She was a simple young woman, who h

She was a simple young woman, who had a simple type of love. There was nothing about such love that could shake Heaven and Earth. There was no raging fire. Instead, it was like water, calm and tranquil as it passed through the years.

Meng Hao looked at the young woman there on the mountain, and it felt as if tidewaters were surging up within his heart. It was as if this woman’s appearance caused a huge stone to splash onto the surface of a calm lake. Ripples spread out, causing the calmness to be broken. At the moment, there was nothing he could do except to feel incredible shock.

That huge stone was like a catalyst that caused Meng Hao’s thoughts and mind to spin. Within his memory, an image appeared. He saw a woman standing on an island above the Violet Sea. As she looked off into the distance, a tear welled up in the corner of her eye and then fell down.

That one tear sent the entire Violet Sea boiling.

The teardrop contained pain, confusion, longing, recollection, as well as an unprecedented, unspoken, profound feeling of attachment.

It was the unforgettable look she gave him on Mount Daqing. It was when she suddenly caught sight of him from within the crowd of Black Sieve Sect disciples. It was the pain felt outside the Rebirth Cave, when they looked at each other and didn’t know when they would see each other again.

In the end, all of that transformed into a teardrop, which then turned into massive waves.

It was as if everything between them had been ordinary, and yet that ordinariness had at some point turned into a fundamental part of their lives. It was as if, without even realizing it, both of them had suddenly come to exist permanently as a part of each other’s hearts.

“It’s Xu Qing,” murmured Meng Hao. A smile broke out on his face. It was the smile caused by an imminent reunion after having been parted for more than a hundred years. His body suddenly flickered, and he disappeared from the sight of all the disciples present. When he reappeared, shockingly, he was standing on the stone step directly in front of the female Outer Sect disciple.

She almost bumped directly into him. His sudden appearance caused her to subconsciously edge backward a few steps.

The nearby Inner Sect disciple’s eyes went wide. His voice hoarse, he said, “Little Patriarch… you….”

He was so close to her that Meng Hao could feel his heart thumping. He looked at the yet still sleeping Xu Qing, and softly said, “From now on, you are a Conclave disciple of the Fourth Peak!”

The woman stared in shock, confusion, and panic. She was nervous, disbelieving, and frightened. She glanced at the Inner Sect disciple as if to ask for help.

The Inner Sect disciple took a deep breath and then immediately bowed his head in compliance. He immediately produced a jade slip and asked,

“What’s your name?”

Before the woman could respond, Meng Hao’s voice could be heard.

“Her name is Xu Qing. She’ll be practicing cultivation in my Immortal’s cave from now on.”

“Huh?” said the girl, her eyes wide. “My… my name is….”

