Obviously, because certain Republic

Obviously, because certain Republicans even wanted to bring him to the Supreme Court. What I’m saying is that this is how we should proceed. Don’t say “big revolution.” You just select some specific point which in itself may appear a very modest one. It’s nothing special. You cannot accuse Obama of communism, my god. Canada has [universal healthcare], most of Western Europe has it. But in American conditions, this means, obviously, something quite strong. And I think this is what we should be doing today. Not dream about big revolution, or whatever, but pick out the dramatic points of each system.

It’s interesting that you present Obamacare as this revolutionary thing.

Not as a revolutionary thing. But as something which is insupportable, too strong for the predominant American form of ideology. That’s all I’m saying. I don’t like to use this big word “revolution.”

How do you distinguish between different approaches to social challenges? You see Obama’s healthcare plan as a challenge to a certain American ideology. But, in the book, you critique healthcare-oriented social organizations like the Gates Foundation.

I don’t believe in this model of society where the solution will be for the very rich people to spend half of their earnings. The problem is that first, they get all the money in the system, in the sense that they profit tremendously, and then they repay the debt. I simply don’t think charity and welfare is the solution.

The problem with charity is that it’s part of general ideology today. Instead of asking systematic questions like “What’s wrong with our system?” you go into personal responsibility. For me, the unsurpassable model of what is false in charity is still the first big one: Carnegie, of Carnegie Hall. On the one hand, yes, he did everything, building cultural home, concerts, etc., but on the other hand, he employed hundreds of Pinkerton detectives in Texas to beat workers to break trade unions. That’s the model for me, you know. First, you extremely brutally beat the workers, and then you offer them a concert.

Incidentally, you know who wrote — I forgot his name, the son of Warren Buffet…

Who wrote an op-ed in the New York Times a couple years ago, criticizing philanthropy.

I’m not saying these are bad people. Of course, it’s better that they do this than some nonsense or whatever with their money. I’m just saying that this is not the solution.

It’s the same, you know, with ecology. I hate this personal responsibility approach, where each of us is made to feel guilty personally. “Did you recycle all your bins, did you put all the paper aside, blah, blah?” As if, don’t ask big questions, but look at yourself — what did you do to save our earth?

The real problems are not here. And, on the other hand, you are also offering an easy way out. Like, “Okay, I’ll recycle all this stuff, I’ll buy organic food, and then I did whatever I can and I have the right to feel good.” No, the question is much more systemic.

I feel like you’re in the business of disenchantment. When I read your work, I wonder if this is what it felt like, a hundred years ago, to pick up a piece of strident atheist literature.

Yeah?

Is there that kinship? I mean, are you working toward a particular kind of disenchantment with these systems?

Sorry, I don’t get it. Are you asking me about this general idea that we are entering so-called post-secular era?

I’m just being incoherent. Let’s talk about the post-secular era.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

