The Polaris missile was a two-stage

The Polaris missile was a two-stage Solid-fuel rocket nuclear-armed submarine-launched ballistic missile (SLBM) built during the Cold War by Lockheed Corporation of California for the United States Navy.
It was designed to be used for second strike countervalue (CEP not good enough for first strike counterforce) as part of the Navy's contribution to the United States arsenal of nuclear weapons, replacing the Regulus cruise missile. Known as a Fleet Ballistic Missile (FBM), the Polaris was first launched from the Cape Canaveral, Florida, missile test base on January 7, 1960.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ขีปนาวุธโพลาริสเป็นแบบสองขั้นตอนเชื้อเพลิงแข็งจรวดอาวุธนิวเคลียร์เปิดตัวเรือดำน้ำขีปนาวุธ (SLBM) สร้างขึ้นในช่วงสงครามเย็น โดยล็อก ฮีดเนียสำหรับกองทัพเรือสหรัฐอเมริกามันถูกออกแบบมาเพื่อใช้สำหรับ countervalue ตีสอง (CEP ไม่ดีพอสำหรับตีแรก counterforce) เป็นส่วนหนึ่งของของกองทัพเรือสมทบอาร์เซนอลของสหรัฐอาวุธนิวเคลียร์ แทนขีปนาวุธ Regulus เรียกว่าเป็นขีปนาวุธกองทัพเรือ (FBM), Polaris ก่อนเปิดตัวจากการทดสอบจรวดแหลมคานาเวอรัล ฟลอริดา บน 7 มกราคม 1960 พื้นฐาน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ดาวเหนือขีปนาวุธเป็นสองขั้นตอนจรวดเชื้อเพลิงแข็งที่มีอาวุธนิวเคลียร์เรือดำน้ำเปิดตัวขีปนาวุธ (SLBM) สร้างขึ้นในช่วงสงครามเย็นโดยล็อกฮีดแคลิฟอร์เนียสำหรับกองทัพเรือสหรัฐฯ.
มันถูกออกแบบมาเพื่อใช้ในการนัดหยุดงาน countervalue สอง ( CEP ไม่ดีพอสำหรับการโจมตีครั้งแรก counterforce) เป็นส่วนหนึ่งของการมีส่วนร่วมของกองทัพเรือไปยังคลังแสงของสหรัฐอเมริกาอาวุธนิวเคลียร์เปลี่ยนล่องเรือขีปนาวุธเรกูลัส เรียกได้ว่าเป็นเรือเดินสมุทรขีปนาวุธ (FBM) โพลาริสเปิดตัวครั้งแรกจาก Cape Canaveral, Florida, ฐานทดสอบขีปนาวุธใน 7 มกราคม 1960