—–

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เธอเป็นหญิงสาวที่เรียบง่ายที่มีชนิดที่เรียบง่ายของความรัก ไม่มีอะไรที่เกี่ยวกับความรักดังกล่าวว่าสามารถจับสวรรค์และโลกเป็น ไม่มีไฟก็โหมกระหน่ำ แต่มันเป็นเหมือนน้ำที่เงียบสงบและเงียบสงบขณะที่มันผ่านปีที่ผ่านมา. เม้งเฮามองไปที่หญิงสาวที่มีอยู่บนภูเขาและมันรู้สึกราวกับว่า tidewaters ถูกพล่านขึ้นภายในหัวใจของเขา มันเป็นเหมือนกับว่าลักษณะของผู้หญิงคนนี้ทำให้เกิดหินขนาดใหญ่ที่จะสาดลงบนพื้นผิวของทะเลสาบสงบ ระลอกคลื่นกระจายออกไปทำให้เกิดความสงบที่จะเสีย ในขณะที่มีอะไรที่เขาสามารถทำได้ยกเว้นจะรู้สึกช็อกอย่างไม่น่าเชื่อ. ที่หินขนาดใหญ่เป็นเหมือนตัวเร่งปฏิกิริยาที่เกิดจากความคิดและจิตใจเม้งเฮาจะสปิน ภายในความทรงจำของภาพที่ปรากฏ เขาเห็นผู้หญิงคนหนึ่งยืนอยู่บนเกาะดังกล่าวข้างต้นไวโอเล็ตทะเล ขณะที่เธอมองออกไปในระยะทางที่น้ำตาซึมขึ้นมาในมุมของตาของเธอแล้วก้มลง. หนึ่งที่ฉีกขาดส่งทั้งเดือดม่วงทะเล. หยดน้ำตาที่มีอาการปวด, สับสน, ความปรารถนา, ความทรงจำ, เช่นเดียวกับการเป็นประวัติการณ์ ไม่ได้พูดความรู้สึกที่ลึกซึ้งของสิ่งที่แนบมา. มันเป็นรูปลักษณ์ที่น่าจดจำเธอให้เขาบนภูเขา Daqing ก็เมื่อจู่ ๆ เธอก็จับสายตาของเขาจากภายในฝูงชนของสาวกดำตะแกรงนิกาย มันเป็นความรู้สึกเจ็บปวดนอก Rebirth ถ้ำเมื่อพวกเขามองหน้ากันและไม่ทราบว่าเมื่อพวกเขาจะได้เห็นกันอีกครั้ง. ในท้ายที่สุดทุกที่กลายเป็นหยดน้ำซึ่งจากนั้นจะกลายเป็นคลื่นยักษ์. มันเป็น ราวกับว่าทุกอย่างระหว่างพวกเขาได้รับการสามัญและยังธรรมดาที่มีในบางจุดกลายเป็นส่วนพื้นฐานของชีวิตของพวกเขา มันเป็นเหมือนกับว่าโดยไม่ทราบว่ามันทั้งสองคนได้มาก็จะมีชีวิตอยู่อย่างถาวรเป็นส่วนหนึ่งของหัวใจของกันและกัน. "มันเป็นเสี่ยวชิง" บ่นอยู่เม้งเฮา รอยยิ้มที่โพล่งออกมาบนใบหน้าของเขา มันเป็นรอยยิ้มที่เกิดจากการชุมนุมใกล้เข้ามาหลังจากที่มีการแยกมานานกว่าร้อยปี ร่างกายของเขาอย่างกระทันหัน flickered และเขาหายไปจากสายตาของสาวกทั้งหมดในปัจจุบัน เมื่อเขากลับมาเขย่าขวัญเขากำลังยืนอยู่บนขั้นตอนหินโดยตรงในด้านหน้าของหญิงนอกนิกายศิษย์. เธอเกือบจะชนโดยตรงเข้าไปในตัวเขา การปรากฏตัวของเขาอย่างกะทันหันทำให้เธอคืขอบย้อนหลังไม่กี่ขั้นตอน. ตาอยู่บริเวณใกล้เคียงภายในสาวกนิกายเดินกว้าง เสียงแหบเสียงของเขาเขากล่าวว่า "ลิตเติ้ลสังฆราช ... คุณ ... ." เขาเป็นคนที่ใกล้ชิดกับเธอว่าเม้งเฮาจะรู้สึกเต้นหัวใจของเขา เขามองไปที่ยังคงนอนหลับเสี่ยวชิงนุ่มและกล่าวว่า "จากนี้ไปคุณเป็นสาวกประชุมของสี่ยอด!" ผู้หญิงคนนั้นจ้องในช็อตความสับสนและความหวาดกลัว เธอเป็นประสาทเชื่อและกลัว เธอเหลือบมองไปที่ด้านสาวกนิกายเช่นถ้าจะขอความช่วยเหลือ. ภายในนิกายศิษย์เอาลมหายใจลึก ๆ แล้วก็ก้มศีรษะของเขาทันทีในการปฏิบัติ ทันทีที่เขาผลิตใบหยกและถามว่า"คุณชื่ออะไร?" ก่อนที่ผู้หญิงคนนั้นสามารถตอบสนองต่อเสียงเม้งเฮาส์อาจจะได้ยิน. "ชื่อของเธอคือเสี่ยวชิง เธอจะได้รับการฝึกการเพาะปลูกในถ้ำอมตะของฉันจากนี้ไป. " " หือ? "หญิงสาวกล่าวว่าดวงตาของเธอกว้าง "ฉัน ... ฉันชื่อ ... ." -

