The use of lignocellulosic material

The use of lignocellulosic material to produce ethanol presents a number of challenges relative to the use of starch containing sources such as corn, which can be digested with amylases. Cellulose molecules are actually crystalline in nature with very little water hydration. Plant material is a complex structure that contains a number of polysaccharide polymers. Primary and secondary walls contain cellulose, hemicellulose and pectin, albeit in different proportions. The secondary walls of woody tissue and grasses are composed predominantly of cellulose, lignin, and hemicellulose. The cellulose fibrils are embedded in a network of hemicellulose and lignin. Cross-linking of this network is believed to result in the elimination of water from the wall and the formation of a hydrophobic composite that limits accessibility of hydrolytic enzymes and is a major contributor to the structural characteristics of secondary walls. Xylan, which accounts for up to 30% of the mass of the secondary walls in wood and grasses, contributes to the recalcitrance of these walls to enzymatic degradation.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การใช้วัสดุในการผลิตเอทานอลที่ lignocellulosic นำเสนอจำนวนความสัมพันธ์กับการใช้แป้งที่ประกอบด้วยแหล่งเช่นข้าวโพด ซึ่งสามารถย่อย มี amylases โมเลกุลของเซลลูโลสมีผลึกจริงในธรรมชาติด้วยน้ำไล่น้ำที่น้อยมาก พืชวัสดุเป็นโครงสร้างซับซ้อนที่ประกอบด้วยหมายเลขของโพลิเมอร์ polysaccharide หลัก และรองผนังประกอบด้วยเซลลูโลส hemicellulose และเพ กทิน แม้ว่าในสัดส่วนที่แตกต่างกัน ผนังรองของเนื้อเยื่อที่วู้ดดี้และหญ้าจะประกอบด้วยส่วนใหญ่ ของเซลลูโลส lignin, hemicellulose Fibrils เซลลูโลสถูกฝังอยู่ในเครือข่ายของ hemicellulose และ lignin Cross-linking ของเครือข่ายนี้เชื่อว่าจะทำให้ผลในการกำจัดน้ำจากผนังและการก่อตัวของคอมโพสิต hydrophobic ที่จำกัดการเข้าถึงของไฮโดรไลติกเอนไซม์ และเป็นผู้บริจาคสำคัญลักษณะโครงสร้างของผนังรอง Xylan ซึ่งมีถึง 30% ของมวลของผนังรองไม้และหญ้า รวม recalcitrance ของผนังเหล่านี้จะลดประสิทธิภาพของเอนไซม์ในระบบ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การใช้วัสดุลิกโนเซลลูโลสในการผลิตเอทานอลที่มีจำนวนของความท้าทายเมื่อเทียบกับการใช้แป้งที่มีแหล่งที่มาเช่นข้าวโพดซึ่งสามารถย่อยด้วย amylases โมเลกุลของเซลลูโลสเป็นจริงผลึกในลักษณะที่มีความชุ่มชื้นน้ำน้อยมาก วัสดุปลูกเป็นโครงสร้างที่ซับซ้อนที่มีจำนวนของโพลีเมอ polysaccharide ผนังประถมศึกษาและมัธยมศึกษามีเซลลูโลสเฮมิเซลลูโลสและเพคตินแม้ว่าในสัดส่วนที่แตกต่างกัน ผนังรองของเนื้อเยื่อไม้และหญ้าที่มีองค์ประกอบส่วนใหญ่ของเซลลูโลสลิกนินและเฮมิเซลลูโลส ซ่านเซลลูโลสที่ฝังอยู่ในเครือข่ายของเฮมิเซลลูโลสและลิกนิน ข้ามเชื่อมโยงของเครือข่ายนี้เชื่อว่าจะส่งผลในการกำจัดน้ำจากผนังและการก่อตัวของคอมโพสิตชอบน้ำที่ จำกัด การเข้าถึงของเอนไซม์ย่อยสลายและเป็นผู้สนับสนุนที่สำคัญในลักษณะโครงสร้างของผนังรอง ไซแลนซึ่งคิดเป็นสัดส่วนถึง 30% ของมวลของผนังรองในไม้และหญ้าที่ก่อให้เกิดการดื้อรั้นของผนังเหล่านี้เพื่อเอนไซม์ย่อยสลาย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การใช้วัสดุในการผลิตเอทานอล lignocellulosic นำเสนอจำนวนของความท้าทายที่สัมพันธ์กับการใช้แป้งที่มีแหล่งที่มา เช่น ข้าวโพด ซึ่งสามารถย่อยสลายด้วยกลุ่ม พันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย . เซลลูโลสผลึกโมเลกุลในธรรมชาติจริงๆกับ hydration น้ำมากน้อย วัสดุพืชเป็นโครงสร้างซับซ้อนที่ประกอบด้วยหมายเลขของโพลีแซคคาไรด์ โพลิเมอร์ประถมศึกษาและมัธยมศึกษามีผนังเซลลูโลส เฮมิเซลลูโลสและเพกติน แม้ว่าในสัดส่วนที่แตกต่างกัน ผนังเนื้อเยื่อทุติยภูมิของวู้ดดี้ และหญ้าจะประกอบด้วยส่วนใหญ่ของเซลลูโลส ลิกนิน และเฮมิเซลลูโลส . เซลลูโลสไฟบริลฝังอยู่ในเครือข่ายของเฮมิเซลลูโลส และลิกนินการเชื่อมโยงของเครือข่ายนี้เชื่อว่าจะส่งผลในการขจัดน้ำจากผนังและการก่อตัวของ ) คอมโพสิตที่ จำกัด การเข้าถึงของเอนไซม์ย่อยสลายและเป็นผู้สนับสนุนหลักต่อลักษณะโครงสร้างของผนังรอง ไซแลนที่บัญชีได้ถึง 30 % ของมวลของผนังรองในไม้และต้นหญ้ามีส่วนช่วยใน recalcitrance ผนังเหล่านี้เพื่อการย่อยสลายของเอนไซม์ .