In freshwater fishes, ammonia is th

In freshwater fishes, ammonia is thought to traverse the gill epithelium almost exclusively via passive diffusion of ammonia as a gas in solution (Randall and Wright, 1987; Ip et al., 2001), so that water NH3 concentration (partial pressure) determines the potential for toxicity. In seawater fish, gill permeability to the ammonium ion may also contribute to toxicity (Randall and Tsui, 2002).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในปลาน้ำจืด แอมโมเนียเป็นความคิดการ epithelium เหงือกโดยเฉพาะผ่านแพร่แฝงของแอมโมเนียเป็นแก๊สในโซลูชัน (Randall และไรท์ 1987 Ip และ al., 2001), ให้น้ำความเข้มข้นของ NH3 (ความดันบางส่วน) กำหนดเป็นความเป็นพิษ ในปลาทะเล permeability เหงือกให้ไอออนแอมโมเนียอาจร่วมความเป็นพิษ (Randall และจุ่ย 2002)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในปลาน้ำจืดแอมโมเนียเป็นความคิดที่เข้าไปเยื่อบุผิวเหงือกเกือบเฉพาะผ่านการแพร่กระจายเรื่อย ๆ ของแอมโมเนียเป็นก๊าซในการแก้ปัญหา (แรนดัลและไรท์ 1987; Ip et al, 2001.) เพื่อให้ความเข้มข้นของ NH3 น้ำ (ความดันบางส่วน) กำหนด ที่มีศักยภาพสำหรับความเป็นพิษ ในปลาทะเลปลาจะซึมผ่านของแอมโมเนียมไอออนยังอาจนำไปสู่​​ความเป็นพิษ (แรนดัลและ Tsui, 2002)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในปลาแอมโมเนียเป็นความคิดที่จะท่องเหงือก เยื่อบุผิวเกือบเฉพาะโดยแพร่เรื่อยๆของแอมโมเนียเป็นก๊าซในสารละลาย ( แรนดอลล์ และ ไรท์ , 1987 ; IP et al . , 2001 ) เพื่อให้ความเข้มข้น nh3 น้ำความดัน ( บางส่วน ) จะเกิดความเป็นพิษ ในน้ำทะเลปลาเหงือกซึมกับแอมโมเนียอาจนำไปสู่ความเป็นพิษ ( และแรน Tsui , 2002 )