อย่างชัดเจน เนื่องจากบาง Republicans แม้ อยากจะนำเขาไปศาลฎีกา สิ่งที่ฉันพูดได้ว่า เป็นอย่างไรเราควรดำเนินการ ไม่ว่า "การปฏิวัติใหญ่ขึ้น" เพียงแค่คุณเลือกบางจุดซึ่งในตัวเองอาจปรากฏหนึ่งเจียมเนื้อเจียมตัวมาก มันมีอะไรพิเศษ คุณไม่สามารถโทษ Obama คอมมิวนิสต์ พระ แคนาดาได้ [สุขภาพสากล] ส่วนใหญ่ของยุโรปตะวันตกได้ แต่ในอเมริกา กล่าว ชัด สิ่งที่แข็งแรง และผมคิดว่า นี้คืออะไรเราควรจะทำวันนี้ ไม่ฝันถึงการปฏิวัติใหญ่ หรืออะไรก็ตาม ได้รับจุดที่ละครของแต่ละระบบเป็นที่น่าสนใจที่คุณนำเสนอ Obamacare เป็นสิ่งนี้ปฏิวัติไม่เป็นสิ่งที่ปฏิวัติ แต่สิ่งที่เป็น insupportable แข็งแกร่งในแบบอเมริกันกันของอุดมการณ์ นั่นคือทั้งหมดที่ฉันพูด ไม่ชอบใช้คำนี้ใหญ่ "ปฏิวัติ"คุณแยกระหว่างแนวท้าทายสังคมแตกต่างกันอย่างไร คุณสามารถดูแผนสุขภาพของ Obama เป็นท้าทายอุดมการณ์อเมริกันที่บาง แต่ หนังสือ คุณวิจารณ์มุ่งเน้นดูแลสุขภาพองค์กรทางสังคมเช่นมูลนิธิประตูผมไม่เชื่อว่าในรูปแบบนี้ของสังคมซึ่งจะเป็นโซลูชันสำหรับคนรวยมากจ่ายครึ่งหนึ่งของรายได้ของพวกเขา ปัญหาคือพวกเขาได้รับเงินทั้งหมดในระบบ ในแง่ที่จะกำไรอย่าง ครั้งแรก และจากนั้น จะชำระหนี้ ก็ไม่คิดว่า กุศล และสวัสดิการเป็นการแก้ปัญหาปัญหากับกุศลคือ ว่า มันเป็นส่วนหนึ่งของอุดมการณ์ทั่วไปวันนี้ แทนที่จะถามคำถามระบบต้องคืออะไรผิดปกติกับระบบของเรา "คุณเข้าสู่ความรับผิดชอบส่วนบุคคล สำหรับฉัน แบบ unsurpassable ที่เป็นเท็จในกุศลยังคงเป็นหนึ่งใหญ่: คาร์เนกี ของคาร์เนกีฮอลล์ คง ใช่ เขาได้ทุกอย่าง อาคารบ้านวัฒนธรรม คอนเสิร์ต ฯลฯ แต่ในทางกลับกัน เขาจ้างร้อยนักสืบ Pinkerton ในเท็กซัสตีแรงจะทำลายสหภาพ เป็นแบบจำลองสำหรับฉัน คุณรู้ว่า แรก คุณหฤโหดมากชนะคนที่ และคุณเสนอคอนเสิร์ตบังเอิญ คุณรู้ว่าใครเขียน — ฉันลืมชื่อของเขา บุตรของวอร์เรนบุฟเฟ่ต์...ผู้เขียนมี op-ed ในเดอะนิวยอร์กไทมส์ปีคู่กุศลที่ผ่านมา วิจารณ์ผมไม่ว่า นี่คือคนไม่ดี แน่นอน มันเป็นการดีที่จะทำนี้กว่าบางเหลวไหลหรืออะไรก็ตามกับเงินของพวกเขา ผมเชื่อว่า ที่ นี่ไม่ใช่การแก้ปัญหาได้เหมือนกัน รู้ กับนิเวศวิทยา ฉันเกลียดวิธีที่ใช้ในการรับผิดชอบส่วนบุคคลนี้ ซึ่งเราแต่ละคนจะรู้สึกตัว "คุณได้ไซช่องเก็บทั้งหมดของคุณ คุณไม่ได้ใส่ทั้งหมดกระดาษกัน blah บลา" ว่า อย่าถามคำถามใหญ่ แต่ตัวเอง — สิ่งคุณทำบันทึกโลกเราหรือไม่ปัญหาแท้จริงอยู่ที่นี่ ก คง คุณจะยังนำเสนอวิธีง่ายออก ชอบ "เอาล่ะ ผมจะรีไซเคิลสิ่งนี้ จะซื้ออาหารอินทรีย์ แล้วค่ะสิ่งที่ฉันสามารถ และฉันมีสิทธิ์ที่จะรู้สึกดี" ไม่ คำถามที่เป็นระบบมากขึ้นผมรู้สึกเหมือนคุณอยู่ในธุรกิจ disenchantment เมื่ออ่านงานของคุณ ฉันสงสัยว่า ถ้า เป็นอะไรมันรู้สึกชอบ ร้อยปี การหยิบชิ้นส่วนของวรรณคดี strident atheistใช่หรือไม่คือมีญาติหรือไม่ ผมหมายถึง คุณทำงานไปแบบเฉพาะ disenchantment กับระบบเหล่านี้ขอ ฉันไม่ได้รับการ คุณถามเกี่ยวกับความคิดนี้ทั่วไปที่เราจะใส่ยุคหลังทางโลกที่เรียกว่าฉันเป็นเพียงการไม่ติดต่อกัน พูดคุยเกี่ยวกับยุคหลังทางโลก

