Since March of this year, the Ebola

Since March of this year, the Ebola virus in West Africa has infected and killed thousands of people in the region and gripped the world's attention. Despite treatment and containment efforts, the epidemic persists with a fatality rate of a staggering 52 percent, according to the World Health Organization.

The Ebola virus is a "zoonotic" disease, meaning it spreads between animals and humans, in this case from fruit bats to humans. Once in humans, it easily spreads from person to person through contact with blood and other body fluids. Complicating containment efforts, the virus has a long incubation period: a person can be infected for up to 21 days before symptoms appear. Because of this long period of infectivity and poor sanitation in the area, the epidemic has presented a massive challenge to healthcare workers.

But as the adage goes, knowledge is power, and a better understanding of the virus is an excellent start toward fighting the Ebola epidemic. This is why Stephen Gire, M.P.H., a research scientist at Harvard University in Boston, Massachusetts, and his colleagues used genomic sequencing techniques to study the current outbreak's origin, transmission and relation to other outbreaks.

For their study, published in the August 28 online issue of Science, Gire's group sequenced viral DNA of samples collected from 78 confirmed Ebola patients in Sierra Leone between late May and mid-June. For 13 of these patients, they collected samples at multiple time points, resulting in a total of 99 viral genome sequences. They compared these Ebola genomes to each other, as well as to three published genomes from Guinea, and 20 sequences generated from previous Ebola outbreaks.

The genomic analysis revealed that the current version of the virus in West Africa most likely spread from Middle Africa within the past 10 years. They also found that the viruses causing this outbreak and the two previous ones diverged from a common ancestor around 2004. This means that these outbreaks arose from different "jumps" from the animal reservoir to the human population. The similarity between samples from the current outbreak confirm that it originated from a single jump, and since that time the disease has spread exclusively from human to human. This is different from previous outbreaks, which had spread via multiple zoonotic events.

The authors' genomic detective work traces the outbreak in Sierra Leone to two genetically distinct viruses that spread from Guinea at around the same time, likely when 12 Sierra Leonean patients attended a funeral for a Guinean person who died of the virus.

Viral DNA, which replicates in the cells of the infected person, lacks the "proofreading" mechanism present in humans and other organisms that detects and corrects mistakes made during DNA replication. This lack of a proofreading mechanism results in a high rate of DNA mutation, allowing the virus to evolve quickly, adapt to new environments and elude potential treatments. By comparing Ebola genomes isolated during this outbreak, the group discovered that the virus exhibits a high rate of change to the DNA sequence, which alters the structure or function of the viral proteins (nonsynonymous genetic mutations). The authors emphasized the need for rapid and rigorous containment of the virus, as these mutations could make it much more difficult to treat, identify and contain.

To advance global efforts in fighting the outbreak, Gire and his colleagues have made the genome sequences available for use by other researchers. This will allow for more thorough epidemiological studies, and hopefully make the containment effort more effective.

