Racial disparities in health care a

Racial disparities in health care are well documented, but their mechanisms are
incompletely understood. The genetic, cultural, and sociopolitical aspects of race all have the potential to contribute to the production of racial disparities in health and
health care. The Institute of Medicine panel on health disparities developed a conceptual
model to better categorize these determinants and described three broad factors as
potential sources of disparities: social determinants, access issues, and the health care
system itself (Smedley, Stith, and Nelson 2003). The cultural aspects of race may influence
each of these potential determinants of disparities in health care.
Consistent with contemporary scholarship in the racial disparities literature, we
define race as a social construct (Witzig 1996). In doing so, we note that race is multidimensional
and includes aspects such as appearance, self-identity, and culture. In
this review, we focused on those interventions that targeted the cultural aspects of race.
We also included those that used cultural signals to develop interventions within specific
ethnic groups. Our focus on culture means that we emphasized spoken language;
shared norms, beliefs, and expectations; and behavioral customs (Marks 2005). These
cultural variables represent potential targets for health care intervention.
A fundamental component of high-quality health care involves the active consideration
of culture in the care of communities of color. Various researchers have used a
number of overlapping terms, such as cultural competence, cultural targeting, and cultural
tailoring, to define strategies for addressing culture. For the purposes of this article,
we define cultural competence as the broadest rubric for the strategy of embracing
cultural variables in health care interventions. Cultural competence is a term used to
describe “a set of congruent behaviors, attitudes, and policies that come together in a
system, agency or amongst professionals and enables that system, agency or those professionals
to work effectively in cross-cultural situations” (Cross et al. 1989). While
cultural competence often refers to the ability of clinicians to interact successfully with
patients whose backgrounds differ from the mainstream culture, the term is also used
to describe how health care systems interact with these patients. For example, the New
Mexico Department of Health Children’s Medical Services, Family Health Bureau,
implemented a multipronged systemic cultural competence program evaluated by the
National Center for Cultural Competence (U.S. Department of Health and Human
Services, Office of Minority Health 2003). In addition, a growing body of federal and
state laws, regulations, and standards seeks to guarantee that health systems respond to
these diverse linguistic and cultural needs by becoming culturally competent (U.S.
Department of Health and Human Services, Office of Minority Health 2001).
Cultural competence is a comprehensive term that overlaps with specific concepts,
such as cultural targeting and cultural tailoring (Paalman and Sandfort 1990;
Pasick, D’Onofrio and Otero-Sabogal 1996). Cultural targeting initiates strategies at
the group level to try to reach group members who share certain values, beliefs, and
practices. Cultural tailoring is a term sometimes used to refer to individualized programming
that takes into account participants’ personal preferences (Kreuter and
Strecher 1996; Schneider et al. 2001). Much of the research on cultural targeting and
cultural tailoring published in the behavioral science literature focuses on proximate
outcomes, such as participants’ reactions to various methods of intervention (e.g., the ability of Asians to relate to Asian photos rather than white photos in an educational
pamphlet), with less robust evaluation of the impact of these interventions on functional
health outcomes.
All of the concepts of cultural competence can be invoked to develop novel interventions
in the health care setting. The application of cultural competence in health
care interventions can be broadly conceptualized as cultural leverage. We suggest
that cultural leverage is a focused strategy for improving the health of racial and ethnic
communities by using their cultural practices, products, philosophies, or environments
as vehicles that facilitate behavior change of patients and practitioners.
Building on prior strategies, cultural leverage proactively identifies the areas in
which a cultural intervention can improve behaviors and then actively implements
the solution. Cultural leverage is a process whereby the principles of cultural competence
are deliberately invoked to develop interventions; it has the potential to operate
at multiple levels throughout the health care delivery process. As we consider
individuals, their communities and the means by which they access the health care
environment, culture becomes central: factors such as language, family norms, and
sexuality shape the framework through which health care is accessed.
