inconsistent quality of the diverse

inconsistent quality of the diverse data required by EPI may haveintroduced additional errors into the results.Nevertheless, the upward trend of EPI seems to corroborate thatChinese cities have made great progress in drinking water supply(“access to drinking water”), sanitation support (“assess to sanita-tion”), gas supply (“indoor air pollution”), waste treatment system(“wastewater treatment), and electricity supply (“access to electric-ity”). These indicators make large contributions to the high scores ofEPI for the Chinese megacities under study. Huang et al. (2008) alsoshowed that the state of the environment (air, water, and sound) ofBeijing was far away from the target, but the indicators pertainingto resource consumption, pollutant emission, public green space,and waste treatment were all improving in recent years. How-ever, as indicated by the expanding EF, declining biocapacity, anddegrading urban ecosystem vitality, Chinese megacities are facedwith grand challenges in achieving environmental sustainability inyears to come.In addition, our study indicates that the urban green spacesin Chinese megacities have increased (also see Cheng, Li, & Deng,2011). This is partly a consequence of the Chinese government’semphasis on improving urban livability and building “eco-cities”or “green cities” (Table 1). While increasing urban green spacesusually leads to enhanced urban ecosystem services that arecrucial to the wellbeing of urban residents, cities that areecologically sound or “green” are not necessarily sustainably envi-ronmentally, economically, and socially (Wu, 2013, 2014).4.3. Have Chinese megacities become more socially equal?Our analysis with CDI and HDI shows that four of the ten Chinesemegacities improved from “medium human development” to “veryhigh human development” during the study period, according tostandards established by UN-Habitat (2002) and UNDP (2009) forcities and countries around the world. However, social inequalitymeasured by the Gini coefficient and the urbanrural income ratioalso increased with urban development. The urban–rural incomeratio was below 1.6 for most countries in 2005, but China was oneof the only three countries with a value of larger than 2 (Pan &Wei, 2011). The phenomenon that “the rich gets richer and thepoor gets poorer” seems wide-spread in Chinese megacities. Thewidening urban–rural gap has negative impacts on the socio-economic sustainability of these megacities.Our study also shows