The early history of Chinese furnit

The early history of Chinese furniture recorded in excavated material, engraved stone and stamped brick reveals a mat-level furniture culture. The ancient Chinese knelt or sat cross-legged upon woven mats surrounded by various furnishings including low tables, screens, and armrests. Examples of excavated lacquer furniture from the ancient kingdom of Chu (ca. 500 BC) demonstrate an aesthetic of minimalism and simplicity, and others are decorated with unique colorful patterns and bear finely carved decoration in relief and openwork. The blending of artistic form with practical functionality can be seen as a common thread running throughout the long history of Chinese furniture.
Developments toward high seating were influenced by foreign customs and the migration of Buddhism. During the second century AD, the Han emperor Lingdi was recorded to have had a fascination with things foreign, including the foreign or "barbarian" seat (huchuang). This term referred to the folding stool, which at that time was commonly used by nomadic tribes in the more remote northern and western regions where it was also used for mounting horses. Being easily carried over the shoulder, it quickly became a popular seat for traveling or hunting.

Low platforms were another early form of raised seating furniture which were used as honorific seats by high officials and religious dignitaries during ceremonial and sacrificial rites. Records from the Han dynasty (206 BC-220 AD) indicate that these sitting platforms were called ta; the relatively longer chuang was used both for sitting and reclining.

With the eastward migration of Buddhism from India, chairs and raised platforms began to appear with more frequency as the status enhancing seats of great masters, along with the custom of disciples gathered around seated upon stools. Hourglass-shaped stools made of straw and basketwork also begin to appear during the Northern and Southern Dynasties (386-586 AD) period; similarly shaped stools of rattan are still found throughout modern China.

During the transitional period—from mat to chair—kneeling and cross-legged positions upon the seating platforms was common. Additionally, the raised platform also began to function as a large, medium-height table for dining.

By the Tang dynasty (618-907 AD), stools and chairs had become common amongst the elite and those of rank. Prototypes to the yoke back chair as well as the round back chair appear in contemporary paintings and wall murals which depict the sitter with legs both pendant and crossed.

By the Northern and Southern Song (960-1279) periods, many types of high furniture had developed and were commonly used throughout all circles of life. Scenes recorded within contemporary paintings as well as archeological finds reveal that tables, chairs, stools, and benches of the architecturally related recessed-leg style were widely used.

Waisted cornerleg furniture is also evidenced in Song paintings, although, this more elegant form, with roots tracing back through Gandhara to early Greek architecture, appears to have been reserved for the elite and for activities of ritualistic and ceremonial significance.

Many basic patterns established during the Song dynasties continued to mature throughout the Yuan and Ming periods into beautiful well-rounded and robust forms that were smoothly finished with thick lacquer coatings and finely detailed with painted decoration. During the late Ming and early Qing periods, furniture of a minimal classical style was abundantly produced in durable tropical hardwoods after a ban on imports was lifted in 1567. The use of these hard, dense woods spawned advancements in joinery techniques permitting the creation open, elegant forms previously unattainable in softer woods. This popularity of this furniture, which often reflected the restrained, elegant tastes of the scholar official's class, also spread through the rising nouveau-riche merchant class.

