Students can experience varying deg

Students can experience varying degrees of authenticity within apprenticeship experiences even within the same program. One way to conceptualize authenticity is in terms of the epistemic involvement experienced by the student. Various components make up our conception of epistemic involvement including the degree to which the apprenticeship participant engages in the formulation of research questions, the selection and/or design of procedures, and the processes of data analysis and interpretation. For example, a student may be involved with his or her laboratory group in the formulation of research questions, the selection and/or design of procedures to be used to investigate those questions, and the analysis and interpretation of the resulting data; whereas, another student working with a different mentor in the same program may be handed a pre-existing research question, given a set of procedures to follow in a step-by-step manner, and have very limited involvement in making meaning of the results of the research. These examples showcase opposing ends of a continuum of epistemic involvement. In most cases, the epistemic involvement experienced by student participants in a research apprenticeship falls somewhere between these two extreme situations. Another way of looking at authenticity is in terms of the nature of the research question itself. Is this question ill-defined and uncertain, or does it have a predetermined and known answer? In cases where the answer may be known, is further supporting evidence of use to the research group? In other words, are the students working on research that has some sort of value to the scientific community? If the answer to this last question is yes, then we believe that students are experiencing an authentic form of scientific practice. From this perspective it would be possible for a student to have very low levels of epistemic involvement (i.e., not being involved with the generation of research questions or methods) yet still be experiencing authentic science. Even with this broad notion of authenticity with respect to apprenticeship experiences, it is possible for students to be engaged in an apprenticeship(-like) program and not have a very authentic scientific experience. For example, a student whose primary responsibility within a laboratory group is to clean glassware does not experience much in the way of authentic science. Unfortunately, we know of students who have had these limited experiences in the context of a research apprenticeship, but in our investigations these very impoverished experiences within apprenticeship programs are exceptions rather than the norms (Burgin, Sadler & Koroly, in review; Sadler et al., 2010).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