promising examples of narrowing thisgap. For example, of more than 650 cities in China, Chengdu andChongqing were chosen as the pilot cities of “National Urban andRural Reform Pilot Area” in 2007. Known as the “Heavenly Land ofAbundance” of China, Chengdu has accelerated urbanization underthe “Go West” policy since 1999. In 2003, Chengdu enlarged its sizegreatly by annexation of surrounding small cities and rural areas.Moreover, the spatial pattern of the whole city was rearranged asthree circular zones from the city center outward: modern serviceszone, new industry zone, and modern agriculture zone (NationalInformation Center, 2010; Niu, 2012). In 2009, the government ofChengdu proposed to develop a “Garden City of the Modern World”,with an emphasis on environmental protection, social equity, andurban–rural balanced development. As a result, the urban–ruralincome ratio of Chengdu has been decreasing since 2003(Fig. 11).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

คุณภาพไม่สอดคล้องกันของข้อมูลหลากหลายที่จำเป็น โดย EPI อาจผิด haveintroduced เป็นผลลัพธ์ อย่างไรก็ตาม แนวโน้มการเพิ่มขึ้นของ EPI น่าจะ corroborate thatChinese เมืองได้เจริญก้าวหน้าในน้ำดื่มจัดสุขาภิบาล ("เข้าถึงน้ำดื่ม"), สนับสนุน ("ซ่าซานิตาสเตรชัน"), แก๊สซัพพลาย ("ร่มอากาศมลพิษ") เสียรักษาอุปทานระบบ ("บำบัดน้ำเสีย), และไฟฟ้า ("การเข้าถึงไฟฟ้า-ity") ตัวบ่งชี้เหล่านี้ทำให้ผลงานขนาดใหญ่ที่สูง ofEPI คะแนนสำหรับเมืองใหญ่ ๆ ได้แก่จีนภายใต้การศึกษา Alsoshowed หวง et al. (2008) ที่สถานะของสภาพแวดล้อม (อากาศ น้ำ และเสียง) ofBeijing อยู่ห่างไกลจากเป้าหมาย แต่ปริมาณการใช้ทรัพยากรของตัวบ่งชี้ pertainingto ปล่อยก๊าซมลพิษ พื้นที่สีเขียวสาธารณะ และรักษาได้ปรับปรุงทั้งหมดในปีที่ผ่านมา วิธีเคย ตามที่ระบุ โดย EF ขยาย biocapacity, anddegrading ระบบนิเวศเมืองพลัง ลดลงเมืองใหญ่ ๆ ได้แก่จีนได้ท้าทาย facedwith แกรนด์ในการบรรลุเป้าหมายความยั่งยืนด้านสิ่งแวดล้อม inyears มา นอกจากนี้ เราบ่งชี้ว่า เมืองใหญ่ ๆ ได้แก่จีน spacesin เมืองสีเขียวได้เพิ่มขึ้น (ยังดูเฉิง หลี่ และเต็ง 2011) นี้เป็นส่วนหนึ่งเป็นผลมาจาก government'semphasis จีน livability เมืองปรับปรุง และก่อสร้าง "อีโคเมือง" หรือ "เมืองสีเขียว" (ตารางที่ 1) ในขณะที่เพิ่ม spacesusually เมืองสีเขียวนำไปเพิ่ม ระบบนิเวศเมืองบริการที่ arecrucial เพื่อสุขภาพที่ดีของคนเมือง เมืองเสียง areecologically หรือ "สีเขียว" ไม่จำเป็นต้องฟื้นฟูสามารถ ronmentally ทางเศรษฐกิจ และสังคม (Wu, 2013, 2014) .4.3 มีเมืองใหญ่ ๆ ได้แก่จีนกลายเป็นสังคมมากเท่า มี CDI และ HDI แสดงที่ Chinesemegacities สิบสี่ขึ้นจาก "ปานกลางพัฒนามนุษย์" "veryhigh มนุษย์พัฒนา" ในช่วงระยะเวลาการศึกษา ตาม tostandards