After the fall of the corrupted Ming ruling house in 1644, China again flourished under the benevolent rule of the early Qing emperors. While early Qing furniture-makers generally held to classic patterns, a tendency towards refinement emerges correlating to that which permeated all of the decorative arts. Qianlong's fascination with antiquity stimilated archaistic decoration and styles in furniture design. Qing-style furniture is more angular in form, and the surfaces are often elaboratedly decorated.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ประวัติศาสตร์ยุคแรกของจีนที่บันทึกไว้ในวัสดุขุด แกะสลักหิน และอิฐแสตมป์เปิดเผยวัฒนธรรมระดับพรมเฟอร์นิเจอร์ จีนโบราณ knelt หรือนั่งไขว้ขากันตามเสื่อทอที่ล้อมรอบ ด้วยเฟอร์นิเจอร์ต่าง ๆ รวมทั้งตารางต่ำ หน้าจอ และมี ตัวอย่างของเฟอร์นิเจอร์แลคเกอร์ขุดจากโบราณอาณาจักรของชู (ca. 500 BC) แสดงให้เห็นถึงความงามเรียบง่ายและเรียบง่าย และตกแต่ง ด้วยสีสันที่ไม่ซ้ำ และหมีตกแต่งแกะสลักประณีตในการบรรเทาและ openwork ผสมศิลปะแบบฟอร์ม ด้วยฟังก์ชันปฏิบัติเห็นได้เป็นเธรดร่วมกันทำงานตลอดประวัติศาสตร์ที่ยาวนานของจีน พัฒนาไปทางที่นั่งสูงได้รับอิทธิพลจากศุลกากรต่างประเทศและการโยกย้ายของพุทธศาสนา ในระหว่างสองเดิม Lingdi จักรพรรดิฮั่นถูกบันทึกให้มีเสน่ห์กับสิ่งต่างประเทศ รวมทั้งในต่างประเทศหรือ "อนารยชน" นั่ง (huchuang) ระยะนี้เรียกว่าเก้าอี้พับ ซึ่งในเวลานั้นถูกใช้ โดยชนเผ่า nomadic ในระยะไกลขึ้นเหนือ และตะวันตกขอบเขตที่จะถูกใช้สำหรับติดตั้งม้า กำลังเดินคล้องไหล่ มันอย่างรวดเร็วกลายเป็นนั่งยอดนิยมสำหรับการเดินทาง หรือการล่าสัตว์แพลตฟอร์มต่ำมีช่วงตัวที่นั่งยกเฟอร์นิเจอร์ที่ใช้เป็นที่นั่ง honorific โดยเจ้าหน้าที่สูงและสาแหรกทางศาสนาระหว่างพิธีกรรมบูชายัญ และพิธี ระเบียนจากราชวงศ์ฮั่น (206 BC - 220 AD) บ่งชี้ว่า แพลตฟอร์มนั่งเหล่านี้เรียกว่าตา ช่วงค่อนข้างยาวถูกใช้ทั้งนั่ง และนอน การย้าย eastward พุทธศาสนาจากอินเดีย เก้าอี้และแพลตฟอร์มยกเริ่มปรากฏ มีความถี่เพิ่มเติมเป็นสถานะที่นั่งส่งเสริมของดีแบบ พร้อมกับการสาวกรวบรวมสถานที่นั่งเมื่ออุจจาระ รูปนาฬิกาทรายอุจจาระทำจากฟางและ basketwork ยังเริ่มปรากฏเหนือและราชวงศ์ใต้ (386-586 AD) รอบระยะเวลา คล้าย รูปอุจจาระของหวายยังพบทั่วประเทศจีนที่ทันสมัยช่วงอีกรายการ — จากเสื่อเพื่อเก้าอี้ — ตำแหน่งนั่ง และ cross-legged ได้ทั่วไปตามที่นั่งที่ แพลตฟอร์ม นอกจากนี้ แท่นยกยังเริ่มทำงานเป็นตารางขนาดใหญ่ ขนาดกลางความสูงสำหรับรับประทานอาหารโดยราชวงศ์ถัง (618-907 AD), อุจจาระและเก้าอี้ก็เป็นทั่วไปในหมู่ชนชั้นนำและผู้ตาม ต้นแบบเก้าอี้หลังแอกเป็นเก้าอี้หลังกลมปรากฏอยู่ในภาพวาดร่วมสมัยและภาพจิตรกรรมผนังที่แสดงถึงคนเลี้ยงขา ทั้งจี้ และข้ามเหนือและใต้สองรอบ (960-1279) เฟอร์นิเจอร์สูงหลายชนิดได้พัฒนาขึ้น และใช้กันทั่วไปทั่วทั้งวงการทั้งหมดของชีวิต ฉากบันทึกภายในภาพวาดร่วมสมัยที่พบเช่นเป็นโบราณคดีเปิดเผยว่า ตาราง เก้าอี้ อุจจาระ และม้านั่งแบบขาสามารถนั่งที่เกี่ยวข้องได้ใช้ เฟอร์นิเจอร์ waisted cornerleg จะเป็นหลักฐานยังในภาพวาดเพลง แม้ว่า แบบฟอร์มสง่างามมากขึ้น มีรากติดตามกลับผ่านแคว้นคันธาระกับสถาปัตยกรรมกรีกต้น จะมีการสงวนไว้ สำหรับชนชั้นนำ และกิจกรรมว่า และพิธีสำคัญรูปแบบพื้นฐานจำนวนมากที่ก่อตั้งขึ้นในช่วงราชวงศ์เพลงต่อผู้ใหญ่ทั่วรอบหยวนและหมิงเป็นสวยจาง และแข็งแกร่งฟอร์มที่ราบรื่นเสร็จเคลือบแลคเกอร์หนา และละเอียดประณีต ด้วยการตกแต่งทาสี หมิงปลายและช่วงชิงรอบ เฟอร์นิเจอร์แบบคลาสสิกน้อยถูกอุดมสมบูรณ์ผลิตในไม้เนื้อแข็งเขตร้อนทนทานหลังจากการห้ามนำเข้าถูกยกใน 1567 การใช้ไม้แข็ง ความหนาแน่นสูงเหล่านี้เกิดการก้าวหน้าในเทคนิคไม้เอื้ออำนวยการสร้างฟอร์มเปิด ห้องก่อนหน้านั้นในป่านุ่ม นี้ความนิยมนี้เฟอร์นิเจอร์ ซึ่งมักจะสะท้อนให้เห็นรสนิยมยับยั้ง การบริการของทางนักวิชาการระดับ ยัง แพร่กระจายผ่านชั้นการค้านูโว riche เพิ่มขึ้นหลังจากตกเสียหายหมิปกครองบ้านใน 1644 จีนอีกเจริญรุ่งเรืองภายใต้กฎกลายจักรพรรดิชิงช่วง ในขณะที่ช่วงชิงเฟอร์นิเจอร์ผู้ผลิตโดยทั่วไปจัดขึ้นเพื่อรูปแบบคลาสสิก แนวโน้มไปทางรีไฟน์เมนท์ขึ้นอีกที่ permeated ศิลปะการตกแต่งทั้งหมด เสน่ห์ของเฉียนหลงกับความ stimilated archaistic ตกแต่งและลักษณะในการออกแบบเฟอร์นิเจอร์ เฟอร์นิเจอร์สไตล์ชิงเป็นแองกูลาร์มากขึ้นในแบบฟอร์ม และ elaboratedly มักจะตกแต่งพื้นผิว