Unfortunately, the paper ends on a tragic note. While working in affected areas, five of the paper's co-authors contracted the virus and died. Such losses underscore the importance of studying the outbreak, and the bravery and sacrifice of those willing to do so.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ตั้งแต่เดือนมีนาคมของปีนี้ ไวรัสอีโบลาในแอฟริกาตะวันตกมีติดเชื้อ และฆ่าพันคนในภูมิภาค และ gripped ความสนใจของโลก แม้ มีการรักษาและความพยายามบรรจุ ระบาดยังคง มีอัตราเปอร์เซ็นต์ 52 ส่าย ผิวตามองค์การอนามัยโลกไวรัสอีโบลาโรค "zoonotic" หมายความว่า จะติดต่อระหว่างสัตว์และมนุษย์ ในกรณีนี้จากค้างคาวผลไม้กับมนุษย์ได้ ครั้งในมนุษย์ มันได้แพร่กระจายจากคนสู่คนผ่านการสัมผัสกับเลือดและของเหลวอื่น ๆ ร่างกาย Complicating พยายามบรรจุ ไวรัสมีระยะฟักตัวยาว: คนสามารถติดเชื้อถึง 21 วันก่อนที่อาการปรากฏขึ้น เนื่องจากระยะนี้นาน infectivity และสุขาภิบาลในพื้นที่ยากจน ระบาดได้นำเสนอความท้าทายใหญ่กับผู้ปฏิบัติงานด้านการดูแลสุขภาพแต่ดิฉันไป ความรู้คือ อำนาจ และการเข้าใจของไวรัสเป็นการเริ่มต้นดีไปต่อสู้โรคระบาดอีโบลา นี่คือเหตุผลที่ Stephen Gire, M.P.H. งานวิจัยนักวิทยาศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดบอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ และเพื่อนร่วมงานของเขาใช้เทคนิค genomic ลำดับศึกษาระบาดปัจจุบันกำเนิด ส่ง และความสัมพันธ์ของการระบาดอื่น ๆสำหรับนักศึกษา ตีพิมพ์ในฉบับออนไลน์ 28 สิงหาคมวิทยาศาสตร์ กลุ่มของ Gire เรียงลำดับดีเอ็นเอไวรัสอย่างรวบรวมจาก 78 อีโบลาผู้ป่วยยืนยันในสาธารณรัฐเซียร์ราลีโอนระหว่างปลายเดือนพฤษภาคม และช่วงกลางเดือนมิถุนายน สำหรับ 13 ของผู้ป่วยเหล่านี้ พวกเขาเก็บตัวอย่างจุดหลายครั้ง เป็นผลรวมของลำดับกลุ่มไวรัส 99 พวกเขาเปรียบเทียบเหล่านี้ genomes อีโบลากัน เช่น เดียว กับ genomes ประกาศสามจากกินี และ 20 ลำดับที่สร้างขึ้นจากก่อนหน้านี้อีโบลาระบาดวิเคราะห์ genomic เปิดเผยว่า รุ่นปัจจุบันของไวรัสในแอฟริกาตะวันตกอาจแพร่กระจายจากแอฟริกากลางภายใน 10 ปี พวกเขายังพบว่าไวรัสที่ทำให้เกิดการระบาดของโรคนี้และคน diverged จากบรรพบุรุษร่วมกันประมาณ 2004 ก่อนหน้าสอง ซึ่งหมายความ ว่า ระบาดเหล่านี้เกิดจาก "กระโดด" แตกต่างจากอ่างเก็บน้ำสัตว์เพื่อประชากรมนุษย์ ความคล้ายกันระหว่างตัวอย่างจากสธ.ปัจจุบันยืนยันว่า มันมา จากกระโดดเดี่ยว และขณะโรคมีแพร่กระจายเฉพาะมนุษย์กับมนุษย์ นี้จะแตกต่างจากการระบาดก่อนหน้านี้ ซึ่งได้แพร่กระจายผ่านเหตุการณ์หลาย zoonoticผู้เขียนของ genomic นักสืบงานสืบค้นกลับระบาดในสาธารณรัฐเซียร์ราลีโอนการแปลงพันธุกรรมทั้งสองไวรัสที่แพร่กระจายจากกินีที่ใกล้กัน แนวโน้มผู้ป่วย Sierra Leonean 12 ร่วมจันทร์ Guinean บุคคลที่เสียชีวิตของไวรัสไวรัสดีเอ็นเอ ซึ่งเหมือนกับในเซลล์ของผู้ติดเชื้อ ขาด "proofreading" กลไกอยู่ในมนุษย์และสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ ที่ตรวจพบ และแก้ไขข้อผิดพลาดขึ้นในระหว่างการจำลองดีเอ็นเอ การขาดกลไก proofreading ผลในอัตราสูงของการกลายพันธุ์ของดีเอ็นเอ ไวรัสจะพัฒนาอย่างรวดเร็ว ปรับให้เข้ากับสภาพแวดล้อมใหม่ และเลี่ยงการรักษาอาจทำให้ โดยการเปรียบเทียบแยกต่างหากในระหว่างการระบาดของโรคนี้ genomes อีโบลา กลุ่มพบว่า ไวรัสจัดแสดงอัตราความเร็วของการเปลี่ยนแปลงกับลำดับดีเอ็นเอ การเปลี่ยนแปลงโครงสร้างการทำงานของโปรตีนไวรัส (nonsynonymous กลายพันธุ์ทางพันธุกรรม) ผู้เขียนเน้นย้ำต้องเข้มงวด และรวดเร็วหากไวรัส ที่กลายพันธุ์เหล่านี้อาจทำยากมากการรักษา ระบุ และประกอบด้วยล่วงหน้าสากลความพยายามในการต่อสู้กับการระบาดของโรค Gire และเพื่อนร่วมงานของเขาทำลำดับกลุ่มที่ใช้โดยนักวิจัยอื่น ๆ นี้จะอนุญาตให้ศึกษาอย่างละเอียดมากความ และหวังทำพยายามบรรจุให้มีประสิทธิภาพมากขึ้นอับ กระดาษสิ้นสุดบนหมายเหตุโศกนาฏกรรม ในขณะที่ทำงานในพื้นที่ผลกระทบ ห้าผู้เขียนร่วมของกระดาษสัญญาไวรัส และเสียชีวิต ขาดทุนดังกล่าวเน้นความสำคัญของการศึกษาการระบาดของโรค และการยกย่อง และเสียสละของผู้ที่เต็มใจที่จะทำ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ตั้งแต่เดือนมีนาคมของปีนี้ , อีโบลาไวรัสในแอฟริกาตะวันตก มีไวรัสและฆ่าคนหลายพันคน ในพื้นที่ และดึงความสนใจของโลก แม้จะมีความพยายามในการรักษาและควบคุม การแพร่ระบาดยังคงมีอัตราการเสียชีวิตส่าย 52 เปอร์เซ็นต์ , ตามที่องค์การอนามัยโลก