การวิเคราะห์ของเราก่อตั้งขึ้น โดยสหประชาชาติอยู่อาศัย (2002) และ UNDP forcities และประเทศทั่วโลก (2009) อย่างไรก็ตาม inequalitymeasured สังคมโดยสัมประสิทธิ์ Gini ratioalso รายได้ urbanrural เพิ่มขึ้นกับการพัฒนาเมือง Incomeratio เมือง – ชนบทถูกล่าง 1.6 สำหรับประเทศส่วนใหญ่ในปี 2005 แต่จีนเป็นหนึ่งในประเทศสามเท่านั้นมีค่ามากกว่า 2 (Pan & Wei, 2011) ปรากฏการณ์ที่ดูเหมือนว่า "คนรวยได้รับขึ้น และ thepoor ได้รับย่อม" วงกว้างในเมืองใหญ่ ๆ ได้แก่จีน Thewidening เมือง – ชนบทช่องว่างมีผลกระทบเชิงลบต่อความยั่งยืนทางเศรษฐกิจสังคมของเมืองใหญ่ ๆ เหล่านี้ได้แก่ นอกจากนี้เรายังแสดงตัวอย่างสัญญาจำกัดให้แคบลง thisgap ตัวอย่าง เมืองมากกว่า 650 ในจีน เฉิงตู andChongqing ที่ถูกเลือกเป็นเมืองนำร่องของ " andRural เมืองชาติปฏิรูปพื้นที่นำร่อง" ในปี 2007 เรียกว่า "ofAbundance ดินแดนแห่งสวรรค์" ของจีน เฉิงตูมีเร่งนโยบายเป็น underthe "ไปตะวันตก" ตั้งแต่ปี 1999 ใน 2003 เฉิงตูขยายของ sizegreatly โดยเหตุการณ์ล้อมรอบเมืองเล็กและชนบท นอกจากนี้ รูปแบบพื้นที่ของเมืองทั้งหมดถูกปรับใหม่ asthree เขตวงกลมจากเมืองกึ่ง: serviceszone ทันสมัย เขตอุตสาหกรรมใหม่ และเขตเกษตรกรรมที่ทันสมัย (NationalInformation เซ็นเตอร์ 2010 นิว 2012) ในปี 2009, ofChengdu รัฐบาลเสนอให้พัฒนาเป็น "สวนเมืองของสมัยโลก" โดยในการป้องกันสิ่งแวดล้อม สังคมธรรม สมดุลพัฒนาชนบท – andurban ดัง อัตราส่วน ruralincome – เมืองเฉิงตูได้รับลดตั้งแต่ 2003(Fig. 11)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ที่มีคุณภาพที่ไม่สอดคล้องกันของข้อมูลที่มีความหลากหลายที่จำเป็นโดย EPI อาจ haveintroduced ข้อผิดพลาดเพิ่มเติมเข้า results.Nevertheless ที่มีแนวโน้มสูงขึ้นของ EPI ดูเหมือนว่าจะยืนยันเมือง thatChinese มีความก้าวหน้าอย่างมากในการจัดหาน้ำดื่ม ("การเข้าถึงน้ำดื่ม") การสนับสนุนการสุขาภิบาล (" การประเมินศานิ-การ ") ก๊าซ (" มลพิษทางอากาศในร่ม "), ระบบบำบัดน้ำเสีย (" บำบัดน้ำเสีย) และจัดหาไฟฟ้า ("การเข้าถึงไฟฟ้​​า ity") ตัวชี้วัดเหล่านี้ทำให้ผลงานขนาดใหญ่ได้คะแนนสูง ofEPI สำหรับมหานครจีนภายใต้การศึกษา Huang et al, (2008) alsoshowed ว่าสถานะของสภาพแวดล้อม (อากาศน้ำและเสียง) ofBeijing ก็ยังห่างไกลออกไปจากเป้าหมาย แต่ตัวชี้วัด pertainingto การใช้ทรัพยากรการปล่อยมลพิษ, พื้นที่สีเขียวของประชาชนและการบำบัดของเสียถูกปรับปรุงในปีที่ผ่าน วิธีการที่เคยตามที่ระบุโดย EF ขยายตัวลดลง biocapacity, anddegrading พลังระบบนิเวศเมืองมหานครจีนมีความท้าทายที่ยิ่งใหญ่ facedwith ในการบรรลุความยั่งยืนด้านสิ่งแวดล้อม inyears การเพิ่ม come.In, การศึกษาของเราแสดงให้เห็นว่าเมืองสีเขียว spacesin มหานครของจีนได้เพิ่มขึ้น (ยัง เห็นเฉิงหลี่และเติ้ง 2011) นี่คือส่วนหนึ่งของผล government'semphasis จีนในการปรับปรุงความน่าเมืองและการสร้าง "เมืองที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม" หรือ "เมืองสีเขียว" (ตารางที่ 1) ขณะที่การเพิ่ม spacesusually เมืองสีเขียวนำไปสู่​​การบริการของระบบนิเวศในเมืองที่เพิ่มขึ้นที่จะ arecrucial คุณภาพชีวิตของผู้อยู่อาศัยในเมืองเมืองที่ areecologically เสียงหรือ "สีเขียว" ไม่จำเป็นต้องยั่งยืน Envi-ronmentally เศรษฐกิจและสังคม (Wu 2013 2014) .4.3 มีมหานครจีนมากขึ้นเท่ากับสังคมการวิเคราะห์ของเรากับ CDI และ HDI แสดงให้เห็นว่าสี่สิบ Chinesemegacities ดีขึ้นจาก "การพัฒนามนุษย์กลาง" เป็น "veryhigh การพัฒนามนุษย์" ในช่วงระยะเวลาการศึกษาตามที่จัดตั้งขึ้น tostandards โดยสหประชาชาติมูลนิธิที่อยู่อาศัย (2002) และ โครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ (2009) forcities และประเทศต่างๆทั่วโลก แต่สังคม inequalitymeasured โดยค่าสัมประสิทธิ์ Gini และรายได้ที่เพิ่มขึ้น urbanrural ratioalso กับการพัฒนาเมือง incomeratio เมืองชนบทต่ำกว่า 1.6 สำหรับประเทศมากที่สุดในปี 2005 แต่จีนเป็น oneof เพียงสามประเทศที่มีค่าของขนาดใหญ่กว่า 2 (Pan & Wei 2011) ปรากฏการณ์ที่ว่า "ที่อุดมไปด้วยได้รับยิ่งขึ้นและได้รับ thepoor ยากจน" ดูเหมือนว่าการแพร่กระจายกว้างในมหานครจีน Thewidening ช่องว่างในเมืองชนบทมีผลกระทบในทางลบต่อความยั่งยืนทางเศรษฐกิจและสังคมของการศึกษา megacities.Our เหล่านี้ยังแสดงให้เห็นตัวอย่างที่มีแนวโน้มของการลด thisgap ยกตัวอย่างเช่นในกว่า 650 เมืองในประเทศจีนเฉิงตู andChongqing ถูกเลือกให้เป็นเมืองนำร่องของ "เมืองแห่งชาติ andRural เขตปฏิรูปนักบิน" ในปี 2007 เรียกว่า "สวรรค์ที่ดิน ofAbundance" ของจีนเฉิงตูได้เร่งขยายตัวของเมืองสังกัด "ไปทางทิศตะวันตก "นโยบายตั้งแต่ปี 1999 ในปี 2003 เฉิงตูขยาย sizegreatly โดยการผนวกรอบเมืองขนาดเล็กและ areas.Moreover ชนบทรูปแบบเชิงพื้นที่ของเมืองทั้งเมืองถูกจัด asthree โซนวงกลมจากใจกลางเมืองออกไปด้านนอก: serviceszone ทันสมัย​​เขตอุตสาหกรรมใหม่และ โซนการเกษตรสมัยใหม่ (NationalInformation ศูนย์ 2010; Niu 2012) ในปี 2009 รัฐบาล ofChengdu เสนอให้พัฒนา "Garden City ของโลกสมัยใหม่" ให้ความสำคัญกับการปกป้องสิ่งแวดล้อม, ความเท่าเทียมทางสังคม, andurban ชนบทการพัฒนาที่สมดุล เป็นผลให้อัตราส่วนเมือง ruralincome ของเฉิงตูได้รับการลดลงตั้งแต่ปี 2003 (รูปที่. 11)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

คุณภาพที่ไม่สอดคล้องกันของข้อมูลที่ต้องการ โดยอาจ haveintroduced Epi หลากหลายข้อผิดพลาดเพิ่มเติมลงในผลลัพธ์ อย่างไรก็ตาม แนวโน้มสูงขึ้นของ EPI ดูเหมือนจะยืนยันว่าเมือง thatchinese มีความก้าวหน้าที่ดีในการดื่มน้ำประปา ( " การดื่มน้ำ " ) , ( " เพื่อสนับสนุนการสุขาภิบาลประเมินศานิตา tion " ) , ( " การจัดหาก๊าซมลพิษอากาศในร่ม )ระบบกำจัดของเสีย ( บำบัดน้ำเสีย ) และไฟฟ้า ( " การเข้าถึงไฟฟ้า ity " ) ตัวชี้วัดเหล่านี้ทำให้ผลงานขนาดใหญ่เพื่อ ofepi คะแนนสูงสำหรับเมกะซิตี้ จีนศึกษา หวง et