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เห็นได้ชัดเพราะรีพับลิกันบางอย่างแม้กระทั่งต้องการที่จะนำเขาไปยังศาลฎีกา สิ่งที่ฉันพูดคือว่าเป็นวิธีการที่เราควรดำเนินการต่อ อย่าพูดว่า "การปฏิวัติใหญ่." คุณเพียงแค่เลือกจุดที่เฉพาะเจาะจงซึ่งในตัวเองอาจปรากฏหนึ่งเจียมเนื้อเจียมตัวมาก มันไม่มีอะไรพิเศษ คุณไม่สามารถกล่าวหาโอบามาของลัทธิคอมมิวนิสต์พระเจ้าของฉัน แคนาดามี [การดูแลสุขภาพสากล] ส่วนใหญ่ของยุโรปตะวันตกมีมัน แต่ในสภาพความเป็นอเมริกันที่หมายถึงนี้เห็นได้ชัดว่าสิ่งที่แข็งแกร่งมาก และผมคิดว่านี่คือสิ่งที่เราควรจะทำในวันนี้ ไม่ฝันเกี่ยวกับการปฏิวัติใหญ่หรืออะไรก็ตาม แต่เลือกออกจุดที่น่าทึ่งของแต่ละระบบ. มันน่าสนใจที่คุณนำเสนอ Obamacare เป็นสิ่งที่การปฏิวัติ. ไม่ได้เป็นสิ่งที่การปฏิวัติ แต่เป็นสิ่งที่ทนไม่ได้ที่แข็งแกร่งเกินไปสำหรับรูปแบบอเมริกันเด่นของอุดมการณ์ นั่นคือทั้งหมดที่ฉันพูด ผมไม่ชอบที่จะใช้คำนี้ใหญ่ "การปฏิวัติ." คุณจะเห็นความแตกต่างระหว่างวิธีการที่แตกต่างกันกับความท้าทายสังคม? คุณจะเห็นแผนด้านการดูแลสุขภาพของโอบามาที่จะเป็นความท้าทายบางอุดมการณ์อเมริกัน แต่ในหนังสือเล่มนี้คุณวิจารณ์ด้านการดูแลสุขภาพที่มุ่งเน้นองค์กรทางสังคมเช่นมูลนิธิเกตส์. ผมไม่เชื่อในรูปแบบของสังคมที่การแก้ปัญหาก็จะเป็นคนที่รวยมากที่จะใช้จ่ายครึ่งหนึ่งของกำไรของพวกเขา ปัญหาคือว่าครั้งแรกที่พวกเขาได้รับเงินทั้งหมดในระบบในความรู้สึกที่พวกเขาทำกำไรอย่างมากและพวกเขาก็ชำระหนี้ ผมก็ไม่คิดว่าการกุศลและสวัสดิการเป็นวิธีการแก้. ปัญหากับองค์กรการกุศลก็คือว่ามันเป็นส่วนหนึ่งของอุดมการณ์ทั่วไปในวันนี้ แทนที่จะถามคำถามที่เป็นระบบเช่น "มีอะไรผิดปกติกับระบบของเราหรือไม่" คุณไปเป็นความรับผิดชอบส่วนบุคคล สำหรับผมไม่มีใครได้ชัยชนะรูปแบบของสิ่งที่เป็นเท็จในการกุศลยังคงเป็นหนึ่งในครั้งใหญ่ครั้งแรก: คาร์เนกีฮอลล์ของคาร์เนกี ในมือข้างหนึ่งใช่เขาทำทุกอย่างสร้างบ้านวัฒนธรรมคอนเสิร์ต ฯลฯ แต่ในมืออื่น ๆ ที่เขาใช้หลายร้อยนักสืบพินเท็กซัสที่จะชนะคนงานที่จะทำลายสหภาพการค้า นั่นคือรูปแบบสำหรับผมที่คุณรู้ว่า ครั้งแรกที่คุณมากอย่างไร้ความปราณีชนะคนงานและจากนั้นคุณให้พวกเขาแสดงคอนเสิร์ต. อนึ่งคุณรู้ว่าใครเขียน - ฉันลืมชื่อของเขาลูกชายของ Warren Buffet และ ... ใครเขียนสหกรณ์ -ed ในหนังสือพิมพ์นิวยอร์กไทม์ปีที่ผ่านมาทั้งคู่ วิจารณ์การทำบุญ. ฉันไม่ได้พูดเหล่านี้เป็นคนที่ไม่ดี แน่นอนมันจะดีกว่าที่พวกเขาทำเช่นนี้กว่าบางเรื่องไร้สาระหรือสิ่งที่มีเงินของพวกเขา ฉันแค่บอกว่านี่คือไม่ได้แก้ปัญหา. มันเหมือนกันคุณรู้กับระบบนิเวศ ฉันเกลียดวิธีนี้ความรับผิดชอบส่วนบุคคลที่เราแต่ละคนจะทำให้รู้สึกผิดเอง "คุณไม่ถังขยะรีไซเคิลทั้งหมดของคุณคุณไม่ใส่กระดาษทั้งหมดกัน blah, blah?" ถ้าเป็นไม่ได้ถามคำถามใหญ่ แต่ดูตัวเอง - สิ่งที่คุณทำจะบันทึกโลกของเราปัญหาที่แท้จริงไม่ได้ ที่นี่ และในทางกลับกันคุณยังเสนอวิธีที่ง่ายออก เช่นเดียวกับ "โอเคผมจะนำมาใช้ทุกสิ่งนี้ผมจะซื้ออาหารอินทรีย์และจากนั้นผมทำสิ่งที่ฉันสามารถและฉันมีสิทธิ์ที่จะรู้สึกดี." ไม่มีคำถามคือระบบอื่น ๆ อีกมากมาย. ฉันรู้สึกเหมือนคุณ 'ใหม่ในธุรกิจของการท้อแท้ เมื่อผมอ่านงานของคุณฉันสงสัยว่านี่คือสิ่งที่มันรู้สึกเหมือนหนึ่งร้อยปีที่ผ่านมาที่จะรับชิ้นส่วนของวรรณกรรมพระเจ้าพร่าได้. ใช่? มีเครือญาติที่? ผมหมายถึงคุณจะทำงานต่อชนิดหนึ่งของความท้อแท้กับระบบเหล่านี้หรือไม่ขอโทษนะฉันไม่ได้รับมัน คุณถามผมเกี่ยวกับความคิดทั่วไปที่เรากำลังก้าวเข้าสู่สิ่งที่เรียกว่ายุคโพสต์ฆราวาส? ฉันเพียงแค่ความไม่ต่อเนื่องกัน พูดคุยเกี่ยวกับยุคโพสต์ฆราวาส