" โรคไวรัสอีโบลามีจํานวนมาก " ความหมายมันแพร่กระจายระหว่างสัตว์และมนุษย์ในกรณีนี้จากค้างคาวผลไม้กับมนุษย์ หนึ่งในมนุษย์ มันสามารถแพร่กระจายจากคนสู่คนผ่านการสัมผัสกับเลือดและของเหลวในร่างกายอื่นๆ นำความพยายามการแก้ไข ไวรัสมีระยะฟักตัวยาว : บุคคลสามารถติดเชื้อได้ถึง 21 วัน ก่อนอาการจะปรากฏขึ้น เพราะเรื่องนี้ยาวระยะเวลาของการติดเชื้อและสุขาภิบาลที่ยากจนในพื้นที่จึงได้นำเสนอความท้าทายใหญ่ให้พนักงาน

แต่เป็นภาษิตไป ความรู้คือ พลัง และความเข้าใจที่ดีขึ้นของไวรัสที่เป็นเลิศเริ่มต้นต่อการต่อสู้โรคระบาดอีโบลา นี่คือเหตุผลที่ สตีเฟน gire คำย่อของ miles per hour , เป็นนักวิทยาศาสตร์วิจัยที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ในบอสตัน , แมสซาชูเซตและเพื่อนร่วมงานของเขาที่ใช้จีโนมลำดับเทคนิคศึกษาในปัจจุบันระบาดที่มาส่งและความสัมพันธ์กับการอื่น ๆ .

สำหรับการศึกษาที่เผยแพร่ในเดือนสิงหาคม 28 ฉบับออนไลน์ของวิทยาศาสตร์ gire กลุ่มลำดับเบสดีเอ็นเอของไวรัสในตัวอย่างที่เก็บจากผู้ป่วย 78 ยืนยันอีโบลาในเซียร์ราลีโอน ระหว่างปลายเดือนพฤษภาคม และกลางเดือนมิถุนายน 13 ของผู้ป่วยเหล่านี้พวกเขาเก็บตัวอย่างที่หลายๆ จุดในเวลา เป็นผลรวมของ 99 ไวรัสจีโนมลำดับดีเอ็นเอ พวกเขาเปรียบเทียบเหล่านี้หาอีโบล่ากับแต่ละอื่น ๆ รวมทั้งสามหัวข้อ 20 ลำดับจีโนมจากกินี และสร้างขึ้นจากก่อนหน้านี้

