Many researchers (Oliver, 1981; Bra

Many researchers (Oliver, 1981; Brady and Robertson, 2001; Lovelock, Patterson and
Walker, 2001) conceptualize customer satisfaction as an individual’s feeling of pleasure or
disappointment resulting from comparing a product’s perceived performance (or outcome)
in relation to his or her expectations. Generally, there are two general conceptualisations of
satisfaction, namely, transaction-specific satisfaction and cumulative satisfaction (Boulding
et al., 1993; Jones and Suh, 2000; Yi and La, 2004). Transaction-specific satisfaction is a
customer’s evaluation of his or her experience and reactions to a particular service encounter
(Cronin and Taylor, 1992; Boshoff and Gray, 2004), and cumulative satisfaction refers to
the customer’s overall evaluation of the consumption experience to date (Johnson, Anderson
and Fornell, 1995).
Intentions are subjective judgements about how a person will behave in the future and
usually serves as dependent variables in many service research and satisfaction models
(Boulding et al., 1993; Soderlund and Ohman, 2003). Rust, Zahorik and Keiningham (1995)
argues that repurchase intentions and actual repurchase patterns are not necessarily the same.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

นักวิจัยจำนวนมาก (Oliver, 1981 เบรดี้และโรเบิร์ตสัน 2001 Lovelock, Patterson และวอล์คเกอร์ 2001) conceptualize ลูกค้าพึงพอใจเป็นความรู้สึกของแต่ละคนของความสุข หรือความผิดหวังที่เกิดจากการเปรียบเทียบผลิตภัณฑ์ของมองเห็นประสิทธิภาพการทำงาน (หรือผล)เกี่ยวกับความคาดหวังของเขา หรือเธอ ทั่วไป มีสอง conceptualisations ทั่วไปของความพึงพอใจ ได้แก่ ธุรกรรมเฉพาะความพึงพอใจและความพึงพอใจสะสม (Bouldingร้อยเอ็ด al., 1993 โจนส์และ Suh, 2000 ยิกลา 2004) เฉพาะธุรกรรมคือการพบลูกค้าประเมินประสบการณ์ของเขา หรือเธอและปฏิกิริยาการบริการเฉพาะ(ครอเนินและ Taylor, 1992 Boshoff และสีเทา 2004), และหมายถึงความพึงพอใจที่สะสมประเมินผลโดยรวมของลูกค้าประสบการณ์การใช้วันที่สิ้นสุด (Johnson แอนเดอร์สันและ Fornell, 1995)ความตั้งใจมี judgements ตามอัตวิสัยเกี่ยวกับวิธีบุคคลจะทำในอนาคต และมักจะทำหน้าที่เป็นตัวแปรขึ้นอยู่กับในหลายบริการการวิจัยและความพึงพอใจรูปแบบ(Boulding et al., 1993 Soderlund และ Ohman, 2003) สนิม Zahorik และ Keiningham (1995)จนปรับความตั้งใจและปรับจริงรูปแบบไม่จำเป็นต้องเหมือนกัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

นักวิจัยหลายคน (โอลิเวอร์ 1981; เบรดี้และโรเบิร์ต 2001; Lovelock แพตเตอร์สันและ
วอล์คเกอร์, 2001) กรอบความคิดความพึงพอใจของลูกค้าเป็นความรู้สึกของแต่ละคนของความสุขหรือ
ความผิดหวังที่เกิดจากการเปรียบเทียบประสิทธิภาพการรับรู้ของผลิตภัณฑ์ (หรือผล)
ในส่วนที่เกี่ยวกับความคาดหวังของเขาหรือเธอ . โดยทั่วไปมีสอง conceptualisations ทั่วไปของ
ความพึงพอใจคือความพึงพอใจของการทำธุรกรรมที่เฉพาะเจาะจงและความพึงพอใจของสะสม (Boulding
et al, 1993;. โจนส์และพ้ม 2000; ยี่และ La, 2004) ความพึงพอใจของการทำธุรกรรมเฉพาะคือ
การประเมินผลของลูกค้าจากประสบการณ์ของเขาหรือเธอและปฏิกิริยาที่จะพบบริการเฉพาะ
(โครนินเทย์เลอร์, 1992; Boshoff และสีเทา, 2004) และความพึงพอใจที่สะสมหมายถึง
การประเมินผลโดยรวมของลูกค้าจากประสบการณ์การบริโภควันที่ ( จอห์นสัน, แอนเดอ
. และ Fornell, 1995)
มีความตั้งใจที่ดุลยพินิจเกี่ยวกับวิธีการที่คนจะทำงานในอนาคตและ
มักจะทำหน้าที่เป็นตัวแปรในการวิจัยบริการจำนวนมากและรูปแบบความพึงพอใจ
(Boulding et al, 1993;. Soderlund และทรงเสน่ห์, 2003) สนิม Zahorik และ Keiningham (1995)
ระบุว่าความตั้งใจซื้อคืนและรูปแบบการซื้อคืนที่เกิดขึ้นจริงไม่จำเป็นต้องเหมือนกัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

นักวิจัยหลายคน ( Oliver , 1981 ; เบรดี้ และ โรเบิร์ตสัน , 2001 ; ที่ตั้งแพตเตอร์สันและ
, วอล์คเกอร์ , 2001 ) สร้างแนวคิดความพึงพอใจของลูกค้าเป็นแต่ละคน ความรู้สึกของความสุข หรือความผิดหวังที่เกิดจาก
เปรียบเทียบประสิทธิภาพของผลิตภัณฑ์ ( หรือผล )
ในความสัมพันธ์กับความคาดหวังของเขาหรือเธอ โดยทั่วไปมีสองทั่วไป
conceptualisations ของความพึงพอใจ คือธุรกรรมเฉพาะความพึงพอใจ และสะสมใน boulding
et al . , 1993 ; โจนส์ และ ซู , 2000 ; อีและแอลเอ , 2004 ) ความพึงพอใจเฉพาะธุรกรรมการประเมินผล
ลูกค้าของเขาหรือเธอโดยเฉพาะปฏิกิริยาประสบการณ์และบริการพบ
( โครนิน เทย์เลอร์ , 1992 ; boshoff และสีเทา , 2004 ) และความพึงพอใจ (

) หมายถึงของลูกค้าโดยรวมประเมินประสบการณ์การเดท ( จอห์นสัน แอนเดอร์สัน
และ ฟอร์เนิล , 1995 ) .
ความตั้งใจเป็นอัตนัย คำพิพากษา เกี่ยวกับวิธีการที่บุคคลจะทำในอนาคต และมักจะเสิร์ฟเป็นตัวแปรในโมเดล

ขึ้นอยู่กับการวิจัยและความพึงพอใจในบริการหลาย ( boulding et al . , 1993 ; soderlund และโอเมิ่น 2546 ) สนิม , zahorik
keiningham ( 1995 ) และแย้งว่า ความตั้งใจซื้อจริงและรูปแบบ แต่เป็นแบบเดียวกัน