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สมัยก่อนประวัติศาสตร์ของเฟอร์นิเจอร์จีนบันทึกไว้ในวัสดุที่ขุดสลักหินและอิฐประทับเผยให้เห็นวัฒนธรรมเฟอร์นิเจอร์เสื่อระดับ จีนโบราณคุกเข่าหรือนั่งไขว่ห้างอยู่บนเสื่อทอล้อมรอบด้วยการตกแต่งที่ต่าง ๆ รวมทั้งตารางต่ำ, หน้าจอ, และที่วางแขน ตัวอย่างของการเคลือบเฟอร์นิเจอร์ขุดขึ้นมาจากอาณาจักรโบราณของจือ (แคลิฟอร์เนีย 500 BC) แสดงให้เห็นถึงความงามของศิลปะและความเรียบง่ายและคนอื่น ๆ ได้รับการตกแต่งด้วยรูปแบบที่มีสีสันไม่ซ้ำกันและหมีตกแต่งแกะสลักอย่างประณีตในการบรรเทาและฉลุ ผสมผสานรูปแบบของศิลปะกับการทำงานในทางปฏิบัติสามารถมองเห็นเป็นหัวข้อทั่วไปทำงานตลอดประวัติศาสตร์อันยาวนานของเฟอร์นิเจอร์จีน.
การพัฒนาไปสู่การสำรองที่นั่งสูงได้รับอิทธิพลจากศุลกากรต่างประเทศและการย้ายถิ่นของพระพุทธศาสนา ในช่วงศตวรรษที่สองจักรพรรดิฮั่น Lingdi ถูกบันทึกจะมีเสน่ห์กับสิ่งที่ต่างประเทศรวมถึงต่างประเทศหรือ "เถื่อน" ที่นั่ง (Huchuang) คำนี้เรียกว่าอุจจาระพับซึ่งเมื่อถึงเวลาที่ใช้กันทั่วไปโดยชนเผ่าเร่ร่อนในพื้นที่ห่างไกลมากขึ้นภาคเหนือและตะวันตกที่มันยังถูกนำมาใช้สำหรับการติดตั้งม้า ถูกดำเนินการได้ง่ายกว่าไหล่มันได้อย่างรวดเร็วกลายเป็นที่นั่งที่นิยมสำหรับการเดินทางหรือการล่าสัตว์. แพลตฟอร์มต่ำเป็นอีกรูปแบบของเฟอร์นิเจอร์ที่นั่งยกขึ้นซึ่งใช้เป็นที่นั่งฝันโดยเจ้าหน้าที่ระดับสูงและบุคคลสำคัญทางศาสนาในช่วงพระราชพิธีและพิธีกรรมบูชายัญ บันทึกจากราชวงศ์ฮั่น (206 BC-220 AD) แสดงให้เห็นว่าสิ่งเหล่านี้แพลตฟอร์มนั่งถูกเรียกว่าตา; chuang ค่อนข้างนานถูกนำมาใช้ทั้งนั่งและนอน. ด้วยการอพยพไปทางทิศตะวันออกของพุทธศาสนาจากอินเดีย, เก้าอี้และยกแพลตฟอร์มเริ่มปรากฏให้เห็นที่มีความถี่มากขึ้นเช่นการเสริมสร้างสถานะที่นั่งของต้นแบบที่ดีพร้อมกับกำหนดเองของสาวกที่รวบรวมนั่งรอบเมื่อ อุจจาระ อุจจาระนาฬิกาทรายรูปที่ทำจากฟางและจักสานยังเริ่มปรากฏให้เห็นในช่วงราชวงศ์เหนือและใต้ (386-586 AD) ระยะเวลา; อุจจาระที่มีรูปร่างคล้ายหวายยังพบว่าทั่วประเทศจีนยุคใหม่. ในช่วงระยะเวลาการเปลี่ยนผ่านจากเสื่อให้ดำรงตำแหน่งเก้าอี้นั่งคุกเข่าและไขว่ห้างอยู่บนแพลตฟอร์มที่นั่งเป็นเรื่องธรรมดา นอกจากนี้ยกพื้นก็เริ่มทำงานเป็นขนาดใหญ่โต๊ะกลางสูงสำหรับการรับประทานอาหาร. โดยราชวงศ์ถัง (618-907 AD) อุจจาระและเก้าอี้ที่ได้กลายเป็นเรื่องธรรมดาในหมู่ชนชั้นสูงและผู้ที่ของการจัดอันดับ ต้นแบบเพื่อแอกเก้าอี้กลับเช่นเดียวกับเก้าอี้กลับรอบปรากฏในภาพวาดภาพจิตรกรรมฝาผนังร่วมสมัยและผนังซึ่งแสดงให้เห็นถึงนั่งด้วยขาทั้งจี้และข้าม. โดยภาคเหนือและภาคใต้เพลง (960-1279) ช่วงหลายประเภทของเฟอร์นิเจอร์สูงมี การพัฒนาและถูกนำมาใช้กันทั่วไปทั่วทุกวงการของชีวิต ฉากที่บันทึกภายในภาพวาดร่วมสมัยเช่นเดียวกับนักโบราณคดีพบแสดงให้เห็นว่าโต๊ะ, เก้าอี้, อุจจาระ, และม้านั่งของสไตล์ปิดภาคเรียนขาที่เกี่ยวข้องกับสถาปัตยกรรมที่ถูกนำมาใช้กันอย่างแพร่หลาย. ที่เอว cornerleg เฟอร์นิเจอร์เป็นหลักฐานยังอยู่ในภาพวาดเพลงแม้ว่ารูปแบบที่สง่างามมากขึ้นด้วย รากติดตามกลับผ่านคันธาระสถาปัตยกรรมกรีกต้นดูเหมือนจะถูกสงวนไว้สำหรับยอดและสำหรับกิจกรรมที่มีความสำคัญพิธีกรรมและพิธี. รูปแบบพื้นฐานจำนวนมากที่จัดตั้งขึ้นในช่วงราชวงศ์ซ่งยังคงเป็นผู้ใหญ่ตลอดระยะเวลาหยวนและหมิงเป็นที่สวยงามรอบรู้และ รูปแบบที่มีประสิทธิภาพที่เสร็จได้อย่างราบรื่นด้วยการเคลือบแล็คเกอร์หนาและรายละเอียดอย่างประณีตด้วยการตกแต่งทาสี ในช่วงปลายราชวงศ์หมิงและระยะเวลาการชิงต้นเฟอร์นิเจอร์สไตล์คลาสสิกที่ผลิตน้อยมากในไม้เนื้อแข็งเขตร้อนคงทนหลังจากที่บ้านในการนำเข้าถูกยกขึ้นใน 1,567 ใช้เหล่านี้ยากที่ป่าหนาแน่นกลับกลายเป็นความก้าวหน้าในเทคนิคการอนุญาตให้สร้างไม้เช่นประตูหน้าต่างที่เปิดอยู่ รูปแบบที่สง่างามไม่สามารถบรรลุได้ก่อนหน้านี้ในป่านุ่ม ความนิยมนี้ของเฟอร์นิเจอร์นี้ซึ่งมักจะสะท้อนให้เห็นถึงยับยั้งรสนิยมสง่างามของการเรียนอย่างเป็นทางการของนักวิชาการยังแพร่กระจายผ่านพ่อค้านูโว-เศรษฐีเพิ่มขึ้น. หลังจากการล่มสลายของบ้านปกครองราชวงศ์หมิงที่เสียหายใน 1644, จีนอีกครั้งเจริญรุ่งเรืองภายใต้การปกครองเมตตา ของจักรพรรดิราชวงศ์ชิงต้น ในขณะที่ช่วงต้นชิงผู้ผลิตเฟอร์นิเจอร์ที่จัดขึ้นโดยทั่วไปรูปแบบคลาสสิกที่มีต่อแนวโน้มการปรับแต่งโผล่ออกมาเทียบเคียงกับที่แทรกซึมทั้งหมดของศิลปะการตกแต่ง เฉียนหลงเสน่ห์กับสมัยโบราณ stimilated ตกแต่ง archaistic และรูปแบบในการออกแบบเฟอร์นิเจอร์ ชิงเฟอร์นิเจอร์สไตล์เชิงมุมมากขึ้นในรูปแบบและพื้นผิวมักจะตกแต่ง elaboratedly

