digested compounds were then analysed by tandem MS. However, both of these analyses failed to elucidate the structural information, suggesting that the compound probably contained inter-residual linkage. Polymerase chain reaction was subsequently conducted to confirm the presence of subtilosin gene in OSY-7LA genomic DNA. A fragment of 1.2 kb, stretching 512 bp upstream and 578 bp downstream of subtilosin gene ( Zheng et al., 1999), was successfully amplified and sequenced. Translated amino acid sequence was identical to subtilosin which verifies that the compound in HPLC fraction 1 was subtilosin.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

วัฒนธรรม supernatant ของใหม่แยกแสดงกิจกรรมจุลินทรีย์แตกต่างกับ L. innocua แต่ไม่มีกิจกรรมกับ E. coli K-12 ดังนั้น เดิมใช้เป็นตัวบ่งชี้ระหว่างฟอกของจุลินทรีย์ หลังจากแยกผ่าน HPLC สี่ส่วนจัดแสดงกิจกรรมจุลินทรีย์กับ L. innocua (Fig. 2) เศษ 1 แสดงให้เห็นว่ากิจกรรมการต่อต้านที่แข็งแกร่งในขณะที่อื่น ๆ ส่วนที่สามจัดแสดงกิจกรรมที่อ่อนแอ สี่เศษทั้งหมดถูกต้องวิเคราะห์รเมท เศษ 1 รักษาเวลา 23.06 นาที ให้ไอออน protonated ที่ m/z 3401.414 (Fig. 3a), ซึ่งตรงกับน้ำหนักโมเลกุลของ subtilosin (สไตน์ Dusterhus, Stroh, & Entian, 2004) สารเชื่อม และ เจ่า tryptic ได้แล้ว analysed โดยตัวตามกันไป MS อย่างไรก็ตาม วิเคราะห์เหล่านี้ทั้งสองไม่สามารถ elucidate โครงสร้างข้อมูล แนะนำที่ บริเวณอาจประกอบด้วยความเชื่อมโยงระหว่างส่วนที่เหลือ ปฏิกิริยาลูกโซ่พอลิเมอเรสได้ดำเนินการต่อเพื่อยืนยันสถานะของยีน subtilosin ใน OSY 7LA genomic DNA ส่วนของ 1.2 kb ยืด 512 bp ขั้นต้นน้ำ และ 578 bp น้ำของยีน subtilosin (เจิ้ง et al., 1999), ถูกขยายเสร็จเรียบร้อยแล้ว และเรียงลำดับ ลำดับกรดอะมิโนแปลได้เหมือนกับ subtilosin ที่ตรวจสอบว่า สารประกอบใน HPLC เศษ 1 คือ subtilosin

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ใสวัฒนธรรมของแยกใหม่แสดงให้เห็นฤทธิ์ต้านจุลชีพที่แตกต่างกันกับ innocua ลิตร แต่ไม่มีกิจกรรมใด ๆ กับเชื้อ E. coli K-12; ดังนั้นอดีตถูกใช้เป็นตัวบ่งชี้ในระหว่างการทำให้บริสุทธิ์ของสารต้านจุลชีพ หลังจากที่แยกผ่าน HPLC สี่เศษส่วนแสดงฤทธิ์ต้านจุลชีพต่อลิตร innocua (รูปที่. 2) ส่วนกิจกรรมที่ 1 แสดงให้เห็นว่าเป็นศัตรูที่แข็งแกร่งในขณะที่อีกสามเศษส่วนแสดงฤทธิ์ที่อ่อนแอ ทั้งสี่เศษส่วนถูกยัดเยียดให้การวิเคราะห์มวลสาร ส่วนที่ 1 ด้วยเวลาการเก็บรักษา 23.06 นาทีให้ไอออนโปรโตเนตที่ม. / z 3401.414 (รูป. 3a) ซึ่งตรงกับน้ำหนักโมเลกุลของ subtilosin (สไตน์ Dusterhus, Stroh และ Entian, 2004) เหมือนเดิมและสารประกอบ tryptic ย่อยวิเคราะห์แล้วโดยควบคู่ MS อย่างไรก็ตามทั้งสองการวิเคราะห์เหล่านี้ล้มเหลวในการอธิบายข้อมูลโครงสร้างบอกว่าสารประกอบที่อาจมีความเชื่อมโยงระหว่างกันเหลือ ปฏิกิริยาโพลีเมอโซ่ได้ดำเนินต่อมาเพื่อยืนยันการปรากฏตัวของยีน subtilosin ในOsý-7LA ดีเอ็นเอจีโนม ส่วนของ 1.2 กิโลยืด 512 bp ต้นน้ำและปลายน้ำ 578 bp ของยีน subtilosin (เจิ้งเหอ et al., 1999) ถูกขยายและประสบความสำเร็จติดใจ แปลลำดับกรดอะมิโนก็เหมือนกับ subtilosin ซึ่งจะตรวจสอบว่าสารประกอบในส่วน HPLC 1 subtilosin

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

นำวัฒนธรรมใหม่ แยก พบฤทธิ์ต้านจุลชีพแตกต่างกับ L innocua แต่ไม่มีฤทธิ์ต่อเชื้อ E . coli ภาคบังคับ ดังนั้น ในอดีตถูกใช้เป็นตัวบ่งชี้ในการทำให้บริสุทธิ์ของยาต้านจุลชีพตัวแทน . หลังจากแยกด้วย HPLC , สี่เศษส่วนแสดงฤทธิ์ต้านจุลชีพต่อลิตร innocua ( รูปที่ 2 )ส่วนที่ 1 มีพันธุกรรมที่แข็งแกร่ง ส่วนสามเศษส่วนแสดงกิจกรรมที่อ่อนแอ ทั้งหมดสี่เศษส่วนจะถูกวิเคราะห์มวลสาร . ส่วนที่ 1 กับความคงทนเวลาย้อนหลัง มิน ให้ protonated ไอออนที่ m / z 3401.414 ( รูปที่ 3 ) ซึ่งตรงกับน้ำหนักโมเลกุลของ subtilosin ( Stein , dusterhus สโตรฟ & entian , 2004 )และย่อยสลายสารอาหารเหมือนเดิมแล้ววิเคราะห์ควบคู่คุณอย่างไรก็ตาม ทั้งการวิเคราะห์เหล่านี้ล้มเหลวในการอธิบายข้อมูลเชิงโครงสร้าง แนะนำว่า สารประกอบที่อาจอยู่ระหว่างการเชื่อมโยงส่วนที่เหลือ ปฏิกิริยาลูกโซ่ต่อมาได้ทำการยืนยันการปรากฏตัวของยีน subtilosin ใน osy-7la genomic DNA ส่วน 1.2 กิโลไบต์ยืด 512 BP upstream และ 578 BP ผ่านยีน subtilosin ( เจิ้ง et al . , 1999 ) และได้ขยายนี้ แปลลำดับกรดอะมิโนที่เหมือนกันเพื่อ subtilosin ซึ่งพบว่าสารประกอบใน 2 ส่วนที่ 1 คือ subtilosin .