While the implementation of citizen

While the implementation of citizenship policy is rarely measured, let alon
e quantified, several
studies measuring policy implementation can be found in a small number of countries. For example,
some European countries report statistics on what’s known as acceptance and rejection rates (EUDO
Citizenship Statistics). Such rates me
asure the percentage of applications for citizenship that are,
respectively, accepted or rejected by the authorities. Local implementation data is scarce, while
analysis is inconclusive across countries (see Bultmann 2002, Hagedorn 2002, 2003, Thraenhardt
2008, Helbling 2008 and Manatschal 2012, and Street forthcoming). Hardly any surveys capture
immigrants’ experiences of naturalisation (e.g. Huddleston and Tjaden 2012). In the absence of
quantitative statistics on implementation, most researchers collect
qualitative assessments through
stakeholder interviews (e.g. Bloemraad 2006, Healy 2011, Tjaden 2013)
—
or, in rare cases,
observation (Spire 2008). Immigration authorities and stakeholders may disagree about whether
differences exist between the law ‘on pap
er’ and the law ‘in practice.’ Praxis
-
based knowledge about
the naturalisation process is gathered by NGOs, immigrant leaders, courts, politicians, and the press.
Stakeholders often use these individual cases to generalise about what they perceive as syste
mic
problems with implementation. Among the EU
-
15 countries, NGOs serving naturalisation applicants
have made subjective expert assessments through a comparative questionnaire coordinated and
analysed by MPG (Chopin 2007). From these qualitative reports, c
ommon procedural strengths and
weaknesses were identified (Bauböck et al. 2007) and practical standards distilled (Niessen and
Huddleston 2007). The European Commission Handbook on Integration 2010 went further to define
practical standards. For example, t
he chapter on naturalisation formulated conclusions on
re
-
evaluating fees and language/citizenship tests, welcoming applicants as citizens
-
to
-
be, limiting
discretion, citizenship ceremonies, and developing communications strategies, and active citizenship

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในขณะที่ไม่ค่อยมีวัดดำเนินนโยบายสัญชาติ ให้ alonอี quantified หลาย วัดนโยบายการศึกษาที่สามารถพบได้ในจำนวนน้อยของประเทศ ตัวอย่าง บางประเทศในยุโรปรายงานสถิติเกี่ยวกับสิ่งที่เรียกว่าเป็นอัตราการยอมรับและการปฏิเสธ (EUDO สัญชาติสถิติ) เช่นราคาฉันแอสชัวร์เปอร์เซ็นต์ของโปรแกรมประยุกต์สำหรับสัญชาติที่ ตามลำดับ ยอมรับ หรือปฏิเสธ โดยเจ้าหน้าที่ ข้อมูลใช้งานภายในเป็นสิ่งที่หายาก ในขณะที่ วิเคราะห์เป็น inconclusive ทั่วประเทศ (ดู Bultmann 2002, Hagedorn 2002, 2003, Thraenhardt 2008, Helbling 2008 และ Manatschal 2012 และถนนหน้า) ยังจับสำรวจ ประสบการณ์ของคนเข้าเมืองของ naturalisation (เช่น Huddleston และ Tjaden 2012) ในกรณี สถิติเชิงปริมาณในการใช้งาน การรวบรวมนักวิจัยส่วนใหญ่ ประเมินผลเชิงคุณภาพผ่าน ผู้สัมภาษณ์ (เช่น Bloemraad 2006, Healy 2011, Tjaden 2013)—หรือ ในบาง กรณี สังเกต (สไปร์ 2008) เจ้าหน้าที่ตรวจคนเข้าเมืองและมีส่วนได้เสียอาจไม่เห็นด้วยว่า มีความแตกต่างระหว่างกฎหมาย ' บนบเอ้อ ' และกฏหมาย 'ปฏิบัติการ' Praxis-ตามความรู้เกี่ยวกับ กระบวนการ naturalisation เป็นการรวบรวม โดยองค์กรพัฒนาเอกชน ผู้นำอพยพ ศาล นักการเมือง และสื่อมวลชน เสียมักจะใช้กรณีนี้ละ generalise เกี่ยวกับสิ่งที่จะสังเกตเป็น systeไมค์ ปัญหาเกี่ยวกับการใช้งาน ระหว่าง EU-15 ประเทศ องค์กรพัฒนาเอกชนที่ให้บริการผู้สมัคร naturalisation ได้ทำการประเมินผู้เชี่ยวชาญตามอัตวิสัยผ่านแบบสอบถามเปรียบเทียบที่ประสานงาน และ analysed โดย MPG (2007 โชแปง) จากรายงานเหล่านี้คุณภาพ common ขั้นตอนจุดแข็ง และ จุดอ่อนที่ระบุ (Bauböck et al. 2007) และในทางปฏิบัติมาตรฐานที่กลั่น (Niessen และ Huddleston 2007) คู่มือคณะกรรมการยุโรป 2010 รวมต่อไปอีกในการกำหนด มาตรฐานการปฏิบัติ ตัวอย่าง tเขา naturalisation สูตรบทสรุปในบท re-ประเมินค่าและการทดสอบภาษา/สัญชาติ ต้อนรับผู้สมัครเป็นพลเมือง-ถึง-ได้ จำกัด ดุลพินิจ พิธีสัญชาติ และพัฒนากลยุทธ์การสื่อสาร และสัญชาติที่ใช้งานอยู่