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ประวัติศาสตร์ยุคแรกของเฟอร์นิเจอร์จีนที่บันทึกในวัสดุที่ขุดหินและอิฐ ตรึงประทับพบเสื่อระดับเฟอร์นิเจอร์กระทรวงวัฒนธรรม จีนโบราณ คุกเข่า หรือนั่งไขว้ขาอยู่บนเสื่อทอล้อมรอบด้วยเครื่องเรือน ได้แก่ โต๊ะน้อย หน้าจอและที่พักแขน ตัวอย่างของการขุดค้นพบเคลือบเฟอร์นิเจอร์จากอาณาจักรโบราณของชู ( CAพ.ศ. 500 ) แสดงให้เห็นถึงความงามของศิลปะ และความเรียบง่าย และคนอื่น ๆ ตกแต่งด้วยลวดลายสีสันที่เป็นเอกลักษณ์และหมีแกะสลักอย่างประณีตตกแต่งโล่ง และลวดลาย . การผสมของรูปแบบศิลปะที่มีฟังก์ชั่นในทางปฏิบัติสามารถเห็นเป็นหัวข้อทั่วไปวิ่งตลอดประวัติศาสตร์อันยาวนานของเฟอร์นิเจอร์จีน
การพัฒนาต่อที่นั่งสูงได้รับอิทธิพลจากประเพณีต่างประเทศ และการย้ายถิ่นฐานของพุทธศาสนา ในช่วงศตวรรษที่ 2 โฆษณา ฮ่องเต้ฮั่น lingdi ถูกบันทึกไว้ได้หลงใหลกับสิ่งต่างประเทศ รวมทั้งต่างประเทศ หรือ " อนารยชน " นั่ง ( huchuang ) เทอมนี้เรียกว่าอุจจาระพับซึ่งในครั้งนั้นได้ถูกใช้โดยชนเผ่าเร่ร่อนในภาคเหนือและตะวันตกของภูมิภาคระยะไกลมาก ซึ่งก็ยังใช้สำหรับม้าที่ติดตั้ง กําลังดําเนินการได้อย่างง่ายดายเหนือไหล่ มันอย่างรวดเร็วกลายเป็นที่นิยมสำหรับการเดินทางที่นั่ง

