Poetry as an art form predates lite

Poetry as an art form predates literacy. In preliterate societies, poetry was frequently employed as a means of recording oral history, storytelling (epic poetry), genealogy, law and other forms of expression or knowledge that modern societies might expect to be handled in prose. The Ramayana, a Sanskrit epic which includes poetry, was probably written in the 3rd century BCE in a language described by William Jones as "more perfect than Latin, more copious than Greek and more exquisitely refined than either." Poetry is also often closely identified with liturgy in these societies, as the formal nature of poetry makes it easier to remember priestly incantations or prophecies. The greater part of the world's sacred scriptures are made up of poetry rather than prose.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

บทกวีเป็นแบบศิลปะตั้งวัด ในสังคม preliterate บทกวีถูกว่าจ้างว่าปาก storytelling (มหากาพย์), ลำดับพงศ์ กฎหมาย และแบบฟอร์มอื่น ๆ ของนิพจน์หรือรู้ว่า สังคมสมัยใหม่อาจคาดหวังการจัดการในลักษณะร้อยแก้วบ่อย รามายณะ มหากาพย์ภาษาสันสกฤตซึ่งมีบทกวี ถูกเขียนในศตวรรษ 3 ปีก่อนคริสต์ศักราชเป็นภาษาที่อธิบาย โดย William Jones เป็น "มากขึ้นดีกว่าติ copious มากขึ้นกว่ากรีก และบริสุทธิ์ประณีตมากขึ้นกว่าอย่างใดอย่างหนึ่ง" บทกวีเป็นยังมักจะชิดกันสวดในสังคมเหล่านี้ เนื่องจากเป็นลักษณะของบทกวีทำให้ง่ายต่อการจำ incantations พันธ์หรือพยากรณ์ ส่วนใหญ่ของคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ของโลกประกอบด้วยบทกวีมากกว่าร้อยแก้ว

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บทกวีเป็นรูปแบบศิลปะถือกำเนิดอ่านออกเขียนได้ ในสังคม preliterate บทกวีเป็นลูกจ้างมักจะเป็นวิธีการบันทึกประวัติบุคคล, การเล่าเรื่อง (กวี) ลำดับวงศ์ตระกูลกฎหมายและรูปแบบอื่น ๆ ของการแสดงออกหรือความรู้ที่สังคมสมัยใหม่อาจคาดหวังที่จะได้รับการจัดการในร้อยแก้ว รามเกียรติ์เป็นภาษาสันสกฤตซึ่งรวมถึงมหากาพย์บทกวีที่เขียนอาจจะอยู่ในศตวรรษที่ 3 คริสตศักราชในภาษาที่อธิบายไว้โดยวิลเลียมโจนส์ขณะที่ "สมบูรณ์แบบมากขึ้นกว่าละตินมากมายกว่ากรีกและการกลั่นมากขึ้นอย่างประณีตกว่า." บทกวีก็มักจะระบุอย่างใกล้ชิดกับการสวดมนต์ในสังคมเหล่านี้เป็นธรรมชาติอย่างเป็นทางการของบทกวีที่ทำให้มันง่ายต่อการจดจำพระคาถาหรือคำทำนาย ส่วนใหญ่ของพระคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ของโลกที่ถูกสร้างขึ้นจากบทกวีมากกว่าร้อยแก้ว