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แน่นอน เพราะบางพรรครีพับลิแม้อยากจะพาเขาไปยังศาลฎีกา สิ่งที่ฉันพูดคือว่า นี่เป็นวิธีที่เราควรจะดำเนินการ อย่าพูดว่า " การปฏิวัติใหญ่ คุณเพียงแค่เลือกเฉพาะบางจุด ซึ่งในตัวเองอาจปรากฏเจียมเนื้อเจียมตัวมาก มันไม่มีอะไรพิเศษ คุณจะกล่าวหาโอบามาของลัทธิคอมมิวนิสต์ พระเจ้า แคนาดามี [ ] การดูแลสุขภาพสากลมากที่สุดของยุโรปได้แต่ในเงื่อนไขของชาวอเมริกัน ซึ่งหมายความว่า เห็นได้ชัดว่า บางอย่างที่ค่อนข้างแข็งแรง และฉันคิดว่า นี่คือสิ่งที่เราควรจะทำวันนี้ ไม่ฝันเกี่ยวกับการปฏิวัติ ใหญ่ หรือ อะไรก็ตาม แต่เลือกออกจุดเร้าใจของแต่ละระบบ

มันน่าสนใจที่คุณปัจจุบัน Obamacare เป็นสิ่งที่ปฏิวัตินี้

ไม่ได้เป็นสิ่งที่ปฏิวัติ ซึ่งไม่สามารถจะทนได้ แต่เป็นสิ่งที่เป็น ,แรงเกินไปสำหรับรูปแบบอเมริกันที่เด่นของอุดมการณ์ นั่นคือทั้งหมดที่ฉันพูด ฉันไม่ชอบใช้คำว่า " การปฏิวัติใหญ่ขนาดนี้ "

แล้วคุณแยกความแตกต่างระหว่างวิธีที่แตกต่างที่จะท้าทายสังคม คุณดูแผนการดูแลสุขภาพของโอบามาเป็นท้าทายอุดมการณ์อเมริกันแน่นอน แต่ในหนังสือ แนะนำการดูแลสุขภาพเชิงสังคม เช่น องค์กรทั้งหลาย