หรือล่าสัตว์แพลตฟอร์มต่ำ เป็นอีกรูปแบบแรกของยกเฟอร์นิเจอร์ที่นั่งซึ่งถูกใช้เป็นคำเรียกที่นั่ง โดยเจ้าหน้าที่ระดับสูงและแขกในพิธีการทางศาสนาและการเสียสละ . บันทึกจากราชวงศ์ฮั่น ( 206 bc-220 โฆษณา ) ระบุว่าแพลตฟอร์มเหล่านี้นั่งถูกเรียกว่าตา ; ค่อนข้างยาวช่วง คือใช้ทั้งนั่งและนอน .

กับทางทิศตะวันออกการย้ายถิ่นของพระพุทธศาสนาจากอินเดีย เก้าอี้ และยกพื้นที่เริ่มปรากฏมีความถี่มากขึ้นเป็นสถานะเพิ่มที่นั่งของต้นแบบที่ดี พร้อมกับจารีตของสาวกมารวมตัวกันรอบๆนั่งอยู่บนตั่ง นาฬิกาทรายรูปทรงตั่งทำด้วยฟางเครื่องจักสานและยังเริ่มปรากฏในช่วงราชวงศ์เหนือและภาคใต้ ( 386-586 โฆษณาระยะเวลา ) ;มีรูปร่างเหมือนกับตั่งหวายยังพบทั่วประเทศจีนสมัยใหม่

ช่วงเปลี่ยนผ่านจากเบาะรองเก้าอี้นั่งคุกเข่าและข้ามแพลตฟอร์มบนที่นั่งตำแหน่งขาได้เหมือนกัน นอกจากนี้ แพลตฟอร์มที่ยกได้เริ่มการทำงานเป็นขนาดใหญ่ ขนาดกลาง สูง โต๊ะสำหรับรับประทานอาหาร

โดยราชวงศ์ถัง ( ราชวงศ์ถังโฆษณา )ตั่งเก้าอี้ได้กลายเป็นสามัญในหมู่ชนชั้นสูงและของอันดับ ต้นแบบแอกกลับเก้าอี้เช่นเดียวกับรอบเก้าอี้กลับปรากฏในภาพเขียนร่วมสมัยและภาพจิตรกรรมฝาผนังซึ่งแสดงให้เห็นถึงพี่เลี้ยง กับขาทั้งจี้และข้าม

โดยเพลงที่ภาคเหนือและภาคใต้ ( 960-1279 ) ช่วงหลายประเภทของเฟอร์นิเจอร์สูงได้พัฒนาและใช้กันทั่ววงกลมของชีวิต ฉากที่บันทึกไว้ภายในภาพวาดร่วมสมัยรวมทั้งการพบแหล่งโบราณคดี พบว่า โต๊ะ , เก้าอี้ , อุจจาระ , และสองของสถาปัตยกรรมที่เกี่ยวข้อง ขาโคมแบบที่ใช้กันอย่างแพร่หลาย

เอว cornerleg เฟอร์นิเจอร์ยังไม่มีเพลง ภาพวาด แม้รูปแบบหรูหรามากขึ้นนี้ด้วยรากตามรอยคันธาระต้นกรีกผ่านสถาปัตยกรรมที่ปรากฏจะถูกสงวนไว้สำหรับชนชั้นสูง และกิจกรรมต่างๆ ของพิธีกรรมและพิธีการสำคัญ .

รูปแบบพื้นฐานหลายอย่างที่สร้างขึ้นในราชวงศ์ยังคงเติบโตตลอดเพลงหยวนและหมิงระยะเวลาในที่สวยงามและมีประสิทธิภาพรูปแบบที่รอบรู้ราบรื่นเสร็จเคลือบ lacquer หนาและละเอียดกับการทาสีตกแต่ง ในช่วงปลายราชวงศ์หมิงและชิง ช่วงเช้า ,เฟอร์นิเจอร์สไตล์คลาสสิกที่น้อยที่สุดคือการผลิตไม้เนื้อแข็งทนทานร้อนหลังห้ามนำเข้าถูกยกขึ้นในเรา . ใช้เหล่านี้ยากหนาแน่นป่าเกิดความก้าวหน้าในเทคนิคที่อนุญาตให้ การสร้าง เปิด นิวคลาสเซิล หรูหรา รูปแบบก่อนหน้านี้ไม่สามารถบรรลุได้ในป่าที่เบาลง นี้ความนิยมของเฟอร์นิเจอร์นี้ซึ่งมักจะมีผลยับยั้ง ,รสนิยมหรูหราของห้องข้าราชการ ยังแพร่กระจายผ่านพ่อค้าเศรษฐีใหม่เพิ่มขึ้นเรียน

หลังจากการล่มสลายของราชวงศ์หมิง ปกครองในบ้านเสียหาย 1644 จีนอีกครั้ง flourished ภายใต้กฎใจดีของต้นราชวงศ์ชิงจักรพรรดิ ในขณะที่ต้นชิงเฟอร์นิเจอร์ผู้ผลิตจัดขึ้นโดยทั่วไปกับรูปแบบคลาสสิกแนวโน้มไปสู่การลดความสัมพันธ์ที่เต็มทั้งหมดของศิลปะตกแต่ง qianlong เสน่ห์ความเก่า stimilated ตกแต่งกับ archaistic และรูปแบบในการออกแบบเฟอร์นิเจอร์ ชิงเฟอร์นิเจอร์สไตล์เชิงมุมเพิ่มเติมในรูปแบบและพื้นผิวมักจะ elaboratedly ตกแต่ง