So, he began to be very busy with t

So, he began to be very busy with that gentleman, and they went on through the wood together. The whole journey was through a wood, only it had been open and green at first, like a wood in spring; and now began to be thick and dark, like a wood in summer; some of the little trees that had come out earliest, were even turning brown. The gentleman was not alone, but had a lady of about the same age with him, who was his Wife; and they had children, who were with them too. So, they all went on together through the wood, cutting down the trees, and making a path through the branches and the fallen leaves, and carrying burdens, and working hard.


Sometimes, they came to a long green avenue that opened into deeper woods. Then they would hear a very little, distant voice crying, "Father, father, I am another child! Stop for me!" And presently they would see a very little figure, growing larger as it came along, running to join them. When it came up, they all crowded round it, and kissed and welcomed it; and then they all went on together.

Sometimes, they came to several avenues at once, and then they all stood still, and one of the children said, "Father, I am going to sea," and another said, "Father, I am going to India," and another, "Father, I am going to seek my fortune where I can," and another, "Father, I am going to Heaven!" So, with many tears at parting, they went, solitary, down those avenues, each child upon its way; and the child who went to Heaven, rose into the golden air and vanished.

Whenever these partings happened, the traveller looked at the gentleman, and saw him glance up at the sky above the trees, where the day was beginning to decline, and the sunset to come on. He saw, too, that his hair was turning grey. But, they never could rest long, for they had their journey to perform, and it was necessary for them to be always busy.

At last, there had been so many partings that there were no children left, and only the traveller, the gentleman, and the lady, went upon their way in company. And now the wood was yellow; and now brown; and the leaves, even of the forest trees, began to fall.

So, they came to an avenue that was darker than the rest, and were pressing forward on their journey without looking down it when the lady stopped.

"My husband," said the lady. "I am called."

They listened, and they heard a voice a long way down the avenue, say, "Mother, mother!"

It was the voice of the first child who had said, "I am going to Heaven!" and the father said, "I pray not yet. The sunset is very near. I pray not yet!

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ดังนั้น เขาเริ่มติดกับสุภาพบุรุษที่ และพวกเขาได้บนไม้ด้วยกัน การเดินทางทั้งหมดผ่านไม้ เพียงแต่จะได้สีเขียวที่แรก เช่นไม้ และเปิดในฤดูใบไม้ผลิ และตอนนี้ เริ่มจะหนา และ เข้ม เช่นไม้ในฤดูร้อน ของต้นไม้เล็ก ๆ ที่มีออกมาแรกสุด แม้ถูกเปลี่ยนสีน้ำตาล สุภาพบุรุษไม่เพียงอย่างเดียว แต่มีสุภาพสตรีของเกี่ยวกับยุคเดียวกับเขา ผู้เป็นภรรยาของเขา และพวกเขาเด็ก ขึ้นกับพวกเขาเกินไป ดังนั้น พวกเขาทั้งหมดไปร่วมกันผ่านไม้ ตัดต้นไม้ ลง และเส้นกิ่งและใบลดลง ทำให้แบกภาระ และทำงานหนักบางครั้ง พวกเขามาถึงอเวนิวยาวสีเขียวที่เปิดเข้าไปในป่าลึก แล้วพวกเขาจะได้ยินเป็นเล็ก ไกลเสียงร้องไห้, "พ่อ พ่อ ผมเด็กอีก หยุดสำหรับฉัน" และปัจจุบันก็จะเห็นรูปเล็ก เติบโตใหญ่เป็นมาตาม ทำให้เข้าร่วมพวกเขา มันขึ้นมา พวกเขาทั้งหมดแออัดรอบ รั้ง และยินดีนั้น แล้ว พวกเขาทั้งหมดเข้ากันบางครั้ง พวกเขามาหลาย avenues ครั้ง แล้ว พวกเขาทั้งหมดพิฆาต หนึ่งของเด็กกล่าวว่า "พ่อ ฉันจะไปทะเล" และอื่นกล่าว ว่า "พ่อ ฉันจะไปอินเดีย และ อื่น "พ่อ ฉันจะไปแสวงหาโชคของฉันที่ฉันสามารถ และ อื่น "พ่อ ฉันจะไปสวรรค์" ดังนั้น ด้วยน้ำตาหลายที่อวย เดินทาง ปัจเจก ลงเหล่า avenues เด็กแต่ละคนตามทาง และเด็กที่ไปสวรรค์ กุหลาบปืนทอง และศาสดาPartings เหล่านี้เกิดขึ้น เดินมองสุภาพบุรุษ และเห็นเขามองที่ท้องฟ้าเหนือต้นไม้ ที่วันเริ่มต้นจะลดลง และตกมาบนค่า เขาเห็น เกินไป ว่า ผมของเขาถูกเปลี่ยนเป็นสีเทา แต่ พวกเขาไม่สามารถวางตัวยาว มีการเดินทาง และก็จำเป็นสำหรับพวกเขาเสมอจะว่างในที่สุด ได้มี partings จำนวนมากที่มีเด็กไม่ซ้าย และไปตามทางของพวกเขาในบริษัทเฉพาะผู้เดินทาง สุภาพบุรุษ และ หญิง และตอน นี้ไม้มีสีเหลือง และตอนนี้ สี น้ำตาล และใบไม้ แม้กระทั่งต้นไม้ป่า เริ่มตกลงดังนั้น พวกเขามาถึงถนนที่มีสีเข้มกว่าส่วนเหลือ และถูกกดไปข้างหน้าในการเดินทางของพวกเขา โดยมองลงได้เมื่อผู้หญิงหยุด"สามีของฉัน กล่าวว่า เลดี้ "ฉันเรียก"ผู้ฟัง และพวกเขาได้ยินเสียงแบบลง avenue กล่าวว่า "แม่ แม่"มันเป็นเสียงของเด็กคนแรกที่มีการกล่าวว่า "ฉัน จะไปสวรรค์" และกล่าว ว่า พ่อ "อธิษฐานยังไม่ได้ พระอาทิตย์ตกได้มาก สวดมนต์ยังไม่ได้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ดังนั้นเขาจึงเริ่มที่จะยุ่งมากกับสุภาพบุรุษนั้นและพวกเขาเดินผ่านไม้ด้วยกัน การเดินทางทั้งผ่านไม้เท่านั้นที่จะได้รับการเปิดและสีเขียวในตอนแรกเหมือนไม้ในฤดูใบไม้ผลิ; และตอนนี้ก็เริ่มที่จะมีความหนาและความมืดเหมือนไม้ในฤดูร้อน; บางส่วนของต้นไม้เล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ได้ออกมาเร็วที่สุดเท่าที่ได้รับแม้กระทั่งเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาล สุภาพบุรุษไม่ได้คนเดียว แต่มีผู้หญิงประมาณวัยเดียวกับเขาซึ่งเป็นภรรยาของเขา และพวกเขามีเด็กที่อยู่กับพวกเขามากเกินไป ดังนั้นพวกเขาทั้งหมดไปในการร่วมกันผ่านไม้ตัดต้นไม้และทำให้เส้นทางผ่านสาขาและใบลดลงและแบกภาระและทำงานอย่างหนัก. บางครั้งพวกเขามาถึงถนนสายยาวสีเขียวที่เปิดเข้าไปในป่าลึก . แล้วพวกเขาจะได้ยินน้อยมากที่ห่างไกลเสียงร้องไห้ "พ่อครับพ่อผมมีลูกอีกคนหยุดสำหรับฉัน!" และปัจจุบันพวกเขาจะเห็นเป็นตัวเลขที่น้อยมากมีขนาดใหญ่ขึ้นในขณะที่มันมาพร้อมทำงานร่วมกับพวกเขา เมื่อมันมาถึงพวกเขาทั้งหมดแออัดรอบมันและจูบและแสดงความยินดีนั้น และแล้วพวกเขาทั้งหมดไปด้วยกัน. บางครั้งพวกเขามาถึงลู่ทางหลายครั้งและจากนั้นพวกเขาทั้งหมดยังคงยืนนิ่งและเป็นหนึ่งในเด็กกล่าวว่า "พ่อฉันกำลังจะไปทะเล" และอีกคนหนึ่งว่า "พ่อผม ฉันจะไปอินเดีย "และอีก" พ่อฉันจะไปแสวงหาโชคลาภของฉันที่ฉันสามารถทำได้ "และอีก" พ่อฉันจะไปสวรรค์! " ดังนั้นด้วยน้ำตาพรากจากกันหลายที่พวกเขาเดินโดดเดี่ยวลงลู่ทางที่เด็กแต่ละคนเมื่อทาง; และเด็กที่ไปสวรรค์ปรับตัวสูงขึ้นไปในอากาศสีทองและหายไป. เมื่อใดก็ตามที่ partings เหล่านี้เกิดขึ้นนักเดินทางที่มองที่สุภาพบุรุษและเห็นเขาเหลือบมองขึ้นไปบนท้องฟ้าเหนือต้นไม้ที่วันเริ่มที่จะลดลงและ พระอาทิตย์ตกที่จะมาใน เขาเห็นเช่นกันว่าผมของเขากำลังจะกลายเป็นสีเทา แต่พวกเขาไม่เคยได้พักผ่อนนานเพราะพวกเขามีการเดินทางของพวกเขาที่จะดำเนินการและมันก็เป็นสิ่งที่จำเป็นสำหรับพวกเขาจะมักจะยุ่ง. ที่ผ่านมาได้มีการ partings จำนวนมากที่มีเด็กไม่เหลือและมีเพียงนักท่องเที่ยวสุภาพบุรุษ และผู้หญิงเดินอยู่บนทางของพวกเขาใน บริษัท และตอนนี้ไม้เป็นสีเหลือง และตอนนี้สีน้ำตาล และใบแม้ต้นไม้ป่าเริ่มลดลง. ดังนั้นพวกเขามาถึงถนนที่เป็นสีเข้มกว่าส่วนที่เหลือและถูกกดไปข้างหน้าในการเดินทางของพวกเขาโดยไม่ได้มองลงเมื่อผู้หญิงหยุด. "สามีของฉัน" กล่าวว่า ผู้หญิง. "ผมเรียกว่า." พวกเขาฟังและพวกเขาได้ยินเสียงเป็นทางยาวลงถนนพูดว่า "แม่แม่!" มันเป็นเสียงของเด็กคนแรกที่ได้กล่าวว่า "ฉันจะไปสวรรค์!" และพ่อกล่าวว่า "ผมขออธิษฐานยังไม่ได้. พระอาทิตย์ตกอยู่ใกล้มาก. ผมขออธิษฐานยังไม่ได้!

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ดังนั้น เขาเริ่มจะยุ่งกับพวกเขา และพวกเขาก็ผ่านไม้เข้าด้วยกัน การเดินทางทั้งหมดเป็นไม้ แต่มันได้ถูกเปิดและสีเขียวตอนแรก เหมือนไม้ในฤดูใบไม้ผลิ และตอนนี้เริ่มจะหนาและเข้ม เหมือนไม้ในฤดูร้อน บางต้นเล็ก ๆน้อย ๆที่ออกมาเร็วจะกลายเป็นสีน้ำตาล เขาไม่ได้มาคนเดียว