)ฉันไม่เชื่อในรูปแบบของสังคมที่โซลูชั่นจะเป็นคนร่ำรวยมากที่จะใช้จ่ายครึ่งหนึ่งของกำไรของพวกเขา ปัญหาคือ ว่า ครั้งแรก พวกเขาได้รับเงินทั้งหมดในระบบ ในความรู้สึกที่พวกเขากำไรอย่างมหาศาล และจากนั้นพวกเขาได้ชดใช้หนี้ ฉันก็ไม่คิดว่า การกุศล และสวัสดิการเป็นโซลูชัน

ปัญหากับองค์กรการกุศลที่เป็นส่วนหนึ่งของอุดมการณ์ทั่วไปวันนี้แทนที่จะถามคำถามอย่างเป็นระบบ เช่น " มีอะไรผิดปกติกับระบบของเรา " คุณไปในความรับผิดชอบส่วนบุคคล สำหรับฉัน , รูปแบบ unsurpassable สิ่งที่เป็นเท็จในกุศลยังเป็นครั้งแรกขนาดใหญ่ : คาร์เนกีของ Carnegie Hall ในมือข้างหนึ่ง , ใช่ , เขาทำทุกอย่าง สร้างวัฒนธรรมบ้าน , คอนเสิร์ต ฯลฯ แต่ในมืออื่น ๆเขาจ้างร้อย พิงเคอร์ตันนักสืบในเท็กซัสตีคนงานที่จะทำลายสหภาพแรงงาน ที่เป็นแบบฉัน คุณก็รู้ ครั้งแรก คุณแสนหฤโหดตีคน แล้วเสนอให้คอนเสิร์ต

บังเอิญคนที่คุณก็รู้ว่าใครเขียน - ฉันลืมชื่อของเขา บุตรชายของ Warren Buffet . . . . . . .

ใครเขียน OP ED ใน New York Times ได้สองสามปีแล้ว วิจารณ์ ทำบุญ

ผมไม่ได้บอกว่าคนพวกนี้ เลว แน่นอน มันดีกว่าที่พวกเขาทำนี้กว่าบางเรื่องไร้สาระหรืออะไรก็ตาม ด้วยเงินของพวกเขา ผมแค่จะบอกว่า นี่ไม่ใช่ทางออกนะ

มันเหมือนกัน คุณก็รู้ กับระบบนิเวศ ผมเกลียดวิธีการที่ความรับผิดชอบส่วนบุคคลนี้ที่พวกเราแต่ละคนต้องรู้สึกผิดเอง " คุณรีไซเคิลถังขยะของคุณทั้งหมด คุณจะเอากระดาษไป บลา บลา ?" ถ้าไม่ได้ถามคำถามใหญ่ แต่มองตัวเอง - คุณทำอะไรเพื่อช่วยโลกของเรา

ปัญหาที่แท้จริงไม่ได้อยู่ที่นี่ และในมืออื่น ๆที่คุณยังเสนอวิธีที่ง่ายออก ชอบ " โอเค ผมจะรีไซเคิลพวกนี้ ผมจะซื้ออาหารอินทรีย์ และฉันก็ทำสิ่งที่ฉันสามารถและฉันมีสิทธิที่จะรู้สึกที่ดี . " ไม่ คำถามคือมาก

ระบบเพิ่มเติมผมรู้สึกเหมือนคุณกำลังอยู่ในธุรกิจของการหมดความสนใจ . เมื่อฉันได้อ่านงานของคุณ ผมสงสัยว่าถ้านี้คือสิ่งที่มันรู้สึกเหมือนเมื่อร้อยปีก่อน การรับชิ้นส่วนของวรรณกรรมพระเจ้าปุปะ .

ใช่มั้ย ?

มีญาติ ? ฉันหมายถึง คุณกำลังทำงานกับประเภทเฉพาะของการหมดความสนใจกับระบบเหล่านี้

ขอโทษที ฉันไม่เข้าใจคุณถามผมเกี่ยวกับเรื่องนี้ความคิดทั่วไปที่เรากำลังเข้าสู่ยุคที่เรียกว่าโพสต์ทางโลก ?

ผมก็เป็นแบบ . คุยเรื่องไปรษณีย์

โลกยุค