To date, systematic reviews have considered interventions to narrow health care
disparities from the quality improvement literature (Jenkins et al. 1999), the literature
regarding cultural competence of health care providers (Beach et al. 2005), and
the literature focused on specific health conditions (Hill et al. 1999; Sehgal 2003).
Each of these reviews considers an individual area in which cultural leverage might
be used. No recent reviews of health disparities interventions have considered the
broader concept of cultural leverage that would bring together the literature from
multiple fields and provide insight from a societal and policy perspective. This particular
review examined a broader range of interventions that used cultural aspects
of race to (1) modify the health behaviors of individuals within communities, (2)
increase access from communities to the existing health care system, and (3) amend
or transform the health care system to better serve patients of color and their communities.
We conducted this review with policy makers and administrative leaders in
mind, lending insights and describing practical tools to those seeking to improve the
approach of the health care system to communities of color.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เชื้อชาติความแตกต่างในการดูแลสุขภาพจะจัดดี แต่มีกลไกการเข้าใจสมบูรณ์ ลักษณะทางพันธุกรรม วัฒนธรรม และ sociopolitical ของการแข่งขันทั้งหมดอาจนำไปสู่การผลิตความแตกต่างของเชื้อชาติในสุขภาพ และดูแลสุขภาพ แผงสถาบันการแพทย์ที่ไม่เสมอภาคสุขภาพพัฒนาเป็นแนวคิดแบบจำลองการจัดประเภทดีเทอร์มิแนนต์เหล่านี้และอธิบายปัจจัยกว้างสามเป็นดีแหล่งเกิดของความแตกต่าง: ดีเทอร์มิแนนต์สังคม ปัญหา และการดูแลสุขภาพระบบตัวเอง (Smedley, Stith และ 2003 เนลสัน) ด้านวัฒนธรรมของการแข่งขันอาจมีอิทธิพลต่อแต่ละของดีเทอร์มิแนนต์เหล่านี้เป็นไปได้ของความแตกต่างในการดูแลสุขภาพสอดคล้องกับการศึกษาร่วมสมัยในวรรณกรรมความแตกต่างเชื้อชาติ เรากำหนดแข่งขันเป็นโครงสร้างทางสังคม (Witzig 1996) ในการทำเช่นนั้น เราหมายเหตุการแข่งขันที่เป็นมิติและมีลักษณะเช่นลักษณะ self-identity และวัฒนธรรม ในตรวจทานนี้ เรามุ่งเน้นในมาตรการที่เป้าหมายด้านวัฒนธรรมของการแข่งขันเรายังรวมที่ใช้สัญญาณทางวัฒนธรรมในการพัฒนางานวิจัยภายในเฉพาะกลุ่มชาติพันธ์ วัฒนธรรมที่มุ่งหมายความ ว่า เราเน้นภาษาพูดบรรทัดฐานที่ใช้ร่วมกัน ความเชื่อ และความคาด หวัง และพฤติกรรมศุลกากร (เครื่อง 2005) เหล่านี้ตัวแปรทางวัฒนธรรมหมายถึงเป้าหมายในการแทรกแซงดูแลสุขภาพส่วนประกอบพื้นฐานของการดูแลสุขภาพคุณภาพเกี่ยวข้องกับการพิจารณาใช้งานอยู่วัฒนธรรมในการดูแลชุมชนของสี นักวิจัยต่าง ๆ ได้ใช้เป็นจำนวนเงื่อนไข เช่นความสามารถทางวัฒนธรรม วัฒนธรรมที่ทับซ้อนกำหนดเป้าหมาย และวัฒนธรรมปรับปรุง การกำหนดกลยุทธ์การแก้ปัญหาวัฒนธรรมการ สำหรับวัตถุประสงค์ของบทความนี้เรากำหนดความสามารถวัฒนธรรมเป็น rubric ที่กว้างที่สุดสำหรับกลยุทธ์ของไพบูลย์ตัวแปรทางวัฒนธรรมในการรักษาสุขภาพ ความสามารถทางวัฒนธรรมเป็นคำที่ใช้ในการอธิบาย "ลักษณะแผง ทัศนคติ และนโยบายที่มาร่วมกันในการระบบ สำนักงานหรือใน หมู่ผู้เชี่ยวชาญ และทำให้ระบบที่ หน่วยงาน หรือผู้เชี่ยวชาญเหล่านั้นการทำงานอย่างมีประสิทธิภาพในสถานการณ์วัฒนธรรม" (ข้าม et al. 1989) ในขณะที่ความสามารถทางวัฒนธรรมมักจะหมายถึงความสามารถในการ clinicians การทำงานประสบความสำเร็จกับผู้ป่วยที่มีพื้นหลังแตกต่างจากวัฒนธรรมหลัก นอกจากนี้ยังมีใช้คำอธิบายวิธีการโต้ตอบระบบดูแลสุขภาพกับผู้ป่วยเหล่านี้ ตัวอย่าง ใหม่เด็กเม็กซิโกกรมสุขภาพบริการทางการแพทย์ สำนักงานสุขภาพครอบครัวโปรแกรมความสามารถวัฒนธรรมระบบ multipronged ประเมินโดยดำเนินการศูนย์แห่งชาติความสามารถวัฒนธรรม (กรมสุขภาพสหรัฐและบุคคลบริการ สำนักงานของชนกลุ่มน้อยสุขภาพ 2003) นอกจากนี้ ร่างกายเจริญเติบโตของรัฐบาลกลาง และรัฐกฎหมาย ระเบียบ มาตรฐาน และพยายามที่จะรับประกันว่า ระบบสุขภาพที่ตอบสนองการต้องการภาษาศาสตร์ และวัฒนธรรมเหล่านี้มีความหลากหลาย โดยกลายเป็น วัฒนธรรมอำนาจ (สหรัฐอเมริกาฝ่ายบริการสุขภาพและมนุษย์ สำนักงานของชนกลุ่มน้อยสุขภาพ 2001)ความสามารถทางวัฒนธรรมเป็นครอบคลุมที่ทับซ้อนกับแนวคิดเฉพาะเช่นกำหนดเป้าหมายวัฒนธรรมและปรับปรุงวัฒนธรรม (Paalman และ Sandfort 1990Pasick, D'Onofrio และบิดโอเตโร-Sabogal 1996) กำหนดเป้าหมายวัฒนธรรมเริ่มกลยุทธ์ที่ระดับกลุ่มพยายามที่จะเข้าถึงกลุ่มสมาชิกที่ร่วมกันกำหนดค่า ความเชื่อ และปฏิบัติการ ปรับปรุงวัฒนธรรมเป็นคำที่บางครั้งใช้เพื่อหมายถึงจำนวนการเขียนโปรแกรมที่ใช้เป็นบัญชีร่วมของบุคคล (Kreuter และStrecher 1996 ชไนเดอร์ et al. 