นักเรียนได้สัมผัสภาของแท้ภายในประสบการณ์การฝึกงานภายในโปรแกรมเดียวกันได้ วิธีหนึ่งที่ conceptualize แท้คือในด้านการมีส่วนร่วม epistemic ที่มีประสบการณ์ โดยนักเรียน ส่วนประกอบต่าง ๆ ทำให้ค่าความคิดของเราเกี่ยวข้อง epistemic รวมถึงระดับที่ซึ่งผู้เข้าร่วมการฝึกงานประกอบในการกำหนดคำถามการวิจัย การเลือก และ/หรือกระบวนการออกแบบ และกระบวนการของการวิเคราะห์ข้อมูลและตีความ ตัวอย่าง นักเรียนอาจเกี่ยวข้องกับ คนห้องปฏิบัติการกลุ่มในการกำหนดคำถามการวิจัย การเลือก / ออกแบบขั้นตอนเพื่อใช้ในการตรวจสอบคำ ถาม และวิเคราะห์และตีความข้อมูลผล ในขณะที่ นักศึกษาอื่นที่ทำงานกับปรึกษาแตกต่างกันในโปรแกรมเดียวอาจจะมอบคำถามวิจัยที่มีอยู่ก่อน กำหนดชุดของขั้นตอน การทำตามอย่างทีละขั้นตอน อย่างจำกัดมีส่วนร่วมในการทำให้ความหมายของผลการวิจัย ตัวอย่างเหล่านี้แสดงสิ้นสุดลงฝ่ายตรงข้ามของความต่อเนื่องเกี่ยวข้อง epistemic ในกรณีส่วนใหญ่ โดยนักเรียนผู้เข้าร่วมการฝึกงานวิจัยประสบการณ์เกี่ยวข้อง epistemic ตกที่ใดที่หนึ่งระหว่างสองสถานการณ์เหล่านี้มาก อีกวิธีหนึ่งแท้เป็นในลักษณะของคำถามวิจัยเอง มีคำถามนี้ ill-defined และไม่แน่นอน หรือมีคำตอบที่กำหนดไว้ และรู้จัก ในกรณีที่อาจจะทราบคำตอบ จะเพิ่มเติมสนับสนุนหลักฐานใช้ในกลุ่มวิจัย ในคำอื่น ๆ ใดนักเรียนจึงทำงานบนการวิจัยที่มีบางจัดเรียงของค่าชุมชนวิทยาศาสตร์ ถ้าคำตอบของคำถามนี้สุดท้ายคือ ใช่ แล้วเราเชื่อว่า นักเรียนพบแบบที่แท้จริงของการปฏิบัติทางวิทยาศาสตร์ จากมุมมองนี้ มันจะเป็นไปได้สำหรับนักศึกษาที่มีระดับต่ำมากเกี่ยวข้อง epistemic (เช่น ไม่มีส่วนร่วมกับการสร้างคำถามวิจัยหรือวิธีการ) แต่ยังคง พบปัญหาวิทยาศาสตร์ที่แท้จริง แม้จะ มีความคิดนี้กว้างของแท้เกี่ยวกับประสบการณ์การฝึกงาน ก็เป็นไปได้นักเรียนได้เข้าร่วมในโปรแกรม apprenticeship(-like) และไม่มีประสบการณ์ทางวิทยาศาสตร์แท้จริงมาก ตัวอย่าง นักเรียนที่มีความรับผิดชอบหลักในห้องปฏิบัติจะทำความสะอาดเครื่องแก้วไม่พบมากในทางวิทยาศาสตร์ที่แท้จริง อับ เรารู้ของผู้เรียนที่มีประสบการณ์จำกัดเหล่านี้ในบริบทของการฝึกงานวิจัย แต่ในการตรวจสอบของเรา เหล่านี้มากจนภายในโปรแกรมการฝึกงานเป็นข้อยกเว้นมากกว่าที่เป็นบรรทัดฐาน (Burgin, Sadler & Koroly ใน Sadler et al., 2010)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

นักเรียนจะได้พบกับองศาที่แตกต่างของความถูกต้องภายในประสบการณ์ฝึกงานแม้จะอยู่ในโปรแกรมเดียวกัน วิธีหนึ่งในการสร้างกรอบความคิดความถูกต้องเป็นในแง่ของการมีส่วนร่วม epistemic ประสบการณ์โดยนักศึกษา ส่วนประกอบต่างๆทำขึ้นความคิดของเรามีส่วนร่วม epistemic รวมถึงระดับที่ผู้เข้าร่วมการฝึกร่วมในการกำหนดคำถามการวิจัยการเลือกและ / หรือการออกแบบขั้นตอนและกระบวนการของการวิเคราะห์ข้อมูลและการตีความ ตัวอย่างเช่นนักเรียนอาจจะเกี่ยวข้องกับกลุ่มห้องปฏิบัติการของเขาหรือเธอในการกำหนดคำถามการวิจัยการเลือกและ / หรือการออกแบบวิธีการที่จะใช้ในการตรวจสอบคำถามเหล่านั้นและการวิเคราะห์และตีความหมายของข้อมูลที่เกิด; ในขณะที่นักเรียนคนอื่นทำงานร่วมกับผู้ให้คำปรึกษาที่แตกต่างกันในโปรแกรมเดียวกันอาจจะส่งคำถามการวิจัยที่มีอยู่ก่อนได้รับชุดของขั้นตอนในการปฏิบัติตามในลักษณะขั้นตอนโดยขั้นตอนและมีการมีส่วนร่วมที่ จำกัด มากในการทำให้ความหมายของผลการค้นหา ของการวิจัย ตัวอย่างเหล่านี้แสดงปลายตรงข้ามของความต่อเนื่องของการมีส่วนร่วม epistemic ในกรณีส่วนใหญ่การมีส่วนร่วม epistemic ประสบการณ์โดยผู้เข้าร่วมในการฝึกงานของนักศึกษาการวิจัยตกอยู่ที่ไหนสักแห่งระหว่างทั้งสองสถานการณ์ที่รุนแรง วิธีการมองที่ถูกต้องก็คือในแง่ของลักษณะของคำถามการวิจัยของตัวเอง คำถามนี้เป็นคำถามไม่ชัดเจนและความไม่แน่นอนหรือไม่ก็มีคำตอบที่กำหนดไว้และเป็นที่รู้จัก? ในกรณีที่คำตอบอาจจะรู้จักกันเป็นอีกหลักฐานสนับสนุนการใช้งานให้กับกลุ่มวิจัยหรือไม่ ในคำอื่น ๆ เป็นนักศึกษาทำงานวิจัยที่มีการเรียงลำดับของมูลค่าให้กับชุมชนวิทยาศาสตร์บางอย่าง? ถ้าคำตอบคำถามสุดท้ายนี้คือใช่แล้วเราเชื่อว่านักเรียนจะประสบรูปแบบที่แท้จริงของการปฏิบัติทางวิทยาศาสตร์ จากมุมมองนี้มันจะเป็นไปได้สำหรับนักเรียนที่จะมีระดับที่ต่ำมากของการมีส่วนร่วม epistemic (กล่าวคือไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับการสร้างคำถามการวิจัยหรือวิธีการ) แต่ยังคงประสบวิทยาศาสตร์ที่แท้จริง แม้จะมีความคิดที่กว้างของความถูกต้องเกี่ยวกับการฝึกงานประสบการณ์ก็เป็นไปได้เพื่อให้นักเรียนได้มีส่วนร่วมในการฝึกงาน (เหมือน) โปรแกรมและไม่ได้มีประสบการณ์ทางวิทยาศาสตร์ที่แท้จริงมาก ตัวอย่างเช่นนักเรียนที่มีความรับผิดชอบหลักในกลุ่มห้องปฏิบัติการคือการทำความสะอาดเครื่องแก้วไม่ได้มีประสบการณ์มากในทางของวิทยาศาสตร์ที่แท้จริง แต่น่าเสียดายที่เรารู้ของนักเรียนที่มีประสบการณ์ จำกัด เหล่านี้ในบริบทของการฝึกงานการวิจัย แต่ในการตรวจสอบของเราเหล่านี้ประสบการณ์ยากจนมากภายในโปรแกรมฝึกงานมีข้อยกเว้นมากกว่าบรรทัดฐาน (จิแซดเลอร์ & Koroly ในการทบทวน; แซดเลอร์และคณะ ., 2010)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

นักเรียนสามารถสัมผัสกับองศาที่แตกต่างของความถูกต้องภายในประสบการณ์ฝึกงานภายในโปรแกรมเดียวกัน วิธีหนึ่งที่จะคิดในแง่ของความถูกต้องมีความสัมพันธ์เกี่ยวข้องมีประสบการณ์โดยนักเรียนส่วนประกอบต่าง ๆให้ความคิดของเราของความสัมพันธ์เกี่ยวข้องรวมถึงระดับที่ฝึกงานเข้าร่วมประกอบในการกำหนดคำถามการวิจัย การเลือกและ / หรือการออกแบบ ขั้นตอน และกระบวนการของการวิเคราะห์ข้อมูลและการแปลผล ตัวอย่างเช่น นักศึกษาอาจจะเกี่ยวข้องกับ ของเขาหรือเธอ กลุ่มปฏิบัติการในการกำหนดคำถามการวิจัยการเลือกและ / หรือการออกแบบของกระบวนการเพื่อใช้ในการตรวจสอบคำถามเหล่านั้น และการวิเคราะห์และการแปลความหมายของข้อมูลที่เกิดขึ้น ขณะที่ อื่น นักเรียนทำงานกับอาจารย์ต่าง ๆ ในโปรแกรมเดียวกันอาจส่งคำถามการวิจัยที่มีอยู่ก่อน ได้รับชุดของขั้นตอนที่จะปฏิบัติตามในขั้นตอนต่างๆและมีการจำกัดการมีส่วนร่วมในความหมายของผลการวิจัย ตัวอย่างเหล่านี้แสดงแก่สิ้นสุดของความต่อเนื่องของความสัมพันธ์เกี่ยวข้อง ในกรณีส่วนใหญ่ , ความสัมพันธ์เกี่ยวข้องประสบการณ์โดยนักเรียนเข้าร่วมในการฝึกงานวิจัยอยู่ที่ใดที่หนึ่งระหว่างทั้งสองสุดขั้ว สถานการณ์อีกวิธีคือ มองความถูกต้องในแง่ของธรรมชาติของคำถามการวิจัยนั่นเอง เป็นคำถามที่ผมถูกกำหนดและไม่แน่นอนนี้ หรือไม่ก็มีกำหนดไว้ และรู้จักตอบ ในกรณีที่ตอบอาจจะรู้จักและใช้หลักฐานสนับสนุนของกลุ่มงานวิจัย ในคำอื่น ๆเป็นนักศึกษาทำงานวิจัยนั้นมีการจัดเรียงบางของมูลค่าให้กับชุมชนวิทยาศาสตร์ ? ถ้าคำตอบข้อสุดท้ายนี่ ใช่ แล้วเราเชื่อว่านักเรียนประสบแบบฟอร์มที่แท้จริงของการปฏิบัติทางวิทยาศาสตร์ จากมุมมองนี้ก็จะเป็นไปได้สำหรับนักเรียน ที่มีระดับต่ำมากของความสัมพันธ์เกี่ยวข้อง ( เช่นไม่ได้เกี่ยวข้องกับรุ่นของคำถามการวิจัยหรือวิธีการ ) แต่ยังคงประสบวิทยาศาสตร์ที่แท้จริง แม้ว่าความคิดนี้กว้างของแท้ด้วยความเคารพประสบการณ์ฝึกงาน เป็นไปได้ เพื่อให้นักศึกษาได้มีส่วนร่วมในการฝึก ( เหมือน ) โปรแกรมและไม่มีจริงทางวิทยาศาสตร์มากประสบการณ์ ตัวอย่างเช่นนักเรียนที่มีระดับความรับผิดชอบภายในกลุ่มปฏิบัติการเพื่อทำความสะอาดเครื่องแก้วไม่ได้มีประสบการณ์มากในทางของวิทยาศาสตร์ที่แท้จริง แต่น่าเสียดายที่เรารู้ของนักเรียนที่มีประสบการณ์ จำกัด เหล่านี้ในบริบทของการบริหารงานวิจัยแต่ในการสอบสวนของเราเหล่านี้ยากจนมากประสบการณ์ภายในโปรแกรมฝึกงานเป็นข้อยกเว้นมากกว่าเกณฑ์ปกติ ( เบอร์กิ้น , แซดเลอร์& koroly , ทบทวน ; แซดเลอร์ et al . , 2010 )