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เธอเป็นหญิงสาวธรรมดา ที่มีลักษณะง่าย ๆของความรัก มีอะไรเกี่ยวกับความรักที่สามารถเขย่าฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลก ไม่มีกองไฟ . แทน , มันเป็นเหมือนน้ำที่สงบและเงียบสงบในขณะที่มันผ่านปีเมิ่งฮ่าวมองหญิงสาวที่อยู่บนภูเขา และมันรู้สึกเหมือนกับว่า tidewaters กำลังพล่านขึ้นภายในหัวใจของเขา มันเป็นเหมือนลักษณะของผู้หญิงคนนี้ทำให้ก้อนหินใหญ่จะสาดลงบนพื้นผิวของทะเลสาบที่สงบ . ระลอกคลื่นที่แผ่ออกมา ก่อให้เกิดความสงบจะถูกทำลาย ตอนนี้ มีอะไรที่เขาสามารถทำได้ ยกเว้น รู้สึกช็อก ไม่น่าเชื่อหินขนาดใหญ่ที่เป็นเหมือนตัวเร่งที่ทำให้ความคิดและจิตใจของเมิงเฮามาปั่น ในความทรงจำ ภาพที่ปรากฏ เขาเห็นผู้หญิงยืนอยู่บนเกาะเหนือฟ้าทะเล ขณะที่เธอมองไปไกล น้ำตาเอ่อขึ้นมาที่มุมตาของเธอ แล้วล้มลงที่ฉีกส่งทะเลม่วงทั้งเดือด" หยดน้ำตา มีความเจ็บปวด สับสน ความคิดถึง อนุสติ เป็นประวัติการณ์ไม่ได้ ความรู้สึกที่ลึกซึ้งของสิ่งที่แนบมามันก็ลืมดู เธอให้เขา บนภูเขา Daqing . มันคือเมื่อจู่ๆเธอก็เห็นเขาจากภายในฝูงชนของสาวกลัทธิตะแกรงสีดำ มันคือความเจ็บปวดภายนอกเกิดถ้ำ เมื่อพวกเขามองที่แต่ละอื่น ๆ และไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะได้เจอกันอีกสุดท้าย ทั้งหมดนั้นกลายเป็นหยดน้ำ ซึ่งกลายเป็นคลื่นยักษ์ .มันเป็นถ้าทุกอย่างระหว่างพวกเขาได้รับการธรรมดาและยังว่าธรรมดามีบางจุดกลายเป็นส่วนสำคัญของชีวิตของพวกเขา มันเหมือนกับว่า โดยไม่รู้ตัว ทั้งคู่ได้เข้ามาอยู่เป็นการถาวรเป็นส่วนหนึ่งของแต่ละอื่น ๆ ของหัวใจ" คือ Xu ชิง " บ่น เมิ่งฮ่าว รอยยิ้มออกมาบนใบหน้าของเขา มันเป็นยิ้มที่เกิดจากการรวมตัวขหลังจากถูกแยกจากกันเป็นเวลากว่าร้อยปี ร่างกายของเขาก็ริบหรี่ลง และเขาก็หายไปจากสายตาของศิษย์ปัจจุบัน เมื่อเขาปรากฏตัว น่างงงวย เขายืนอยู่บนหินก้าวตรงด้านหน้าของหญิงสาวกลัทธิภายนอกเธอเกือบจะชนโดยตรงเข้าไปในเขา กระทันหันของเขาทำให้เธอต้องเพิ่มขอบถอยหลังสองสามก้าวใกล้เคียง ภายในนิกายสาวกมองไปกว้าง เสียงของเขาแหบแห้ง , เขากล่าวว่า , " เล็ก ๆน้อย ๆท่าน . . . . . . . . . . . . . . "เขาสนิทกับเธอว่า เมิ่งฮ่าวรู้สึกได้ว่าหัวใจของเขาเต้นแรง . เขาดูยังหลับ ซู ชิง และ เบา ๆว่า " ตั้งแต่นี้ไป คุณเป็นสงฆ์สาวกของยอดที่สี่ ! "ผู้หญิงมองตกใจ สับสน และหวาดกลัว เธอประหม่ามาก ไม่เชื่อ และกลัว เธอดูสาวกนิกายภายในราวกับจะขอความช่วยเหลือสาวกนิกายภายในสูดหายใจลึกแล้วรีบก้มศีรษะคารวะในการปฏิบัติตาม ทันทีที่เขาผลิตหยกลื่น และถาม" นายชื่ออะไร ? "ก่อนที่หญิงสาวจะตอบ เสียงของเมิ่งเฮ่าอาจจะได้ยิน" เธอชื่อ ซู ชิง เธอจะได้รับการฝึกการปลูกในถ้ำเป็นอมตะของฉันแล้ว "" หือ ? " เด็กหญิงพูด สายตาของเธอกว้าง " . . . . . . . ชื่อของฉันคือ . . . . . . . "- จำกัด