อีโบลาระบาดการวิเคราะห์จีโนมพบว่ารุ่นปัจจุบันของไวรัสที่แพร่กระจายมากที่สุดในแอฟริกาตะวันตกจากกลางแอฟริกาภายใน 10 ปีที่ผ่านมา นอกจากนี้ยังพบว่าไวรัสที่ก่อให้เกิดโรคนี้ และก่อนหน้านี้สองที่แยกออกมาจากบรรพบุรุษประมาณ 2004 ซึ่งหมายความว่าเหล่านี้ระบาดเกิดขึ้นจากที่แตกต่างกัน " กระโดด " จากสัตว์อ่างเก็บน้ำกับประชากรมนุษย์ .ความเหมือนระหว่างตัวอย่างจากการระบาดของโรคในปัจจุบันยืนยันว่า มันมาจาก โดดเดี่ยว และตั้งแต่เวลาที่โรคมีการแพร่กระจายเฉพาะจากมนุษย์เพื่อมนุษย์ ซึ่งแตกต่างจากก่อนหน้านี้ระบาดที่แพร่กระจายผ่านทางกิจกรรม

จํานวนมากหลายผู้เขียนพบงานนักสืบร่องรอยการระบาดของโรคในเซียร์ราลีโอนสองแตกต่างกันทางพันธุกรรมไวรัสที่แพร่กระจายจากกินี ในรอบเวลาเดียวกัน คาดว่าเมื่อ 12 เทือกเขา leonean ผู้ป่วยเข้าร่วมพิธีศพสำหรับคนพื้นเมืองในสาธารณรัฐกินีคนที่ตายจากเชื้อไวรัส

ไวรัสดีเอ็นเอ ซึ่งได้แก่ ในเซลล์ของผู้ติดเชื้อขาด " พิสูจน์อักษร " กลไกที่มีอยู่ในมนุษย์และสิ่งมีชีวิตอื่นๆ ที่ตรวจพบและแก้ไขข้อผิดพลาดที่ทำในระหว่างการจำลองดีเอ็นเอ นี้ขาดกลไกการตรวจทานในอัตราที่สูงของการกลายพันธุ์ดีเอ็นเอให้ไวรัสที่พัฒนาอย่างรวดเร็ว , ปรับให้เข้ากับสภาพแวดล้อมใหม่ และหลบหลีกการรักษาที่มีศักยภาพ โดยการเปรียบเทียบจีโนมแยกระหว่างการระบาดของโรคอีโบลานี่กลุ่มพบว่าไวรัสแสดงอัตราที่สูงของการเปลี่ยนแปลงลำดับของดีเอ็นเอซึ่งจะเปลี่ยนแปลงโครงสร้างหรือการทำงานของโปรตีนของไวรัส ( nonsynonymous การกลายพันธุ์ทางพันธุกรรม ) ผู้เขียนเน้นความต้องการสำหรับการแก้ไขอย่างรวดเร็วและเข้มงวดของไวรัส เช่น ความผิดปกติเหล่านี้อาจทำให้มันมากยากที่จะรักษา ระบุ และประกอบด้วย

เดินทางไปทั่วโลกในความพยายามต่อสู้กับการระบาด gire และเพื่อนร่วมงานของเขาได้ทำจีโนมลำดับสามารถใช้งานได้โดยนักวิจัยอื่น ๆ นี้จะช่วยให้สำหรับอย่างละเอียดมากขึ้นการศึกษาระบาดวิทยา และหวังให้บรรจุความพยายามที่มีประสิทธิภาพมากขึ้น

แต่กระดาษที่สิ้นสุดในบันทึกที่น่าเศร้า ในขณะที่ทำงานในพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบห้าของผู้เขียนร่วมของกระดาษสัญญาไวรัสตาย ความสูญเสียดังกล่าว เน้นความสำคัญของการศึกษา การระบาด และความกล้าหาญและเสียสละของผู้ที่เต็มใจที่จะทำเช่นนั้น