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในขณะที่การดำเนินการตามนโยบายการเป็นพลเมืองเป็นวัดไม่ค่อยให้ alon
จวัดหลายการศึกษาการวัดการดำเนินนโยบายที่สามารถพบได้ในจำนวนเล็ก ๆ ของประเทศ
ตัวอย่างเช่นบางประเทศในยุโรปรายงานสถิติเกี่ยวกับสิ่งที่เรียกว่าอัตราการยอมรับและการปฏิเสธ (EUDO พลเมืองสถิติ) อัตราดังกล่าวผมasure ร้อยละของการใช้งานสำหรับการเป็นพลเมืองที่, ตามลำดับได้รับการยอมรับหรือปฏิเสธโดยเจ้าหน้าที่ ข้อมูลการดำเนินงานในท้องถิ่นที่หายากในขณะที่การวิเคราะห์สรุปไม่ได้ทั่วประเทศ (ดู Bultmann 2002 Hagedorn 2002 2003 Thraenhardt 2008 Helbling 2008 และ Manatschal 2012 และถนนที่กำลังจะมา) แทบจะไม่สำรวจใด ๆ จับภาพประสบการณ์อพยพของสัญชาติ(เช่น Huddleston และ Tjaden 2012) ในกรณีที่ไม่มีสถิติเชิงปริมาณในการดำเนินงานวิจัยมากที่สุดในการเก็บรวบรวมการประเมินคุณภาพผ่านการสัมภาษณ์ผู้มีส่วนได้เสีย(เช่น Bloemraad 2006 Healy 2011 Tjaden 2013) - หรือในกรณีที่หายากสังเกต (Spire 2008) เจ้าหน้าที่ตรวจคนเข้าเมืองและผู้มีส่วนได้เสียอาจไม่เห็นด้วยเกี่ยวกับว่าความแตกต่างที่มีอยู่ระหว่างกฎหมาย'ในอาหารเหลวเอ้อและกฎหมายในการปฏิบัติ. แพรคซิส- ความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับขั้นตอนการแปลงสัญชาติจะถูกรวบรวมโดยองค์กรพัฒนาเอกชนผู้นำอพยพ, สนามนักการเมืองและสื่อมวลชน. ผู้มีส่วนได้เสียมักจะใช้กรณีบุคคลเหล่านี้ที่จะพูดคุยเกี่ยวกับสิ่งที่พวกเขารับรู้ว่า syste ไมค์มีปัญหากับการดำเนินงาน ในบรรดาประเทศในสหภาพยุโรป- 15 ประเทศองค์กรพัฒนาเอกชนที่ให้บริการผู้สมัครสัญชาติได้ทำให้การประเมินของผู้เชี่ยวชาญอัตนัยผ่านแบบสอบถามเปรียบเทียบการประสานงานและการวิเคราะห์โดยMPG (โชแปง 2007) จากรายงานที่มีคุณภาพเหล่านี้คommon จุดแข็งในการดำเนินการและจุดอ่อน(Bauböck et al. 2007) และมาตรฐานการปฏิบัติกลั่น (Niessen และHuddleston 2007) คณะกรรมาธิการยุโรปในคู่มือการรวม 2010 เดินไกลออกไปในการกำหนดมาตรฐานการปฏิบัติ ยกตัวอย่างเช่นเสื้อที่เขาบทที่เกี่ยวกับสัญชาติสูตรข้อสรุปเกี่ยวกับใหม่- ค่าธรรมเนียมการประเมินและภาษา / การทดสอบการเป็นพลเมืองต้อนรับผู้สมัครในฐานะพลเมือง- จะ- จะ จำกัดดุลยพินิจพิธีกรเป็นพลเมืองและการพัฒนากลยุทธ์การสื่อสารและการเป็นพลเมืองที่ใช้งาน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

而在implementation的政策，让citizenship亚龙是rarely测量E、several量化。研究发现，在implementation measuring政策可以是一个小数目（例如，国家。在一些欧洲国家统计的报告称：在验收和rejection（EUDO As在我Such公民统计）。为保证应用程序的，是的，那citizenship可以通过respectively，或rejected authorities。当地的数据，是在scarce implementation分析是在国家inconclusive（见Bultmann 2002 Hagedorn 2002 2003 Thraenhardt，，，2008，Helbling 2008和Manatschal 2012街，和任何forthcoming Hardly调查捕获）。immigrants naturalisation”的经验（例如Huddleston在K和Tjaden 2012 absence of）。研究人员在最quantitative implementation，收集统计通过定性评估。利益相关者的访谈，Healy（例如，Tjaden Bloemraad 2006 2011 2013）-或者，在的情况下，rareobservation 2008（尖顶）。authorities关于移民和disagree whether向利益相关者的可能。法律上的“生存differences pap之间“二法”在实践和实践。”-基于知识的关系该过程是由政府组织、naturalisation gathered immigrant发展，politicians，法院，和新闻。这些情况下，使用一个Stakeholders often individual关于什么他们generalise系统perceive As麦克风在与欧盟的implementation problems。-申请人naturalisation盘子15国家，政府组织。通过主观整体评估有专家做一比较，针对coordinated和通过analysed英里（定性）。从这些2007萧邦的报告，Cprocedural和长处.（Bauböck是identified weaknesses等人2007）和实践（Niessen distilled和标准Huddleston 2007手册）。在2010）欧盟委员会进一步定义了集成例如，实用的标准。在他在第naturalisation conclusions配方重新-evaluating fees和申请人（language / citizenship welcoming作为公民，-对-是的，限citizenship判断，这ceremonies，和发展，包括主动和citizenship