2001) มากของการวิจัยในการกำหนดเป้าหมายวัฒนธรรม และวัฒนธรรมปรับปรุงเผยแพร่วรรณคดีพฤติกรรมศาสตร์เน้นเคียงผล เช่นปฏิกิริยาของผู้เข้าร่วมต่าง ๆ วิธีการแทรกแซง (เช่น ความสามารถของชาวเอเชียที่เกี่ยวข้องกับภาพถ่ายเอเชียแทนที่เป็นภาพถ่ายสีขาวในการศึกษาแผ่น), มีประสิทธิภาพน้อยประเมินผลกระทบของมาตรการเหล่านี้ในการทำงานสุขภาพผลการแนวคิดสายวัฒนธรรมทั้งหมดสามารถเรียกได้ในการพัฒนางานวิจัยนวนิยายการดูแลสุขภาพ โปรแกรมประยุกต์สายทางวัฒนธรรมสุขภาพการดูแลรักษาสามารถสามารถ conceptualized เป็นยกระดับวัฒนธรรมอย่างกว้างขวาง เราขอแนะนำที่ยกระดับวัฒนธรรมคือ กลยุทธ์การเน้นในการปรับปรุงสุขภาพของชาติพันธุ์ และเชื้อชาติชุมชน โดยใช้การปฏิบัติวัฒนธรรม ผลิตภัณฑ์ ปรัชญา หรือสภาพแวดล้อมเป็นยานพาหนะ ที่ช่วยเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมของผู้ป่วยและผู้อาคารทราบกลยุทธ์ ยกระดับวัฒนธรรมชี้ระบุพื้นที่ในซึ่งการแทรกแซงทางวัฒนธรรมสามารถปรับปรุงลักษณะการทำงาน และจากนั้น ใช้กำลังการแก้ปัญหา ยกระดับวัฒนธรรมเป็นกระบวนการโดยหลักการของความสามารถวัฒนธรรมถูกเรียกโดยเจตนาเพื่อพัฒนางานวิจัย มีศักยภาพในการทำงานในระดับต่าง ๆ ตลอดทั้งการดูแลสุขภาพ ขณะที่เราพิจารณาบุคคล ชุมชน และวิธีการที่จะเข้าถึงการดูแลสุขภาพสิ่งแวดล้อม วัฒนธรรมกลายเป็นศูนย์กลาง: ปัจจัยเช่นภาษา บรรทัดฐานครอบครัว และเพศรูปร่างกรอบซึ่งเข้าถึงสุขภาพวันที่ รีวิวจากระบบมีพิจารณามาตรการเพื่อสุขภาพแคบความแตกต่างจากคุณภาพปรับปรุงวรรณคดี (เจงกินส์ et al. 1999), วรรณคดีเกี่ยวกับวัฒนธรรมความสามารถของผู้ให้บริการสุขภาพ (หาด et al. 2005), และวรรณกรรมมุ่งเน้นเฉพาะโรค (Hill et al. 1999 Sehgal 2003)รีวิวเหล่านี้แต่ละพิจารณาพื้นที่แต่ละยกระดับวัฒนธรรมอาจสามารถใช้ ไม่รีวิวล่าสุดของการรักษาสุขภาพความแตกต่างมีพิจารณาแนวคิดที่กว้างขึ้นของประสิทธิภาพการดำเนินงานวัฒนธรรมที่จะนำวรรณกรรมจากหลายเขตข้อมูล และให้ข้อมูลเชิงลึกจากมุมมองข้อมูลและนโยบาย นี้โดยเฉพาะทบทวนตรวจสอบของมาตรการที่ใช้ด้านวัฒนธรรมการแข่งขัน (1) ปรับเปลี่ยนพฤติกรรมสุขภาพของบุคคลในชุมชน, (2เพิ่มขึ้นถึงจากชุมชนระบบสุขภาพที่มีอยู่ และ (3) แก้ไขหรือแปลงระบบดูแลสุขภาพเพื่อให้บริการผู้ป่วยของสีและชุมชนดีเราดำเนินการตรวจสอบนี้ผู้กำหนดนโยบายและผู้นำที่ดูแลในจิตใจ ให้ยืมความเข้าใจ และอธิบายเครื่องมือปฏิบัติเพื่อผู้ที่ต้องการปรับปรุงการแนวทางของระบบสุขภาพเพื่อชุมชนของสี

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ความแตกต่างทางเชื้อชาติในการดูแลสุขภาพมีเอกสารดี
แต่กลไกของพวกเขาจะเข้าใจได้ไม่สมบูรณ์
พันธุกรรมวัฒนธรรมและด้านการเมืองของการแข่งขันทุกคนมีศักยภาพที่จะนำไปสู่การผลิตของความแตกต่างทางเชื้อชาติในด้านสุขภาพและการดูแลสุขภาพ สถาบันการแพทย์ในแผงแตกต่างด้านสุขภาพการพัฒนาแนวความคิดรูปแบบที่ดีในการจัดหมวดหมู่ปัจจัยเหล่านี้และอธิบายปัจจัยที่สามในวงกว้างเป็นแหล่งที่มีศักยภาพของความแตกต่าง: ปัจจัยทางสังคมปัญหาการเข้าถึงและการดูแลสุขภาพของระบบเอง (เสม็ด Stith และเนลสัน 2003) วัฒนธรรมของการแข่งขันอาจมีผลต่อแต่ละปัจจัยเหล่านี้มีศักยภาพความแตกต่างในการดูแลสุขภาพ. สอดคล้องกับทุนการศึกษาร่วมสมัยในวรรณคดีความแตกต่างทางเชื้อชาติเรากำหนดแข่งขันเป็นโครงสร้างทางสังคม (witzig 1996) ในการทำเช่นเราทราบว่าการแข่งขันเป็นหลายมิติและมีลักษณะเช่นลักษณะตัวตนของตัวเองและวัฒนธรรม ในการตรวจสอบนี้เรามุ่งเน้นไปที่การแทรกแซงที่เป้าหมายด้านวัฒนธรรมของการแข่งขัน. นอกจากนี้เรายังรวมถึงผู้ที่ใช้สัญญาณทางวัฒนธรรมในการพัฒนาการแทรกแซงภายในเฉพาะกลุ่มชาติพันธุ์ เรามุ่งเน้นที่วัฒนธรรมหมายความว่าเราเน้นภาษาพูด; บรรทัดฐานที่ใช้ร่วมกัน, ความเชื่อและความคาดหวัง; และประเพณีพฤติกรรม (Marks 2005) เหล่านี้ตัวแปรทางวัฒนธรรมที่เป็นตัวแทนของเป้าหมายที่มีศักยภาพสำหรับการแทรกแซงการดูแลสุขภาพ. องค์ประกอบพื้นฐานที่มีคุณภาพสูงในการดูแลสุขภาพที่เกี่ยวข้องกับการพิจารณาการใช้งานของวัฒนธรรมในการดูแลของชุมชนที่มีสี นักวิจัยต่าง ๆ ได้ใช้จำนวนคำที่ทับซ้อนกันเช่นความสามารถทางวัฒนธรรมกำหนดเป้าหมายทางวัฒนธรรมและวัฒนธรรมการตัดเย็บเพื่อกำหนดกลยุทธ์สำหรับที่อยู่วัฒนธรรม สำหรับจุดประสงค์ของบทความนี้เรากำหนดความสามารถทางวัฒนธรรมประเพณีที่กว้างสำหรับกลยุทธ์ในการกอดตัวแปรทางวัฒนธรรมในการแทรกแซงการดูแลสุขภาพ ความสามารถทางวัฒนธรรมเป็นคำที่ใช้ในการอธิบาย"ชุดของพฤติกรรมที่สอดคล้องกันที่ทัศนคติและนโยบายที่จะมาร่วมกันในระบบหน่วยงานหรือในหมู่มืออาชีพและช่วยให้ระบบของหน่วยงานหรือผู้เชี่ยวชาญผู้ที่จะทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพในสถานการณ์ที่ข้ามวัฒนธรรม" (ครอส et al. 1989) ในขณะที่ความสามารถทางวัฒนธรรมมักจะหมายถึงความสามารถของแพทย์ที่ประสบความสำเร็จในการโต้ตอบกับผู้ป่วยที่มีภูมิหลังที่แตกต่างจากวัฒนธรรมกระแสหลักคำนี้ยังใช้เพื่ออธิบายวิธีการที่ระบบการดูแลสุขภาพที่มีปฏิสัมพันธ์กับผู้ป่วยเหล่านี้ ยกตัวอย่างเช่นนิวเม็กซิโกกรมสุขภาพเด็กบริการด้านการแพทย์, ครอบครัวสำนักอนามัย, การใช้งานโปรแกรมที่ความสามารถทางวัฒนธรรม multipronged ระบบการประเมินโดยศูนย์แห่งชาติเพื่อความสามารถทางวัฒนธรรม(สหรัฐอเมริกากรมอนามัยและมนุษย์บริการสำนักงานผู้ถือหุ้นส่วนน้อยสุขภาพ 2003) นอกจากนี้จะมีร่างกายเจริญเติบโตของรัฐบาลกลางและกฎหมายของรัฐระเบียบและมาตรฐานการพยายามที่จะรับประกันได้ว่าระบบสุขภาพตอบสนองต่อการเหล่านี้ตอบสนองความต้องการทางภาษาและวัฒนธรรมที่มีความหลากหลายโดยเป็นอำนาจทางวัฒนธรรม(US กรมอนามัยและมนุษย์บริการสำนักงานผู้ถือหุ้นส่วนน้อยสุขภาพ 2001) ความสามารถทางวัฒนธรรมเป็นคำที่ครอบคลุมที่คาบเกี่ยวกับแนวความคิดที่เฉพาะเจาะจงเช่นการกำหนดเป้าหมายทางวัฒนธรรมและการตัดเย็บที่ทางวัฒนธรรม (Paalman และ Sandfort 1990; Pasick, D'Onofrio และ Otero-Sabogal 1996) กำหนดเป้าหมายกลยุทธ์วัฒนธรรมเริ่มต้นที่ระดับกลุ่มในการพยายามที่จะเข้าถึงสมาชิกในกลุ่มที่ร่วมค่าบางอย่างความเชื่อและการปฏิบัติ การตัดเย็บวัฒนธรรมเป็นคำที่บางครั้งใช้เพื่อหมายถึงการเขียนโปรแกรมเป็นรายบุคคลที่จะเข้าสู่บัญชีของผู้เข้าร่วม 'การตั้งค่าส่วนตัว (Kreuter และ strecher 1996; ชไนเดอ et al, 2001). มากของการวิจัยเกี่ยวกับการกำหนดเป้าหมายทางวัฒนธรรมและการตัดเย็บที่วัฒนธรรมการตีพิมพ์ในวรรณคดีพฤติกรรมศาสตร์มุ่งเน้นไปที่ใกล้เคียงผลลัพธ์เช่นปฏิกิริยาของผู้เข้าร่วมการวิธีการต่างๆของการแทรกแซง(เช่นความสามารถของชาวเอเชียที่จะเกี่ยวข้องกับรูปถ่ายในเอเชียมากกว่าภาพสีขาวในการศึกษาหนังสือเล่มเล็ก ๆ ) โดยมีการประเมินผลที่มีประสิทธิภาพน้อยของผลกระทบของการแทรกแซงการทำงานเหล่านี้บนผลลัพธ์ด้านสุขภาพ. ทั้งหมดของแนวความคิดของความสามารถทางวัฒนธรรมสามารถเรียกการพัฒนาแทรกแซงนวนิยายในการตั้งค่าการดูแลสุขภาพ การประยุกต์ใช้ความสามารถทางวัฒนธรรมในการดูแลสุขภาพการแทรกแซงการดูแลสามารถแนวความคิดในวงกว้างเป็นประโยชน์ทางวัฒนธรรม เราขอแนะนำว่าการใช้ประโยชน์ทางวัฒนธรรมเป็นกลยุทธ์ที่มุ่งเน้นในการปรับปรุงสุขภาพของเชื้อชาติและชาติพันธุ์ชุมชนโดยใช้การปฏิบัติทางวัฒนธรรมของพวกเขาผลิตภัณฑ์ปรัชญาหรือสภาพแวดล้อมที่เป็นยานพาหนะที่อำนวยความสะดวกการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมของผู้ป่วยและผู้ปฏิบัติงาน. อาคารกลยุทธ์ก่อนยกระดับวัฒนธรรมเชิงรุกระบุ พื้นที่ในซึ่งการแทรกแซงทางวัฒนธรรมที่สามารถปรับปรุงพฤติกรรมและจากนั้นดำเนินการอย่างแข็งขันการแก้ปัญหา ยกระดับวัฒนธรรมเป็นกระบวนการโดยหลักการของความสามารถทางวัฒนธรรมจะเรียกจงใจที่จะพัฒนาแทรกแซง; มีศักยภาพในการดำเนินงานในหลายระดับตลอดกระบวนการส่งมอบการดูแลสุขภาพ ในขณะที่เราพิจารณาบุคคลชุมชนของพวกเขาและวิธีการที่พวกเขาเข้าถึงการดูแลสุขภาพสภาพแวดล้อมวัฒนธรรมกลายเป็นกลาง: ปัจจัยต่าง ๆ เช่นภาษาบรรทัดฐานครอบครัวและ. รูปร่างทางเพศกรอบที่ผ่านการดูแลสุขภาพที่มีการเข้าถึงในวันที่ความคิดเห็นเป็นระบบมีการพิจารณา การแทรกแซงเพื่อ จำกัด การดูแลสุขภาพที่แตกต่างจากวรรณกรรมการปรับปรุงคุณภาพ(เจนกินส์ et al. 1999) วรรณกรรมเกี่ยวกับความสามารถทางวัฒนธรรมของผู้ให้บริการดูแลสุขภาพ(หาด et al. 2005) และวรรณกรรมที่เน้นเกี่ยวกับสภาวะสุขภาพที่เฉพาะเจาะจง(Hill et al. 1999 . Sehgal 2003) แต่ละความคิดเห็นเหล่านี้คิดว่าเป็นพื้นที่ของแต่ละบุคคลในการที่ใช้ประโยชน์ทางวัฒนธรรมที่อาจจะนำมาใช้ ไม่มีความคิดเห็นล่าสุดของการแทรกแซงแตกต่างด้านสุขภาพมีการพิจารณาแนวคิดที่กว้างขึ้นของการใช้ประโยชน์ทางวัฒนธรรมที่จะนำมารวมกันวรรณกรรมจากหลายเขตข้อมูลและให้ข้อมูลเชิงลึกจากมุมมองของสังคมและนโยบาย นี้โดยเฉพาะการตรวจสอบการตรวจสอบช่วงกว้างของการแทรกแซงที่ใช้วัฒนธรรมของการแข่งขัน(1) การปรับเปลี่ยนพฤติกรรมสุขภาพของประชาชนในชุมชน (2) เพิ่มการเข้าถึงจากชุมชนไปสู่ระบบการดูแลสุขภาพที่มีอยู่และ (3) การแก้ไขหรือเปลี่ยนระบบการดูแลสุขภาพที่ดีกว่าการให้บริการผู้ป่วยของสีและชุมชนของพวกเขา. เราดำเนินการตรวจสอบเรื่องนี้กับผู้กำหนดนโยบายและผู้นำในการบริหารใจให้กู้ยืมและข้อมูลเชิงลึกที่อธิบายเครื่องมือในทางปฏิบัติให้กับผู้ที่กำลังมองหาที่จะปรับปรุงวิธีการของระบบการดูแลสุขภาพให้กับชุมชนที่มีสี

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ความแตกต่างทางเชื้อชาติในการดูแลสุขภาพจะจัดดี แต่กลไกของพวกเขา
ไม่สมบูรณ์ครับ พันธุกรรม , วัฒนธรรม , และด้าน sociopolitical ของการแข่งขันทั้งหมดมีศักยภาพที่จะสนับสนุนการผลิตของความไม่เสมอภาคในเชื้อชาติและ
สุขภาพดูแลสุขภาพ สถาบันของแผงยาสุขภาพพัฒนาแนวคิด
รูปแบบการจัดปัจจัยเหล่านี้และอธิบายดีกว่าสามปัจจัยที่กว้างเป็น
แหล่งความแตกต่างทางสังคมปัจจัย ปัญหาการเข้าถึงและการดูแล
ระบบสุขภาพตัวเอง ( เสม็ด stith และเนลสัน , 2003 ) ด้านวัฒนธรรมของการแข่งขันอาจมีอิทธิพลต่อ
แต่ละเหล่านี้อาจมีผลกระทบต่อความแตกต่างในการดูแลสุขภาพ .