al . ( 2008 ) แบบว่า สภาพสิ่งแวดล้อม ( อากาศ น้ำ และเสียง ) ofbeijing อยู่ห่างจากเป้าหมาย แต่ตัวชี้วัด pertainingto ทรัพยากรการบริโภคการปล่อยมลพิษพื้นที่สีเขียวสาธารณะและการบำบัดของเสียทั้งหมดถูกพัฒนาในช่วงปี วิธีการที่เคย , ตามที่ระบุโดยการลดลง biocapacity EF , พลัง anddegrading ระบบนิเวศเมือง เมกะซิตี้ จีน facedwith ความท้าทายใหญ่ในการบรรลุความยั่งยืนด้านสิ่งแวดล้อม inyears มา นอกจากนี้การศึกษาของเราบ่งชี้ว่า จีนได้เพิ่มพื้นที่สีเขียวเมือง spacesin เมกะซิตี้ ( ยังเห็นเฉิง หลี่ &เติ้ง , 2011 ) นี้เป็นส่วนหนึ่งเป็นผลของ government'semphasis จีนในการปรับปรุงและสร้างเมืองน่าอยู่ " Eco เมือง " หรือ " เมืองสีเขียว " ( ตารางที่ 1 )ในขณะที่การเพิ่มพื้นที่สีเขียวเมือง spacesusually ไปสู่เมืองต่างๆ arecrucial ปรับปรุงระบบนิเวศเพื่อคุณภาพชีวิตของผู้อยู่อาศัยในเมือง , เมืองที่ areecologically เสียงหรือ " สีเขียว " เป็นอย่างยั่งยืน ตลอดจน ronmentally เศรษฐกิจ และสังคม ( Wu , 2013 , 2014 ) 4.3 . มีเมกะซิตี้ จีน กลายเป็นสังคมที่เท่าเทียมกันมากขึ้น ?การวิเคราะห์ของเราและพบว่า CDI หรือสี่ของ chinesemegacities 10 ดีขึ้นจาก " การพัฒนามนุษย์สูง " กับ " มากพัฒนามนุษย์ " ในช่วงระยะเวลาศึกษาตาม tostandards ก่อตั้งโดยสหประชาชาติสิ่งแวดล้อม ( 2002 ) และสำนักงานโครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ ( 2009 ) forcities และประเทศทั่วโลก อย่างไรก็ตามสังคม inequalitymeasured โดยจักรวรรดิออสเตรียและรายได้เพิ่มขึ้น urbanrural ratioalso กับการพัฒนาเมือง เมืองและชนบท incomeratio ต่ำกว่า 1.6 สำหรับประเทศส่วนใหญ่ใน 2005 แต่จีนเป็น 1 ในประเทศเพียงสามมีมูลค่ามากกว่า 2 ( แพน& Wei , 2011 ) ปรากฏการณ์ที่ " รวยได้รวย และ thepoor ได้รับนั้นดูเหมือนจะแผ่กว้างใน เมกะซิตี้จีนthewidening เมืองและชนบทช่องว่างที่มีผลกระทบต่อความมั่นคงทางเศรษฐกิจและสังคมของเมกะซิตี้เหล่านี้ การศึกษาของเรายังแสดงให้เห็นตัวอย่างของผู้บริโภคให้ thisgap . ตัวอย่างเช่น มากกว่า 650 เมืองในประเทศจีนเฉิงตู andchongqing ได้รับเลือกเป็นนักบินเมือง " พื้นที่ " นำร่องการปฏิรูปเมือง andrural แห่งชาติ 2550 ที่รู้จักกันเป็น " สวรรค์ของที่ดิน การกระจายอยู่ทั่วไป " ของประเทศจีนเฉิงตูได้เร่งการเจริญเติบโต สังกัด " ไปทางตะวันตก " นโยบายตั้งแต่ปี 1999 ใน 2003 , เฉิงตูขยาย sizegreatly โดยการผนวกใกล้เคียงขนาดเล็กและชนบท นอกจากนี้ รูปแบบทางพื้นที่ของเมืองทั้งถูกจัดใหม่ asthree วงกลมโซนจากตัวเมืองออกไปด้านนอก : serviceszone ทันสมัย , เขตอุตสาหกรรมใหม่ และโซนเกษตรสมัยใหม่ ( nationalinformation ศูนย์ , 2010Niu , 2012 ) ใน 2009 , รัฐบาล ofchengdu เสนอที่จะพัฒนา " สวนเมืองของโลกสมัยใหม่ " โดยเน้นการป้องกัน ทุนสิ่งแวดล้อม สังคมและชนบทที่สมดุลและการพัฒนา เป็นผลให้ , เมือง– ruralincome อัตราส่วนของเฉิงตูได้รับการลดลงตั้งแต่ปี 2003 ( รูปที่ 11 )