The HR research–practice gap, as de

The HR research–practice gap, as demonstrated by Rynes et al. (2002) and later by Rynes, Giluk, and Brown (2007), suggests a deep division in professional orientation and the valuation of different sources of knowledge. This conclusion is not much consolation for the field of INDUSTRIAL AND ORGANIZATIONAL psychology, but at least we are not alone. The need to narrow the divide between the academic and practitioner worlds is a challenge for INDUSTRIAL AND ORGANIZATIONAL psychology and also for HR and other related fields as well (Bartunek, 2007; D. L. Shapiro, Kirkman, & Courtney, 2007). In short, even if a handful of INDUSTRIAL AND ORGANIZATIONAL psychology researchers publish in journals more oriented toward practitioners, results of the present study suggest that mainstream INDUSTRIAL AND ORGANIZATIONAL psychology research, as represented in its two most prominent journals, is not closely connected to current and emerging human capital trends. The next questions we address are as follows: What are the implications of this schism, and what, if anything, should we do about it?

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

HR วิจัย – ปฏิบัติช่องว่าง ดังที่แสดงโดย Rynes et al. (2002) และในภายหลัง โดย Rynes, Giluk และสีน้ำตาล (2007), แนะนำส่วนลึกในแนวมืออาชีพและการประเมินของแหล่งความรู้ต่าง ๆ บทสรุปนี้ไม่ปลอบโยนมากสำหรับฟิลด์ของจิตวิทยาอุตสาหกรรมและองค์กร แต่น้อย เราไม่ใช่คนเดียว จำเป็นต้องจำกัดแบ่งระหว่างโลกวิชาการและผู้ประกอบการเป็นความท้าทาย สำหรับจิตวิทยาอุตสาหกรรมและองค์กร และชมและอื่น ๆ สาขาที่เกี่ยวข้องด้วย (Bartunek, 2007 D. L. Shapiro, Kirkman & Courtney, 2007) แม้เป็นกำมือของนักจิตวิทยาอุตสาหกรรมและองค์กรวิจัยเผยแพร่ในสมุดรายวันเพิ่มเติมมุ่งเน้นไปทางผู้ สั้น ๆ ผลของการศึกษาปัจจุบันแนะนำว่า งานวิจัยจิตวิทยาอุตสาหกรรมและองค์กรสำคัญ ตามที่แสดงในสองเด่นสุดสมุดรายวัน อยู่ไม่ติดกับปัจจุบัน และเกิดมนุษย์ทุนแนวโน้ม คำถามถัดไปที่ที่เราจะเป็นดังนี้: ผลกระทบของการแตกแยกนี้คืออะไร และ ถ้า ควรเราทำเกี่ยวกับเรื่องนี้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ช่องว่างการวิจัยการปฏิบัติทรัพยากรบุคคลที่แสดงให้เห็นโดย Rynes ตอัล (2002) และต่อมา Rynes, Giluk และบราวน์ (2007) แสดงให้เห็นส่วนลึกลงไปในทิศทางที่เป็นมืออาชีพและการประเมินที่แตกต่างกันของแหล่งที่มาของความรู้ ข้อสรุปนี้ไม่ได้ปลอบใจมากสำหรับสาขาจิตวิทยาอุตสาหกรรมและองค์การ แต่อย่างน้อยเราไม่ได้อยู่คนเดียว จำเป็นที่จะต้อง จำกัด การแบ่งระหว่างโลกวิชาการและผู้ประกอบการเป็นสิ่งที่ท้าทายสำหรับอุตสาหกรรมและองค์กรจิตวิทยาและยังสำหรับการฝ่ายทรัพยากรบุคคลและสาขาอื่นที่เกี่ยวข้องเช่นกัน (Bartunek 2007; DL ชาปิโรส์ริ์กและคอร์ทนี่, 2007) ในระยะสั้นแม้ว่ากำมือของอุตสาหกรรมและการวิจัยทางจิตวิทยาในองค์การเผยแพร่ในวารสารที่มุ่งเน้นมากขึ้นต่อการปฏิบัติงานผลการศึกษาครั้งนี้แสดงให้เห็นว่าอุตสาหกรรมหลักและการวิจัยทางจิตวิทยาองค์การเป็นตัวแทนในวารสารสองที่โดดเด่นที่สุดของมันคือไม่ได้เชื่อมต่ออย่างใกล้ชิดกับปัจจุบัน และแนวโน้มทุนมนุษย์ คำถามต่อไปที่เราอยู่มีดังนี้: อะไรคือความหมายของความแตกแยกนี้และสิ่งที่ถ้ามีอะไรที่เราควรจะทำอะไรเกี่ยวกับมันได้หรือไม่

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การวิจัยการปฏิบัติงาน HR และช่องว่าง ดังที่แสดงโดย rynes et al . ( 2002 ) และต่อมาโดย rynes giluk , และสีน้ำตาล ( 2007 ) , แสดงให้เห็น ส่วนในแนวลึกระดับมืออาชีพและมูลค่าของแหล่งที่มาของความรู้ ข้อสรุปนี้ไม่ได้ชมเชยมากสำหรับสาขาจิตวิทยาอุตสาหกรรมและองค์การ แต่อย่างน้อยเราก็ไม่ได้อยู่คนเดียวต้องให้แยกระหว่างนักวิชาการและนักปฏิบัติโลกคือความท้าทายสำหรับอุตสาหกรรมและองค์การ จิตวิทยา และ HR และสาขาอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องได้เป็นอย่างดี ( bartunek , 2007 ; D . L . Shapiro เคิร์กแมน& , Courtney , 2007 ) ในสั้น ถ้าหยิบของอุตสาหกรรมและองค์การวิจัยเผยแพร่ในวารสารจิตวิทยามากกว่ามุ่งเน้นไปที่คณะกรรมการผลของการศึกษาชี้ให้เห็นว่าอุตสาหกรรมและการวิจัย หลักจิตวิทยา ตามที่แสดงใน 2 ฉบับ ของที่โดดเด่นมากที่สุด คือ ไม่ชิดกับแนวโน้มในปัจจุบันและทุนมนุษย์ที่เกิดขึ้นใหม่ อีกคำถาม ที่เราอยู่มีดังนี้ : อะไรคือความหมายของความแตกแยก นี่แล้ว ถ้าอะไรที่เราควรจะทำ