สอดคล้องกับการศึกษาร่วมสมัยในวรรณคดี ความแตกต่างทางเชื้อชาติ เรา
กำหนดแข่งเป็นสร้างทางสังคม ( วิตซิก 1996 ) ในการทำเช่นนั้น เราทราบว่า การแข่งขันมีหลายมิติ
และรวมถึงด้าน เช่น รูปร่างหน้าตา อัตลักษณ์ และวัฒนธรรม ใน
รีวิวนี้ เราเน้นที่เป้าหมายส่งเสริมด้านวัฒนธรรมของการแข่งขัน .
เรายังรวมถึงผู้ที่ใช้สัญญาณทางวัฒนธรรมเพื่อพัฒนามาตรการภายในกลุ่มชาติพันธุ์โดยเฉพาะ

เราเน้นวัฒนธรรม หมายความว่า เราเน้นภาษาพูด ;
ใช้บรรทัดฐาน ความเชื่อ และพฤติกรรมความคาดหวัง และศุลกากร ( เครื่องหมาย 2005 ) ตัวแปรที่เป็นตัวแทนของวัฒนธรรมเหล่านี้
เป้าหมายที่มีศักยภาพสำหรับการแทรกแซงการดูแลสุขภาพ .
ส่วนประกอบเบื้องต้นของการดูแลสุขภาพที่มีคุณภาพสูงที่เกี่ยวข้องกับงานพิจารณา
ของวัฒนธรรมในการดูแลชุมชนของสี นักวิจัยได้ใช้
จำนวนของข้อตกลงที่ทับซ้อนกัน เช่น ความสามารถ วัฒนธรรมเป้าหมายและวัฒนธรรม
tailoring เพื่อกำหนดกลยุทธ์ในการเพาะเลี้ยง สำหรับวัตถุประสงค์ของบทความนี้ ,
เรานิยามความสามารถทางวัฒนธรรม เป็นอุเบกขาที่กว้างสำหรับกลยุทธ์ของกอด
ตัวแปรทางวัฒนธรรมในการแทรกแซงการดูแลสุขภาพ ความสามารถทางศิลปะเป็นคำที่ใช้อธิบายทัศนคติ

" ชุดของพฤติกรรม , สอดคล้อง , และนโยบายที่จะมาร่วมกันใน
ระบบหน่วยงานหรือระหว่างผู้เชี่ยวชาญ และช่วยให้ระบบ หน่วยงานหรือผู้เชี่ยวชาญเหล่านั้น
ทำงานอย่างมีประสิทธิภาพในสถานการณ์ที่ข้ามวัฒนธรรม ( Cross et al . 1989 ) ในขณะที่
ความสามารถทางวัฒนธรรมมักจะหมายถึงความสามารถของแพทย์ในการโต้ตอบกับผู้ป่วยที่มีภูมิหลังเรียบร้อยแล้ว
แตกต่างจากวัฒนธรรมกระแสหลัก , เป็นคําใช้
ที่จะอธิบายถึงวิธีการระบบการดูแลสุขภาพในการโต้ตอบกับผู้ป่วยเหล่านี้ ตัวอย่างเช่น ใหม่
เม็กซิโก กรมการแพทย์ สุขภาพของเด็ก